|

آینه

دنیای اقتصاد
اعترافات يک رانت‌خوار
رضا خسروشاه: آقاي رئيس‌جمهور دوستت دارم. آقاي رئيس‌جمهور دوستت دارم،‌ مي‌داني چرا؟ در سال ۹۳ توليدي کوچکي داشتم. به دليل اوضاع بد بازار، آن را ۱۰ ميليارد تومان فروختم و پولم را با نرخ سي‌وچند درصد توي چند بانک و مؤسسه مالي اعتباري گذاشتم و در سال ۹۶، شد ۲۲ ميليارد. علاوه‌بر اون،‌ از سال ۹۳، رفتم توي کار واردات. خوشبختانه با نرخ دلار تقريبا ثابت تا قبل سال ۹۶، سود خوبي داشتم و همه‌اش رو ملک مي‌خريدم و اجاره مي‌دادم. سال ۹۶ بود که پولم را از بانک خارج کردم و با ارز سه‌هزارو 700 توماني، شش ميليون دلار خريدم. تازه از اون سکه‌هاي ارزون حراجي بانک مرکزي هم خريدم و درجا تو بازار فروختم. در سال ۹۷ هم توي همون بحبوحه با ارز 14 هزار تومان فروختم و ماحصلش شد ۸۴ ميليارد تومان. پول حاصله را وارد بورس کردم و با يک چرخي که در بورس زدم و شاخص هم به‌خاطر سياست‌هاي داهيانه دولت دوبرابر شد و خوشبختانه رسيدم به ۱۷۰ تا. يکي دوتا خريدوفروش ماشين لوکس کردم و تا الان رساندمش به ۲۰۰ ميلياردتا. ولي لذت‌بخش‌ترين قسمت اينجاست که تو اين سال‌ها، ديگه لازم نبود که مثل زماني که تو کار توليد بودم با ماليات درگير باشم و هم ماليات سودنکرده را بدهم به اسم يک موجودي به نام علي‌الراس و هم ماليات ارزش افزوده را. تازه اين مأمورهاي مالياتي که سودشان در بيشتر ماليات‌گرفتنه، اسناد هزينه‌هاي من رو قبول نمي‌کردند و من رو مجبور به دغل‌بازي مي‌کردند. عوضش، ‌از سال ۹۳ تا الان به لطف معافيت‌هاي متعدد روي تمام درآمدهايي که به دست آوردم و قصه‌اش را براتون گفتم، يک ريال هم ‌ماليات نداده‌ام، ‌کاملا هم قانوني... اما طفلک راننده‌ام که عصرها بعد از ساعت چهار از سر کار مي‌آد دنبال من و کارهام. چهار ميليون تومان حقوق قراره بگيره، ولي بدبخت بينوا قبل از اينکه حقوقش را بدهند، اول مالياتش را ازش مي‌گيرند. خيلي گناه داره،‌ نکنين توروخدا!... فقط نمي‌دانم چي شد که اين همسايه ما که توليدي دارو داشت به خاک سياه نشسته الان. عجيب بود. آخه شما که داشتي ارز ۴۲۰۰‌اي به واردات مي‌دادي،‌ نمي‌دونم چرا اين طفلک بدبخت شد‍! خب ديگه، ‌بالاخره چوب نفهميش رو مي‌خوره. هرچي بهش گفتم توليد رو ول کن و بيا پيش خودم، گوشش بدهکار نبود. الانم داره سبد کالا مي‌گيره چون درآمد ماهش،‌ زير پنج ميليون شده.

کیهان
خلع‌سلاح ديپلماسي
سيدمحمدعماد اعرابي:... بياييد به تازه‌ترين اظهارات رئيس‌جمهور در جمع نخبگان سياسي و اقتصادي ژاپن که روز گذشته ايراد شد بپردازيم. حسن روحاني در اين ديدار گفت: «يکي از ويژگي‌هاي ما ايراني‌ها، اين است که وقتي توافقي را امضا کرديم «در هيچ شرايطي» امضاءمان را زير پا نخواهيم گذاشت». در مورد ويژگي‌هاي ايرانيان مي‌توان بعدها به تفصيل صحبت کرد اما متأسفانه رئيس‌جمهور با اين اظهارنظر باز هم طرف غربي را بر عهدشکني‌هايش مصمم‌تر مي‌کرد و اين اطمينان را به آنها مي‌داد که از جانب ايران با پاسخي متقابل مواجه نخواهند شد... درحالي‌که محاسبات عقلاني حکم مي‌کند چماق خروج از برجام را بالا نگه داشته و راه را براي چانه‌زني بيشتر در ميدان مذاکرات باز کنيم متأسفانه رئيس‌جمهور بار ديگر با اظهارنظراتي نسنجيده ديپلماسي‌اش را بي‌اعتبار و ديپلمات‌هايش را خلع‌سلاح کرد.
ممکن است آقاي روحاني سخنانش را اينگونه توجيه کند که براي عدم فعال‌سازي مکانيسم ماشه از جانب طرف‌هاي ديگر مذاکرات لازم است چنين اطميناني به آنها داده شود که ايران هرگز از برجام فراتر نخواهد رفت. اما به نظر مي‌رسد اين توجيه لغزنده، خود آغاز بحث و تأملاتي ديگر خواهد شد که اصولا چرا چنين مکانيسمي در برجام وجود دارد؟ مسئولان دولت با چه توجيهي تن به اين مکانيزم داده‌اند که امروز از آن هراس دارند و مهم‌تر از همه، آن روز که منتقدان به‌درستي نقش مکانيزم ماشه را در برنامه جامع اقدام مشترک تبيين کرده و نسبت به آن هشدار مي‌دادند چرا هيچ گوش شنوايي نبود!؟

اعتماد
محروم از زندگي
عثمان مُزين:... كولبران نه به قصد انجام عمل مجرمانه يا قاچاق، بلكه به قصد سيركردن شكم خود و اعضاي خانواده و از روي اضطرار به كولبري روي مي‌آورند؛ زيرا نيك مي‌دانند كه كولبري اصلا شغل نيست و نتيجه آن به‌خطرافتادن سلامت جسمي و آينده‌شان است. سؤال اساسي اين است در كشوري كه داراي اين‌همه مرز گسترده و مبادلات كالا با همسايگان است چرا كولبري و مرگ كولبران و كاسبكاران مرزي فقط در مناطق كردنشين رايج است؟ قطعا اگر امكانات كشور در اين مناطق هم مانند ديگر مناطق مرزي و مركزي توزيع مي‌شد مردم اين مناطق به‌ناچار به كولبري روي نمي‌آوردند و اگر قانون هم مبناي رفتار با كولبران باشد شاهد افزايش روزافزون آمار مرگ كولبران نخواهيم بود.

دنیای اقتصاد
اعترافات يک رانت‌خوار
رضا خسروشاه: آقاي رئيس‌جمهور دوستت دارم. آقاي رئيس‌جمهور دوستت دارم،‌ مي‌داني چرا؟ در سال ۹۳ توليدي کوچکي داشتم. به دليل اوضاع بد بازار، آن را ۱۰ ميليارد تومان فروختم و پولم را با نرخ سي‌وچند درصد توي چند بانک و مؤسسه مالي اعتباري گذاشتم و در سال ۹۶، شد ۲۲ ميليارد. علاوه‌بر اون،‌ از سال ۹۳، رفتم توي کار واردات. خوشبختانه با نرخ دلار تقريبا ثابت تا قبل سال ۹۶، سود خوبي داشتم و همه‌اش رو ملک مي‌خريدم و اجاره مي‌دادم. سال ۹۶ بود که پولم را از بانک خارج کردم و با ارز سه‌هزارو 700 توماني، شش ميليون دلار خريدم. تازه از اون سکه‌هاي ارزون حراجي بانک مرکزي هم خريدم و درجا تو بازار فروختم. در سال ۹۷ هم توي همون بحبوحه با ارز 14 هزار تومان فروختم و ماحصلش شد ۸۴ ميليارد تومان. پول حاصله را وارد بورس کردم و با يک چرخي که در بورس زدم و شاخص هم به‌خاطر سياست‌هاي داهيانه دولت دوبرابر شد و خوشبختانه رسيدم به ۱۷۰ تا. يکي دوتا خريدوفروش ماشين لوکس کردم و تا الان رساندمش به ۲۰۰ ميلياردتا. ولي لذت‌بخش‌ترين قسمت اينجاست که تو اين سال‌ها، ديگه لازم نبود که مثل زماني که تو کار توليد بودم با ماليات درگير باشم و هم ماليات سودنکرده را بدهم به اسم يک موجودي به نام علي‌الراس و هم ماليات ارزش افزوده را. تازه اين مأمورهاي مالياتي که سودشان در بيشتر ماليات‌گرفتنه، اسناد هزينه‌هاي من رو قبول نمي‌کردند و من رو مجبور به دغل‌بازي مي‌کردند. عوضش، ‌از سال ۹۳ تا الان به لطف معافيت‌هاي متعدد روي تمام درآمدهايي که به دست آوردم و قصه‌اش را براتون گفتم، يک ريال هم ‌ماليات نداده‌ام، ‌کاملا هم قانوني... اما طفلک راننده‌ام که عصرها بعد از ساعت چهار از سر کار مي‌آد دنبال من و کارهام. چهار ميليون تومان حقوق قراره بگيره، ولي بدبخت بينوا قبل از اينکه حقوقش را بدهند، اول مالياتش را ازش مي‌گيرند. خيلي گناه داره،‌ نکنين توروخدا!... فقط نمي‌دانم چي شد که اين همسايه ما که توليدي دارو داشت به خاک سياه نشسته الان. عجيب بود. آخه شما که داشتي ارز ۴۲۰۰‌اي به واردات مي‌دادي،‌ نمي‌دونم چرا اين طفلک بدبخت شد‍! خب ديگه، ‌بالاخره چوب نفهميش رو مي‌خوره. هرچي بهش گفتم توليد رو ول کن و بيا پيش خودم، گوشش بدهکار نبود. الانم داره سبد کالا مي‌گيره چون درآمد ماهش،‌ زير پنج ميليون شده.

کیهان
خلع‌سلاح ديپلماسي
سيدمحمدعماد اعرابي:... بياييد به تازه‌ترين اظهارات رئيس‌جمهور در جمع نخبگان سياسي و اقتصادي ژاپن که روز گذشته ايراد شد بپردازيم. حسن روحاني در اين ديدار گفت: «يکي از ويژگي‌هاي ما ايراني‌ها، اين است که وقتي توافقي را امضا کرديم «در هيچ شرايطي» امضاءمان را زير پا نخواهيم گذاشت». در مورد ويژگي‌هاي ايرانيان مي‌توان بعدها به تفصيل صحبت کرد اما متأسفانه رئيس‌جمهور با اين اظهارنظر باز هم طرف غربي را بر عهدشکني‌هايش مصمم‌تر مي‌کرد و اين اطمينان را به آنها مي‌داد که از جانب ايران با پاسخي متقابل مواجه نخواهند شد... درحالي‌که محاسبات عقلاني حکم مي‌کند چماق خروج از برجام را بالا نگه داشته و راه را براي چانه‌زني بيشتر در ميدان مذاکرات باز کنيم متأسفانه رئيس‌جمهور بار ديگر با اظهارنظراتي نسنجيده ديپلماسي‌اش را بي‌اعتبار و ديپلمات‌هايش را خلع‌سلاح کرد.
ممکن است آقاي روحاني سخنانش را اينگونه توجيه کند که براي عدم فعال‌سازي مکانيسم ماشه از جانب طرف‌هاي ديگر مذاکرات لازم است چنين اطميناني به آنها داده شود که ايران هرگز از برجام فراتر نخواهد رفت. اما به نظر مي‌رسد اين توجيه لغزنده، خود آغاز بحث و تأملاتي ديگر خواهد شد که اصولا چرا چنين مکانيسمي در برجام وجود دارد؟ مسئولان دولت با چه توجيهي تن به اين مکانيزم داده‌اند که امروز از آن هراس دارند و مهم‌تر از همه، آن روز که منتقدان به‌درستي نقش مکانيزم ماشه را در برنامه جامع اقدام مشترک تبيين کرده و نسبت به آن هشدار مي‌دادند چرا هيچ گوش شنوايي نبود!؟

اعتماد
محروم از زندگي
عثمان مُزين:... كولبران نه به قصد انجام عمل مجرمانه يا قاچاق، بلكه به قصد سيركردن شكم خود و اعضاي خانواده و از روي اضطرار به كولبري روي مي‌آورند؛ زيرا نيك مي‌دانند كه كولبري اصلا شغل نيست و نتيجه آن به‌خطرافتادن سلامت جسمي و آينده‌شان است. سؤال اساسي اين است در كشوري كه داراي اين‌همه مرز گسترده و مبادلات كالا با همسايگان است چرا كولبري و مرگ كولبران و كاسبكاران مرزي فقط در مناطق كردنشين رايج است؟ قطعا اگر امكانات كشور در اين مناطق هم مانند ديگر مناطق مرزي و مركزي توزيع مي‌شد مردم اين مناطق به‌ناچار به كولبري روي نمي‌آوردند و اگر قانون هم مبناي رفتار با كولبران باشد شاهد افزايش روزافزون آمار مرگ كولبران نخواهيم بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.