یأس و جنگ
شرق: «هتل» رمانی است از هنگامه مظلومی که در نشر ثالث منتشر شده است. راوی رمان مردی است به نام سعید که کارمند بخش پذیرش یک هتل است و همسرش مریم نیز پرستار است. بخش اول با روایت ملال روزمرگیها آغاز میشود. سعید پنجرهها را نگاه میکند و به زندگی پوچ آدمهای پشت پنجرههای بسته و پردهپوش میاندیشد که در همین حین مریم موضوعی را با او در میان میگذارد؛ موضوع ضرورت بچهدارشدن را. سعید اما با بچهدارشدن موافق نیست. از همین بخش اول درمییابیم که چیزی در زندگی آنها سر جایش نیست و زیر پوست این زندگی مشترک بحران و تلاطمی هست. مریم علاقهمند به زندگی با سعید مینماید اما در سعید گویی میل به زندگی با مریم مرده است و در این میان پای شخصیتی دیگر هم به میان میآید. در جایی از رمان یکی از شخصیتها اشارهای به رمان «پایان رابطه» گراهام گرین میکند و درباره یأس حرف میزند که این سخنگفتن از یأس چهبسا در بافت رمان حاوی معنایی مرتبط با آن باشد، چراکه یأس یکی از مفاهیم محوری رمان است که راوی رمان حین اندیشیدن به موقعیت خود و آدمها به آن دچار میشود یا آن را به نحوی در روایت خود بازتاب میدهد و این یأس در اتمسفر رمان نمودی
بارز دارد. آنچه میخوانید سطرهایی است از این رمان: «یکونیم صبح بود. کوچه را تا سر خیابان پیاده رفتم. آژانس ماشینی برایم نفرستاد. مرد گفته بود ماشین ندارند و باید صبر کنم تا خبرم کند. حتما دروغ میگفت و بیم خیابانهای لغزنده بود که وادارشان کرده بود قید کاسبی را بزنند. تاکسیها و شخصیها هم کم بودند. نیمساعتی طول کشید تا سروکله اولینشان پیدا شد. بیستوپنج تومان نرخ داد و من سرم را از پنجره نیمگشوده داخل بردم و گفتم: نچ. همانطور که شیشه آرامآرام بالا میرفت شنیدم که گفت: کمتر از این نمیبرنت. دومی هم که یک پیکان کرمرنگ بود حرف از بیستوپنج تومان زد. این بار گفتم: کمتر بگیر. و راننده سیاهسوختهاش گفت: نچ. و گاز داد. سیگاری روشن کردم و شروع به قدمزدن کردم. چند گام در طول خیابان برمیداشتم و بعد مسیر رفته را بازمیگشتم. در هر رفت و برگشت بیدلیل سعی میکردم پایم را درست جایی بگذارم که نقش کف کفشهایم بر برف افتاده بود. بعد پنج دقیقه ایستادم. بادگیرم را درآوردم و زیر بغل زدم».دیگر اثر داستانی که اخیرا در نشر ثالث منتشر شده، مجموعه داستانی است به نام «آمیخته به بوی ادویهها» نوشته مریم منوچهری. «آمیخته
به بوی ادویهها» شامل هشت قصه است با عنوانهای: «دقیقه هشتادویک»، «آمیخته به بوی ادویهها»، «ننه مملکت»، «این شط کوسه دارد»، «کافه حاجرئیس»، «لنج ابوفؤاد»، «یک روز تابستانی عبد مرد» و «چهار ثانیه به پایان».
جنوب یکی از مؤلفههای تکرارشونده در قصههای این مجموعه است و بسیاری از قصههای کتاب در جنوب اتفاق میافتد و شخصیتهای قصهها اغلب اهالی جنوباند. جنگ و زیستن در هراس جنگ و زندگی آدمها در دهه 60 از دیگر مؤلفههایی است که در بعضی قصههای کتاب با آنها مواجه میشویم. گاه در قصهها زندگیهای فردی در متن زیست اجتماعی یک دوره روایت میشوند و گاه حین روایت این زندگیها ارجاع داده میشود به خاطرات مشترک یک نسل، مثل ارجاع به بازی آرژانتین و کامرون در جام جهانی 1990 در قصه اول مجموعه که در حین وقوع بحرانی در زندگی راوی قصه از تلویزیون پخش میشود و شکست آرژانتین از کامرون پیوند میخورد با شکستی که راوی آن را تجربه میکند. آنچه میخوانید سطرهایی است از قصه «ننه مملکت» از این مجموعه: «خارجشدن از شهر مصیبت بزرگتری بود. هیچکجا خیالت راحت امنبودن، نبود. میترسیدم از پس و پشت هر دیوار و کنج هر کوچهای، غریبهای، دشمنی، چیزی، سروکلهاش پیدا شود. نفسم حبس سینه بود تا برسیم به شط و بلمی پیدا کنم که ننه را با خود ببرد. روی سر شهر ابرهای سیاهی از سر سوختن پالایشگاه، بست نشسته بودند. از دور و نزدیک، خمسهخمسهها و ترکشها و
گلولهها ولوله میکردند و شهر را گذاشته بودند روی سرشان. عرق کرده بودم و لباس چند روز پوشیدهام، به تنم چسبیده بود و از خودم حالم به هم میخورد و بی که حواسم باشد، مدام دولا دولا راه میرفتم. هنوز چیزی نگذشته، بدنم داشت آمُخته جنگ میشد. سر خمشده، نفس حبسگرفته، چشمهای سرگردان و حتی خوابیدنهای هوشیار. اما ننه آرام بود. با هر صدای انفجار نزدیکی، کیف کوچک همراهش را تنگتر توی بغل میگرفت و پلکهایش را محکمتر به هم فشار میداد. داشت زیر لب همان ذکری را میخواند و تکرار میکرد که با هم توی فیلم شنیدیم. همان وقت، غصه انگار پرندهای باشد با بالهای فراخ، چند برابر بیشتر از قبل، اتراق کرد توی قلبم».
شرق: «هتل» رمانی است از هنگامه مظلومی که در نشر ثالث منتشر شده است. راوی رمان مردی است به نام سعید که کارمند بخش پذیرش یک هتل است و همسرش مریم نیز پرستار است. بخش اول با روایت ملال روزمرگیها آغاز میشود. سعید پنجرهها را نگاه میکند و به زندگی پوچ آدمهای پشت پنجرههای بسته و پردهپوش میاندیشد که در همین حین مریم موضوعی را با او در میان میگذارد؛ موضوع ضرورت بچهدارشدن را. سعید اما با بچهدارشدن موافق نیست. از همین بخش اول درمییابیم که چیزی در زندگی آنها سر جایش نیست و زیر پوست این زندگی مشترک بحران و تلاطمی هست. مریم علاقهمند به زندگی با سعید مینماید اما در سعید گویی میل به زندگی با مریم مرده است و در این میان پای شخصیتی دیگر هم به میان میآید. در جایی از رمان یکی از شخصیتها اشارهای به رمان «پایان رابطه» گراهام گرین میکند و درباره یأس حرف میزند که این سخنگفتن از یأس چهبسا در بافت رمان حاوی معنایی مرتبط با آن باشد، چراکه یأس یکی از مفاهیم محوری رمان است که راوی رمان حین اندیشیدن به موقعیت خود و آدمها به آن دچار میشود یا آن را به نحوی در روایت خود بازتاب میدهد و این یأس در اتمسفر رمان نمودی
بارز دارد. آنچه میخوانید سطرهایی است از این رمان: «یکونیم صبح بود. کوچه را تا سر خیابان پیاده رفتم. آژانس ماشینی برایم نفرستاد. مرد گفته بود ماشین ندارند و باید صبر کنم تا خبرم کند. حتما دروغ میگفت و بیم خیابانهای لغزنده بود که وادارشان کرده بود قید کاسبی را بزنند. تاکسیها و شخصیها هم کم بودند. نیمساعتی طول کشید تا سروکله اولینشان پیدا شد. بیستوپنج تومان نرخ داد و من سرم را از پنجره نیمگشوده داخل بردم و گفتم: نچ. همانطور که شیشه آرامآرام بالا میرفت شنیدم که گفت: کمتر از این نمیبرنت. دومی هم که یک پیکان کرمرنگ بود حرف از بیستوپنج تومان زد. این بار گفتم: کمتر بگیر. و راننده سیاهسوختهاش گفت: نچ. و گاز داد. سیگاری روشن کردم و شروع به قدمزدن کردم. چند گام در طول خیابان برمیداشتم و بعد مسیر رفته را بازمیگشتم. در هر رفت و برگشت بیدلیل سعی میکردم پایم را درست جایی بگذارم که نقش کف کفشهایم بر برف افتاده بود. بعد پنج دقیقه ایستادم. بادگیرم را درآوردم و زیر بغل زدم».دیگر اثر داستانی که اخیرا در نشر ثالث منتشر شده، مجموعه داستانی است به نام «آمیخته به بوی ادویهها» نوشته مریم منوچهری. «آمیخته
به بوی ادویهها» شامل هشت قصه است با عنوانهای: «دقیقه هشتادویک»، «آمیخته به بوی ادویهها»، «ننه مملکت»، «این شط کوسه دارد»، «کافه حاجرئیس»، «لنج ابوفؤاد»، «یک روز تابستانی عبد مرد» و «چهار ثانیه به پایان».
جنوب یکی از مؤلفههای تکرارشونده در قصههای این مجموعه است و بسیاری از قصههای کتاب در جنوب اتفاق میافتد و شخصیتهای قصهها اغلب اهالی جنوباند. جنگ و زیستن در هراس جنگ و زندگی آدمها در دهه 60 از دیگر مؤلفههایی است که در بعضی قصههای کتاب با آنها مواجه میشویم. گاه در قصهها زندگیهای فردی در متن زیست اجتماعی یک دوره روایت میشوند و گاه حین روایت این زندگیها ارجاع داده میشود به خاطرات مشترک یک نسل، مثل ارجاع به بازی آرژانتین و کامرون در جام جهانی 1990 در قصه اول مجموعه که در حین وقوع بحرانی در زندگی راوی قصه از تلویزیون پخش میشود و شکست آرژانتین از کامرون پیوند میخورد با شکستی که راوی آن را تجربه میکند. آنچه میخوانید سطرهایی است از قصه «ننه مملکت» از این مجموعه: «خارجشدن از شهر مصیبت بزرگتری بود. هیچکجا خیالت راحت امنبودن، نبود. میترسیدم از پس و پشت هر دیوار و کنج هر کوچهای، غریبهای، دشمنی، چیزی، سروکلهاش پیدا شود. نفسم حبس سینه بود تا برسیم به شط و بلمی پیدا کنم که ننه را با خود ببرد. روی سر شهر ابرهای سیاهی از سر سوختن پالایشگاه، بست نشسته بودند. از دور و نزدیک، خمسهخمسهها و ترکشها و
گلولهها ولوله میکردند و شهر را گذاشته بودند روی سرشان. عرق کرده بودم و لباس چند روز پوشیدهام، به تنم چسبیده بود و از خودم حالم به هم میخورد و بی که حواسم باشد، مدام دولا دولا راه میرفتم. هنوز چیزی نگذشته، بدنم داشت آمُخته جنگ میشد. سر خمشده، نفس حبسگرفته، چشمهای سرگردان و حتی خوابیدنهای هوشیار. اما ننه آرام بود. با هر صدای انفجار نزدیکی، کیف کوچک همراهش را تنگتر توی بغل میگرفت و پلکهایش را محکمتر به هم فشار میداد. داشت زیر لب همان ذکری را میخواند و تکرار میکرد که با هم توی فیلم شنیدیم. همان وقت، غصه انگار پرندهای باشد با بالهای فراخ، چند برابر بیشتر از قبل، اتراق کرد توی قلبم».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.