آینه
اعتماد
روحاني به نفعش نبود دوباره بيايد
عباس آخوندي: آقاي هاشمي به گمان من، يك مساله اصلي داشت و آن عمران و آباداني ايران بعد از 8 سال جنگ و ويراني بود. هاشمي دولت را حول اين مساله اداره ميكرد. بنابراين تفاوت زيادي با اين دولت داشت كه مشخصا مساله روشني جز برجام نداشت. آقاي هاشمي مرتب در اين پروژههاي سدسازي، پتروشيمي، برق، آب، گاز، شبكه فاضلاب و ... حضور داشت. حتي به عكسهاي تاريخي نگاه كنيد با اغلب اين پروژهها عكس يادگاري دارد. صبر نميكرد تا پروژهاي تمام شود و بعد براي افتتاح برود بلكه مرتب در حال سركشي بود. عنصر ديگري كه در تفاوت دولت هاشمي نسبت به دولت روحاني وجود دارد، عنصر هماهنگي است. خاصيت دولت همين است كه ميان اجزاي مختلف همچون بخش سياسي، مالي و پولي، صنعت و ... هماهنگي ايجاد كند. يكي از بزرگترين مشكلات دولت موجود فقدان عنصر هماهنگي است. به اين معنا كه اگر وزيري خودش بتواند كاري كند، كرده است. ولي اگر كلاهش در دستگاه ديگري افتاد همه چيز قفل ميشود. نكته ديگري كه در مورد آقاي هاشمي وجود داشت، اين بود كه گوشهايش خوب كار ميكرد. خيلي خوب حرفهاي همه را ميشنيد... من اساسا با جريان سوم موافق نيستم. اگر منظور اين است كه جرياني بتواند
ايران را موقعيتيابي و منفعت ملي را در اين مقطع زماني تعريف كند؛ اين اتفاق در صورت اصلاح و بازخواني با وجود همين دو جناح موجود نيز قابل رخدادن است و نيازي به جريان سوم نيست. معتقدم نبايد بيحوصلگي كرد و سرمايههاي ملي ايران را دور انداخت. يك جريان سياسي، سرمايه ملي ايران است؛ خواه اصلاحطلب باشد، خواه اصولگرا. كساني كه بازار مسگران درست كردهاند تا صداي هيچكس شنيده نشود، نميدانند چه ثروت ملياي را بر باد ميدهند. شايد هم بدانند. بههرروي، يك ملت عمري زيست ميكند تا جريانهاي سياسي شكل گيرد.
آرمان ملی
مبارزه سخت با معجزه پول!
جعفر گلابی: فساد اقتصادي که اغلب همه فسادها را تغذيه ميکند و خود از فسادهاي ديگر خون ميمکد و به حيات خود ادامه ميدهد دردي بزرگ و بنيانبرانداز و سرطانآساست. شوربختانه مبارزه با آن از اصعب مشکلات است و گاهي اين تصور را ايجاد ميکند که غير قابل درمان است و بايد رنج و ظلم و ذلت حاصل از آن را پذيرفت! متاسفانه بهواسطه شدت مشاغل سياسي و طوفان حوادث گوناگون از ابتدا هم قدرت ويرانگرياش تشخيص داده نشد و حالا که شمشيرش آخته شده و جولان ميدهد و مبارز ميطلبد، وقت و هزينه و تلفات و قرباني زياد ميگيرد و معلوم نيست که تا چه حد و کي شکست بخورد و آرام بگيرد؟ متاسفانه درست در زماني که کرکس شوم فساد اقتصادي خيز برداشته بود تا به پرواز درآيد و به همهجا سيروسفر کند لجامهاي حداقلي از گردنش برداشته شد و مجال پيدا کرد که ترکتازي کند و فربه شود! سازمان برنامهوبودجه که براي سامان دخلوخرج کشور ابزاري کارآمد است منحل شد، دولت وقت که برنامه کارشناسي براي مبارزه با مفاسد اقتصادي نداشت از بعد سياسي بهشدت مورد حمايت قرار گرفت و مجلس هم توان لازم براي اعمال وظايف قانوني خود را پيدا نکرد و درمجموع نهادهاي نظارتي نتوانستند از
بيدارشدن غول خفته فساد جلوگيري کنند.
همشهری
حفظ جنگل در ایران اولویت ندارد
محمد درویش، عضو هیأت علمی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع: ما در ایران کمتر از یکچهارم متوسط جهانی از جنگل سهم داریم. با وجود این بخشی از ارزشمندترین، بیرغیبترین و باستانیترین جنگلهای جهان در ایران قرار گرفته است؛ جنگلهای هیرکانی، که خوشبختانه 307 هزار هکتارش بهعنوان میراث طبیعی و مشترک در یونسکو به ثبت رسید. این موضوع نشان میدهد که بهرغم اندکبودن وسعت رویشگاهها در ایران، کیفیت آنها دارای اهمیت فوقالعادهای است. در رویشگاههای زاگرس برخی از اقلام ازجمله گندم، برای نخستینبار به جهان ارائه شده است. در رویشگاه هیرکانی در شمال کشور نیز برخی گونهها وجود دارد که در هیچجای دیگر روی کره زمین دیده نمیشود. انجیلی و شمشاد از این جملهاند و مانند نسخ خطی یگانهای میمانند که هر کتابخانهای بهدلیل داشتن آن، به خودش میبالد. درمجموع در ایران حدود هزار و 766 گونه انحصاری داریم که تقریبا 60 گونه بیشتر از قاره اروپایی است که وسعتش 5 برابر ماست، اقلیمش بهمراتب بهتر از ماست و در عرض بالای 60 درجه قرار گرفته است. همه اینها نشاندهنده این است که حفظ رویشگاههای گیاهی و جنگلی باید در بالاترین اهمیت راهبردی
کشور قرار داشته باشد. متأسفم که عالیترین مسئول محیطزیستی کشور بهجای اینکه دیگر مسئولان را برای سرمایهگذاری در حفظ این جنگلها توجیه کند، خودش آشکارا اعلام میکند که آتشسوزی در جنگلها یک مسئله طبیعی است، نباید نگران بود و سرمایهگذاری در اطفای حریق توجیه اقتصادی ندارد. وقتی متولی طبیعت ایران چنین سخنی میگوید دیگر چه انتظاری از دیگر ارکان حاکمیت داریم که دلشان برای حفظ این جنگلها و محیطزیست بسوزد؟
اعتماد
روحاني به نفعش نبود دوباره بيايد
عباس آخوندي: آقاي هاشمي به گمان من، يك مساله اصلي داشت و آن عمران و آباداني ايران بعد از 8 سال جنگ و ويراني بود. هاشمي دولت را حول اين مساله اداره ميكرد. بنابراين تفاوت زيادي با اين دولت داشت كه مشخصا مساله روشني جز برجام نداشت. آقاي هاشمي مرتب در اين پروژههاي سدسازي، پتروشيمي، برق، آب، گاز، شبكه فاضلاب و ... حضور داشت. حتي به عكسهاي تاريخي نگاه كنيد با اغلب اين پروژهها عكس يادگاري دارد. صبر نميكرد تا پروژهاي تمام شود و بعد براي افتتاح برود بلكه مرتب در حال سركشي بود. عنصر ديگري كه در تفاوت دولت هاشمي نسبت به دولت روحاني وجود دارد، عنصر هماهنگي است. خاصيت دولت همين است كه ميان اجزاي مختلف همچون بخش سياسي، مالي و پولي، صنعت و ... هماهنگي ايجاد كند. يكي از بزرگترين مشكلات دولت موجود فقدان عنصر هماهنگي است. به اين معنا كه اگر وزيري خودش بتواند كاري كند، كرده است. ولي اگر كلاهش در دستگاه ديگري افتاد همه چيز قفل ميشود. نكته ديگري كه در مورد آقاي هاشمي وجود داشت، اين بود كه گوشهايش خوب كار ميكرد. خيلي خوب حرفهاي همه را ميشنيد... من اساسا با جريان سوم موافق نيستم. اگر منظور اين است كه جرياني بتواند
ايران را موقعيتيابي و منفعت ملي را در اين مقطع زماني تعريف كند؛ اين اتفاق در صورت اصلاح و بازخواني با وجود همين دو جناح موجود نيز قابل رخدادن است و نيازي به جريان سوم نيست. معتقدم نبايد بيحوصلگي كرد و سرمايههاي ملي ايران را دور انداخت. يك جريان سياسي، سرمايه ملي ايران است؛ خواه اصلاحطلب باشد، خواه اصولگرا. كساني كه بازار مسگران درست كردهاند تا صداي هيچكس شنيده نشود، نميدانند چه ثروت ملياي را بر باد ميدهند. شايد هم بدانند. بههرروي، يك ملت عمري زيست ميكند تا جريانهاي سياسي شكل گيرد.
آرمان ملی
مبارزه سخت با معجزه پول!
جعفر گلابی: فساد اقتصادي که اغلب همه فسادها را تغذيه ميکند و خود از فسادهاي ديگر خون ميمکد و به حيات خود ادامه ميدهد دردي بزرگ و بنيانبرانداز و سرطانآساست. شوربختانه مبارزه با آن از اصعب مشکلات است و گاهي اين تصور را ايجاد ميکند که غير قابل درمان است و بايد رنج و ظلم و ذلت حاصل از آن را پذيرفت! متاسفانه بهواسطه شدت مشاغل سياسي و طوفان حوادث گوناگون از ابتدا هم قدرت ويرانگرياش تشخيص داده نشد و حالا که شمشيرش آخته شده و جولان ميدهد و مبارز ميطلبد، وقت و هزينه و تلفات و قرباني زياد ميگيرد و معلوم نيست که تا چه حد و کي شکست بخورد و آرام بگيرد؟ متاسفانه درست در زماني که کرکس شوم فساد اقتصادي خيز برداشته بود تا به پرواز درآيد و به همهجا سيروسفر کند لجامهاي حداقلي از گردنش برداشته شد و مجال پيدا کرد که ترکتازي کند و فربه شود! سازمان برنامهوبودجه که براي سامان دخلوخرج کشور ابزاري کارآمد است منحل شد، دولت وقت که برنامه کارشناسي براي مبارزه با مفاسد اقتصادي نداشت از بعد سياسي بهشدت مورد حمايت قرار گرفت و مجلس هم توان لازم براي اعمال وظايف قانوني خود را پيدا نکرد و درمجموع نهادهاي نظارتي نتوانستند از
بيدارشدن غول خفته فساد جلوگيري کنند.
همشهری
حفظ جنگل در ایران اولویت ندارد
محمد درویش، عضو هیأت علمی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع: ما در ایران کمتر از یکچهارم متوسط جهانی از جنگل سهم داریم. با وجود این بخشی از ارزشمندترین، بیرغیبترین و باستانیترین جنگلهای جهان در ایران قرار گرفته است؛ جنگلهای هیرکانی، که خوشبختانه 307 هزار هکتارش بهعنوان میراث طبیعی و مشترک در یونسکو به ثبت رسید. این موضوع نشان میدهد که بهرغم اندکبودن وسعت رویشگاهها در ایران، کیفیت آنها دارای اهمیت فوقالعادهای است. در رویشگاههای زاگرس برخی از اقلام ازجمله گندم، برای نخستینبار به جهان ارائه شده است. در رویشگاه هیرکانی در شمال کشور نیز برخی گونهها وجود دارد که در هیچجای دیگر روی کره زمین دیده نمیشود. انجیلی و شمشاد از این جملهاند و مانند نسخ خطی یگانهای میمانند که هر کتابخانهای بهدلیل داشتن آن، به خودش میبالد. درمجموع در ایران حدود هزار و 766 گونه انحصاری داریم که تقریبا 60 گونه بیشتر از قاره اروپایی است که وسعتش 5 برابر ماست، اقلیمش بهمراتب بهتر از ماست و در عرض بالای 60 درجه قرار گرفته است. همه اینها نشاندهنده این است که حفظ رویشگاههای گیاهی و جنگلی باید در بالاترین اهمیت راهبردی
کشور قرار داشته باشد. متأسفم که عالیترین مسئول محیطزیستی کشور بهجای اینکه دیگر مسئولان را برای سرمایهگذاری در حفظ این جنگلها توجیه کند، خودش آشکارا اعلام میکند که آتشسوزی در جنگلها یک مسئله طبیعی است، نباید نگران بود و سرمایهگذاری در اطفای حریق توجیه اقتصادی ندارد. وقتی متولی طبیعت ایران چنین سخنی میگوید دیگر چه انتظاری از دیگر ارکان حاکمیت داریم که دلشان برای حفظ این جنگلها و محیطزیست بسوزد؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.