آینه
کیهان
مقاومت در برابر «طرح تسلیم»
سعدالله زارعی: ... با کمال تأسف و با آنکه میوه مقاومت در دسترس ما قرار دارد و جهان هم به آن اعتراف میکند، یک جریان سیاسی، امروز ما را به انتخاب راه تسلیم دعوت میکند و جالب این است که همینها اندکی قبل، ما را به جنگ بینالمللی و منطقهای فرامیخواندند. این جریان در آستانه انتخابات پیشروی مجلس شورای اسلامی و با توجه به نیاز آمریکا به بازشدن دوباره باب گفتوگویی که به دلیل بینتیجهبودن برای ایران به بنبست خورده است، درصدد شکلدهی به ترتیباتی است که نانی به تنور ترامپ بچسبد و لقمهای هم نصیب اینها شود و اینها در حالی است که در فضای داخلی ایران به موازات شکست مذاکرات پیشین و هزینههای هنگفتی که روی دست ملت ایران گذاشت، از اعتبار دستاندرکاران داخلی آن کاسته شده است. مذاکره با آمریکا راهحل ما نیست و کمکی هم به طالبان آن نمیکند.
اعتماد
وکیل قاضی نیست
عباس عبدی: ... شايد بااطمينان بتوان گفت، يكي از موضوعاتي كه در ايران بهشدت دچار بدفهمي شده است، مساله وكالت در دعاوي كيفري است. اگر وكيل يك متهم باشيد، گمان ميكنند كه از مجرم به علت ارتكاب جرم او دفاع ميكنيد. درحاليكه اصلا چنين چيزي درست نيست. اگر كسي وكيل يك نفر متهم به قتل يا سرقت باشد، از قتل و دزدي دفاع نميكند، بلكه سعي ميكند موقعيت متهم به قتل و دزدي را شرح دهد، شايد تبرئه شود و به ناحق مجازات نشود. درواقع وكيل، كسي است كه به فرآيند دادرسي كمك ميكند تا عادلانهتر باشد. برخيها به اين نكته توجه نميكنند. براي بسياري از وكلا پيش آمده كه در يك پرونده وكيلمدافع متهم به قتل و در پرونده ديگر وكيلمدافع خانواده مقتول هستند و اين هيچ ربطي به دفاع او از قتل يا جاسوسي يا سرقت ندارد. حتي دفاع از قاتل هم به معناي تعلقخاطرداشتن به او نيست، بلكه كوشش براي فهم رفتار او و احتمالا كوشش براي اخذ مجازاتي كمتر و در بهترين حالت تبرئه كامل متهم است و همه اينها به نفع دادگاه است تا يقين پيدا كند كه چه كسي جاسوسي كرده يا مرتكب قتل شده است؟ .. بنابراين مساله وكيل دفاع از مجرم به صفت ارتكاب جرم نيست. بلكه دفاع از حقوق
متهم و مجرم از جمله حق دفاع از خويش است. اين كار؛ دفاع از حق و قانون و جامعه است. البته ميدانيم كه برخي وكلا در اين راه پيازداغ ماجرا را زياد ميكنند ولي اينها نكات فرعي است و نبايد موجب ناديدهگرفتن اصل حق دفاع متهم از خويش شود.
ایران
دیپلمات نقطهزن!
رضا نصری: چرا جواد ظریف اینچنین برای جریان تندرو در واشنگتن و عناصر آن در دولت ترامپ مسألهساز شده است؟ به چند دلیل:۱- جواد ظریف اجازه نداده است روایت تندروها و دولت ترامپ از ایران، از جایگاه ایران در جهان، از برنامه موشکی، از برجام و از پرونده هستهای بهعنوان «روایت غالب» در افکار عمومی، صحنه سیاست داخلی آمریکا و صحنه بینالمللی شکل بگیرد و نقش ببندد... ظریف فقط صدای حقانیت ایران نیست. جواد ظریف مؤثرترین و تأملبرانگیزترین صدایی است که از معضلات و مظلومیتِ «خاورمیانه» در کنفرانسهای بینالمللی و رسانههای غربی با زبانی که افکار عمومی غرب میفهمد سخن میگوید... جواد ظریف مسلط به نظریهها، گفتمانها و جریانهای فکری در حوزه روابط و حقوق بینالملل است و ازاینرو قادر است- با زبانی که برای مخاطب عام و خاص جذاب است - مفهومسازی کند، ایدههای نو بیافریند و ساختارهای کهنه و رفتارهای مبتنیبر آنها را در عرصه عمل به چالش بگیرد... جواد ظریف صحنه سیاست داخلی آمریکا را به خوبی میشناسد و ازاینرو قادر است با برقراری ارتباط هوشمندانه با افکار عمومی این کشور، بر تعاملات و برنامههای بازیگران آن تأثیر بگذارد...
درواقع، دولت ترامپ میخواهد ظریف را آنچنان محدود سازد و به حاشیه براند که هم نظام و دولت ایران را به معرفی فرد دیگری برای تعامل با غرب وادار سازد و هم- در فقدان صدای او- دوباره فضایی ایجاد کند که در آن بتواند مجدداً «ذهنها و قلبها» را با رویکرد و سیاستهای خود همدل و همگام سازد. اما واکنش شخصیتها و طیفها و بازیگران مختلف عرصه قدرت در ایران - از شخصیتهای برجسته گرفته، تا جناحهای سیاسی و سپاه و ارتش و منتقدین و موافقان دولت - به تحریم ظریف نشان داد که «ایران» نه قصد دارد موشکهایش را تسلیم کند نه دیپلماتهای نقطهزنش را!
کیهان
مقاومت در برابر «طرح تسلیم»
سعدالله زارعی: ... با کمال تأسف و با آنکه میوه مقاومت در دسترس ما قرار دارد و جهان هم به آن اعتراف میکند، یک جریان سیاسی، امروز ما را به انتخاب راه تسلیم دعوت میکند و جالب این است که همینها اندکی قبل، ما را به جنگ بینالمللی و منطقهای فرامیخواندند. این جریان در آستانه انتخابات پیشروی مجلس شورای اسلامی و با توجه به نیاز آمریکا به بازشدن دوباره باب گفتوگویی که به دلیل بینتیجهبودن برای ایران به بنبست خورده است، درصدد شکلدهی به ترتیباتی است که نانی به تنور ترامپ بچسبد و لقمهای هم نصیب اینها شود و اینها در حالی است که در فضای داخلی ایران به موازات شکست مذاکرات پیشین و هزینههای هنگفتی که روی دست ملت ایران گذاشت، از اعتبار دستاندرکاران داخلی آن کاسته شده است. مذاکره با آمریکا راهحل ما نیست و کمکی هم به طالبان آن نمیکند.
اعتماد
وکیل قاضی نیست
عباس عبدی: ... شايد بااطمينان بتوان گفت، يكي از موضوعاتي كه در ايران بهشدت دچار بدفهمي شده است، مساله وكالت در دعاوي كيفري است. اگر وكيل يك متهم باشيد، گمان ميكنند كه از مجرم به علت ارتكاب جرم او دفاع ميكنيد. درحاليكه اصلا چنين چيزي درست نيست. اگر كسي وكيل يك نفر متهم به قتل يا سرقت باشد، از قتل و دزدي دفاع نميكند، بلكه سعي ميكند موقعيت متهم به قتل و دزدي را شرح دهد، شايد تبرئه شود و به ناحق مجازات نشود. درواقع وكيل، كسي است كه به فرآيند دادرسي كمك ميكند تا عادلانهتر باشد. برخيها به اين نكته توجه نميكنند. براي بسياري از وكلا پيش آمده كه در يك پرونده وكيلمدافع متهم به قتل و در پرونده ديگر وكيلمدافع خانواده مقتول هستند و اين هيچ ربطي به دفاع او از قتل يا جاسوسي يا سرقت ندارد. حتي دفاع از قاتل هم به معناي تعلقخاطرداشتن به او نيست، بلكه كوشش براي فهم رفتار او و احتمالا كوشش براي اخذ مجازاتي كمتر و در بهترين حالت تبرئه كامل متهم است و همه اينها به نفع دادگاه است تا يقين پيدا كند كه چه كسي جاسوسي كرده يا مرتكب قتل شده است؟ .. بنابراين مساله وكيل دفاع از مجرم به صفت ارتكاب جرم نيست. بلكه دفاع از حقوق
متهم و مجرم از جمله حق دفاع از خويش است. اين كار؛ دفاع از حق و قانون و جامعه است. البته ميدانيم كه برخي وكلا در اين راه پيازداغ ماجرا را زياد ميكنند ولي اينها نكات فرعي است و نبايد موجب ناديدهگرفتن اصل حق دفاع متهم از خويش شود.
ایران
دیپلمات نقطهزن!
رضا نصری: چرا جواد ظریف اینچنین برای جریان تندرو در واشنگتن و عناصر آن در دولت ترامپ مسألهساز شده است؟ به چند دلیل:۱- جواد ظریف اجازه نداده است روایت تندروها و دولت ترامپ از ایران، از جایگاه ایران در جهان، از برنامه موشکی، از برجام و از پرونده هستهای بهعنوان «روایت غالب» در افکار عمومی، صحنه سیاست داخلی آمریکا و صحنه بینالمللی شکل بگیرد و نقش ببندد... ظریف فقط صدای حقانیت ایران نیست. جواد ظریف مؤثرترین و تأملبرانگیزترین صدایی است که از معضلات و مظلومیتِ «خاورمیانه» در کنفرانسهای بینالمللی و رسانههای غربی با زبانی که افکار عمومی غرب میفهمد سخن میگوید... جواد ظریف مسلط به نظریهها، گفتمانها و جریانهای فکری در حوزه روابط و حقوق بینالملل است و ازاینرو قادر است- با زبانی که برای مخاطب عام و خاص جذاب است - مفهومسازی کند، ایدههای نو بیافریند و ساختارهای کهنه و رفتارهای مبتنیبر آنها را در عرصه عمل به چالش بگیرد... جواد ظریف صحنه سیاست داخلی آمریکا را به خوبی میشناسد و ازاینرو قادر است با برقراری ارتباط هوشمندانه با افکار عمومی این کشور، بر تعاملات و برنامههای بازیگران آن تأثیر بگذارد...
درواقع، دولت ترامپ میخواهد ظریف را آنچنان محدود سازد و به حاشیه براند که هم نظام و دولت ایران را به معرفی فرد دیگری برای تعامل با غرب وادار سازد و هم- در فقدان صدای او- دوباره فضایی ایجاد کند که در آن بتواند مجدداً «ذهنها و قلبها» را با رویکرد و سیاستهای خود همدل و همگام سازد. اما واکنش شخصیتها و طیفها و بازیگران مختلف عرصه قدرت در ایران - از شخصیتهای برجسته گرفته، تا جناحهای سیاسی و سپاه و ارتش و منتقدین و موافقان دولت - به تحریم ظریف نشان داد که «ایران» نه قصد دارد موشکهایش را تسلیم کند نه دیپلماتهای نقطهزنش را!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.