|

هيچ كودكي نبايد كار كند

مصطفی لک‌ قمی‌*

در ارتفاع پنج‌هزارو 200 متری بودیم، سرم سنگین بود، حالم بد شده بود، پاهایم بعد از هر بار برخاستن به‌سختی به روی زمین فرود می‌آمد. احساس ضعف می‌کردم. دو شب نخوابیده بودم و بی‌اشتهایی باعث شده بود چیزی نخورم. کوله را درآوردم و به همراهم گفتم که نمی‌توانم. نمی‌آیم. تا همین جایش بس است؛ اما ناگهان یاد بنرها افتادم. امروز بحث صعود و شمارشش نبود، امروز تکلیفی داشتم. بنرها داخل کوله منتظر بودند، منتظر تا بر بام ایران برافراشته شوند. کودکان منتظر بودند تا فریاد‌شان شنیده شود. کودک نباید کار کند، او باید کودکی کند، بازی کند و شادی کند. کودک به جرم فقر پدر و مادر، چه مالی و چه فکری، نباید دستگیر شود. با کودک کار نباید جنگید، با کارکردن کودک باید ستیز کرد. نه! می‌شد تحمل کرد این دو ساعت باقی‌مانده را. سخت‌تر از تحمل‌کردن کودکان کار نیست، سخت‌تر از سه‌سالگی کار‌کردن نیست. سخت‌تر از کودکی نان‌آور خانه بودن نیست. سخت‌تر از دستگیری به جرم کار‌کردن و رد مرزشدن و دوباره آواره‌شدن نیست. تحملش سخت‌تر از خیلی صبوری‌ها نیست. می‌روم، با تگرگ و برف تابستان در ارتفاع بلند همراه می‌شوم، از میان برف‌ها و صخره‌ها می‌گذرم، بوی گوگرد را به جان می‌کشم و صدای کودکان را در بلند‌ترین نقطه میهنم آواز می‌دهم: «هیچ کودکی نباید کار کند».

*کوه‌نورد و فعال حقوق کودک

در ارتفاع پنج‌هزارو 200 متری بودیم، سرم سنگین بود، حالم بد شده بود، پاهایم بعد از هر بار برخاستن به‌سختی به روی زمین فرود می‌آمد. احساس ضعف می‌کردم. دو شب نخوابیده بودم و بی‌اشتهایی باعث شده بود چیزی نخورم. کوله را درآوردم و به همراهم گفتم که نمی‌توانم. نمی‌آیم. تا همین جایش بس است؛ اما ناگهان یاد بنرها افتادم. امروز بحث صعود و شمارشش نبود، امروز تکلیفی داشتم. بنرها داخل کوله منتظر بودند، منتظر تا بر بام ایران برافراشته شوند. کودکان منتظر بودند تا فریاد‌شان شنیده شود. کودک نباید کار کند، او باید کودکی کند، بازی کند و شادی کند. کودک به جرم فقر پدر و مادر، چه مالی و چه فکری، نباید دستگیر شود. با کودک کار نباید جنگید، با کارکردن کودک باید ستیز کرد. نه! می‌شد تحمل کرد این دو ساعت باقی‌مانده را. سخت‌تر از تحمل‌کردن کودکان کار نیست، سخت‌تر از سه‌سالگی کار‌کردن نیست. سخت‌تر از کودکی نان‌آور خانه بودن نیست. سخت‌تر از دستگیری به جرم کار‌کردن و رد مرزشدن و دوباره آواره‌شدن نیست. تحملش سخت‌تر از خیلی صبوری‌ها نیست. می‌روم، با تگرگ و برف تابستان در ارتفاع بلند همراه می‌شوم، از میان برف‌ها و صخره‌ها می‌گذرم، بوی گوگرد را به جان می‌کشم و صدای کودکان را در بلند‌ترین نقطه میهنم آواز می‌دهم: «هیچ کودکی نباید کار کند».

*کوه‌نورد و فعال حقوق کودک

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.