آینه
آرمان
روحاني به مردم اميد ميدهد، آگاهي نميدهد
مصطفی هاشمیطبا: شرایط امروز با دوران احمدینژاد فرق میکند، اما به نظر میرسد آقای روحانی با مردم حرف نمیزند و زمانی هم که قرار است با مردم صحبت کند، سخنرانی کرده و خطبه میخواند. البته به نظرم آقای روحانی مقداری تحفظ اختیار میکند که حرفهایی را با مردم در میان نگذارد. به عبارت دیگر رئیسجمهور احساس میکند که اگر صراحتا یکسری حرفها را به مردم بگوید با فلسفهای که میگوید باید مردم را امیدوار کرد، مغایرت دارد. بالاخره ما اکنون در جهانی ایستادهایم که مشکلات بسیار زیادی در غرب و شرق داریم. فرق نمیکند آمریکاییها بهنحوی برایمان مشکل درست میکنند، اروپا یک جور، چین و روسیه برای خود کاسبکارانه عمل میکنند و همسایگان و حکام شیخنشینها به نوع دیگری برای ایران گربه میرقصانند و در وضعیتی که شرایط کشور اصلا نرمال نیست، آقای روحانی میخواهد نرمال عمل کند. البته تنها آقای روحانی نیست، اصولا مسئولان ما بهدنبال این هستند که به مردم بگویند همهچیز عالی است. لذا با وجود مشکلات، مسائل و کمبودهایی که ناشی از تحریم، تجارت خارجی و فروش نفت بر ما تحمیل میشود، میخواهند بگویند که همهچیز عالی است و آب در دل مردم
تکان نخورد. این دو مسئله با یکدیگر مغایر است.
همشهری
پیچیدگیهای یک پرونده قضائی
سید افشین امیرشاهی: پرونده محمدعلی نجفی ابعاد مختلفی دارد و نشانهای است از زمانه ما. جا دارد که از این زاویه به موضوع نگاه کنیم و ببینیم چه شد که نجفی به اینجا رسید و چه شد که ما به اینجا رسیدیم. پروندهای که کشور را در بهت فروبرد. آیا حادثهای که برای نجفی رخ داد تنها یک نمونه از نمونههای بیشتر است؟ آیا میتوانیم شکلهایی از این رفتار را در بخشی از مدیران مشاهده کنیم؟ مدیرانی که سبک زندگی خاصی را برای خودشان انتخاب کردند؛ اما بهتدریج دچار سرخوردگی شده و احساس کردهاند که زندگیشان را باختهاند و در نهایت سبک زندگی دیگری را انتخاب کردند. نمونه آن را شاید بتوان در برخی رمانهای دو دهه اخیر مشاهده کرد. ازجمله مصطفی مستور در کتاب «روی ماه خداوند را ببوس» که قهرمان داستانش دچار شک و تردید میشود و بهتدریج ایمان خود را از دست میدهد. او دوباره بهدنبال بهدستآوردن ایمان خود برمیآید اما ایمان او اینبار نه اجتماعی بلکه شخصی و فردی است. او سبک زندگی دیگری را دنبال میکند.
ایران
تحریم، رویکردهای اصلاحطلبانه را بیمعنا میکند
ابراهیم اصغرزاده: اکنون اگر اصلاحطلبان بخواهند در جبهه مردم بمانند، ناچارند سقف مطالبات خود را با کف خواستههای مردم و معوقات انباشتشده و متنوع اصناف و اقشار مماس کنند و بر مبنای آن رابطه خود را با اصولگرایان حاکم و انتخابات پیشرو تنظیم نمایند. ایستادن در کنار اصولگرایان به بهانه امنیت ملی بدون دستگذاشتن و تمرکز بر گسلهای فعالشده از تبعیض و نابرابری، جداسازیهای تصنعی خودی و غیرخودی، تحقیر و فقر و طرد فزاینده در لایههای وسیع اجتماعی و بدون اعلام تصمیم قاطعانه برای حل یا تعدیل قسمتی از این گرفتاریها و مشکلات، آنها را در مقابل مردم و در صف راندهشدگان ملت قرار خواهد داد. کنارکشیدن و توسل به سیاست صبر و انتظار هم آنها را به نیروهای فرصتطلب غیرمسئول که در بزنگاه نیمکتنشین میشوند، بدل خواهد کرد. اصلاحطلبان روزهای سختی در پیش دارند. اگر نتوانند با جلب اعتماد و بسیج مردم، قدمی روبهجلو بردارند و رقیب را وادار به عقبنشینی کنند، وارد یک بازی دو سر باخت خواهند شد. مشکل اصلاحطلبان این است که ابتکار عمل ندارند یا اگر دارند آن را در موقعیت نامناسبی به کار میبرند، جایی که میتوانند تفاهم کنند قهر میکنند
و جایی که نباید کوتاه بیایند، کوتاه میآیند و چک سفید امضا به رقیب میدهند.
اعتماد
آينده روشن حزبالله
احمد دستمالچيان: صحبت آقاي نصرالله درخصوص اينكه اگر جنگي در منطقه رخ دهد، هيچ كشوري نميتواند بيطرف باشد، بسيار حائز اهميت است. بسياري از كارشناسان نظامي رژيم صهيونيستي به اين امر اذعان داشتند كه اگر جنگ ديگري در منطقه رخ دهد، بايد خدا به داد رژيم صهيونيستي برسد؛ يعني به حدي موضوع حساس و مهم شده است كه مقامهاي اين رژيم به صراحتگويي اينچنيني افتادهاند. نيروهاي مقاومت بيش از گذشته تجهيز شدهاند و افراد كارآزموده دارند و تمام مراكز حساس رژيم صهيونيستي از جمله نيروگاه هستهاي ديمونا و مخازن آمونياك و ساير مناطقي كه براي اين رژيم حساس است، در تيررس موشكهاي مقاومت چه در لبنان و چه در غزه قرار دارد. ازهمينرو اگر بخواهند اقدامي را عليه ايران انجام دهند، بايد هزاران محاسبه انجام دهند كه آيا ميتوانند از پس اين معركه بيرون بيايند يا نه.
آرمان
روحاني به مردم اميد ميدهد، آگاهي نميدهد
مصطفی هاشمیطبا: شرایط امروز با دوران احمدینژاد فرق میکند، اما به نظر میرسد آقای روحانی با مردم حرف نمیزند و زمانی هم که قرار است با مردم صحبت کند، سخنرانی کرده و خطبه میخواند. البته به نظرم آقای روحانی مقداری تحفظ اختیار میکند که حرفهایی را با مردم در میان نگذارد. به عبارت دیگر رئیسجمهور احساس میکند که اگر صراحتا یکسری حرفها را به مردم بگوید با فلسفهای که میگوید باید مردم را امیدوار کرد، مغایرت دارد. بالاخره ما اکنون در جهانی ایستادهایم که مشکلات بسیار زیادی در غرب و شرق داریم. فرق نمیکند آمریکاییها بهنحوی برایمان مشکل درست میکنند، اروپا یک جور، چین و روسیه برای خود کاسبکارانه عمل میکنند و همسایگان و حکام شیخنشینها به نوع دیگری برای ایران گربه میرقصانند و در وضعیتی که شرایط کشور اصلا نرمال نیست، آقای روحانی میخواهد نرمال عمل کند. البته تنها آقای روحانی نیست، اصولا مسئولان ما بهدنبال این هستند که به مردم بگویند همهچیز عالی است. لذا با وجود مشکلات، مسائل و کمبودهایی که ناشی از تحریم، تجارت خارجی و فروش نفت بر ما تحمیل میشود، میخواهند بگویند که همهچیز عالی است و آب در دل مردم
تکان نخورد. این دو مسئله با یکدیگر مغایر است.
همشهری
پیچیدگیهای یک پرونده قضائی
سید افشین امیرشاهی: پرونده محمدعلی نجفی ابعاد مختلفی دارد و نشانهای است از زمانه ما. جا دارد که از این زاویه به موضوع نگاه کنیم و ببینیم چه شد که نجفی به اینجا رسید و چه شد که ما به اینجا رسیدیم. پروندهای که کشور را در بهت فروبرد. آیا حادثهای که برای نجفی رخ داد تنها یک نمونه از نمونههای بیشتر است؟ آیا میتوانیم شکلهایی از این رفتار را در بخشی از مدیران مشاهده کنیم؟ مدیرانی که سبک زندگی خاصی را برای خودشان انتخاب کردند؛ اما بهتدریج دچار سرخوردگی شده و احساس کردهاند که زندگیشان را باختهاند و در نهایت سبک زندگی دیگری را انتخاب کردند. نمونه آن را شاید بتوان در برخی رمانهای دو دهه اخیر مشاهده کرد. ازجمله مصطفی مستور در کتاب «روی ماه خداوند را ببوس» که قهرمان داستانش دچار شک و تردید میشود و بهتدریج ایمان خود را از دست میدهد. او دوباره بهدنبال بهدستآوردن ایمان خود برمیآید اما ایمان او اینبار نه اجتماعی بلکه شخصی و فردی است. او سبک زندگی دیگری را دنبال میکند.
ایران
تحریم، رویکردهای اصلاحطلبانه را بیمعنا میکند
ابراهیم اصغرزاده: اکنون اگر اصلاحطلبان بخواهند در جبهه مردم بمانند، ناچارند سقف مطالبات خود را با کف خواستههای مردم و معوقات انباشتشده و متنوع اصناف و اقشار مماس کنند و بر مبنای آن رابطه خود را با اصولگرایان حاکم و انتخابات پیشرو تنظیم نمایند. ایستادن در کنار اصولگرایان به بهانه امنیت ملی بدون دستگذاشتن و تمرکز بر گسلهای فعالشده از تبعیض و نابرابری، جداسازیهای تصنعی خودی و غیرخودی، تحقیر و فقر و طرد فزاینده در لایههای وسیع اجتماعی و بدون اعلام تصمیم قاطعانه برای حل یا تعدیل قسمتی از این گرفتاریها و مشکلات، آنها را در مقابل مردم و در صف راندهشدگان ملت قرار خواهد داد. کنارکشیدن و توسل به سیاست صبر و انتظار هم آنها را به نیروهای فرصتطلب غیرمسئول که در بزنگاه نیمکتنشین میشوند، بدل خواهد کرد. اصلاحطلبان روزهای سختی در پیش دارند. اگر نتوانند با جلب اعتماد و بسیج مردم، قدمی روبهجلو بردارند و رقیب را وادار به عقبنشینی کنند، وارد یک بازی دو سر باخت خواهند شد. مشکل اصلاحطلبان این است که ابتکار عمل ندارند یا اگر دارند آن را در موقعیت نامناسبی به کار میبرند، جایی که میتوانند تفاهم کنند قهر میکنند
و جایی که نباید کوتاه بیایند، کوتاه میآیند و چک سفید امضا به رقیب میدهند.
اعتماد
آينده روشن حزبالله
احمد دستمالچيان: صحبت آقاي نصرالله درخصوص اينكه اگر جنگي در منطقه رخ دهد، هيچ كشوري نميتواند بيطرف باشد، بسيار حائز اهميت است. بسياري از كارشناسان نظامي رژيم صهيونيستي به اين امر اذعان داشتند كه اگر جنگ ديگري در منطقه رخ دهد، بايد خدا به داد رژيم صهيونيستي برسد؛ يعني به حدي موضوع حساس و مهم شده است كه مقامهاي اين رژيم به صراحتگويي اينچنيني افتادهاند. نيروهاي مقاومت بيش از گذشته تجهيز شدهاند و افراد كارآزموده دارند و تمام مراكز حساس رژيم صهيونيستي از جمله نيروگاه هستهاي ديمونا و مخازن آمونياك و ساير مناطقي كه براي اين رژيم حساس است، در تيررس موشكهاي مقاومت چه در لبنان و چه در غزه قرار دارد. ازهمينرو اگر بخواهند اقدامي را عليه ايران انجام دهند، بايد هزاران محاسبه انجام دهند كه آيا ميتوانند از پس اين معركه بيرون بيايند يا نه.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.