چرا برميگرديد؟
مهدي حجواني
قبل از ظهر چهار آرپیچیزن که یکی از آنها برادر شهرابی، فرمانده دسته ما و یکیدیگر وحید ابراهیمی، مسئول تیم دو از دستهمان بود، برای پیوستن به مازندرانیها از پشت خاکریز بلند شدند و رفتند که داخل
کانال بشوند.
بین خاکریز و کانال خمپارهای کنارشان منفجر شد. برادر شهرابی و وحید ابراهیمی درجا شهید شدند و از دو برادر دیگر یکی ظهیری بود که از ناحیه پهلو بهسختی ترکش خورد و بعدا شهید شد و دیگری عبداللهی که به هر دو پایش ترکش خورد و هر دوپایش شکست و بعدا شنیدم که یک پایش را قطع کردند. بعدازظهر هم چند نفر از دسته ما
مجروح شدند.
منصور فاتحی از ناحیه پا و گردن ترکش خورد، مقدم فرق سرش تیر سیمینوف خورد و شکاف سختی برداشت، مجتبی کُرهای را موج انفجار گرفت و چندتای دیگر هم زخمی شدند. حدود ساعت چهار بعدازظهر عدهای از برادران مازندرانی را در حال عقبنشینی دیدم. قیافهها نگران بود.
صحنه بسیار ناراحتکنندهای بود بهویژه آنجا که میدیدم مسئول یکی از گروهانهای آنها جلوی اینها را میگرفت و میگفت چرا برمیگردید؟ چرا خالی میکنید؟
همیشه اینگونه عقبنشستنها حتی اگر از طرف 10 یا 12 نفر باشد-مثل همینجا- بهشدت بر روحیه دیگران تأثیر میگذارد. اینها در مقابل آن همه رشادتهای لشکر 25 کربلا، تعدادشان زیاد نبود، ولی با وجود این، تأثیر
گذاشته بودند.
در این حال کار به آنجا کشید که فرمانده لشکر حاجمحمد کوثری هم خود را به نیروها رساند و بعد (ظاهرا برای فرستادن نیروی تازهنفس) به عقب برگشت.
فرمانده گردان ما حاجحسن محقق هم با قیافهای گرفته و ناراحت خودش شخصا وارد کانال شد و اسلحه به دست گرفت. عراق جرئت پیدا کرده بود و خاکریز را با توپ مستقیم میزد.
قبل از ظهر چهار آرپیچیزن که یکی از آنها برادر شهرابی، فرمانده دسته ما و یکیدیگر وحید ابراهیمی، مسئول تیم دو از دستهمان بود، برای پیوستن به مازندرانیها از پشت خاکریز بلند شدند و رفتند که داخل
کانال بشوند.
بین خاکریز و کانال خمپارهای کنارشان منفجر شد. برادر شهرابی و وحید ابراهیمی درجا شهید شدند و از دو برادر دیگر یکی ظهیری بود که از ناحیه پهلو بهسختی ترکش خورد و بعدا شهید شد و دیگری عبداللهی که به هر دو پایش ترکش خورد و هر دوپایش شکست و بعدا شنیدم که یک پایش را قطع کردند. بعدازظهر هم چند نفر از دسته ما
مجروح شدند.
منصور فاتحی از ناحیه پا و گردن ترکش خورد، مقدم فرق سرش تیر سیمینوف خورد و شکاف سختی برداشت، مجتبی کُرهای را موج انفجار گرفت و چندتای دیگر هم زخمی شدند. حدود ساعت چهار بعدازظهر عدهای از برادران مازندرانی را در حال عقبنشینی دیدم. قیافهها نگران بود.
صحنه بسیار ناراحتکنندهای بود بهویژه آنجا که میدیدم مسئول یکی از گروهانهای آنها جلوی اینها را میگرفت و میگفت چرا برمیگردید؟ چرا خالی میکنید؟
همیشه اینگونه عقبنشستنها حتی اگر از طرف 10 یا 12 نفر باشد-مثل همینجا- بهشدت بر روحیه دیگران تأثیر میگذارد. اینها در مقابل آن همه رشادتهای لشکر 25 کربلا، تعدادشان زیاد نبود، ولی با وجود این، تأثیر
گذاشته بودند.
در این حال کار به آنجا کشید که فرمانده لشکر حاجمحمد کوثری هم خود را به نیروها رساند و بعد (ظاهرا برای فرستادن نیروی تازهنفس) به عقب برگشت.
فرمانده گردان ما حاجحسن محقق هم با قیافهای گرفته و ناراحت خودش شخصا وارد کانال شد و اسلحه به دست گرفت. عراق جرئت پیدا کرده بود و خاکریز را با توپ مستقیم میزد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.