|

آینه

آرمان
اصلاح‌طلبان اختيار ندارند؛ اعتبار كافي نيست

فاضل موسوی، نماینده دوره هشتم مجلس و فعال اصلاح‌طلب: سیاست‌ورزی در ایران به کما فرورفته است، بیمار است. کدام جریان سیاسی کشور برای آینده ایران برنامه دارد و مطالعه و تحقیق کرده است؟ هیچ‌کدام. نه اصولگرایان نه اصلاح‌طلبان نه اپوزیسیون خارج‌نشین نه داخلی، هیچ‌کدام برنامه‌ای برای کشور ندارند. متأسفانه همه فقط دنبال اسب آماده و زین‌کرده هستند تا سوارش شوند! آدم‌های سالم و کارآمدی هم هستند که گاهی کارهای خوبی هم می‌کنند، اما در هر دو جریان سیاسی کشور افراد فرصت‌طلب زیادی هم دنبال کار آماده هستند. در بسیاری از حوزه‌ها وضعیت در بدترین شرایط خود قرار دارد اما کَک برخی‌ها نمی‌گزد. وزرا و مسئولان ما مدام در تلویزیون، تریبون‌ها و همایش‌ها لبخند می‌زنند! این لبخند به معنای به‌سخره‌گرفتن ملت است و با این کار آخرین امید را از مردم می‌گیرند. کشاورزی، صنعت و... در حال نابودی است. به نحوه و تکنولوژی ساختمان‌سازی کشور نگاه کنید، متعلق به عصر حجر است! به مهندسی، نقشه‌کشی، نوع ساخت، متریال ساختمان‌ها نگاه کنید که تا چه حد عقب مانده است. بعد مسئول با وقاحت تمام لبخند می‌زند و انتظار دست‌بوسی هم دارند! ببینید یک مسئول یا نخست‌وزیر و رئیس‌جمهور جوان فلان کشور به دل مردم می‌رود و به آنها امید می‌دهد و نوید آینده‌ای روشن می‌دهد، درحالی‌که نه مشکل اقتصادی دارند نه مشکل اجتماعی و نه تحریم هستند. به جامعه امید تزریق می‌کنند. حال رفتار مسئولان ما را با مردم ببینید و مقایسه کنید. مردم ایران به‌قدری باشعور و آگاه هستند که به‌موقع خود هر کاری را که ببینند به صلاح کشور و آینده‌شان است، انجام خواهند داد.

اعتماد
گنجينه‌اي تاريخي

الهه كولايي: بي‌ترديد خاطرات مرحوم انور خامه‌اي چراغي پر‌فروغ را پيش‌پاي همه كساني كه براي آبادي و آزادي ايران مي‌كوشند، مي‌افروزد. خاطرات انور خامه‌اي براي فعالان سياسي در كشور ما برگ‌هايي از تاريخ كشور را در خود به وجود آورده كه براي همه كساني كه براي آزادي و رهايي ايرانيان كوشيده‌اند، درس‌هاي بسياري را در خود گرد آورده است. مرحوم انور خامه‌اي با به‌نگارش‌درآوردن روند شكل‌گيري و فعاليت‌هاي حزب توده از طريق خاطرات خود توانست شرايط مناسبي را براي بهره‌گيري از اين تجربيات ارزشمند و البته بسيار پرهزينه براي تاريخ‌نگاران و پژوهشگران از يك سو و از سوي ديگر كنشگران عرصه سياست در ايران ارائه كند. اما نكته مهم آن است كه ما اصلا نه تاريخ مي‌خوانيم، نه از تاريخ درس مي‌گيريم و نه در اصل به آن بهاي لازم را مي‌دهيم.

وطن امروز
گام اول: خروج از شلختگی

مهدی محمدی: دولت نه برنامه مدون دارای منطق راهبردی در بیرون ایران دارد و نه حتی درون تیم خودش منسجم است. چگونه می‌توان باور کرد دولتی که بیش از دو سال از همه دارایی‌های راهبردی کشور حتی حساس‌ترین بخش‌های دفاعی و امنیتی هزینه کرده تا ( FATFو در واقع اروپا) را راضی کند که ایران مشغول پول‌شویی نیست، به‌یک‌باره و در سطح عالی‌ترین مقام سیاست خارجی یعنی وزیر امور خارجه اعلام می‌کند کشور پر از پول‌شویی است! آیا همه‌چیز تصادفی است؟ چرا سخنان آقای وزیر دقیقا به همان جایی اشاره می‌کند که آمریکا و صهیونیست‌ها می‌خواهند؟ چرا این چیزهای تصادفی و غیرعمدی دقیقا در این زمان خاص رخ می‌دهد؟ و تازه خوشمزه‌تر اینکه دولت فقط برای اینکه شجاعت اخلاقی پذیرش یک اشتباه را ندارد، اعلام می‌کند موضع وزیر امور خارجه موضع کل دولت است! اگر این موضع کل دولت است، بنابراین کل دولت باید هزینه‌های تحمیل خسارتی چنین عظیم به امنیت ملی را بپذیرد.

آفتاب
خاطرات جالب شمس‌الواعظین از خاشقجی

من که خاشقجی را از نزدیک دیده بودم، به‌هیچ‌وجه در او گرایشی‌ به اخوان‌المسلمین ندیدم و این ادعای حکومت عربستان قابل قبول نیست. خاشقجی یک مسلمان نسبتا متعهد بود و نامزدش هم، چنان که دیدید، محجبه بود. او به‌لحاظ خبری یک روزنامه‌نگار درجه‌اول نبود، ولی فراموش نکنید خاشقجی روزنامه‌نگاری بود در کشور عربستان سعودی. او در روزنامه‌نگاری و مطبوعات عربستان، جزء شخصیت‌های بسیار برجسته بود. قیاس ایران و عربستان قیاس مع‌الفارق است. آزادی مطبوعات در عربستان سعودی فضای وحشتناکی دارد. اگر یک روزنامه‌نگار عربستانی درباره ماجرای خاشقجی چیزی بنویسد، آن روزنامه به چاپخانه نمی‌رسد، خود آن روزنامه‌نگار هم به خانه نمی‌رسد! رسانه‌ها را باید جدی گرفت. دولت‌ها خیلی سربه‌سر رسانه‌ها نگذارند. رسانه‌ها بازتاب‌دهنده تمایلات مردم‌اند. خاشقجی یک نفر بود و قتلش در بین این همه کشتارِ ناشی از جنگ در دنیای امروز، به ظاهر واقعه کوچکی بود، ولی روزنامه‌نگاران نشان دادند که چنین ماجرایی را می‌توانند جهانی کنند و کل دنیا را برای مدت‌ها درگیر این واقعه کنند.

آرمان
اصلاح‌طلبان اختيار ندارند؛ اعتبار كافي نيست

فاضل موسوی، نماینده دوره هشتم مجلس و فعال اصلاح‌طلب: سیاست‌ورزی در ایران به کما فرورفته است، بیمار است. کدام جریان سیاسی کشور برای آینده ایران برنامه دارد و مطالعه و تحقیق کرده است؟ هیچ‌کدام. نه اصولگرایان نه اصلاح‌طلبان نه اپوزیسیون خارج‌نشین نه داخلی، هیچ‌کدام برنامه‌ای برای کشور ندارند. متأسفانه همه فقط دنبال اسب آماده و زین‌کرده هستند تا سوارش شوند! آدم‌های سالم و کارآمدی هم هستند که گاهی کارهای خوبی هم می‌کنند، اما در هر دو جریان سیاسی کشور افراد فرصت‌طلب زیادی هم دنبال کار آماده هستند. در بسیاری از حوزه‌ها وضعیت در بدترین شرایط خود قرار دارد اما کَک برخی‌ها نمی‌گزد. وزرا و مسئولان ما مدام در تلویزیون، تریبون‌ها و همایش‌ها لبخند می‌زنند! این لبخند به معنای به‌سخره‌گرفتن ملت است و با این کار آخرین امید را از مردم می‌گیرند. کشاورزی، صنعت و... در حال نابودی است. به نحوه و تکنولوژی ساختمان‌سازی کشور نگاه کنید، متعلق به عصر حجر است! به مهندسی، نقشه‌کشی، نوع ساخت، متریال ساختمان‌ها نگاه کنید که تا چه حد عقب مانده است. بعد مسئول با وقاحت تمام لبخند می‌زند و انتظار دست‌بوسی هم دارند! ببینید یک مسئول یا نخست‌وزیر و رئیس‌جمهور جوان فلان کشور به دل مردم می‌رود و به آنها امید می‌دهد و نوید آینده‌ای روشن می‌دهد، درحالی‌که نه مشکل اقتصادی دارند نه مشکل اجتماعی و نه تحریم هستند. به جامعه امید تزریق می‌کنند. حال رفتار مسئولان ما را با مردم ببینید و مقایسه کنید. مردم ایران به‌قدری باشعور و آگاه هستند که به‌موقع خود هر کاری را که ببینند به صلاح کشور و آینده‌شان است، انجام خواهند داد.

اعتماد
گنجينه‌اي تاريخي

الهه كولايي: بي‌ترديد خاطرات مرحوم انور خامه‌اي چراغي پر‌فروغ را پيش‌پاي همه كساني كه براي آبادي و آزادي ايران مي‌كوشند، مي‌افروزد. خاطرات انور خامه‌اي براي فعالان سياسي در كشور ما برگ‌هايي از تاريخ كشور را در خود به وجود آورده كه براي همه كساني كه براي آزادي و رهايي ايرانيان كوشيده‌اند، درس‌هاي بسياري را در خود گرد آورده است. مرحوم انور خامه‌اي با به‌نگارش‌درآوردن روند شكل‌گيري و فعاليت‌هاي حزب توده از طريق خاطرات خود توانست شرايط مناسبي را براي بهره‌گيري از اين تجربيات ارزشمند و البته بسيار پرهزينه براي تاريخ‌نگاران و پژوهشگران از يك سو و از سوي ديگر كنشگران عرصه سياست در ايران ارائه كند. اما نكته مهم آن است كه ما اصلا نه تاريخ مي‌خوانيم، نه از تاريخ درس مي‌گيريم و نه در اصل به آن بهاي لازم را مي‌دهيم.

وطن امروز
گام اول: خروج از شلختگی

مهدی محمدی: دولت نه برنامه مدون دارای منطق راهبردی در بیرون ایران دارد و نه حتی درون تیم خودش منسجم است. چگونه می‌توان باور کرد دولتی که بیش از دو سال از همه دارایی‌های راهبردی کشور حتی حساس‌ترین بخش‌های دفاعی و امنیتی هزینه کرده تا ( FATFو در واقع اروپا) را راضی کند که ایران مشغول پول‌شویی نیست، به‌یک‌باره و در سطح عالی‌ترین مقام سیاست خارجی یعنی وزیر امور خارجه اعلام می‌کند کشور پر از پول‌شویی است! آیا همه‌چیز تصادفی است؟ چرا سخنان آقای وزیر دقیقا به همان جایی اشاره می‌کند که آمریکا و صهیونیست‌ها می‌خواهند؟ چرا این چیزهای تصادفی و غیرعمدی دقیقا در این زمان خاص رخ می‌دهد؟ و تازه خوشمزه‌تر اینکه دولت فقط برای اینکه شجاعت اخلاقی پذیرش یک اشتباه را ندارد، اعلام می‌کند موضع وزیر امور خارجه موضع کل دولت است! اگر این موضع کل دولت است، بنابراین کل دولت باید هزینه‌های تحمیل خسارتی چنین عظیم به امنیت ملی را بپذیرد.

آفتاب
خاطرات جالب شمس‌الواعظین از خاشقجی

من که خاشقجی را از نزدیک دیده بودم، به‌هیچ‌وجه در او گرایشی‌ به اخوان‌المسلمین ندیدم و این ادعای حکومت عربستان قابل قبول نیست. خاشقجی یک مسلمان نسبتا متعهد بود و نامزدش هم، چنان که دیدید، محجبه بود. او به‌لحاظ خبری یک روزنامه‌نگار درجه‌اول نبود، ولی فراموش نکنید خاشقجی روزنامه‌نگاری بود در کشور عربستان سعودی. او در روزنامه‌نگاری و مطبوعات عربستان، جزء شخصیت‌های بسیار برجسته بود. قیاس ایران و عربستان قیاس مع‌الفارق است. آزادی مطبوعات در عربستان سعودی فضای وحشتناکی دارد. اگر یک روزنامه‌نگار عربستانی درباره ماجرای خاشقجی چیزی بنویسد، آن روزنامه به چاپخانه نمی‌رسد، خود آن روزنامه‌نگار هم به خانه نمی‌رسد! رسانه‌ها را باید جدی گرفت. دولت‌ها خیلی سربه‌سر رسانه‌ها نگذارند. رسانه‌ها بازتاب‌دهنده تمایلات مردم‌اند. خاشقجی یک نفر بود و قتلش در بین این همه کشتارِ ناشی از جنگ در دنیای امروز، به ظاهر واقعه کوچکی بود، ولی روزنامه‌نگاران نشان دادند که چنین ماجرایی را می‌توانند جهانی کنند و کل دنیا را برای مدت‌ها درگیر این واقعه کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.