يكي بود، يكي نبود
ديروز جمعه و در دومين سالروز درگذشت توران ميرهادي دوستدارانش در امامزاده عبدالله به يادش گردهم آمدند. توران ميرهادي جزء نامهاي شناختهشده عرصه كودكان و آموزشوپرورش جديد است كه در آستانه 90سالگي در ۱۸ آبان ۱۳۹۵ بر اثر سکته مغزی در بیمارستان درگذشت. او بیش از ۶۰ سال در گستره آموزشوپرورش، فرهنگ کودکی و ادبیات کودکان کوشید. شوراي كتاب كودك كه او از بنيانگذارانش بود، نيز روز جمعه ۲۵ آبان از ساعت ۱۶ در تالار قلم کتابخانه ملی مراسمي برگزار میكند؛ اما ياد و نام ميرهادي در سينماي مستند نيز ماندگار شده است. دو فيلم توران خانم و يكي بود يكي نبود درباره او و بخشي از فعاليتهايش ساخته شده است.«یکی بود، یکی نبود»مستندی با کارگردانی غلامرضا کتال است که تصویربرداری این مستند ۷۸ دقیقهای در سالهای ۱۳۸۳ و ۱۳۸۴ انجام شده است. اين مستند در مجموعه مستندهایي درباره چهرههای فرهنگی و هنری در سینماهای «هنر و تجربه» از دوم آبان به نمایش درآمده است. رخشان بنياعتماد و مجتبي ميرتهماسب نيز چندي پيش مستند «توران خانم» را اكران كرده بودند. چندي پيش بنياعتماد اعلام كرد كه با همکاری فرهاد توحیدی، فیلمنامهنویس، در حال نوشتن
فیلمنامه زندگی «توران میرهادی» است. از نظر بنياعتماد: «شخصیتهایی مانند توران میرهادی یک الگوی الهامبخش برای همه ما بهویژه جوانان است و متأسفانه این فرصت برای جوانان بهراحتی فراهم نمیشود که با شخصیتهایی مانند ایشان از نزدیک آشنا شوند. خانم میرهادی یک شخصیت استثنائی در تاریخ و فرهنگ ایران است. او یکی از معماران نهاد کودکی در ایران است. شخصیت خانم میرهادی شخصیت چندصدوجهی است. او هر آنچه را که میگفت، به آن اعتقاد داشت و این موضوع در رفتار ایشان جلوهگر بود. صحبتهایش برای شعار و موعظه نبود؛ بلکه به آن عمل میکردند. توران خانم ذهنش را آلوده به هیچ چیز منفی نمیکرد. به نقدها گوش میداد و اگر صحبتی که مطرح میشد، نقد نبود، به گوینده آن میگفت «ذهنت را با این زبالهها پر نکن».
چندي پيش در سالگرد بزرگداشت ميرهادي، محمدعلي نجفي كه در آن زمان شهردار تهران بود، حضور داشت؛ همچنین با اشاره به محل سکونت او گفت: «حیف است منزل ایشان به یکی از ساختمانهای بلندمرتبه خیابان نیاوران تبدیل شود و اگرچه هنوز درباره نحوه استفاده عمومی آن به نتیجهای مشخص نرسیدهایم؛ ولی تصمیم داریم از فرزندان ایشان بخواهیم این بنا را در اختیار ما بگذارند تا آن را برای یکی از کارهای مرتبط دیگر آماده کنیم. از آثار خانم میرهادی بهویژه فرهنگنامه برای استفاده در کتابخانههای آموزشوپرورش و وابسته به شهرداری باید اقدام شود و برای ادامه کار فرهنگنامه نیز در صورت نیاز همراهی میکنیم...».البته به نظر نميرسد با اين تغيير و تحولات امكان اجرائيشدن اين نكتهها ممكن باشد. خانوادهاش بهتازگي كانالي در شبكههاي اجتماعي فراهم كردهاند تا انديشهها
و آثار او را بيان كنند.
ديروز جمعه و در دومين سالروز درگذشت توران ميرهادي دوستدارانش در امامزاده عبدالله به يادش گردهم آمدند. توران ميرهادي جزء نامهاي شناختهشده عرصه كودكان و آموزشوپرورش جديد است كه در آستانه 90سالگي در ۱۸ آبان ۱۳۹۵ بر اثر سکته مغزی در بیمارستان درگذشت. او بیش از ۶۰ سال در گستره آموزشوپرورش، فرهنگ کودکی و ادبیات کودکان کوشید. شوراي كتاب كودك كه او از بنيانگذارانش بود، نيز روز جمعه ۲۵ آبان از ساعت ۱۶ در تالار قلم کتابخانه ملی مراسمي برگزار میكند؛ اما ياد و نام ميرهادي در سينماي مستند نيز ماندگار شده است. دو فيلم توران خانم و يكي بود يكي نبود درباره او و بخشي از فعاليتهايش ساخته شده است.«یکی بود، یکی نبود»مستندی با کارگردانی غلامرضا کتال است که تصویربرداری این مستند ۷۸ دقیقهای در سالهای ۱۳۸۳ و ۱۳۸۴ انجام شده است. اين مستند در مجموعه مستندهایي درباره چهرههای فرهنگی و هنری در سینماهای «هنر و تجربه» از دوم آبان به نمایش درآمده است. رخشان بنياعتماد و مجتبي ميرتهماسب نيز چندي پيش مستند «توران خانم» را اكران كرده بودند. چندي پيش بنياعتماد اعلام كرد كه با همکاری فرهاد توحیدی، فیلمنامهنویس، در حال نوشتن
فیلمنامه زندگی «توران میرهادی» است. از نظر بنياعتماد: «شخصیتهایی مانند توران میرهادی یک الگوی الهامبخش برای همه ما بهویژه جوانان است و متأسفانه این فرصت برای جوانان بهراحتی فراهم نمیشود که با شخصیتهایی مانند ایشان از نزدیک آشنا شوند. خانم میرهادی یک شخصیت استثنائی در تاریخ و فرهنگ ایران است. او یکی از معماران نهاد کودکی در ایران است. شخصیت خانم میرهادی شخصیت چندصدوجهی است. او هر آنچه را که میگفت، به آن اعتقاد داشت و این موضوع در رفتار ایشان جلوهگر بود. صحبتهایش برای شعار و موعظه نبود؛ بلکه به آن عمل میکردند. توران خانم ذهنش را آلوده به هیچ چیز منفی نمیکرد. به نقدها گوش میداد و اگر صحبتی که مطرح میشد، نقد نبود، به گوینده آن میگفت «ذهنت را با این زبالهها پر نکن».
چندي پيش در سالگرد بزرگداشت ميرهادي، محمدعلي نجفي كه در آن زمان شهردار تهران بود، حضور داشت؛ همچنین با اشاره به محل سکونت او گفت: «حیف است منزل ایشان به یکی از ساختمانهای بلندمرتبه خیابان نیاوران تبدیل شود و اگرچه هنوز درباره نحوه استفاده عمومی آن به نتیجهای مشخص نرسیدهایم؛ ولی تصمیم داریم از فرزندان ایشان بخواهیم این بنا را در اختیار ما بگذارند تا آن را برای یکی از کارهای مرتبط دیگر آماده کنیم. از آثار خانم میرهادی بهویژه فرهنگنامه برای استفاده در کتابخانههای آموزشوپرورش و وابسته به شهرداری باید اقدام شود و برای ادامه کار فرهنگنامه نیز در صورت نیاز همراهی میکنیم...».البته به نظر نميرسد با اين تغيير و تحولات امكان اجرائيشدن اين نكتهها ممكن باشد. خانوادهاش بهتازگي كانالي در شبكههاي اجتماعي فراهم كردهاند تا انديشهها
و آثار او را بيان كنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.