|

روهينگيا رنج مدام

بيش از يك سال است كه مجموعه‌اي از مردم مسلمان روهينگيا به مرزهاي بنگلادش پناه برده‌‌اند.
يكي از آنها ابواحمد و فرزند كوچكش است؛ فرزندي كه حاضر است هركاري براي مراقبت از او انجام دهد. فيلم كوتاهي كه حساب كاربري يونيسف از آنها منتشر كرده مي‌تواند قلب بيننده را به درد بياورد؛ البته شايد. او مي‌گويد هنگامي كه خانه‌اش زير آتش قرار گرفت، به همراه همسر و فرزندش فرار كرد. در حال فرار همسر 25 ساله‌اش گلوله مي‌خورد و كشته مي‌شود. او و فرزند 40 روزه‌اش، محمد، سه روز در نگل و در باران شديد بوده‌‌اند تا به كمپ‌هاي بنگلادش مي‌رسند. محمد كه عادت داشته هميشه در بغل مادرش بخوابد، در اين مدت خواب آرامي نداشته است. ابواحمد مي‌گويد وقتي خيلي كوچك بوده، مادر و پدرش را از دست داده است، به همين خاطر فرزندش را بسيار دوست دارد و هركاري براي او انجام مي‌دهد، اما يونيسف سعي مي‌كند به ياد بسياري از مردم جهان بياورد که اين زندگي شايسته مردم روهينگيا نيست؛ آنها كه در خطر انقراض نسل هستند. يونيسف از مردم جهان خواسته تا به بيش از صد هزار پناهنده‌اي كه به اين كمپ‌ها پناه آورده‌‌اند كه البته بيش از نيمي از آنان كودك هستند كمك كنند. يونيسف معتقد است: «اين مردم از خشونت و بی‌رحمی غیرقابل‌توصیفي فرار كرده‌‌اند و قطعا زندگی در اين پناهگاه‌ها نمی‌تواند تا ابد ادامه پيدا كند. آنان در لبه تلخ زندگي سراسر ترس از گذشته و نااميدي از آينده زندگي مي‌كنند». يونيسف درخواست كرده است تا مردم برای ایجاد یک پایگاه جدید برای حقوق و فرصت‌های مناسب براي کودکان روهینگیا در بلندمدت كمك كنند.
به نظر نمي‌آيد حتي برنده صلح نوبل، آنگ سان سوچي، قصدي براي كمك به مردم مسلمان روهينگيا داشته باشد. به نظر نمی‌رسد آنها حتي امكان بازگشت دوباره به كشور و زندگی خود را داشته باشند.

بيش از يك سال است كه مجموعه‌اي از مردم مسلمان روهينگيا به مرزهاي بنگلادش پناه برده‌‌اند.
يكي از آنها ابواحمد و فرزند كوچكش است؛ فرزندي كه حاضر است هركاري براي مراقبت از او انجام دهد. فيلم كوتاهي كه حساب كاربري يونيسف از آنها منتشر كرده مي‌تواند قلب بيننده را به درد بياورد؛ البته شايد. او مي‌گويد هنگامي كه خانه‌اش زير آتش قرار گرفت، به همراه همسر و فرزندش فرار كرد. در حال فرار همسر 25 ساله‌اش گلوله مي‌خورد و كشته مي‌شود. او و فرزند 40 روزه‌اش، محمد، سه روز در نگل و در باران شديد بوده‌‌اند تا به كمپ‌هاي بنگلادش مي‌رسند. محمد كه عادت داشته هميشه در بغل مادرش بخوابد، در اين مدت خواب آرامي نداشته است. ابواحمد مي‌گويد وقتي خيلي كوچك بوده، مادر و پدرش را از دست داده است، به همين خاطر فرزندش را بسيار دوست دارد و هركاري براي او انجام مي‌دهد، اما يونيسف سعي مي‌كند به ياد بسياري از مردم جهان بياورد که اين زندگي شايسته مردم روهينگيا نيست؛ آنها كه در خطر انقراض نسل هستند. يونيسف از مردم جهان خواسته تا به بيش از صد هزار پناهنده‌اي كه به اين كمپ‌ها پناه آورده‌‌اند كه البته بيش از نيمي از آنان كودك هستند كمك كنند. يونيسف معتقد است: «اين مردم از خشونت و بی‌رحمی غیرقابل‌توصیفي فرار كرده‌‌اند و قطعا زندگی در اين پناهگاه‌ها نمی‌تواند تا ابد ادامه پيدا كند. آنان در لبه تلخ زندگي سراسر ترس از گذشته و نااميدي از آينده زندگي مي‌كنند». يونيسف درخواست كرده است تا مردم برای ایجاد یک پایگاه جدید برای حقوق و فرصت‌های مناسب براي کودکان روهینگیا در بلندمدت كمك كنند.
به نظر نمي‌آيد حتي برنده صلح نوبل، آنگ سان سوچي، قصدي براي كمك به مردم مسلمان روهينگيا داشته باشد. به نظر نمی‌رسد آنها حتي امكان بازگشت دوباره به كشور و زندگی خود را داشته باشند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.