آینه
جمهوری اسلامی
صاحب نفسان
مسیح مهاجری: ...متأسفانه امروز فعالان سیاسی، برخلاف اقتضائات منافع ملی عمل میکنند و همواره درصدد بهدستآوردن فرصتی برای ضربهزدن به رقبای خود برمیآیند. تأسف بالاتر این است که حتی حاضرند با دشمنان همصدا شوند تا بتوانند رقبای خود را بکوبند. به سران چهار دولت حقیر منطقه که خروج ترامپ از برجام آنها را به وجد آورده و از سخنان بیمارگونه وزیر خارجهاش استقبال کردهاند، توجه کنید و ببینید که چه کسانی در داخل با این چهار دولت همصدا شدند و بهجای آنکه بر سر آمریکا فریاد کنند، رقبای سیاسی خود را آماج حملات قرار دادهاند. غریو شادی اینان از اقدام ترامپ و سخنان پمپئو، حتی فریادهای شادی آلسعود و آلخلیفه و شیوخ امارات و نتانیاهو را تحتالشعاع قرار داده است! این پشتپازدن به منافع ملی و همنواشدن با دشمنان و بدخواهان، نتیجه دورماندن از تهذیب نفس است؛ کاری که باید در ماه مبارک رمضان انجام شود و متأسفانه حضرات فرصت آن را ندارند!
کیهان
ضربالاجل 7روزه را تمدید نکنید
اروپا به دنبال خرید زمان است
اروپا در پی آن است تا با مذاکرات فرسایشی، برای آمریکا زمان بخرد. هدف اصلی و مشترک تروئیکای اروپایی و آمریکا، تعلیق و معطل نگهداشتن اقتصاد و تعمیم خسارت محض برجام به دیگر مؤلفههای قدرت کشورمان است. دولت باید با توجه به این رفتار طرف مقابل، از تمدید ضربالاجل 7روزه پرهیز کند.
دنیای اقتصاد
پنج گام خودتحریمی
محسن جلالپور: خروج آمریکا از برجام، ما و اقتصادمان را در موقعیتی جدید قرار داده است. هر موقعیت جدید، نیاز به تصمیم تازه دارد و برای تصمیم تازه باید تحقیق و مطالعه کرد یا تجربههای گذشته را مدنظر قرار داد. فرض این نوشته، بدترین حالتی است که اقتصاد ایران احتمالا در آینده با آن مواجه خواهد شد. بدترین حالت میتواند تشدید تحریمهای اقتصادی باشد که در چهار دهه گذشته با انواع مختلف آن مواجه شدهایم. سؤال این است که کدام رفتار سیاستگذار میتواند آثار تحریمهای اقتصادی را تشدید کند؟ ۳۸ سال پیش در نخستین روز خردادماه ۱۳۵۹، نخستین دور تحریمهای اقتصادی علیه جمهوری اسلامی اعمال شد و در تمام این سالها به اشکال مختلف ادامه پیدا کرد اما بدترین و خسارتبارترین تحریمها در ابتدای دهه ۹۰ به ایران تحمیل شد. مرور تجربه چهار دهه گذشته نشان میدهد آثار منفی تحریمهای اقتصادی زمانی تشدید شده که سیاستگذار در تله خودتحریمی افتاده است. همین طور عامل مهم دیگری که حتی پس از پایان تحریمها میتواند اقتصاد ما را زمینگیر کند، این است که مجموع دستگاههای دولتی و حاکمیتی غیردولتی به بهانه «شرایط حساس کنونی» عاملیت خود را در
فعالیتهای اقتصادی افزایش داده و فعالیت بخش خصوصی را تهدید و محدود کنند. به تجربه دریافتهایم که نهادهای دولتی و حاکمیتی غیردولتی در شرایط اضطراری سعی میکنند احاطه بیشتری بر اقتصاد پیدا کنند. مثلا در دهه ۶۰ هر سیاست زیانباری به بهانه وقوع جنگ به اقتصاد کشور تحمیل شد که بعدها پی به عواقب زیانبار آن بردیم. در دهه ۹۰ نیز به بهانه تشدید تحریمها شاهد اعمال سیاستهای مخربی بودیم که آثار آن همچنان در اقتصاد کشور مشاهده میشود.
رسالت
پروتکل انتخابات 1399 و 1400 برداشت اول
حامد حاجيحيدري:... «حباب ادراک غيرتاريخي» که نسلي از تازه رأيدهندگان در شهرهاي مرفه را که دو انتخاب 92 و 96 را تجربه کردند، در بر گرفته بود؛ به هر تقدير، شماري از اين دهه هفتاد و هشتاديها، در قلب مرفه و شهرنشين اماکني همچون پالاديوم و پاساژ کوروش، که در فضاي پساتوسعهاي زيسته بودند، مرارتهاي دهه 40 و 50 را مطلقا در خاطر نداشتند و غرق در مطالعات کنکور، فرصت و مجال مطالعه تاريخ را نيافته بودند. حالا، با اين هزينه، به گوشت و پوست خود، مفهوم «آمريکا» و «غرب» و «شيطان بزرگ» و «فرهنگ مادي و پراگماتيک» را لمس کردند و مانده است تا يک ابرجمله ديگر را درک کنند: اين را که «آمريکا هيچ غلطي نميتواند بکند». مفهوم تازهاي از «غرب» براي جوانترها به دست آمد که تلقي دهه چهل و پنجاه و شصتيها را عميقا تصديق کرد. حالا فرصت آن است که با ظهور چهرههاي سياسي تازه و با ديد باز، اختلافات کهنه تشفي يابند و مسيرهاي تازه به سوي آينده گشوده گردند... از زمان بحران امپراطوري روم پندي قديمي به دست آمد: «درست زماني که همهچيز به خوبي پيش ميرود، احتمال انحراف ما از آرمانهايمان و معناي زندگيمان به حداکثر ميرسد!»... اين، وضعي بود
که پس از جنگ و بعدتر، پس از خيز توسعه در سطوحي از اقشار متوسط شهري پديد آمد؛ تمرکزها به آرمانها و مجاهدتها کم شد و شکوه موفقيت خيلي زود کمرنگ گرديد و به يک «آژانس شيشهاي» پر رنگ و لعاب اما بيروح تبديل شد.
جمهوری اسلامی
صاحب نفسان
مسیح مهاجری: ...متأسفانه امروز فعالان سیاسی، برخلاف اقتضائات منافع ملی عمل میکنند و همواره درصدد بهدستآوردن فرصتی برای ضربهزدن به رقبای خود برمیآیند. تأسف بالاتر این است که حتی حاضرند با دشمنان همصدا شوند تا بتوانند رقبای خود را بکوبند. به سران چهار دولت حقیر منطقه که خروج ترامپ از برجام آنها را به وجد آورده و از سخنان بیمارگونه وزیر خارجهاش استقبال کردهاند، توجه کنید و ببینید که چه کسانی در داخل با این چهار دولت همصدا شدند و بهجای آنکه بر سر آمریکا فریاد کنند، رقبای سیاسی خود را آماج حملات قرار دادهاند. غریو شادی اینان از اقدام ترامپ و سخنان پمپئو، حتی فریادهای شادی آلسعود و آلخلیفه و شیوخ امارات و نتانیاهو را تحتالشعاع قرار داده است! این پشتپازدن به منافع ملی و همنواشدن با دشمنان و بدخواهان، نتیجه دورماندن از تهذیب نفس است؛ کاری که باید در ماه مبارک رمضان انجام شود و متأسفانه حضرات فرصت آن را ندارند!
کیهان
ضربالاجل 7روزه را تمدید نکنید
اروپا به دنبال خرید زمان است
اروپا در پی آن است تا با مذاکرات فرسایشی، برای آمریکا زمان بخرد. هدف اصلی و مشترک تروئیکای اروپایی و آمریکا، تعلیق و معطل نگهداشتن اقتصاد و تعمیم خسارت محض برجام به دیگر مؤلفههای قدرت کشورمان است. دولت باید با توجه به این رفتار طرف مقابل، از تمدید ضربالاجل 7روزه پرهیز کند.
دنیای اقتصاد
پنج گام خودتحریمی
محسن جلالپور: خروج آمریکا از برجام، ما و اقتصادمان را در موقعیتی جدید قرار داده است. هر موقعیت جدید، نیاز به تصمیم تازه دارد و برای تصمیم تازه باید تحقیق و مطالعه کرد یا تجربههای گذشته را مدنظر قرار داد. فرض این نوشته، بدترین حالتی است که اقتصاد ایران احتمالا در آینده با آن مواجه خواهد شد. بدترین حالت میتواند تشدید تحریمهای اقتصادی باشد که در چهار دهه گذشته با انواع مختلف آن مواجه شدهایم. سؤال این است که کدام رفتار سیاستگذار میتواند آثار تحریمهای اقتصادی را تشدید کند؟ ۳۸ سال پیش در نخستین روز خردادماه ۱۳۵۹، نخستین دور تحریمهای اقتصادی علیه جمهوری اسلامی اعمال شد و در تمام این سالها به اشکال مختلف ادامه پیدا کرد اما بدترین و خسارتبارترین تحریمها در ابتدای دهه ۹۰ به ایران تحمیل شد. مرور تجربه چهار دهه گذشته نشان میدهد آثار منفی تحریمهای اقتصادی زمانی تشدید شده که سیاستگذار در تله خودتحریمی افتاده است. همین طور عامل مهم دیگری که حتی پس از پایان تحریمها میتواند اقتصاد ما را زمینگیر کند، این است که مجموع دستگاههای دولتی و حاکمیتی غیردولتی به بهانه «شرایط حساس کنونی» عاملیت خود را در
فعالیتهای اقتصادی افزایش داده و فعالیت بخش خصوصی را تهدید و محدود کنند. به تجربه دریافتهایم که نهادهای دولتی و حاکمیتی غیردولتی در شرایط اضطراری سعی میکنند احاطه بیشتری بر اقتصاد پیدا کنند. مثلا در دهه ۶۰ هر سیاست زیانباری به بهانه وقوع جنگ به اقتصاد کشور تحمیل شد که بعدها پی به عواقب زیانبار آن بردیم. در دهه ۹۰ نیز به بهانه تشدید تحریمها شاهد اعمال سیاستهای مخربی بودیم که آثار آن همچنان در اقتصاد کشور مشاهده میشود.
رسالت
پروتکل انتخابات 1399 و 1400 برداشت اول
حامد حاجيحيدري:... «حباب ادراک غيرتاريخي» که نسلي از تازه رأيدهندگان در شهرهاي مرفه را که دو انتخاب 92 و 96 را تجربه کردند، در بر گرفته بود؛ به هر تقدير، شماري از اين دهه هفتاد و هشتاديها، در قلب مرفه و شهرنشين اماکني همچون پالاديوم و پاساژ کوروش، که در فضاي پساتوسعهاي زيسته بودند، مرارتهاي دهه 40 و 50 را مطلقا در خاطر نداشتند و غرق در مطالعات کنکور، فرصت و مجال مطالعه تاريخ را نيافته بودند. حالا، با اين هزينه، به گوشت و پوست خود، مفهوم «آمريکا» و «غرب» و «شيطان بزرگ» و «فرهنگ مادي و پراگماتيک» را لمس کردند و مانده است تا يک ابرجمله ديگر را درک کنند: اين را که «آمريکا هيچ غلطي نميتواند بکند». مفهوم تازهاي از «غرب» براي جوانترها به دست آمد که تلقي دهه چهل و پنجاه و شصتيها را عميقا تصديق کرد. حالا فرصت آن است که با ظهور چهرههاي سياسي تازه و با ديد باز، اختلافات کهنه تشفي يابند و مسيرهاي تازه به سوي آينده گشوده گردند... از زمان بحران امپراطوري روم پندي قديمي به دست آمد: «درست زماني که همهچيز به خوبي پيش ميرود، احتمال انحراف ما از آرمانهايمان و معناي زندگيمان به حداکثر ميرسد!»... اين، وضعي بود
که پس از جنگ و بعدتر، پس از خيز توسعه در سطوحي از اقشار متوسط شهري پديد آمد؛ تمرکزها به آرمانها و مجاهدتها کم شد و شکوه موفقيت خيلي زود کمرنگ گرديد و به يک «آژانس شيشهاي» پر رنگ و لعاب اما بيروح تبديل شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.