آینه
خراسان
پیشکسوتان اصولگرا نیازی نمیبینند حرف بقیه را گوش کنند
در گفتوگو با محمدباقر قالیباف:... گفتوگو در اردوگاه اصولگرایی خیلی کم است. چون اینها گفتوگو را یکطرفه میبینند. به این معنا کسانی که پیشکسوت هستند و حس میکنند در مرکزیت قرار دارند، احساس میکنند نیازی ندارند حرف بقیه را گوش کنند. همانطور که در بحث نواصولگرایی گفتم، گفتوگو بین اصولگرایان یکی از ضرورتهاست. باید اجازه داد این گفتوگو از متن جریان بالا بیاید. دیکتهکردن و مونولوگ در حوزه سیاسی، اجازه نمیدهد تضاد افکار به درستی معلوم شود، این ضعف جدی اردوگاه اصولگرایی است... من با اصل گفتوگو چه بین دوستان و چه بین رقبا و حتی بین مخالفان موافقم [اشاره به بحث گفتوگو ملی اصلاحطلبان]. اما اینکه در این گفتوگو چه کسی، با چه نیتهایی و با چه قصدی موضوعی را مطرح و چه هدفی را دنبال میکند، طبیعتا احتیاج به بررسی دارد... مثلا شما ببینید همین حرکت جمنا، انتخابات تمام شد، این حرکت هم تمام شد. کمکم که به انتخابات مجلس نزدیک بشویم، حتما باز زمزمههایی مطرح میشود. درحالیکه این گفتوگوها باید دائمی باشد.... کاری که جمنا انجام داد از لحاظ شکلی درست بود. اصل اینکه باید مجمع بزرگی از همه قشرها و سلایق
مختلف اصولگرا تشکیل شود، درست است. اینکه یک جمع سههزارنفره دور هم جمع شوند، خیلی ایدهآل است. اما درباره اینکه این افراد با چه سازوکاری و چگونه دور هم جمع شوند، به جمنا انتقاداتی وارد است، الان هم اگر جمنا این چگونگی را حل کند و به درستی آن مجمع تشکیل شود، در حقیقت همان فرایندی است که باید در نواصولگرایی اتفاق بیفتد... رهبر انقلاب میگویند ممکن است به من انتقاد داشته باشید، ایران را که قبول دارید، پس در انتخابات شرکت کنید. باید قبول کنیم پویش انتخاباتی تشکیلدادن، یک مهارت است... نامزد انتخابکردن در همهجا چه در انجمن مدرسه، چه در مجلس و چه در ریاستجمهوری، مثل انتخاب همسر است! شما ممکن است به فرزند خود دهها دستور بدهید که چطور زندگی کند و او هم با دلوجان قبول کند، اما اگر بخواهید دستوری برای او همسر اختیار کنید، مقاومت میکند... میگویند برای حذف یارانه ثروتمندان باید به حسابهای مردم سرک بکشیم، سفسطهگرانه و عوامفریبانه است! مثلا دولت آلمان یا دیگر دولتهای غربی مطلع نیستند که شهروندانشان چه گردش مالی دارند؟! بزرگترین خطای آن دولتها این است که 100 دلار جابهجا بشود و دولت نفهمد. شما که آمالتان
کشورهای لیبرالیستی و نئولیبرالیستی است، آیا میشود یک فعالیت اقتصادی در کشورهای غربی اتفاق بیفتد و دولت مطلع نباشد؟ گردش مالی مردم باید مشخص شود که بشود مالیات تعیین کرد... بیشترین درآمد کشور در تاریخ در دورهای اتفاق افتاد که رشد اقتصادی منفی 6 درصد شد؛ در دوره آقای احمدینژاد! رشد اقتصادی در آن دوره باید دورقمی میشد. همین اتفاق برای رژیم گذشته هم رخ داد. یک مثال دیگر، در اول دهه 80 نفت شد حدود 13 دلار که بیش از نصف آن هزینه استخراج آن میشد. تنها سالی که اقتصاد ما در بخش صنعت رشد دورقمی کرد، سال 80 بود. بهخاطر اینکه پدرخواندگی دولت در اقتصاد حذف شد. 4 درصدیها حذف شدند. صادرات توسط دولت روان شد. اگر جنگ را مردم اداره نمیکردند، سقوط کرده بودیم. الان هم اقتصاد را باید بدهیم به مردم.
اعتماد
برای روحانی چه خوابی دیدهاند
در گفتوگو با سعید حجاریان: بحث را با طرح يك پرسش آغاز كنم و آن پرسش اين است: «اگر وضعيت كشور بغرنج شود، آينده روحاني چه ميشود؟» بغرنجشدن وضعيت كشور ناظر بر چند فاكتور شامل اقتصاد، سياست خارجي و سياست داخلي است. ببينيد! در سه حوزه مذكور، انتقادات جدي مطرح است اما همه اين انتقادات متوجه دولت و رئيسجمهور نيست. درواقع، اهرمهاي قدرتي در ساختار سياسي ما فعال هستند كه ابتكارعمل را از دولت گرفتهاند و نهتنها پاسخگوي عملكردشان نيستند بلكه همواره در مقام منتقد قوه مجريه ظاهر ميشوند... در صورتي كه وضعيت گفتهشده تشديد شود، راستها چهار سناريو پيشروي دولت روحاني قرار خواهند داد. اولين آنها پيشنهاد استعفاست؛ يعني روحاني را به استعفا دلالت كنند. دومين سناريو، اِعمال فشار است؛ و بر سر مسائل شخصي رييسجمهور مانور دهند. سپس بر مبناي عكسالعمل روحاني حملات را تشديد كرده و از رييسجمهور مشروعيتزدايي و نهايتا وي را وادار به كنارهگيري كنند. سناريوي سوم، طرح عدم كفايت روحاني است... آخرين سناريو از جنس پروندهسازي است؛ به اين نحو كه مجموعه عملكرد روحاني را رصد كنند و فيالمثل بگويند رئيسجمهور با اصحاب فتنه
سروسرّي داشته يا در موضوع برجام دو و سه با خارجيها ارتباطي برقرار كرده است، لذا نميتواند سكاندار قوه مجريه باشد. پس در يك تقسيمبندي با دو سناريوي شبهقانوني و دو سناريوي قانوني مواجه هستيم.
خراسان
پیشکسوتان اصولگرا نیازی نمیبینند حرف بقیه را گوش کنند
در گفتوگو با محمدباقر قالیباف:... گفتوگو در اردوگاه اصولگرایی خیلی کم است. چون اینها گفتوگو را یکطرفه میبینند. به این معنا کسانی که پیشکسوت هستند و حس میکنند در مرکزیت قرار دارند، احساس میکنند نیازی ندارند حرف بقیه را گوش کنند. همانطور که در بحث نواصولگرایی گفتم، گفتوگو بین اصولگرایان یکی از ضرورتهاست. باید اجازه داد این گفتوگو از متن جریان بالا بیاید. دیکتهکردن و مونولوگ در حوزه سیاسی، اجازه نمیدهد تضاد افکار به درستی معلوم شود، این ضعف جدی اردوگاه اصولگرایی است... من با اصل گفتوگو چه بین دوستان و چه بین رقبا و حتی بین مخالفان موافقم [اشاره به بحث گفتوگو ملی اصلاحطلبان]. اما اینکه در این گفتوگو چه کسی، با چه نیتهایی و با چه قصدی موضوعی را مطرح و چه هدفی را دنبال میکند، طبیعتا احتیاج به بررسی دارد... مثلا شما ببینید همین حرکت جمنا، انتخابات تمام شد، این حرکت هم تمام شد. کمکم که به انتخابات مجلس نزدیک بشویم، حتما باز زمزمههایی مطرح میشود. درحالیکه این گفتوگوها باید دائمی باشد.... کاری که جمنا انجام داد از لحاظ شکلی درست بود. اصل اینکه باید مجمع بزرگی از همه قشرها و سلایق
مختلف اصولگرا تشکیل شود، درست است. اینکه یک جمع سههزارنفره دور هم جمع شوند، خیلی ایدهآل است. اما درباره اینکه این افراد با چه سازوکاری و چگونه دور هم جمع شوند، به جمنا انتقاداتی وارد است، الان هم اگر جمنا این چگونگی را حل کند و به درستی آن مجمع تشکیل شود، در حقیقت همان فرایندی است که باید در نواصولگرایی اتفاق بیفتد... رهبر انقلاب میگویند ممکن است به من انتقاد داشته باشید، ایران را که قبول دارید، پس در انتخابات شرکت کنید. باید قبول کنیم پویش انتخاباتی تشکیلدادن، یک مهارت است... نامزد انتخابکردن در همهجا چه در انجمن مدرسه، چه در مجلس و چه در ریاستجمهوری، مثل انتخاب همسر است! شما ممکن است به فرزند خود دهها دستور بدهید که چطور زندگی کند و او هم با دلوجان قبول کند، اما اگر بخواهید دستوری برای او همسر اختیار کنید، مقاومت میکند... میگویند برای حذف یارانه ثروتمندان باید به حسابهای مردم سرک بکشیم، سفسطهگرانه و عوامفریبانه است! مثلا دولت آلمان یا دیگر دولتهای غربی مطلع نیستند که شهروندانشان چه گردش مالی دارند؟! بزرگترین خطای آن دولتها این است که 100 دلار جابهجا بشود و دولت نفهمد. شما که آمالتان
کشورهای لیبرالیستی و نئولیبرالیستی است، آیا میشود یک فعالیت اقتصادی در کشورهای غربی اتفاق بیفتد و دولت مطلع نباشد؟ گردش مالی مردم باید مشخص شود که بشود مالیات تعیین کرد... بیشترین درآمد کشور در تاریخ در دورهای اتفاق افتاد که رشد اقتصادی منفی 6 درصد شد؛ در دوره آقای احمدینژاد! رشد اقتصادی در آن دوره باید دورقمی میشد. همین اتفاق برای رژیم گذشته هم رخ داد. یک مثال دیگر، در اول دهه 80 نفت شد حدود 13 دلار که بیش از نصف آن هزینه استخراج آن میشد. تنها سالی که اقتصاد ما در بخش صنعت رشد دورقمی کرد، سال 80 بود. بهخاطر اینکه پدرخواندگی دولت در اقتصاد حذف شد. 4 درصدیها حذف شدند. صادرات توسط دولت روان شد. اگر جنگ را مردم اداره نمیکردند، سقوط کرده بودیم. الان هم اقتصاد را باید بدهیم به مردم.
اعتماد
برای روحانی چه خوابی دیدهاند
در گفتوگو با سعید حجاریان: بحث را با طرح يك پرسش آغاز كنم و آن پرسش اين است: «اگر وضعيت كشور بغرنج شود، آينده روحاني چه ميشود؟» بغرنجشدن وضعيت كشور ناظر بر چند فاكتور شامل اقتصاد، سياست خارجي و سياست داخلي است. ببينيد! در سه حوزه مذكور، انتقادات جدي مطرح است اما همه اين انتقادات متوجه دولت و رئيسجمهور نيست. درواقع، اهرمهاي قدرتي در ساختار سياسي ما فعال هستند كه ابتكارعمل را از دولت گرفتهاند و نهتنها پاسخگوي عملكردشان نيستند بلكه همواره در مقام منتقد قوه مجريه ظاهر ميشوند... در صورتي كه وضعيت گفتهشده تشديد شود، راستها چهار سناريو پيشروي دولت روحاني قرار خواهند داد. اولين آنها پيشنهاد استعفاست؛ يعني روحاني را به استعفا دلالت كنند. دومين سناريو، اِعمال فشار است؛ و بر سر مسائل شخصي رييسجمهور مانور دهند. سپس بر مبناي عكسالعمل روحاني حملات را تشديد كرده و از رييسجمهور مشروعيتزدايي و نهايتا وي را وادار به كنارهگيري كنند. سناريوي سوم، طرح عدم كفايت روحاني است... آخرين سناريو از جنس پروندهسازي است؛ به اين نحو كه مجموعه عملكرد روحاني را رصد كنند و فيالمثل بگويند رئيسجمهور با اصحاب فتنه
سروسرّي داشته يا در موضوع برجام دو و سه با خارجيها ارتباطي برقرار كرده است، لذا نميتواند سكاندار قوه مجريه باشد. پس در يك تقسيمبندي با دو سناريوي شبهقانوني و دو سناريوي قانوني مواجه هستيم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.