|

با مصوبه شوراي شهر، نرخ بليت‌هاي مترو 25 درصد بيشتر مي‌شود

افزايش قيمت بليت مترو

معصومه اصغري: با تصميم شورا و شهرداري تهران قيمت بليت مترو تهران براي سال آينده تا 25 درصد افزايش پيدا کرد و قيمت بليت تک‌سفره از 800 به هزار تومان و قيمت بليت حومه هزارو 500 و قيمت بليت متروي فرودگاه امام خميني (ره) هفت‌هزارو 500 تومان تصويب شد؛ به عبارتي بر اساس اين تصميم تهراني‌ها کرايه‌ بيشتر در سال 97 را براي همان وضعيت قبلي مترو مي‌پردازند.
حال مترو خوب نيست، حال مردم در مترو خوب نيست و براي اين بهترشدن حال اين يکي بايد حال آن يکي سخت‌تر شود. اين وضعيت امروز ماست که مي‌توان آن را به تاکسي و اتوبوس هم تسري داد. مترو با سهم سه قسمتي دولت، شهرداري و مردم اداره مي‌شود اما واقعيت تلخ اين است که در همه سال‌هاي گذشته دولت از سهم خودش هميشه کم گذاشته يا اصلا پرداخت نکرده و مديريت شهري هم همواره براي فشار کمتر به مردم نرخ تعيين‌شده را کمتر از سهم واقعي مردم تعيين کرده است اما از چند سال قبل تاکنون مديريت شهري به دنبال افزايش قيمت‌ها و مشارکت‌دادن بيشتر مردم در پرداخت اين سهم بوده و هنوز هم هست.
سال گذشته شوراي شهر چهارم شهر تهران در ماه‌هاي پاياني دوره مديريت اصولگرايان در شهر تهران تصميم گرفتند تا بليت دوسفره تنها براي خط فرودگاه امام خميني (ره) و مهرآباد در نظر گرفته شود و بليت دوسفره از ساير مسيرها جمع شود. بليت يک‌سفره فرودگاه امام خميني (ره) شش‌ هزار تومان و بليت دوسفره ۱۰ هزار تومان در نظر گرفته شد. همچنين بليت تک‌سفره داخل شهر تهران و همچنين بليت مترو حومه (کرج) هزار تومان در نظر گرفته شد. اين تغيير 15درصدي در قيمت بليت مترو البته در موعد مقرر خود اجرائي نشد چون قرار بود در سال 96 انتخابات برگزار شود و به همين دليل تيرماه مصوبه اجرائي و کرايه‌ها در حمل‌ونقل عمومي اجرائي شدند. آنچه در سال 96 روي قيمت‌ها آمد، در مقايسه با افزايش 23درصدي سال 95 افزايشي نبود اما همان ميزان هم روي سبد هزينه خانوار تأثير زيادي داشت. حالا اما مديريت شهري جديد به دنبال افزايش 25درصدي حمل‌ونقل عمومي است و با اين تصميم که احتمالا هم‌زمان با تغييرات قابل‌توجه در برنامه طرح ترافيک و طرح زوج و فرد است، فشار مالي و موقعيتي را براي شهروندان ايجاد خواهد کرد.
طبق مصوبه شوراي شهر تهران که البته بايد به تأييد فرمانداري تهران برسد، قيمت بليت تک‌سفره از 800 به هزار تومان و قيمت بليت حومه هزارو 500 و قيمت بليت متروي فرودگاه امام خميني (ره) هفت‌هزارو 500 تومان تصويب شد. اتفاق مهم اين است که کارت بليت‌هاي مدت‌دار با تخفيفي 25درصدي دوباره به انتخاب‌هاي مسافران برگشته است. البته پيشنهاد شهرداري تهران از اين ارقام بيشتر بود که با اعمال نظر اعضاي شوراي شهر تهران تا حدي کاهش يافت و به عدد فوق رسيد.
مديريت شهري جديد در شرايطي بر افزايش کرايه‌هاي حمل‌ونقل عمومي هم‌زمان با تصميمات جديد حمل‌ونقلي و ترافيکي در تهران تأکيد دارند که تجربه هميشگي پايتخت نشان داده هر تغييري حتي کوچک در حمل‌ونقل عمومي روي بسياري از اقلام عمومي و موردنياز مردم - مرتبط و غيرمرتبط- تأثير مي‌گذارد و قيمت‌ها را بالا مي‌برد. از سوي ديگر شهروندان تهراني براي کدام مترو و چه شرايطي در آن بايد پول بيشتري بپردازند؟ کرايه بيشتر براي واگن‌هايي که براي حداقل 10 سال قبل هستند؟ براي واگن‌هايي که جاي نفس‌کشيدن ندارند و دچار انواع خرابي و کمبودها هستند؟ به‌عبارتي مديريت شهري جديد تصميم گرفته است بدون افزايش يا تغييري در خدمات خود از جهت تعداد واگن، سرفاصله حرکت قطارها و امکانات داخل مترو و واگن‌ها و ايستگاه‌ها، محدوديت تردد در شهر و گراني حمل‌ونقل ريلي را هم‌زمان اجرائي کند. البته شهردار تهران در اين مدت و شايد از همان روزهاي ابتدايي حضورش در شهرداري تهران پيگيري‌ها و تصميماتي براي اوضاع بهتر در مترو تهران داشته که تاکنون به نتيجه‌اي عملي نرسيده و تنها قول‌هايي روي هوا به او داده‌اند. او چندي‌قبل از قراردادي براي تأمين 630 واگن خبر داد و گفت احتمالا تا پايان سال 96 نهايي مي‌شود. با فرض نهايي‌شدن و شروع به اجراي اين قرارداد در سال 97 اين واگن‌ها در سال 97 آماده و وارد خطوط فعلي مترو نمي‌شوند و مرم تهران و ساکنان آن در سال 97 بايد با شرايط مترو سال‌هاي قبل پولي بيشتر بپردازند.
گفته مي‌شود که مترو تهران در سال‌هاي گذشته تاکنون هفت‌ونيم ميليارد سفر را مديريت کرده و در هر سفر يک دلار به اقتصاد کشور کمک کرده است. البته از اين صرفه‌جويي مترو از جهت بنزين مصرفي و ترافيکي که کم مي‌شود، تاکنون سهمي براي مترو کنار گذاشته نشده و اخيرا شهردار تهران در تفاهمي با وزير نفت به هم قول دادند که اگر شهردار تهران با تأمين واگن تعداد سفرها را افزايش دهد، وزارت نفت به ازاي هر سفر 9.8 سنت پرداخت مي‌کند. البته همه اينها منوط به موفقيت شهرداري تهران در تأمين اعتبار براي خريد واگن و آوردن آنها به داخل تونل‌هاي مترو تهران است که حداقل تا سال 98 افق روشني براي آن ديده نمي‌شود.
يکي از اعتراضات به حق شهرداران تهران از سال‌ها قبل (از دوراني که مترو تهران به بهره‌برداري رسيد) به دولت‌ها بي‌توجهي آنها به پرداخت سهم توسعه‌اي مترو و سهم يارانه مترو بوده است. چه زماني که محمود احمدي‌نژاد شهردار و محمد خاتمي رئيس‌جمهور بود، چه زماني که محمدباقر قاليباف شهردار و محمود احمدي‌نژاد و در ادامه حسن روحاني رئيس‌جمهور بودند و چه حالا که ديگر شهردار رقيب رئيس‌جمهور نيست، شهرداران و رؤساي‌جمهور درباره سهم و حق مردم بر شهر نتوانستند با هم کنار بيايند و قدمي بيشتر در جهت رفاه شهروندان در پايتخت بردارند. در دوره‌اي پرداخت سهم توسعه‌اي و يارانه مترو تبديل به گروکشي سياسي شد و در دوره‌اي ديگر رديفي قابل حذف با اين تفکر بوده و هنوز هست که اگر پرداخت نشود، اتفاقي نمي‌افتد يا شهرداري از پول مردم مي‌دهد يا مردم خودشان از جيب خودشان مي‌دهند. در ابتداي فعاليت محمدعلي نجفي، شهردار تهران با اين تصور که ديگر تقابلي بين دولت و شهرداري تهران وجود ندارد، اين اميد زياد بود که بسياري از مشکلات شهر تهران از جمله حمل‌ونقل عمومي به سرنوشتي مطلوب مي‌رسند و نتيجه انتخاب‌هاي مردم در زندگي روزمره آنها ديده مي‌شود اما در همين چند ماه بدقولي‌ها و بي‌پولي‌هاي دولت زياد و خبرهاي خوب از هيئت دولت و جلسات مشترک شهردار تهران کم و کمتر شد. در عوض يکي ديگر از حدس و گمان‌ها درباره برنامه‌هاي مديريت شهري جديد يعني گرفتن هزينه اداره پايتخت از ساکنان پايتخت هر روز بيشتر و بيشتر اجرائي مي‌شود و به نظر مي‌رسد اين تأکيد شورا و شهرداري تهران در دوره جديد بر افزايش قيمت‌هاي حمل‌ونقل به‌خصوص مترو در شرايطي که زيرساخت‌هاي حمل‌ونقلي ناقص، کم يا معيوب هستند، به اين تصميم بيشتر نزديک است.

معصومه اصغري: با تصميم شورا و شهرداري تهران قيمت بليت مترو تهران براي سال آينده تا 25 درصد افزايش پيدا کرد و قيمت بليت تک‌سفره از 800 به هزار تومان و قيمت بليت حومه هزارو 500 و قيمت بليت متروي فرودگاه امام خميني (ره) هفت‌هزارو 500 تومان تصويب شد؛ به عبارتي بر اساس اين تصميم تهراني‌ها کرايه‌ بيشتر در سال 97 را براي همان وضعيت قبلي مترو مي‌پردازند.
حال مترو خوب نيست، حال مردم در مترو خوب نيست و براي اين بهترشدن حال اين يکي بايد حال آن يکي سخت‌تر شود. اين وضعيت امروز ماست که مي‌توان آن را به تاکسي و اتوبوس هم تسري داد. مترو با سهم سه قسمتي دولت، شهرداري و مردم اداره مي‌شود اما واقعيت تلخ اين است که در همه سال‌هاي گذشته دولت از سهم خودش هميشه کم گذاشته يا اصلا پرداخت نکرده و مديريت شهري هم همواره براي فشار کمتر به مردم نرخ تعيين‌شده را کمتر از سهم واقعي مردم تعيين کرده است اما از چند سال قبل تاکنون مديريت شهري به دنبال افزايش قيمت‌ها و مشارکت‌دادن بيشتر مردم در پرداخت اين سهم بوده و هنوز هم هست.
سال گذشته شوراي شهر چهارم شهر تهران در ماه‌هاي پاياني دوره مديريت اصولگرايان در شهر تهران تصميم گرفتند تا بليت دوسفره تنها براي خط فرودگاه امام خميني (ره) و مهرآباد در نظر گرفته شود و بليت دوسفره از ساير مسيرها جمع شود. بليت يک‌سفره فرودگاه امام خميني (ره) شش‌ هزار تومان و بليت دوسفره ۱۰ هزار تومان در نظر گرفته شد. همچنين بليت تک‌سفره داخل شهر تهران و همچنين بليت مترو حومه (کرج) هزار تومان در نظر گرفته شد. اين تغيير 15درصدي در قيمت بليت مترو البته در موعد مقرر خود اجرائي نشد چون قرار بود در سال 96 انتخابات برگزار شود و به همين دليل تيرماه مصوبه اجرائي و کرايه‌ها در حمل‌ونقل عمومي اجرائي شدند. آنچه در سال 96 روي قيمت‌ها آمد، در مقايسه با افزايش 23درصدي سال 95 افزايشي نبود اما همان ميزان هم روي سبد هزينه خانوار تأثير زيادي داشت. حالا اما مديريت شهري جديد به دنبال افزايش 25درصدي حمل‌ونقل عمومي است و با اين تصميم که احتمالا هم‌زمان با تغييرات قابل‌توجه در برنامه طرح ترافيک و طرح زوج و فرد است، فشار مالي و موقعيتي را براي شهروندان ايجاد خواهد کرد.
طبق مصوبه شوراي شهر تهران که البته بايد به تأييد فرمانداري تهران برسد، قيمت بليت تک‌سفره از 800 به هزار تومان و قيمت بليت حومه هزارو 500 و قيمت بليت متروي فرودگاه امام خميني (ره) هفت‌هزارو 500 تومان تصويب شد. اتفاق مهم اين است که کارت بليت‌هاي مدت‌دار با تخفيفي 25درصدي دوباره به انتخاب‌هاي مسافران برگشته است. البته پيشنهاد شهرداري تهران از اين ارقام بيشتر بود که با اعمال نظر اعضاي شوراي شهر تهران تا حدي کاهش يافت و به عدد فوق رسيد.
مديريت شهري جديد در شرايطي بر افزايش کرايه‌هاي حمل‌ونقل عمومي هم‌زمان با تصميمات جديد حمل‌ونقلي و ترافيکي در تهران تأکيد دارند که تجربه هميشگي پايتخت نشان داده هر تغييري حتي کوچک در حمل‌ونقل عمومي روي بسياري از اقلام عمومي و موردنياز مردم - مرتبط و غيرمرتبط- تأثير مي‌گذارد و قيمت‌ها را بالا مي‌برد. از سوي ديگر شهروندان تهراني براي کدام مترو و چه شرايطي در آن بايد پول بيشتري بپردازند؟ کرايه بيشتر براي واگن‌هايي که براي حداقل 10 سال قبل هستند؟ براي واگن‌هايي که جاي نفس‌کشيدن ندارند و دچار انواع خرابي و کمبودها هستند؟ به‌عبارتي مديريت شهري جديد تصميم گرفته است بدون افزايش يا تغييري در خدمات خود از جهت تعداد واگن، سرفاصله حرکت قطارها و امکانات داخل مترو و واگن‌ها و ايستگاه‌ها، محدوديت تردد در شهر و گراني حمل‌ونقل ريلي را هم‌زمان اجرائي کند. البته شهردار تهران در اين مدت و شايد از همان روزهاي ابتدايي حضورش در شهرداري تهران پيگيري‌ها و تصميماتي براي اوضاع بهتر در مترو تهران داشته که تاکنون به نتيجه‌اي عملي نرسيده و تنها قول‌هايي روي هوا به او داده‌اند. او چندي‌قبل از قراردادي براي تأمين 630 واگن خبر داد و گفت احتمالا تا پايان سال 96 نهايي مي‌شود. با فرض نهايي‌شدن و شروع به اجراي اين قرارداد در سال 97 اين واگن‌ها در سال 97 آماده و وارد خطوط فعلي مترو نمي‌شوند و مرم تهران و ساکنان آن در سال 97 بايد با شرايط مترو سال‌هاي قبل پولي بيشتر بپردازند.
گفته مي‌شود که مترو تهران در سال‌هاي گذشته تاکنون هفت‌ونيم ميليارد سفر را مديريت کرده و در هر سفر يک دلار به اقتصاد کشور کمک کرده است. البته از اين صرفه‌جويي مترو از جهت بنزين مصرفي و ترافيکي که کم مي‌شود، تاکنون سهمي براي مترو کنار گذاشته نشده و اخيرا شهردار تهران در تفاهمي با وزير نفت به هم قول دادند که اگر شهردار تهران با تأمين واگن تعداد سفرها را افزايش دهد، وزارت نفت به ازاي هر سفر 9.8 سنت پرداخت مي‌کند. البته همه اينها منوط به موفقيت شهرداري تهران در تأمين اعتبار براي خريد واگن و آوردن آنها به داخل تونل‌هاي مترو تهران است که حداقل تا سال 98 افق روشني براي آن ديده نمي‌شود.
يکي از اعتراضات به حق شهرداران تهران از سال‌ها قبل (از دوراني که مترو تهران به بهره‌برداري رسيد) به دولت‌ها بي‌توجهي آنها به پرداخت سهم توسعه‌اي مترو و سهم يارانه مترو بوده است. چه زماني که محمود احمدي‌نژاد شهردار و محمد خاتمي رئيس‌جمهور بود، چه زماني که محمدباقر قاليباف شهردار و محمود احمدي‌نژاد و در ادامه حسن روحاني رئيس‌جمهور بودند و چه حالا که ديگر شهردار رقيب رئيس‌جمهور نيست، شهرداران و رؤساي‌جمهور درباره سهم و حق مردم بر شهر نتوانستند با هم کنار بيايند و قدمي بيشتر در جهت رفاه شهروندان در پايتخت بردارند. در دوره‌اي پرداخت سهم توسعه‌اي و يارانه مترو تبديل به گروکشي سياسي شد و در دوره‌اي ديگر رديفي قابل حذف با اين تفکر بوده و هنوز هست که اگر پرداخت نشود، اتفاقي نمي‌افتد يا شهرداري از پول مردم مي‌دهد يا مردم خودشان از جيب خودشان مي‌دهند. در ابتداي فعاليت محمدعلي نجفي، شهردار تهران با اين تصور که ديگر تقابلي بين دولت و شهرداري تهران وجود ندارد، اين اميد زياد بود که بسياري از مشکلات شهر تهران از جمله حمل‌ونقل عمومي به سرنوشتي مطلوب مي‌رسند و نتيجه انتخاب‌هاي مردم در زندگي روزمره آنها ديده مي‌شود اما در همين چند ماه بدقولي‌ها و بي‌پولي‌هاي دولت زياد و خبرهاي خوب از هيئت دولت و جلسات مشترک شهردار تهران کم و کمتر شد. در عوض يکي ديگر از حدس و گمان‌ها درباره برنامه‌هاي مديريت شهري جديد يعني گرفتن هزينه اداره پايتخت از ساکنان پايتخت هر روز بيشتر و بيشتر اجرائي مي‌شود و به نظر مي‌رسد اين تأکيد شورا و شهرداري تهران در دوره جديد بر افزايش قيمت‌هاي حمل‌ونقل به‌خصوص مترو در شرايطي که زيرساخت‌هاي حمل‌ونقلي ناقص، کم يا معيوب هستند، به اين تصميم بيشتر نزديک است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.