|

آینه

بهار
سرمقاله: «نگرانی از سفر «استراو»»؛ امیرعباس نخعی
اگرچه تصور می‌شد و می‌شود که پیام «تغییر» مردم به‌اندازه کافی رسا و شفاف باشد، اما ظاهرا برخی دوست دارند تا خود را به ناشنوایی بزنند. بیان یک احتمال ساده مبنی بر حضور جک استراو وزیر خارجه اسبق بریتانیا در مراسم تحلیف حسن روحانی...
واکنش تندروها را به‌همراه داشته... اما مشی قهر با دنیا و خط و نشان کشیدن و کاغذپاره خواندن و کشکی نامیدن به‌سر آمده، همه باید کمک کنند تا دولت جدید بتواند به اوضاع اقتصادی، اجتماعی و سیاسی کشور سروسامان دهد، گویا برخی یا نمی‌خواهند یا آگاهی فهمشان از دنیای تازه به‌گونه‌ای است که جز مخالفت و دشمنی پیام دیگری برای دنیا ندارند... بحث بر سر سفر یک دیپلمات به تهران نیست، بحث بر سر این است که این عده و همفکرانشان هیچ راهی را که به گشایش احتمالی بینجامد نمی‌پسندند؛ راه خودشان هم جز ورشکستگی کشور هیچ دستاوردی نداشته و فکر تازه‌ای هم جز شعارهای کهنه ندارند.
اعتماد
سرمقاله: «یک اقدام مثبت»؛ فاطمه راکعی
به عنوان یکی از اعضا و موسسین حزب مشارکت لازم می‌دانم از صحبت‌های اخیر آقای عسگراولادی صمیمانه تشکر کنم. واقعیت این است که ما همواره دخالت پیشکسوتانی مانند ایشان را که به تحزب اعتقاد دارند و بسیار پیش از احزابی مثل حزب مشارکت، مجاهدین انقلاب اسلامی یا اعتماد ملی فعالیت حزبی کرده‌اند، انتظار داشته‌ایم. در هر حال، وقتی برخوردهایی از آن نوع که همه شاهد بودیم، در دولت دهم با احزاب فعال صورت گرفت و شخص رییس‌جمهور و برخی از وزرا به نفی احزاب و تحزب پرداختند، انتظار برخورد از سوی بزرگ‌تر‌ها می‌رفت. کسانی که کار حزبی می‌کنند و فعالیت‌های متشکل سیاسی دارند، به خوبی آگاهند که برای اداره بهینه امور کشور در چارچوب قانون اساسی وجود احزاب لازم و ضروری است. از طریق احزاب فعال می‌شود جلوی اشکالات و اشتباهات را در اداره امور کشور گرفت و مسوولان را به خاطر مصالح ملی و منافع ملت نقد کرد.
کیهان
«اتوبوس (گفت و شنود)»
گفت: برخی از مدعیان اصلاحات به آقای روحانی پیشنهاد کرده‌اند که به جای مسائل اقتصادی، دست به توسعه سیاسی بزند!
گفتم: یعنی همان کاری که دولت و مجلس اصلاحات کردند و در عوض خدمت به مردم، هر روز یک تنش آفریدند.
گفت: این طیف از اصلاح‌طلبان می‌گویند خدمات دولت احمدی‌نژاد به اندازه‌ای زیاد است که هیچ دولتی به گرد آن هم نمی‌رسد و هر کاری هم که بکند در مقابل کار احمدی‌نژاد، به چشم نمی‌آید.
گفتم: ولی رییس‌جمهور منتخب تاکید کرده است که به وعده‌های خود وفادار است.
گفت: خب! معلومه، آقای روحانی خیلی زرنگ‌تر از آن است که گول آنها را بخورد.
گفتم: چه عرض کنم؟! می‌گویند نیمه‌های شب، مسافر یک اتوبوس بیابانی، از ته اتوبوس می‌رفت جلو و در گوش راننده چیزی می‌گفت و راننده با عصبانیت می‌گفت؛ مرد حسابی! خجالت بکش! ولی یارو ول‌کن نبود. مسافرها پرسیدند مگه چی می‌گه؟! راننده گفت؛ می‌گه اتوبوس رو چپ کن، یک کمی بخندیم!
جمهوری اسلامی
کمپین «نه» به کالاهای ایران
تعدادی از سازمان‌های حقوق بشر در عراق در اقدامی عجیب خواستار تحریم کالاهای ساخت ایران شده‌اند... وسام العانی، رهبر این کمپین، گفت کمپین «صلح»، درحال حاضر در استان‌های انبار، صلاح‌الدین، نینوا، بغداد و کرکوک و دیالی عراق فعال است. العانی در ادامه مدعی شد: ‌این کمپین در استان‌های شرکت کننده، مورد استقبال خوبی قرار گرفته است و همچنین تلاش‌هایی برای تشویق استان‌های جنوبی در پیوستن به تحریم درحال انجام است... رییس اتاق بازرگانی انبار، ادعا کرد که در این هفته دیده شده که صدها کامیون ایرانی، بدون تخلیه محموله خود درحال بازگشت به ایران بوده‌اند. وی افزود که عراق هر سال حدود 22میلیارددلار کالای ایرانی وارد می‌کند.
وطن امروز
سرمقاله: «بی‌پولی»؛ محسن جندقی
آخرین روز تیرماه امسال (پس‌فردا)، آخرین شماره روزنامه «وطن‌امروز» منتشر خواهد شد... از چه کسی بپرسیم چرا تنها روزنامه خصوصی‌ای که پای انقلاب و آرمان اصولگرایی ایستاد نباید حمایت شود؟ چرا نباید حداقل پشت هم ایستادن و از یکدیگر حمایت‌کردن را از منتقدان اصولگرایی یاد بگیریم؟ چرا باید تیم‌های فوتبال به یک فوتبالیست معمولی پول یک سال هزینه «وطن‌امروز» را بدهند اما در یک روز 70 نفر از کارکنان روزنامه بیکار شوند و مسوولان روزنامه شرمنده؟ قراردادهای زیر یک‌میلیارد تومانی بازیکنان فوتبال موجب شرمندگی بازیکنان است اما چرا بسته شدن روزنامه‌ موجب شرمندگی هیچ مسوولی نشده است؟ یکی از مربیان خوب لیگ برتری چند روز پیش با منطق فوتبالی خود گفته بود الان یک بازیکن فوتبال که زن و بچه دارد حداقل به یک خانه 250 متری احتیاج دارد و به علت افزایش قیمت خانه، این پول‌هایی که بازیکنان می‌گیرند طبیعی است! ما هم با منطق رسانه‌ای خود می‌گوییم یک روزنامه‌نگار و کارکنان یک روزنامه هم به خانه احتیاج دارند، به درآمد مکفی احتیاج دارند و به امنیت شغلی نیاز دارند. کارکنان یک روزنامه هم زن و بچه دارند اما 90درصد آنها مستاجر هستند و نمی‌دانند آیا فردا کار دارند یا نه.

بهار
سرمقاله: «نگرانی از سفر «استراو»»؛ امیرعباس نخعی
اگرچه تصور می‌شد و می‌شود که پیام «تغییر» مردم به‌اندازه کافی رسا و شفاف باشد، اما ظاهرا برخی دوست دارند تا خود را به ناشنوایی بزنند. بیان یک احتمال ساده مبنی بر حضور جک استراو وزیر خارجه اسبق بریتانیا در مراسم تحلیف حسن روحانی...
واکنش تندروها را به‌همراه داشته... اما مشی قهر با دنیا و خط و نشان کشیدن و کاغذپاره خواندن و کشکی نامیدن به‌سر آمده، همه باید کمک کنند تا دولت جدید بتواند به اوضاع اقتصادی، اجتماعی و سیاسی کشور سروسامان دهد، گویا برخی یا نمی‌خواهند یا آگاهی فهمشان از دنیای تازه به‌گونه‌ای است که جز مخالفت و دشمنی پیام دیگری برای دنیا ندارند... بحث بر سر سفر یک دیپلمات به تهران نیست، بحث بر سر این است که این عده و همفکرانشان هیچ راهی را که به گشایش احتمالی بینجامد نمی‌پسندند؛ راه خودشان هم جز ورشکستگی کشور هیچ دستاوردی نداشته و فکر تازه‌ای هم جز شعارهای کهنه ندارند.
اعتماد
سرمقاله: «یک اقدام مثبت»؛ فاطمه راکعی
به عنوان یکی از اعضا و موسسین حزب مشارکت لازم می‌دانم از صحبت‌های اخیر آقای عسگراولادی صمیمانه تشکر کنم. واقعیت این است که ما همواره دخالت پیشکسوتانی مانند ایشان را که به تحزب اعتقاد دارند و بسیار پیش از احزابی مثل حزب مشارکت، مجاهدین انقلاب اسلامی یا اعتماد ملی فعالیت حزبی کرده‌اند، انتظار داشته‌ایم. در هر حال، وقتی برخوردهایی از آن نوع که همه شاهد بودیم، در دولت دهم با احزاب فعال صورت گرفت و شخص رییس‌جمهور و برخی از وزرا به نفی احزاب و تحزب پرداختند، انتظار برخورد از سوی بزرگ‌تر‌ها می‌رفت. کسانی که کار حزبی می‌کنند و فعالیت‌های متشکل سیاسی دارند، به خوبی آگاهند که برای اداره بهینه امور کشور در چارچوب قانون اساسی وجود احزاب لازم و ضروری است. از طریق احزاب فعال می‌شود جلوی اشکالات و اشتباهات را در اداره امور کشور گرفت و مسوولان را به خاطر مصالح ملی و منافع ملت نقد کرد.
کیهان
«اتوبوس (گفت و شنود)»
گفت: برخی از مدعیان اصلاحات به آقای روحانی پیشنهاد کرده‌اند که به جای مسائل اقتصادی، دست به توسعه سیاسی بزند!
گفتم: یعنی همان کاری که دولت و مجلس اصلاحات کردند و در عوض خدمت به مردم، هر روز یک تنش آفریدند.
گفت: این طیف از اصلاح‌طلبان می‌گویند خدمات دولت احمدی‌نژاد به اندازه‌ای زیاد است که هیچ دولتی به گرد آن هم نمی‌رسد و هر کاری هم که بکند در مقابل کار احمدی‌نژاد، به چشم نمی‌آید.
گفتم: ولی رییس‌جمهور منتخب تاکید کرده است که به وعده‌های خود وفادار است.
گفت: خب! معلومه، آقای روحانی خیلی زرنگ‌تر از آن است که گول آنها را بخورد.
گفتم: چه عرض کنم؟! می‌گویند نیمه‌های شب، مسافر یک اتوبوس بیابانی، از ته اتوبوس می‌رفت جلو و در گوش راننده چیزی می‌گفت و راننده با عصبانیت می‌گفت؛ مرد حسابی! خجالت بکش! ولی یارو ول‌کن نبود. مسافرها پرسیدند مگه چی می‌گه؟! راننده گفت؛ می‌گه اتوبوس رو چپ کن، یک کمی بخندیم!
جمهوری اسلامی
کمپین «نه» به کالاهای ایران
تعدادی از سازمان‌های حقوق بشر در عراق در اقدامی عجیب خواستار تحریم کالاهای ساخت ایران شده‌اند... وسام العانی، رهبر این کمپین، گفت کمپین «صلح»، درحال حاضر در استان‌های انبار، صلاح‌الدین، نینوا، بغداد و کرکوک و دیالی عراق فعال است. العانی در ادامه مدعی شد: ‌این کمپین در استان‌های شرکت کننده، مورد استقبال خوبی قرار گرفته است و همچنین تلاش‌هایی برای تشویق استان‌های جنوبی در پیوستن به تحریم درحال انجام است... رییس اتاق بازرگانی انبار، ادعا کرد که در این هفته دیده شده که صدها کامیون ایرانی، بدون تخلیه محموله خود درحال بازگشت به ایران بوده‌اند. وی افزود که عراق هر سال حدود 22میلیارددلار کالای ایرانی وارد می‌کند.
وطن امروز
سرمقاله: «بی‌پولی»؛ محسن جندقی
آخرین روز تیرماه امسال (پس‌فردا)، آخرین شماره روزنامه «وطن‌امروز» منتشر خواهد شد... از چه کسی بپرسیم چرا تنها روزنامه خصوصی‌ای که پای انقلاب و آرمان اصولگرایی ایستاد نباید حمایت شود؟ چرا نباید حداقل پشت هم ایستادن و از یکدیگر حمایت‌کردن را از منتقدان اصولگرایی یاد بگیریم؟ چرا باید تیم‌های فوتبال به یک فوتبالیست معمولی پول یک سال هزینه «وطن‌امروز» را بدهند اما در یک روز 70 نفر از کارکنان روزنامه بیکار شوند و مسوولان روزنامه شرمنده؟ قراردادهای زیر یک‌میلیارد تومانی بازیکنان فوتبال موجب شرمندگی بازیکنان است اما چرا بسته شدن روزنامه‌ موجب شرمندگی هیچ مسوولی نشده است؟ یکی از مربیان خوب لیگ برتری چند روز پیش با منطق فوتبالی خود گفته بود الان یک بازیکن فوتبال که زن و بچه دارد حداقل به یک خانه 250 متری احتیاج دارد و به علت افزایش قیمت خانه، این پول‌هایی که بازیکنان می‌گیرند طبیعی است! ما هم با منطق رسانه‌ای خود می‌گوییم یک روزنامه‌نگار و کارکنان یک روزنامه هم به خانه احتیاج دارند، به درآمد مکفی احتیاج دارند و به امنیت شغلی نیاز دارند. کارکنان یک روزنامه هم زن و بچه دارند اما 90درصد آنها مستاجر هستند و نمی‌دانند آیا فردا کار دارند یا نه.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.