آینه
جمهوری اسلامی
خانهتكاني آقاي رئيسجمهور
از مجموع قوای سهگانه، شما یک قوه را در اختیار دارید که خانه پر آن میشود یکسوم قدرت البته با خوشبینی کامل. ولی همین یکسوم هم در اختیار شما نیست، زیرا اولا اقتصاد کشور بهگونهای طراحی شده که تقریبا 90 درصد آن در اختیار چند نهاد غیردولتی است. ثانیا رسانه ملی و سایر رسانهها هم در اختیار دولت نیستند و اگر یک روزنامه دولتی و چند روزنامه حامی دولت وجود دارند، در برابر انبوه رسانههایی که با بودجههای سرسامآور مشغول ناامیدکردن مردم از دولت هستند، چیزی بیش از قطرهای در برابر یک دریا نیستند و ثالثا حتی کارگزاران دولت در دستگاههای مختلف به میزان بیش از 70 درصد با دولت هماهنگ نیستند. به زیرمجموعه وزارت کشور نگاه کنید و ببینید چند درصد استانداران و فرمانداران و بخشداران و حتی مسئولان موجود در خود وزارتخانه با سیاستهای دولت هماهنگ و با شما همفکر هستند و کارايی لازم را دارند.... با توجه به این واقعیت که فقط بخشی از واقعیتهاست، شما آقای رئیسجمهور حداکثر 15 تا 20 درصد از قدرت را در اختیار دارید و روشن است که با این میزان از قدرت نمیتوانید کشور را اداره کنید و پاسخگوی تمام مشکلات و معضلات باشید آنهم در
شرایطی که بخش قابلتوجهی از بودجه دولت شما در اختیار دستگاهها و کسانی قرار میگیرد که مدیریت شما را نقض میکنند. در چنین شرایطی شما به حرفزدن با مردم نیاز دارید.
کیهان
کنوانسیون پالرمو حراج امنیت ملی!
)یادداشت روز(
حسين شريعتمداري: روز چهارشنبه هفته گذشته مجلس شورای اسلامی«لایحه الحاق ایران به کنوانسیون مبارزه با جرائم سازمانیافته فراملی» (موسوم به کنوانسیون پالرمو) را با ۱۳۲ رأی موافق، ۸۰ رأی مخالف و ۱۰ رأی ممتنع تصویب کرد. الحاق به این کنوانسیون بازکردن پای تروریستهای وحشی به کشور و تحویل دستبسته مردم و نظام به آنهاست... جای این سؤال است که دولت و مجلس با چه انگیزه و در پی کدام منظور و مقصود به این الحاق ذلتبار که نهتنها با نص صریح قانون اساسی در تضاد آشکار است، بلکه امنیت و استقلال کشور را نیز به تاراج میگذارد، تن دادهاند؟! پاسخ دولت و مجلس آن است که الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون پالرمو را با قید ۵ شرط و یک تبصره پذیرفتهایم! و این ۵ شرط که اصطلاحا «تحفظ- Reservation» نام دارد، جمهوری اسلامی ایران را از پذیرش آن بخش از مفاد و موادی که با قانون اساسی و بینش و منش انقلابی کشورمان مغایرت دارد، مستثنی میکند!
جوان
غرب، غرب است با يك استراتژي و چند تاكتيك
سیدعبدالله متولیان: طيف خوشباوران، سادهانگاران، غربگرايان و... بايد به اين سؤال اساسي پاسخي روشن و محكمهپسند ارائه كنند كه براي اثبات خوشبيني خود چه دليلي دارندـ مگر چه اتفاق جديدي رخ داده و كدام موازنه به نفع اروپا در حمايت از ايران و پشيماني، مخالفت و رويگرداني از هسته مركزي غرب يعني آمريكا رخ داده است. چرا بايد نسبت به مواضع مذبذب و مارپيچ و حمايتهاي همراه با تهديد اروپا خوشبين باشيم و نتيجه اعتماد به اروپا چيست؟... اقدام اخير ترامپ در برشمردن تخلفات ايران در برجام نيز دقيقا در راستاي همين هدف قابلتحليل است و به جرئت ميتوان گفت تنها جايي كه راهبرد جديد آمريكا نقطه اميد دولت ترامپ بهمنظور سوءاستفاده هر چه بيشتر از لاشه برجام خواهد بود همين حفظ برجام از طريق بازي مشترك اروپا و افزايش فشار برجامي خواهد بود. بر اين اساس آزموده را آزمودن خطا بوده و افتادن در دام بازي مشترك اروپا و امريكا و اعتماد به اروپا عين خامي و سادهانديشي است و بايد اذعان نمود كه غرب غرب است و در نظام سلطه هيچ تفاوتي بين دو لبه قيچي و اروپا و آمريكا نيست.
اعتماد
انديشمند بزرگ دوستداشتني
محمدمنصور هاشمي: داريوش شايگان متفكري مهم، نويسندهاي برجسته و انساني حقيقتا دوستداشتني است. ايران را با تمامي وجودش دوست دارد اما افق نگاهش جهاني است، ميداند لازمه دوستداشتن وطن خود، دشمنداشتن ديگران نيست؛ آن كه قدر فرهنگ خود را ميشناسد ميتواند قدر فرهنگهاي ديگر را هم دريابد و بشناسد. داريوش شايگان به ايران و به ويژه نسل جوان ايران، با وجود همه گرفتاريهايشان، ايمان دارد. او نظر مثبت خود را درباره جوانان ايران بارها اعلام كرده است. پس بيوجه نيست كه حالا اين جوانان سخت نگران حال او هستند. او براي ديدهشدن تلاشي نكرد، به جاروجنجالهاي روشنفكرانه/ناروشنفكرانه تن نداد، در كسوت مراد و مرشد هم فرونرفت، با اينهمه و شايد اصلا به واسطه اينهمه الان ديده ميشود، بزرگ داشته ميشود و دوست داشته ميشود. پس اجازه بدهيد از قول همه كساني كه از پنجشنبه نگران حال اين وجود عزيز هستند بنويسم: استاد انديشمند بزرگ، آقاي دكتر شايگان عزيز، از پنجشنبه عصر خيليها نگران حالتان هستند. صميمانه برايتان بهترين آرزوها را داريم، از ته دل.
جمهوری اسلامی
خانهتكاني آقاي رئيسجمهور
از مجموع قوای سهگانه، شما یک قوه را در اختیار دارید که خانه پر آن میشود یکسوم قدرت البته با خوشبینی کامل. ولی همین یکسوم هم در اختیار شما نیست، زیرا اولا اقتصاد کشور بهگونهای طراحی شده که تقریبا 90 درصد آن در اختیار چند نهاد غیردولتی است. ثانیا رسانه ملی و سایر رسانهها هم در اختیار دولت نیستند و اگر یک روزنامه دولتی و چند روزنامه حامی دولت وجود دارند، در برابر انبوه رسانههایی که با بودجههای سرسامآور مشغول ناامیدکردن مردم از دولت هستند، چیزی بیش از قطرهای در برابر یک دریا نیستند و ثالثا حتی کارگزاران دولت در دستگاههای مختلف به میزان بیش از 70 درصد با دولت هماهنگ نیستند. به زیرمجموعه وزارت کشور نگاه کنید و ببینید چند درصد استانداران و فرمانداران و بخشداران و حتی مسئولان موجود در خود وزارتخانه با سیاستهای دولت هماهنگ و با شما همفکر هستند و کارايی لازم را دارند.... با توجه به این واقعیت که فقط بخشی از واقعیتهاست، شما آقای رئیسجمهور حداکثر 15 تا 20 درصد از قدرت را در اختیار دارید و روشن است که با این میزان از قدرت نمیتوانید کشور را اداره کنید و پاسخگوی تمام مشکلات و معضلات باشید آنهم در
شرایطی که بخش قابلتوجهی از بودجه دولت شما در اختیار دستگاهها و کسانی قرار میگیرد که مدیریت شما را نقض میکنند. در چنین شرایطی شما به حرفزدن با مردم نیاز دارید.
کیهان
کنوانسیون پالرمو حراج امنیت ملی!
)یادداشت روز(
حسين شريعتمداري: روز چهارشنبه هفته گذشته مجلس شورای اسلامی«لایحه الحاق ایران به کنوانسیون مبارزه با جرائم سازمانیافته فراملی» (موسوم به کنوانسیون پالرمو) را با ۱۳۲ رأی موافق، ۸۰ رأی مخالف و ۱۰ رأی ممتنع تصویب کرد. الحاق به این کنوانسیون بازکردن پای تروریستهای وحشی به کشور و تحویل دستبسته مردم و نظام به آنهاست... جای این سؤال است که دولت و مجلس با چه انگیزه و در پی کدام منظور و مقصود به این الحاق ذلتبار که نهتنها با نص صریح قانون اساسی در تضاد آشکار است، بلکه امنیت و استقلال کشور را نیز به تاراج میگذارد، تن دادهاند؟! پاسخ دولت و مجلس آن است که الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون پالرمو را با قید ۵ شرط و یک تبصره پذیرفتهایم! و این ۵ شرط که اصطلاحا «تحفظ- Reservation» نام دارد، جمهوری اسلامی ایران را از پذیرش آن بخش از مفاد و موادی که با قانون اساسی و بینش و منش انقلابی کشورمان مغایرت دارد، مستثنی میکند!
جوان
غرب، غرب است با يك استراتژي و چند تاكتيك
سیدعبدالله متولیان: طيف خوشباوران، سادهانگاران، غربگرايان و... بايد به اين سؤال اساسي پاسخي روشن و محكمهپسند ارائه كنند كه براي اثبات خوشبيني خود چه دليلي دارندـ مگر چه اتفاق جديدي رخ داده و كدام موازنه به نفع اروپا در حمايت از ايران و پشيماني، مخالفت و رويگرداني از هسته مركزي غرب يعني آمريكا رخ داده است. چرا بايد نسبت به مواضع مذبذب و مارپيچ و حمايتهاي همراه با تهديد اروپا خوشبين باشيم و نتيجه اعتماد به اروپا چيست؟... اقدام اخير ترامپ در برشمردن تخلفات ايران در برجام نيز دقيقا در راستاي همين هدف قابلتحليل است و به جرئت ميتوان گفت تنها جايي كه راهبرد جديد آمريكا نقطه اميد دولت ترامپ بهمنظور سوءاستفاده هر چه بيشتر از لاشه برجام خواهد بود همين حفظ برجام از طريق بازي مشترك اروپا و افزايش فشار برجامي خواهد بود. بر اين اساس آزموده را آزمودن خطا بوده و افتادن در دام بازي مشترك اروپا و امريكا و اعتماد به اروپا عين خامي و سادهانديشي است و بايد اذعان نمود كه غرب غرب است و در نظام سلطه هيچ تفاوتي بين دو لبه قيچي و اروپا و آمريكا نيست.
اعتماد
انديشمند بزرگ دوستداشتني
محمدمنصور هاشمي: داريوش شايگان متفكري مهم، نويسندهاي برجسته و انساني حقيقتا دوستداشتني است. ايران را با تمامي وجودش دوست دارد اما افق نگاهش جهاني است، ميداند لازمه دوستداشتن وطن خود، دشمنداشتن ديگران نيست؛ آن كه قدر فرهنگ خود را ميشناسد ميتواند قدر فرهنگهاي ديگر را هم دريابد و بشناسد. داريوش شايگان به ايران و به ويژه نسل جوان ايران، با وجود همه گرفتاريهايشان، ايمان دارد. او نظر مثبت خود را درباره جوانان ايران بارها اعلام كرده است. پس بيوجه نيست كه حالا اين جوانان سخت نگران حال او هستند. او براي ديدهشدن تلاشي نكرد، به جاروجنجالهاي روشنفكرانه/ناروشنفكرانه تن نداد، در كسوت مراد و مرشد هم فرونرفت، با اينهمه و شايد اصلا به واسطه اينهمه الان ديده ميشود، بزرگ داشته ميشود و دوست داشته ميشود. پس اجازه بدهيد از قول همه كساني كه از پنجشنبه نگران حال اين وجود عزيز هستند بنويسم: استاد انديشمند بزرگ، آقاي دكتر شايگان عزيز، از پنجشنبه عصر خيليها نگران حالتان هستند. صميمانه برايتان بهترين آرزوها را داريم، از ته دل.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.