|

آينه

اطلاعات
حقوق شهروندي

ازجمله حقوق شهروندي اين است كه شما از عملكرد دستگاه‌ها تصوير روشني داشته باشيد؛ برای مثال بودجه دولت، بيت‌المال ملت است. همه حق دارند بدانند اين بودجه چگونه تقسيم مي‌شود و سهم هر نفر از آن چقدر است؟ به‌همين‌خاطر حركت اخير دولت براي ايجاد شفافيت در بودجه كشور را مي‌توان برآوري يكي از مطالبات ملت در تأمين حقوق شهروندي آنان دانست، اما هنوز تا رسيدن به نقطه مطلوب فاصله فراواني وجود دارد. از جمله اينكه همه بايد بدانند هر دستگاهي چه مقدار و به چه منظوري بودجه مي‌گيرد و خروجي اين هزينه چه فايده‌اي دارد؟ حتي نهادهاي عمومي كه زير نظم دولت نيستند، اما زير چتر حاكميت فعاليت مي‌كنند بايد تصوير روشني از عملكرد خود ارائه دهند. اينكه چقدر درآمد دارند و چقدر ماليات مي‌دهند و چقدر حقوق مي‌گيرند.

وطن امروز
شو آف به سبک ماري آنتوانت!

... اينها اما تمام دردهاي زلزله‌زدگان نيست. درد اصلي شايد اين باشد که تا همين ديروز خيلي‌ها دنبال سلفي‌گرفتن به آنجا رفتند و حالا ديگر پيدايشان نيست. حالا که تب سلفي سرد شده اما باز هم مثل هميشه تنها دانشجويان عضو گروه‌هاي جهادي، بسيج سازندگي و دستگاه‌هاي دولتي در صحنه مانده‌اند. مسئله ما و سلبريتي‌ها اما به همين جا ختم نمي‌شود؛ مسئله مهم‌تر اين است که دوستان سلبريتي، گزارش دقيقي از نحوه هزينه‌کرد کمک‌هاي نقدي جمع‌آوري‌شده براي مردم زلزله‌زده در حساب‌هاي خود ارائه نمي‌دهند. کساني که ديروز مثل خروس بي‌محل پيدايشان شد و مردم را نسبت به دستگاه‌هاي رسمي چون هلال‌احمر بدبين کردند، حالا نه‌تنها ديده نمي‌شوند که تمايل چنداني به حساب‌پس‌دادن هم ندارند! مسئله درباره «صادق زيباکلام» اما خاص‌تر از اينهاست. في‌الواقع، عملکرد او در مقايسه با ديگر سلبريتي‌هاي حاضر در اين ميدان، قياس فشنگ و گلوله توپ است! بدان معنا که وي در خرابکاري روند امدادرساني در تمام مراحل... چند سر و گردن از ديگران بالاتر قرار گرفته است. او هنوز نياز به شوآف داشت، لذا تا هم‌اکنون سه‌ميلياردو 400 ميليون تومان پول مردم را در حسابش نگه داشته و مي‌گويد قصد دارد در اقدامي شيک و مجلسي، روستايي که خود آن را دهکده اميد ناميده، در آنجا بسازد. زيباکلام اما حالا هم دقيقا نمي‌داند با خودش چند - چند است، لذا همچون کودکي که از رؤياهايش حرف بزند، ضمن اصرار بر اجراي اين طرح مي‌گويد: «برخي مسئولان با توجه به مقدار پولي که جمع شده، پروژه را دست‌نيافتني مي‌دانند. يکي از استدلال‌هايشان آن است که من وسط کار مي‌مانم و کار را نصفه‌و‌نيمه رها مي‌کنم و مصيبتش مي‌افتد گردن مسئولان!» بااين‌حال او دوست دارد با پول مردم، يادگاري از خود به جا بگذارد هرچند برخي زلزله‌زدگان در سرماي استخوان‌سوز اين زمستان يخ بزنند!

كيهان
عاملان نارضايتي ملت از دولت
براي روحاني چه خوابي ديده‌اند؟!

نکته مورد توجه در مصاحبه اخير [رئيس‌جمهور]، اين بود که پس از آن روزنامه‌هاي زنجيره‌اي ژست منتقد به خود گرفتند، يعني همان‌هايي که از ابتداي روي‌کارآمدن دولت تدبير و اميد در سال 1392 با وانمودسازي از حقايق جامعه و نيازهاي اصلي آن سهم عمده‌اي در ناکارآمدي‌هاي بخش‌هاي مختلف دولت داشتند. حال پرسش اين است که سمت‌وسوي ژست اين روزهاي زنجيره‌اي‌ها چه مقصدي را نشانه گرفته است؟... مسائلي نظير بي‌کاري، تورم، رکود، نگاه و اعتماد به بيگانگان به‌جاي اتکا بر فرزندان ميهن و... دغدغه‌هاي عمده اين روزهاي مردم و منتقدان دلسوز هستند. راه درمان اين معضلات نيز مشخص است: اقتصاد مقاومتي... آنها در پيوندزدن تمام مشکلات کشور به موضوع هسته‌اي سهم عمده‌اي داشتند و به‌ تبع آن برجام را حلال تمام مشکلات معرفي مي‌کردند؛ اگرچه امروز که دو سال از برجام گذشته رويه‌اي ديگر اتخاذ کرده و مي‌نويسند که قرار نبود برجام مشکلات اقتصادي را حل کند. مديرمسئول «شرق» در مصاحبه با دهباشي به‌صراحت اقرار کرد که وظيفه روزنامه‌هاي زنجيره‌اي بزک‌کردن برجام بود، چراکه جامعه ايران نسبت به آمريکا و تعهداتش خوش‌بين نبود. اين رويه روزنامه‌هاي زنجيره‌اي در دوره اصلاحات نيز به همان طريق بود. وقتي دولت خاتمي مقوله «توسعه سياسي» را مطرح کرد، آنها چنان دولت را در همان محدوده انتزاعي مشغول کردند که سال‌ها يکي پس از ديگري از دست رفت. از طرف ديگر همين عده به رئيس‌ دولت اصلاحات القا کردند که منتقدان دولتش هر ۹ روز براي او بحراني ساخته‌اند و همين دليل خوبي براي نرسيدن به برخي اهداف مي‌نمود! يعني همين کاري که اکنون نيز صورت مي‌گيرد که منتقدان را در حال بحران‌آفريني براي دولت نشان مي‌دهند! آرزوي روزنامه‌هاي طيف موسوم به اصلاح‌طلب کشاندن روحاني به مسيري است که خود رئيس‌جمهور بارها به آن ‌اشاره کرده مبني بر اينکه آن فضا و رقابت‌ها براي ايام انتخابات بود و اکنون زمان انجام وظيفه و خدمت به ملت است.

اطلاعات
حقوق شهروندي

ازجمله حقوق شهروندي اين است كه شما از عملكرد دستگاه‌ها تصوير روشني داشته باشيد؛ برای مثال بودجه دولت، بيت‌المال ملت است. همه حق دارند بدانند اين بودجه چگونه تقسيم مي‌شود و سهم هر نفر از آن چقدر است؟ به‌همين‌خاطر حركت اخير دولت براي ايجاد شفافيت در بودجه كشور را مي‌توان برآوري يكي از مطالبات ملت در تأمين حقوق شهروندي آنان دانست، اما هنوز تا رسيدن به نقطه مطلوب فاصله فراواني وجود دارد. از جمله اينكه همه بايد بدانند هر دستگاهي چه مقدار و به چه منظوري بودجه مي‌گيرد و خروجي اين هزينه چه فايده‌اي دارد؟ حتي نهادهاي عمومي كه زير نظم دولت نيستند، اما زير چتر حاكميت فعاليت مي‌كنند بايد تصوير روشني از عملكرد خود ارائه دهند. اينكه چقدر درآمد دارند و چقدر ماليات مي‌دهند و چقدر حقوق مي‌گيرند.

وطن امروز
شو آف به سبک ماري آنتوانت!

... اينها اما تمام دردهاي زلزله‌زدگان نيست. درد اصلي شايد اين باشد که تا همين ديروز خيلي‌ها دنبال سلفي‌گرفتن به آنجا رفتند و حالا ديگر پيدايشان نيست. حالا که تب سلفي سرد شده اما باز هم مثل هميشه تنها دانشجويان عضو گروه‌هاي جهادي، بسيج سازندگي و دستگاه‌هاي دولتي در صحنه مانده‌اند. مسئله ما و سلبريتي‌ها اما به همين جا ختم نمي‌شود؛ مسئله مهم‌تر اين است که دوستان سلبريتي، گزارش دقيقي از نحوه هزينه‌کرد کمک‌هاي نقدي جمع‌آوري‌شده براي مردم زلزله‌زده در حساب‌هاي خود ارائه نمي‌دهند. کساني که ديروز مثل خروس بي‌محل پيدايشان شد و مردم را نسبت به دستگاه‌هاي رسمي چون هلال‌احمر بدبين کردند، حالا نه‌تنها ديده نمي‌شوند که تمايل چنداني به حساب‌پس‌دادن هم ندارند! مسئله درباره «صادق زيباکلام» اما خاص‌تر از اينهاست. في‌الواقع، عملکرد او در مقايسه با ديگر سلبريتي‌هاي حاضر در اين ميدان، قياس فشنگ و گلوله توپ است! بدان معنا که وي در خرابکاري روند امدادرساني در تمام مراحل... چند سر و گردن از ديگران بالاتر قرار گرفته است. او هنوز نياز به شوآف داشت، لذا تا هم‌اکنون سه‌ميلياردو 400 ميليون تومان پول مردم را در حسابش نگه داشته و مي‌گويد قصد دارد در اقدامي شيک و مجلسي، روستايي که خود آن را دهکده اميد ناميده، در آنجا بسازد. زيباکلام اما حالا هم دقيقا نمي‌داند با خودش چند - چند است، لذا همچون کودکي که از رؤياهايش حرف بزند، ضمن اصرار بر اجراي اين طرح مي‌گويد: «برخي مسئولان با توجه به مقدار پولي که جمع شده، پروژه را دست‌نيافتني مي‌دانند. يکي از استدلال‌هايشان آن است که من وسط کار مي‌مانم و کار را نصفه‌و‌نيمه رها مي‌کنم و مصيبتش مي‌افتد گردن مسئولان!» بااين‌حال او دوست دارد با پول مردم، يادگاري از خود به جا بگذارد هرچند برخي زلزله‌زدگان در سرماي استخوان‌سوز اين زمستان يخ بزنند!

كيهان
عاملان نارضايتي ملت از دولت
براي روحاني چه خوابي ديده‌اند؟!

نکته مورد توجه در مصاحبه اخير [رئيس‌جمهور]، اين بود که پس از آن روزنامه‌هاي زنجيره‌اي ژست منتقد به خود گرفتند، يعني همان‌هايي که از ابتداي روي‌کارآمدن دولت تدبير و اميد در سال 1392 با وانمودسازي از حقايق جامعه و نيازهاي اصلي آن سهم عمده‌اي در ناکارآمدي‌هاي بخش‌هاي مختلف دولت داشتند. حال پرسش اين است که سمت‌وسوي ژست اين روزهاي زنجيره‌اي‌ها چه مقصدي را نشانه گرفته است؟... مسائلي نظير بي‌کاري، تورم، رکود، نگاه و اعتماد به بيگانگان به‌جاي اتکا بر فرزندان ميهن و... دغدغه‌هاي عمده اين روزهاي مردم و منتقدان دلسوز هستند. راه درمان اين معضلات نيز مشخص است: اقتصاد مقاومتي... آنها در پيوندزدن تمام مشکلات کشور به موضوع هسته‌اي سهم عمده‌اي داشتند و به‌ تبع آن برجام را حلال تمام مشکلات معرفي مي‌کردند؛ اگرچه امروز که دو سال از برجام گذشته رويه‌اي ديگر اتخاذ کرده و مي‌نويسند که قرار نبود برجام مشکلات اقتصادي را حل کند. مديرمسئول «شرق» در مصاحبه با دهباشي به‌صراحت اقرار کرد که وظيفه روزنامه‌هاي زنجيره‌اي بزک‌کردن برجام بود، چراکه جامعه ايران نسبت به آمريکا و تعهداتش خوش‌بين نبود. اين رويه روزنامه‌هاي زنجيره‌اي در دوره اصلاحات نيز به همان طريق بود. وقتي دولت خاتمي مقوله «توسعه سياسي» را مطرح کرد، آنها چنان دولت را در همان محدوده انتزاعي مشغول کردند که سال‌ها يکي پس از ديگري از دست رفت. از طرف ديگر همين عده به رئيس‌ دولت اصلاحات القا کردند که منتقدان دولتش هر ۹ روز براي او بحراني ساخته‌اند و همين دليل خوبي براي نرسيدن به برخي اهداف مي‌نمود! يعني همين کاري که اکنون نيز صورت مي‌گيرد که منتقدان را در حال بحران‌آفريني براي دولت نشان مي‌دهند! آرزوي روزنامه‌هاي طيف موسوم به اصلاح‌طلب کشاندن روحاني به مسيري است که خود رئيس‌جمهور بارها به آن ‌اشاره کرده مبني بر اينکه آن فضا و رقابت‌ها براي ايام انتخابات بود و اکنون زمان انجام وظيفه و خدمت به ملت است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.