آينه
ايران
منطق دوگانه چرا؟
عباس عبدی: ... پرسش این است که اگر کسانی بتوانند نسبت به وضع خود معترض شوند و آن را علنی اظهار دارند و بهصورت جمعی گرد هم آیند و در خیابان شعار دهند، بهطورقطع در دوره احمدینژاد باید بیشتر و گستردهتر دست به این اقدام میزدند. چون آمار تورم و اشتغال که دروغ نمیگویند. اگر مدعی شویم که آمار رسمی دروغ باشد، در دوره گذشته دروغهای بیشتری میگفتند و لذا وضع بدتر از همان آمار رسمی بود. بنابراین منطقی است که بگوییم این تظاهرات مبتنیبر یک واکنش خودانگیخته اجتماعی و غریزی مردمی نیست. مثل این میماند که یک دستمان را داخل آب ۹۰ درجه بگذاریم ولی هیچ احساس سوزش نکنیم و حتی بخندیم و بگوییم که عجب آب ولرمی است. ولی دست دیگرمان را داخل آب ۴۵ درجه بگذاریم و فریاد سوختم سوختم سر دهیم! کسی این رفتار را نمیپذیرد. حتماً پشت ماجرا مسائلی غیر از رفتار خودجوش وجود دارد. ایکاش امکان داشت که مردم همیشه و در همه امور بتوانند چنین رفتارهایی را از خود بروز دهند. اگر چنین بود بهطورقطع این به نفع کشور بود. زیرا درهرحال مردم صاحب اصلی کشور هستند و همه مسئولان نیز باید پاسخگو باشند. ولی اینگونه رفتارهای دوگانه نشان میدهد که
عدهای مردم را بازیچه فرض میکنند تا به اهداف خاص برسند. ولی این مسیر منتهی به نتیجه و مقصود نخواهد شد، زیرا نه مشکلات جامعه محدود به مسائل معیشتی است و نه افرادی که مطالباتی دارند محدود به این افراد و این شهرها هستند. بنابراین چارهای نیست جز آنکه معتقد شویم این رفتار و برنامهها در آن استان و به طور مشخص در امور معیشتی پشتپردههایی دارد. نخستین علامت متوجه صندوقهای غیرقانونی است. همه میدانند که خاستگاه اصلی مؤسسات مالی غیرقانونی، خراسان و شهر مشهد است. مؤسساتی که در دولت قبل شکل گرفتند و با دادن سودهای کلان و از طریق زدوبند، پولهای مردم را جمع کردند و با آن انواع و اقسام تخلفات و پولشوییها را انجام دادند و نظام بانکی کشور را دچار بحران نمودند.
وطن امروز
هنوز هم همهچیز «دسیسه» است؟!
امیر استکی: در میان عامه مردم معروف است که اگر میخواهید بفهمید کسی لهجه دارد و اینکه لهجه خود را بهعمد تغییر میدهد، کافی است عصبانیاش کنید. هنگام عصبانیت فرد کنترلهای آگاهانه بر بعضی رفتارهای خود را از دست میدهد و لهجه اصلیاش را نمایان میکند. حالا در این روزها که فشار معیشت بر مردم، عدهای از آنها را به اعتراض کشانده است، برخورد مدعیان مردمداری و حقوق شهروندی و امنیتینکردن فضای کشور، بسیار جالبتوجه است. حالا معلوم میشود که آن حرفها همه عاریتی بوده است و در ذات این افراد چیزهای دیگری وجود دارد. حالا که فشار اعتراضات مردمی متوجه دولتمردان تدبیر و امید شده است و از این فشار، عصبی و ناراحتند، تمام وعدهها و حرفهای قشنگی را که تا دیروز و خاصه در روزهای انتخابات تکرار میکردند، فراموش و اصل و اساس ذهنیات و رویکردشان به ملت را عیان کردهاند.
اعتماد
مسئوليتشناسي در برابر مشكلات مردم
محمد كاظمي: انتشار رديفهاي بودجه سال ٩٧ كه بازتاب بسيار گسترده و كمسابقهاي در جامعه داشت نشان داد كه مردم تا چه حد نسبت به هزينهكردها حساس شدهاند؟ مردم بايد در زمينه دخلوخرج كشور توجيه باشند، در اين صورت حتي در همين شرايط هم حاضرند با كمبودهاي واقعي بسازند ولي از بيعدالتيها و تبعيضها در رنجند. در همينجا بايد از دولت محترم خواسته شود كه با قدرت و سرعت و تدبير بيشتري به سامان امور بپردازد، معناي اعتدال تاخير در تصميمها و عدم چابكي و ميدانداري مديران ناكارآمد نيست. سرعت و دقت در تصميمگيريها و جلوگيري از رانتخواريها ميتواند بخشي از مشكلات را حل كند و در آرامش و تعادل جامعه موثر باشد. ما در شرايط كنوني نياز مبرم به آرامش داريم و با ثبات و تعادل است كه ميتوانيم به صورت اصولي مشكلات را يكبهيك حل كنيم. در زمانه تشنج و التهاب امكان تصميمهاي درست و اصولي نيست. همه بايد به دولت محترم كمك كنيم تا با تدبير و خرد بر مشكلات فائق آيد. مشكلات موجود نه نتيجه كار مجموعه دولت است و نه منقطع از آن ٨ سال خسارت و زيان و بيخردي است. اينكه عدهاي مرتبا دولت را در كانون تهاجم همهجانبه خود قرار ميدهند و در
اين راه بعضا به دروغ و تهمت متوسل ميشوند يك پروژه سياسي براي تضعيف رقيب است و نشانههاي دلسوزي براي اقتصاد مردم كمتر در آن قابل رويت است. مسلما به دولت انتقاداتي وارد است ولي اين انتقادها مسير درست و كلي او را نفي نميكند.
ايران
منطق دوگانه چرا؟
عباس عبدی: ... پرسش این است که اگر کسانی بتوانند نسبت به وضع خود معترض شوند و آن را علنی اظهار دارند و بهصورت جمعی گرد هم آیند و در خیابان شعار دهند، بهطورقطع در دوره احمدینژاد باید بیشتر و گستردهتر دست به این اقدام میزدند. چون آمار تورم و اشتغال که دروغ نمیگویند. اگر مدعی شویم که آمار رسمی دروغ باشد، در دوره گذشته دروغهای بیشتری میگفتند و لذا وضع بدتر از همان آمار رسمی بود. بنابراین منطقی است که بگوییم این تظاهرات مبتنیبر یک واکنش خودانگیخته اجتماعی و غریزی مردمی نیست. مثل این میماند که یک دستمان را داخل آب ۹۰ درجه بگذاریم ولی هیچ احساس سوزش نکنیم و حتی بخندیم و بگوییم که عجب آب ولرمی است. ولی دست دیگرمان را داخل آب ۴۵ درجه بگذاریم و فریاد سوختم سوختم سر دهیم! کسی این رفتار را نمیپذیرد. حتماً پشت ماجرا مسائلی غیر از رفتار خودجوش وجود دارد. ایکاش امکان داشت که مردم همیشه و در همه امور بتوانند چنین رفتارهایی را از خود بروز دهند. اگر چنین بود بهطورقطع این به نفع کشور بود. زیرا درهرحال مردم صاحب اصلی کشور هستند و همه مسئولان نیز باید پاسخگو باشند. ولی اینگونه رفتارهای دوگانه نشان میدهد که
عدهای مردم را بازیچه فرض میکنند تا به اهداف خاص برسند. ولی این مسیر منتهی به نتیجه و مقصود نخواهد شد، زیرا نه مشکلات جامعه محدود به مسائل معیشتی است و نه افرادی که مطالباتی دارند محدود به این افراد و این شهرها هستند. بنابراین چارهای نیست جز آنکه معتقد شویم این رفتار و برنامهها در آن استان و به طور مشخص در امور معیشتی پشتپردههایی دارد. نخستین علامت متوجه صندوقهای غیرقانونی است. همه میدانند که خاستگاه اصلی مؤسسات مالی غیرقانونی، خراسان و شهر مشهد است. مؤسساتی که در دولت قبل شکل گرفتند و با دادن سودهای کلان و از طریق زدوبند، پولهای مردم را جمع کردند و با آن انواع و اقسام تخلفات و پولشوییها را انجام دادند و نظام بانکی کشور را دچار بحران نمودند.
وطن امروز
هنوز هم همهچیز «دسیسه» است؟!
امیر استکی: در میان عامه مردم معروف است که اگر میخواهید بفهمید کسی لهجه دارد و اینکه لهجه خود را بهعمد تغییر میدهد، کافی است عصبانیاش کنید. هنگام عصبانیت فرد کنترلهای آگاهانه بر بعضی رفتارهای خود را از دست میدهد و لهجه اصلیاش را نمایان میکند. حالا در این روزها که فشار معیشت بر مردم، عدهای از آنها را به اعتراض کشانده است، برخورد مدعیان مردمداری و حقوق شهروندی و امنیتینکردن فضای کشور، بسیار جالبتوجه است. حالا معلوم میشود که آن حرفها همه عاریتی بوده است و در ذات این افراد چیزهای دیگری وجود دارد. حالا که فشار اعتراضات مردمی متوجه دولتمردان تدبیر و امید شده است و از این فشار، عصبی و ناراحتند، تمام وعدهها و حرفهای قشنگی را که تا دیروز و خاصه در روزهای انتخابات تکرار میکردند، فراموش و اصل و اساس ذهنیات و رویکردشان به ملت را عیان کردهاند.
اعتماد
مسئوليتشناسي در برابر مشكلات مردم
محمد كاظمي: انتشار رديفهاي بودجه سال ٩٧ كه بازتاب بسيار گسترده و كمسابقهاي در جامعه داشت نشان داد كه مردم تا چه حد نسبت به هزينهكردها حساس شدهاند؟ مردم بايد در زمينه دخلوخرج كشور توجيه باشند، در اين صورت حتي در همين شرايط هم حاضرند با كمبودهاي واقعي بسازند ولي از بيعدالتيها و تبعيضها در رنجند. در همينجا بايد از دولت محترم خواسته شود كه با قدرت و سرعت و تدبير بيشتري به سامان امور بپردازد، معناي اعتدال تاخير در تصميمها و عدم چابكي و ميدانداري مديران ناكارآمد نيست. سرعت و دقت در تصميمگيريها و جلوگيري از رانتخواريها ميتواند بخشي از مشكلات را حل كند و در آرامش و تعادل جامعه موثر باشد. ما در شرايط كنوني نياز مبرم به آرامش داريم و با ثبات و تعادل است كه ميتوانيم به صورت اصولي مشكلات را يكبهيك حل كنيم. در زمانه تشنج و التهاب امكان تصميمهاي درست و اصولي نيست. همه بايد به دولت محترم كمك كنيم تا با تدبير و خرد بر مشكلات فائق آيد. مشكلات موجود نه نتيجه كار مجموعه دولت است و نه منقطع از آن ٨ سال خسارت و زيان و بيخردي است. اينكه عدهاي مرتبا دولت را در كانون تهاجم همهجانبه خود قرار ميدهند و در
اين راه بعضا به دروغ و تهمت متوسل ميشوند يك پروژه سياسي براي تضعيف رقيب است و نشانههاي دلسوزي براي اقتصاد مردم كمتر در آن قابل رويت است. مسلما به دولت انتقاداتي وارد است ولي اين انتقادها مسير درست و كلي او را نفي نميكند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.