|

آينه

جمهوري اسلامي
آیا مصلحت نظام این است؟

نظر مسئولان نظام را در پاسخ به این سؤال عام و فراگیر که چرا به گروه انحرافی این همه میدان داده می‌شود تا هرچه می‌خواهند بگویند و به هرکس و هرچیز که می‌خواهند بتازند، نمی‌دانیم چیست. ولی این را می‌دانیم که مردم، این وضعیت را نمی‌پسندند و خواهان روشن‌شدن پاسخ این سؤال و سؤالات دیگری هستند که این روزها زبان‌به‌زبان، سینه‌‌به‌سینه و در فضای گسترده مجازی در گردش است. مردم می‌پرسند چرا با این افراد که این همه گستاخی نسبت به مسئولان نظام می‌کنند برخورد قانونی نمی‌شود، درحالی‌که بارها دیده‌ایم افرادی که حتی کمتر از یک‌دهم این مطالب را گفته‌اند، تحت تعقیب قرار گرفته و به زندان افتاده‌اند؟ می‌پرسند آیا مسئولان نظام، این افراد را نمایندگان ملت و زبان مردم می‌دانند که این ادعای آن‌ها را رد نمی‌کنند و به آن‌ها مجال ادامه تکرار این ادعاها را می‌دهند؟ اگر این افراد، نماینده مردم نیستند، چرا به آن‌ها اجازه داده می‌شود با چنین ادعایی اعلام نامشروع‌بودن بالاترین مقام قضائی کشور و غصبی‌بودن منصب وی را بکنند؟ چرا به پیامدهای چنین پرخاش‌هایی توجه نمی‌شود؟ مسئولان نظام انتظار دارند مردم بعد از شنیدن این مطالب درباره قوه قضائیه، برای این قوه جایگاهی قائل باشند؟ حکم انتصاب ریاست قوه‌قضائیه را با توجه به اینکه رهبری داده‌اند، نامشروع‌دانستن این سمت برای رئیس قوه‌قضائیه و غاصب‌دانستن او آیا اهانت به رهبری نیست؟ اگر ادعای نامشروع و غصبی‌بودن حضور رئیس قوه‌ قضائیه در این جایگاه درست است، چرا او همچنان در این سمت حضور دارد؟ و اگر درست نیست چرا با کسی که او را غاصب و حضورش را در این جایگاه نامشروع می‌داند، برخورد نمی‌شود؟... آیا صلاح کشور و نظام است که این شخص به همان بازی «بگم‌بگم» ادامه بدهد و اذهان عمومی را دچار تشویش کند؟ مردم فراموش نکرده‌اند که این عناصر در هشت سال حاکمیت اجرایی مرتکب چه ظلم‌هایی شدند و برای آنکه در قدرت بمانند چه فتنه‌ها به راه انداختند و در نهایت گستاخی دیگران را فتنه‌گر نامیدند. امروز حتی کسانی که در آن هشت سال فریب این عناصر را خورده بودند نیز به ماهیت انحرافی آن‌ها پی برده‌اند و از آن‌ها اعلام برائت می‌کنند.

شهروند
از نقد روحانی تا نفی روحانی

مصطفی هاشمی‌طبا: آقاي خاتمي كه الان هم خيلي به ايشان علاقه و ارادت دارم، یک تفاوت اساسي با آقاي ‌هاشمي داشت. آقاي ‌هاشمي رئيس‌جمهوری مؤلف بود؛ يعني خيلي ايده‌ها را كه به نظرشان مي‌آمد، پرورش داده و پيگيري مي‌كرد. مثلا در زمان ايشان مترو با وجود همه مخالفت‌ها پا گرفت، مسئله آبياري مدرن براي كشاورزي در زمان ايشان بسيار فراگير شد و صادرات را خيلي تشويق مي‌كرد. در واقع شخصا بر مسائلي كه مورد نظرشان بود، پافشاري مي‌كرد، اما آقاي خاتمي هر كسي را كه كار خوب مي‌كرد، تشويق مي‌كرد و بسيار هم به قانون احترام مي‌گذاشت و از آن تخطي نمي‌كرد. بااین‌حال، مؤلف‌بودن در آقاي خاتمي كمتر بود. از ايشان هم اجازه گرفتم و گفتم مي‌خواهم به همين دليل وارد اين حيطه (انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۰) شوم و مي‌دانستم كه رأي نمي‌آورم اما مي‌خواستم با اين فكر وارد شوم... در روزهاي آخر آقايان روحاني، رئيسي و ميرسليم مانده بودند. درواقع تصور مي‌كردم شايد در ٤٨ساعت آخر، آقاي روحاني نباشد. از اين نظر كه ممكن است حادثه‌اي براي كسي پيش بيايد. به همين دليل كناره‌گيري نكردم و خواستم اگر حادثه‌اي براي آقاي روحاني پيش آمد، عرصه را خالي نكرده باشم... او تغيير نكرده‌؛ آقای روحانی هماني است كه قبلا بود. من در روش‌ها تفاوت دارم و اگر من به جاي ايشان بودم، اولويت‌هاي ديگري را در درجه اول قرار مي‌دادم. كساني‌كه آقاي روحاني را نفي مي‌كنند به نظرم به نوعي به آنارشيسم علاقه دارند وگرنه ايشان قانوني و درست عمل مي‌كند و اولويت‌هايش فرق دارد.

رسالت
نگاهی به بدهی‌های دولت عقلا

محمدکاظم انبارلویی: دولت با اين بدهي‌ها چه مي‌خواهد بكند؟ در‌حالي‌كه بودجه عمومي دولت در سال ۹۷ كمي بيش از 400 هزار ميليارد تومان است. با بدهي 700 هزار ميليارد توماني چطور مي‌خواهد چرخ اقتصاد كشور را بچرخاند... دومين كنفرانس اقتصاد ايران به همت آقاي دكتر مسعود نيلي، مشاور اعظم و ويژه رئيس‌جمهور برگزار شد. مسئولان و اقتصاددانان بزرگ كشور درباره ابرچالش‌هاي بزرگ اقتصادي كشور سخن گفتند اما كسي نگفت که در مورد اين بدهي‌هاي كمرشكن چه بايد كرد و راه برون‌رفت از بحران بدهي‌هاي دولت چيست؟ نيلي همواره از ابر چالش‌هاي اقتصاد ايران سخن مي‌گويد اما بدهي‌هاي دولت در فهرست ابر چالش‌هاي ايشان ديده نمي‌شود! واقعا موضوع بدهي‌هاي دولت يك چالش جدي اقتصاد ايران نيست؟

جمهوري اسلامي
آیا مصلحت نظام این است؟

نظر مسئولان نظام را در پاسخ به این سؤال عام و فراگیر که چرا به گروه انحرافی این همه میدان داده می‌شود تا هرچه می‌خواهند بگویند و به هرکس و هرچیز که می‌خواهند بتازند، نمی‌دانیم چیست. ولی این را می‌دانیم که مردم، این وضعیت را نمی‌پسندند و خواهان روشن‌شدن پاسخ این سؤال و سؤالات دیگری هستند که این روزها زبان‌به‌زبان، سینه‌‌به‌سینه و در فضای گسترده مجازی در گردش است. مردم می‌پرسند چرا با این افراد که این همه گستاخی نسبت به مسئولان نظام می‌کنند برخورد قانونی نمی‌شود، درحالی‌که بارها دیده‌ایم افرادی که حتی کمتر از یک‌دهم این مطالب را گفته‌اند، تحت تعقیب قرار گرفته و به زندان افتاده‌اند؟ می‌پرسند آیا مسئولان نظام، این افراد را نمایندگان ملت و زبان مردم می‌دانند که این ادعای آن‌ها را رد نمی‌کنند و به آن‌ها مجال ادامه تکرار این ادعاها را می‌دهند؟ اگر این افراد، نماینده مردم نیستند، چرا به آن‌ها اجازه داده می‌شود با چنین ادعایی اعلام نامشروع‌بودن بالاترین مقام قضائی کشور و غصبی‌بودن منصب وی را بکنند؟ چرا به پیامدهای چنین پرخاش‌هایی توجه نمی‌شود؟ مسئولان نظام انتظار دارند مردم بعد از شنیدن این مطالب درباره قوه قضائیه، برای این قوه جایگاهی قائل باشند؟ حکم انتصاب ریاست قوه‌قضائیه را با توجه به اینکه رهبری داده‌اند، نامشروع‌دانستن این سمت برای رئیس قوه‌قضائیه و غاصب‌دانستن او آیا اهانت به رهبری نیست؟ اگر ادعای نامشروع و غصبی‌بودن حضور رئیس قوه‌ قضائیه در این جایگاه درست است، چرا او همچنان در این سمت حضور دارد؟ و اگر درست نیست چرا با کسی که او را غاصب و حضورش را در این جایگاه نامشروع می‌داند، برخورد نمی‌شود؟... آیا صلاح کشور و نظام است که این شخص به همان بازی «بگم‌بگم» ادامه بدهد و اذهان عمومی را دچار تشویش کند؟ مردم فراموش نکرده‌اند که این عناصر در هشت سال حاکمیت اجرایی مرتکب چه ظلم‌هایی شدند و برای آنکه در قدرت بمانند چه فتنه‌ها به راه انداختند و در نهایت گستاخی دیگران را فتنه‌گر نامیدند. امروز حتی کسانی که در آن هشت سال فریب این عناصر را خورده بودند نیز به ماهیت انحرافی آن‌ها پی برده‌اند و از آن‌ها اعلام برائت می‌کنند.

شهروند
از نقد روحانی تا نفی روحانی

مصطفی هاشمی‌طبا: آقاي خاتمي كه الان هم خيلي به ايشان علاقه و ارادت دارم، یک تفاوت اساسي با آقاي ‌هاشمي داشت. آقاي ‌هاشمي رئيس‌جمهوری مؤلف بود؛ يعني خيلي ايده‌ها را كه به نظرشان مي‌آمد، پرورش داده و پيگيري مي‌كرد. مثلا در زمان ايشان مترو با وجود همه مخالفت‌ها پا گرفت، مسئله آبياري مدرن براي كشاورزي در زمان ايشان بسيار فراگير شد و صادرات را خيلي تشويق مي‌كرد. در واقع شخصا بر مسائلي كه مورد نظرشان بود، پافشاري مي‌كرد، اما آقاي خاتمي هر كسي را كه كار خوب مي‌كرد، تشويق مي‌كرد و بسيار هم به قانون احترام مي‌گذاشت و از آن تخطي نمي‌كرد. بااین‌حال، مؤلف‌بودن در آقاي خاتمي كمتر بود. از ايشان هم اجازه گرفتم و گفتم مي‌خواهم به همين دليل وارد اين حيطه (انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۰) شوم و مي‌دانستم كه رأي نمي‌آورم اما مي‌خواستم با اين فكر وارد شوم... در روزهاي آخر آقايان روحاني، رئيسي و ميرسليم مانده بودند. درواقع تصور مي‌كردم شايد در ٤٨ساعت آخر، آقاي روحاني نباشد. از اين نظر كه ممكن است حادثه‌اي براي كسي پيش بيايد. به همين دليل كناره‌گيري نكردم و خواستم اگر حادثه‌اي براي آقاي روحاني پيش آمد، عرصه را خالي نكرده باشم... او تغيير نكرده‌؛ آقای روحانی هماني است كه قبلا بود. من در روش‌ها تفاوت دارم و اگر من به جاي ايشان بودم، اولويت‌هاي ديگري را در درجه اول قرار مي‌دادم. كساني‌كه آقاي روحاني را نفي مي‌كنند به نظرم به نوعي به آنارشيسم علاقه دارند وگرنه ايشان قانوني و درست عمل مي‌كند و اولويت‌هايش فرق دارد.

رسالت
نگاهی به بدهی‌های دولت عقلا

محمدکاظم انبارلویی: دولت با اين بدهي‌ها چه مي‌خواهد بكند؟ در‌حالي‌كه بودجه عمومي دولت در سال ۹۷ كمي بيش از 400 هزار ميليارد تومان است. با بدهي 700 هزار ميليارد توماني چطور مي‌خواهد چرخ اقتصاد كشور را بچرخاند... دومين كنفرانس اقتصاد ايران به همت آقاي دكتر مسعود نيلي، مشاور اعظم و ويژه رئيس‌جمهور برگزار شد. مسئولان و اقتصاددانان بزرگ كشور درباره ابرچالش‌هاي بزرگ اقتصادي كشور سخن گفتند اما كسي نگفت که در مورد اين بدهي‌هاي كمرشكن چه بايد كرد و راه برون‌رفت از بحران بدهي‌هاي دولت چيست؟ نيلي همواره از ابر چالش‌هاي اقتصاد ايران سخن مي‌گويد اما بدهي‌هاي دولت در فهرست ابر چالش‌هاي ايشان ديده نمي‌شود! واقعا موضوع بدهي‌هاي دولت يك چالش جدي اقتصاد ايران نيست؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.