|

آینه

جامعه فردا
پرسش جدی روحانی
اوباما با ورود بدون هماهنگی و غیرمترقبه به جلسه نیمه‌مخفی رؤسای جمهور چین و هند، آنها را وادار به پذیرش معاهده آب و هوایی پاریس کرد و سیدمحمد خاتمی با فرار راهرو به راهرو از دست کلینتون، به گذاشته‌شدن سنگ بنای ستون جدید خصومت آمریکا با ایران، تهدیدهای کمرشکن منجر به برجام و از همه بدتر ظهور احمدی‌نژاد - که از قضا برای بازکردن باب‌ گفت‌وگو با آمریکا التماس می‌کرد - کمک رساند. ترس محمد خاتمی، هزینه سنگین به ملت ایران وارد کرد. [ترامپ] ساعتی پس از آن نعره‌ها توسط عقلای حکومتش وادار شده تقاضای دیدار با روحانی را از طریق مطمئن و رئیس‌جمهور فرانسه عرضه کند. روحانی با چه استدلالی این دعوت را درجا رد کرده است؟ اگر به جای نه به رئیس‌جمهور فرانسه به او می‌گفت فردا پاسخ حرف‌های ترامپ را پشت تریبون می‌دهد و بعد اگر باز هم درخواست خود را تکرار کرد ملاقات می‌کنیم، کار اشتباهی کرده بود؟ اگر به آن گاو وحشی نزدیک می‌شد و ضربه‌ای احتمالی می‌دید، از واردشدن شاخ کاستا به کل اقتصاد ایران بهتر نبود؟

قانون
به خدا پناه می‌بریم از بستن دهان مطبوعات
به نظر می‌رسد این‌بار برخلاف نوبت قبل که در سال 92 لایحه منتشر شد و بازتاب منفی بسیاری داشت، تصمیم گرفتند که بی‌سروصدا و با سکوت کار را پیش ببرند. انتشار خبر و همچنین متن لایحه در سال 92 واکنش‌های بسیاری را با خود به همراه داشت و به نظر می‌رسد برای دولت تبدیل به تجربه معکوس ‌شد. لایحه‌ای که اکنون در هیئت دولت مطرح است، استقلال و امنیت و آزادی روزنامه‌نگاران و اهالی رسانه و مطبوعات را هدف قرار داده و از مطبوعات ایران آنچه برجای می‌ماند، روابط‌عمومی بی‌اراده است. تأیید صلاحیت روزنامه‌نگاران در دستان نهادهای دولتی است و با چماقی به نام پروانه، می‌توان آنان را به سکوت واداشت.

اعتماد
روحانی وقت دارد
مصطفی معین: [رئیس‌جمهور] به‌طور غیرشفاف اشاره کردند که چرخه تصمیم‌گیری قبل از اینکه گزینه مورد نظر به مجلس معرفی شود، مانع شده است. به‌هرحال رهبری انقلاب در مورد چند وزارتخانه تأکید ویژه دارند. یکی از این وزارتخانه‌ها وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است. معلوم می‌شود که مقدمات و مراحل قبل از مجلس، موجب مطرح‌نشدن گزینه‌های قبل از غلامی بوده است... . ‌انتظار نداشتم دانشجویان این‌طور شتاب‌زده به انتقاد بپردازند.

ایران
موضوع «سپنتا» نهضت خودجوش «دفاع از حقوق اقلیت‌ها» ایجاد کرد
علی یونسی دستیار ویژه روحانی در امور اقلیت‌ها و قومیت‌ها: در مسئله آقای سپنتا نیکنام یا اسفند نیکنام، دولت وظیفه خود را انجام داد. دولت چه باید می‌کرد؟... دولت باید انتخابات شورای اسلامی شهر و روستا را برگزار می‌کرد که این اتفاق در همه شهرها از جمله یزد افتاد. در مرحله بعد هم، شورای شهر تشکیل شد که دولت موظف بوده که او را به رسمیت بشناسد که به رسمیت شناخته است. این شورا، به نوبه خود یک شهردار انتخاب کرد که دولت شهردار انتخابی این شورا را هم تأیید و حکم آن را صادر کرده است. اما پس از تشکیل شورا، اعتراض شد که در شهری با اکثریت مسلمان، یک غیرمسلمان نباید نماینده این شهر باشد... دولت معتقد است که شورا، قانون متفاوتی دارد. به این معنی که هرکس در صورت برخورداری از شرایط مندرج در قانون، می‌تواند در انتخابات شرکت کند. برای نامزدی در شورای شهر، مسلمان‌بودن شرط نیست و اقلیت‌های دینی هم می‌توانند نامزد شوند... اگر دولت [به ماجرای سپنتا نیکنام] ورود زودهنگام می‌داشت، این احتمال وجود داشت که فشارها به دولت یا فردی مانند من که در این زمینه مسئولیتی دارد، منتقل شود و آن‌وقت از سوی جریان مقابل، این‌طور عنوان شود که چرا شما این مشکل را ایجاد می‌کنید؟ حالا با سکوت اولیه ما، معلوم شد که چه کسانی این مشکلات را ایجاد می‌کنند و درنهایت تدبیر دولت عملا باعث شد یک «نهضت دفاع از حقوق شهروندی و اقلیت‌ها» در کشور به صورت خودجوش شکل بگیرد و این نهضت اکنون هم وجود دارد و شامل اصولگراها و اصلاح‌طلب‌ها می‌شود که این اتفاق بسیار مبارکی است. وقتی رهبر معظم انقلاب اعلام کردند اقلیت‌های دینی نجس نیستند، برخی برآشفته و ناراحت شدند. ایشان با این فتوا خدمت بزرگی به ایران کردند. ایشان بسیار به خانه زرتشتی‌ها، ارامنه و کلیمی‌ها رفتند، از شهدای آنان تجلیل کردند و از غذای آنان خوردند. دولت مُصِر است که قانون اجرا شود. ما هم در حوزه مأموریت خود، گزارش و پیشنهادهایی برای حمایت از حقوق اقلیت‌ها به دکتر روحانی دادیم. رئیس‌جمهوری هم به استاندار یزد دستور داد که قانون دقیق اجرا شود. قوه قضائیه هم باید قانون را اجرا کند. اگر چنانچه مسئله حل نشود، باید به شورای حل اختلاف ارجاع یا از طریق مکانیسم‌های قانونی دیگر مثل مجمع تشخیص مصلحت، موضوع حل شود.

جامعه فردا
پرسش جدی روحانی
اوباما با ورود بدون هماهنگی و غیرمترقبه به جلسه نیمه‌مخفی رؤسای جمهور چین و هند، آنها را وادار به پذیرش معاهده آب و هوایی پاریس کرد و سیدمحمد خاتمی با فرار راهرو به راهرو از دست کلینتون، به گذاشته‌شدن سنگ بنای ستون جدید خصومت آمریکا با ایران، تهدیدهای کمرشکن منجر به برجام و از همه بدتر ظهور احمدی‌نژاد - که از قضا برای بازکردن باب‌ گفت‌وگو با آمریکا التماس می‌کرد - کمک رساند. ترس محمد خاتمی، هزینه سنگین به ملت ایران وارد کرد. [ترامپ] ساعتی پس از آن نعره‌ها توسط عقلای حکومتش وادار شده تقاضای دیدار با روحانی را از طریق مطمئن و رئیس‌جمهور فرانسه عرضه کند. روحانی با چه استدلالی این دعوت را درجا رد کرده است؟ اگر به جای نه به رئیس‌جمهور فرانسه به او می‌گفت فردا پاسخ حرف‌های ترامپ را پشت تریبون می‌دهد و بعد اگر باز هم درخواست خود را تکرار کرد ملاقات می‌کنیم، کار اشتباهی کرده بود؟ اگر به آن گاو وحشی نزدیک می‌شد و ضربه‌ای احتمالی می‌دید، از واردشدن شاخ کاستا به کل اقتصاد ایران بهتر نبود؟

قانون
به خدا پناه می‌بریم از بستن دهان مطبوعات
به نظر می‌رسد این‌بار برخلاف نوبت قبل که در سال 92 لایحه منتشر شد و بازتاب منفی بسیاری داشت، تصمیم گرفتند که بی‌سروصدا و با سکوت کار را پیش ببرند. انتشار خبر و همچنین متن لایحه در سال 92 واکنش‌های بسیاری را با خود به همراه داشت و به نظر می‌رسد برای دولت تبدیل به تجربه معکوس ‌شد. لایحه‌ای که اکنون در هیئت دولت مطرح است، استقلال و امنیت و آزادی روزنامه‌نگاران و اهالی رسانه و مطبوعات را هدف قرار داده و از مطبوعات ایران آنچه برجای می‌ماند، روابط‌عمومی بی‌اراده است. تأیید صلاحیت روزنامه‌نگاران در دستان نهادهای دولتی است و با چماقی به نام پروانه، می‌توان آنان را به سکوت واداشت.

اعتماد
روحانی وقت دارد
مصطفی معین: [رئیس‌جمهور] به‌طور غیرشفاف اشاره کردند که چرخه تصمیم‌گیری قبل از اینکه گزینه مورد نظر به مجلس معرفی شود، مانع شده است. به‌هرحال رهبری انقلاب در مورد چند وزارتخانه تأکید ویژه دارند. یکی از این وزارتخانه‌ها وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است. معلوم می‌شود که مقدمات و مراحل قبل از مجلس، موجب مطرح‌نشدن گزینه‌های قبل از غلامی بوده است... . ‌انتظار نداشتم دانشجویان این‌طور شتاب‌زده به انتقاد بپردازند.

ایران
موضوع «سپنتا» نهضت خودجوش «دفاع از حقوق اقلیت‌ها» ایجاد کرد
علی یونسی دستیار ویژه روحانی در امور اقلیت‌ها و قومیت‌ها: در مسئله آقای سپنتا نیکنام یا اسفند نیکنام، دولت وظیفه خود را انجام داد. دولت چه باید می‌کرد؟... دولت باید انتخابات شورای اسلامی شهر و روستا را برگزار می‌کرد که این اتفاق در همه شهرها از جمله یزد افتاد. در مرحله بعد هم، شورای شهر تشکیل شد که دولت موظف بوده که او را به رسمیت بشناسد که به رسمیت شناخته است. این شورا، به نوبه خود یک شهردار انتخاب کرد که دولت شهردار انتخابی این شورا را هم تأیید و حکم آن را صادر کرده است. اما پس از تشکیل شورا، اعتراض شد که در شهری با اکثریت مسلمان، یک غیرمسلمان نباید نماینده این شهر باشد... دولت معتقد است که شورا، قانون متفاوتی دارد. به این معنی که هرکس در صورت برخورداری از شرایط مندرج در قانون، می‌تواند در انتخابات شرکت کند. برای نامزدی در شورای شهر، مسلمان‌بودن شرط نیست و اقلیت‌های دینی هم می‌توانند نامزد شوند... اگر دولت [به ماجرای سپنتا نیکنام] ورود زودهنگام می‌داشت، این احتمال وجود داشت که فشارها به دولت یا فردی مانند من که در این زمینه مسئولیتی دارد، منتقل شود و آن‌وقت از سوی جریان مقابل، این‌طور عنوان شود که چرا شما این مشکل را ایجاد می‌کنید؟ حالا با سکوت اولیه ما، معلوم شد که چه کسانی این مشکلات را ایجاد می‌کنند و درنهایت تدبیر دولت عملا باعث شد یک «نهضت دفاع از حقوق شهروندی و اقلیت‌ها» در کشور به صورت خودجوش شکل بگیرد و این نهضت اکنون هم وجود دارد و شامل اصولگراها و اصلاح‌طلب‌ها می‌شود که این اتفاق بسیار مبارکی است. وقتی رهبر معظم انقلاب اعلام کردند اقلیت‌های دینی نجس نیستند، برخی برآشفته و ناراحت شدند. ایشان با این فتوا خدمت بزرگی به ایران کردند. ایشان بسیار به خانه زرتشتی‌ها، ارامنه و کلیمی‌ها رفتند، از شهدای آنان تجلیل کردند و از غذای آنان خوردند. دولت مُصِر است که قانون اجرا شود. ما هم در حوزه مأموریت خود، گزارش و پیشنهادهایی برای حمایت از حقوق اقلیت‌ها به دکتر روحانی دادیم. رئیس‌جمهوری هم به استاندار یزد دستور داد که قانون دقیق اجرا شود. قوه قضائیه هم باید قانون را اجرا کند. اگر چنانچه مسئله حل نشود، باید به شورای حل اختلاف ارجاع یا از طریق مکانیسم‌های قانونی دیگر مثل مجمع تشخیص مصلحت، موضوع حل شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.