|

آینه

اطلاعات
آقای یزدی! چرا چهار سال سکوت کرده بودید؟
محمدجواد حجتی‌کرمانی: سؤال نخست بنده از آقای یزدی این است که: چگونه شورای نگهبان به مدت چهار سال در مورد عضویت به‌زعم آقای یزدی غیرقانونی و غیرشرعی سپنتا نیکنام - عضو زرتشتی شورای اسلامی شهر یزد- سکوت کرده بود؟ می‌دانید یا نمی‌دانید که ایشان چهار سال گذشته عضو شورای شهر یزد بود. این سکوت به چه دلیل است؟ اگر اشتباه کرده‌اید، پس ممکن است حالا هم اشتباه کرده باشید. و اگر آن سکوت صحیح بوده، پس این «مصوبه!!» غلط است. آقای یزدی ادعا کرده است که تصمیم «فقهای» شورای نگهبان قانونی، شرعی، قطعی و غیرقابل تغییر است. ایشان برگرداندن مصوبه شورای نگهبان را «مقابله با اصل نظام! !» قلمداد فرموده‌اند. همین‌جا بلاتأمل و تحت‌تأثیر حالت منفی‌ای که نسبت به این گفته دارم، با صدای بلند می‌گویم که خدا و پیغمبر(ص) هم در مورد احکام قطعی و مسلّم مثل نماز و روزه و حج هم چنین لحن قطعی و برگشت‌ناپذیری ندارند! ... آقای یزدی قاعدتا احکام «اولیه» و «ثانویه» را خوانده یا شنیده‌اند! تازه، مگر ما «مجمع تشخیص مصلحت» نداریم؟ همین مصوبه مورد بحث می‌تواند در مجمع تشخیص مصلحت «به حکم مصلحت» و به‌عنوان ثانوی لغو شود. آقای یزدی عادت دارند قطعی و انعطاف‌ناپذیر سخن بگویند. و خیال کند کارشناس فوق‌تخصص شرع و قانون‌اند. آقای یزدی! اگر رهبر انقلاب طبق تشخیص خود، و برحسب قانون با «حکم حکومتی» حرف‌های شما را نقض کرد، باز هم «مصوبه» تندوتیز شما قابل برگشت نیست؟ چرا شعری می‌گویید که به‌وضوح در قافیه آن گیر کرده‌اید؟ و از این بیشتر گیر خواهید کرد. یک سؤال دارم: ممکن است یک مصوبه‌ای در مجلس با اکثریت یک رأی نماینده‌ای از زرتشتیان، کلیمیان یا مسیحیان به تصویب برسد و قانونی شود، آیا شما -آقای یزدی- هیچ‌گاه فکر کرده‌اید که در شورای نگهبان چنین مصوبه‌ای را به خاطر یک فرد مسیحی یا زرتشتی یا کلیمی، خلاف شرع بدانید؟ آیا جرئت می‌کنید بگویید آری، این خلاف شرع است و باید رد شود؟ چراکه از باب «نفی سبیل» و نفی «سُلطه» غیرمسلمان که در اینجا رأی یک نفر غیرمسلمان است، خلاف شرع است؟ صریحا پاسخ دهید: در این فرض حکم چیست؟ این همان قافیه است که شما قطعا در آن گیر می‌کنید... عضو شورای شهر، «وکیل» مردم است. شما اگر این «موضوع» را قبول داشته باشید، دیگر حکم نمی‌کنید مسلمان نمی‌تواند غیرمسلمان را وکیل کند... کدام فقیه چنین فتوایی داده است؟ بفرمائید! ... آقای یزدی! بدانید من در این نوشته تنها نیستم. خود را از حصار افکار تندوتیز نجات دهید «و انا لکم ناصحٌ امین».

اعتماد
صفر تا صد حصر با شورای‌عالی امنیت ملی است
الیاس حضرتی: ... پیگیری و حل این مسئله [حصر]، یک مرجع بیشتر ندارد و آن هم شورای‌عالی امنیت ملی است و صفر تا صد آن برعهده‌ این نهاد ملی قرار دارد. به‌عنوان یک نماینده مردم که تا حدی از وجوه تصمیم‌گیری در نهادهای کشور آگاهی دارم، معتقدم که مانور تبلیغاتی در این زمینه، اقدام درستی نیست. درواقع افکار عمومی باید اطمینان‌خاطر داشته باشد که تبلیغاتی‌شدن ماجرای حصر آن هم از رهگذر رسانه‌ها، نمی‌تواند گره‌ای از کار بگشاید. باید توجه داشت که دلسوزان کشور با سعه‌صدر، دقت نظر و درک درست از وقایع نسبت به هر مسئله‌ مهم ملی از جمله موضوع حصر نگاه می‌کنند و تصمیمات مقتضی را اتخاذ می‌کنند. تا آنجایی که در جریانم شورای‌عالی امنیت ملی صرفا با تدابیر خودش و مصلحت‌سنجی‌ای که دارد بدون تأثیر‌پذیری از موضع‌گیری‌ها و اظهارنظر جریان‌ها و گروه‌های سیاسی و اشخاص و افراد و همچنین رسانه‌ها در مورد له یا علیه این موضوع تصمیم می‌گیرد.

جوان
تحول علوم انسانی با همایش از اغمای 6 ساله خارج نمی‌شود
گروهی معتقدند مسائل موجود در جامعه، ‌صنعت و... را غرب مطرح می‌کند و خودش در کلاس‌ها و دانشگاه‌هایی که به شیوه خود در کشورهایی مانند کشور ما تأسیس کرده‌اند پاسخ آنها را ارائه می‌کنند. در نتیجه مسائل در لایه‌های جامعه جاگیر و به آسیب اجتماعی تبدیل می‌شوند، اما پاسخ‌ها برای درمان به کار نمی‌آیند. در مقابل دانشگاه‌ها در برابر این طرح منفعل عمل می‌کنند و در نتیجه جامعه‌ای پرآسیب را رقم می‌زند. گسترش آسیب‌های اجتماعی، ‌مدیریت‌های کم‌بازده، ‌قوانین کهنه جزایی و حقوقی از جمله قفل‌های اجتماعی هستند که می‌توانستند کلیدی در دانشگاه‌ها داشته باشند، ‌اما کلیدهای موجود در دانشگاه‌ها مناسب قفل‌های دیگری ساخته شده‌اند. تشکیل شورای تحول علوم انسانی رفع این نقیصه را پیگیری می‌کرد، اما چند عامل باعث شد شدت فعالیت آنها در سال‌های ابتدایی دهه 90 فروکش کند. فعالیت سیاسی و اجتماعی اعضای این شورا، چندشغله‌بودن آنها و مقاومت دانشگاهیان در برابر متون و منابع بازنگری‌شده از جمله این عوامل هستند.

اطلاعات
آقای یزدی! چرا چهار سال سکوت کرده بودید؟
محمدجواد حجتی‌کرمانی: سؤال نخست بنده از آقای یزدی این است که: چگونه شورای نگهبان به مدت چهار سال در مورد عضویت به‌زعم آقای یزدی غیرقانونی و غیرشرعی سپنتا نیکنام - عضو زرتشتی شورای اسلامی شهر یزد- سکوت کرده بود؟ می‌دانید یا نمی‌دانید که ایشان چهار سال گذشته عضو شورای شهر یزد بود. این سکوت به چه دلیل است؟ اگر اشتباه کرده‌اید، پس ممکن است حالا هم اشتباه کرده باشید. و اگر آن سکوت صحیح بوده، پس این «مصوبه!!» غلط است. آقای یزدی ادعا کرده است که تصمیم «فقهای» شورای نگهبان قانونی، شرعی، قطعی و غیرقابل تغییر است. ایشان برگرداندن مصوبه شورای نگهبان را «مقابله با اصل نظام! !» قلمداد فرموده‌اند. همین‌جا بلاتأمل و تحت‌تأثیر حالت منفی‌ای که نسبت به این گفته دارم، با صدای بلند می‌گویم که خدا و پیغمبر(ص) هم در مورد احکام قطعی و مسلّم مثل نماز و روزه و حج هم چنین لحن قطعی و برگشت‌ناپذیری ندارند! ... آقای یزدی قاعدتا احکام «اولیه» و «ثانویه» را خوانده یا شنیده‌اند! تازه، مگر ما «مجمع تشخیص مصلحت» نداریم؟ همین مصوبه مورد بحث می‌تواند در مجمع تشخیص مصلحت «به حکم مصلحت» و به‌عنوان ثانوی لغو شود. آقای یزدی عادت دارند قطعی و انعطاف‌ناپذیر سخن بگویند. و خیال کند کارشناس فوق‌تخصص شرع و قانون‌اند. آقای یزدی! اگر رهبر انقلاب طبق تشخیص خود، و برحسب قانون با «حکم حکومتی» حرف‌های شما را نقض کرد، باز هم «مصوبه» تندوتیز شما قابل برگشت نیست؟ چرا شعری می‌گویید که به‌وضوح در قافیه آن گیر کرده‌اید؟ و از این بیشتر گیر خواهید کرد. یک سؤال دارم: ممکن است یک مصوبه‌ای در مجلس با اکثریت یک رأی نماینده‌ای از زرتشتیان، کلیمیان یا مسیحیان به تصویب برسد و قانونی شود، آیا شما -آقای یزدی- هیچ‌گاه فکر کرده‌اید که در شورای نگهبان چنین مصوبه‌ای را به خاطر یک فرد مسیحی یا زرتشتی یا کلیمی، خلاف شرع بدانید؟ آیا جرئت می‌کنید بگویید آری، این خلاف شرع است و باید رد شود؟ چراکه از باب «نفی سبیل» و نفی «سُلطه» غیرمسلمان که در اینجا رأی یک نفر غیرمسلمان است، خلاف شرع است؟ صریحا پاسخ دهید: در این فرض حکم چیست؟ این همان قافیه است که شما قطعا در آن گیر می‌کنید... عضو شورای شهر، «وکیل» مردم است. شما اگر این «موضوع» را قبول داشته باشید، دیگر حکم نمی‌کنید مسلمان نمی‌تواند غیرمسلمان را وکیل کند... کدام فقیه چنین فتوایی داده است؟ بفرمائید! ... آقای یزدی! بدانید من در این نوشته تنها نیستم. خود را از حصار افکار تندوتیز نجات دهید «و انا لکم ناصحٌ امین».

اعتماد
صفر تا صد حصر با شورای‌عالی امنیت ملی است
الیاس حضرتی: ... پیگیری و حل این مسئله [حصر]، یک مرجع بیشتر ندارد و آن هم شورای‌عالی امنیت ملی است و صفر تا صد آن برعهده‌ این نهاد ملی قرار دارد. به‌عنوان یک نماینده مردم که تا حدی از وجوه تصمیم‌گیری در نهادهای کشور آگاهی دارم، معتقدم که مانور تبلیغاتی در این زمینه، اقدام درستی نیست. درواقع افکار عمومی باید اطمینان‌خاطر داشته باشد که تبلیغاتی‌شدن ماجرای حصر آن هم از رهگذر رسانه‌ها، نمی‌تواند گره‌ای از کار بگشاید. باید توجه داشت که دلسوزان کشور با سعه‌صدر، دقت نظر و درک درست از وقایع نسبت به هر مسئله‌ مهم ملی از جمله موضوع حصر نگاه می‌کنند و تصمیمات مقتضی را اتخاذ می‌کنند. تا آنجایی که در جریانم شورای‌عالی امنیت ملی صرفا با تدابیر خودش و مصلحت‌سنجی‌ای که دارد بدون تأثیر‌پذیری از موضع‌گیری‌ها و اظهارنظر جریان‌ها و گروه‌های سیاسی و اشخاص و افراد و همچنین رسانه‌ها در مورد له یا علیه این موضوع تصمیم می‌گیرد.

جوان
تحول علوم انسانی با همایش از اغمای 6 ساله خارج نمی‌شود
گروهی معتقدند مسائل موجود در جامعه، ‌صنعت و... را غرب مطرح می‌کند و خودش در کلاس‌ها و دانشگاه‌هایی که به شیوه خود در کشورهایی مانند کشور ما تأسیس کرده‌اند پاسخ آنها را ارائه می‌کنند. در نتیجه مسائل در لایه‌های جامعه جاگیر و به آسیب اجتماعی تبدیل می‌شوند، اما پاسخ‌ها برای درمان به کار نمی‌آیند. در مقابل دانشگاه‌ها در برابر این طرح منفعل عمل می‌کنند و در نتیجه جامعه‌ای پرآسیب را رقم می‌زند. گسترش آسیب‌های اجتماعی، ‌مدیریت‌های کم‌بازده، ‌قوانین کهنه جزایی و حقوقی از جمله قفل‌های اجتماعی هستند که می‌توانستند کلیدی در دانشگاه‌ها داشته باشند، ‌اما کلیدهای موجود در دانشگاه‌ها مناسب قفل‌های دیگری ساخته شده‌اند. تشکیل شورای تحول علوم انسانی رفع این نقیصه را پیگیری می‌کرد، اما چند عامل باعث شد شدت فعالیت آنها در سال‌های ابتدایی دهه 90 فروکش کند. فعالیت سیاسی و اجتماعی اعضای این شورا، چندشغله‌بودن آنها و مقاومت دانشگاهیان در برابر متون و منابع بازنگری‌شده از جمله این عوامل هستند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.