دریچه
واکنش آروین به طرح جمعآوری کودکان کار
این شاخ و شانه دولتی برای چه کسی کشیده میشود؟
بهاره آروین در هشتمین جلسه شورای شهر پنجم در نطق پیش از دستور خود با اشاره به طرح جمعآوری کودکان کار و خیابان با بیان اینکه چندین دستگاه مملکت جمع شدهاند و میلیاردها تومان بودجه مملکت را هزینه میکنند تا بیپناهترین انسانهای این شهر را از جلوی چشمها دور کنند، گفت: کودکانی که ناخواسته و بالاجبار به دنیای سرد و خشن بزرگسالی پرتاب شدهاند، بدون اینکه امکان تجربه لذتبخش لحظههای سرخوشانه کودکی را داشته باشند، کودکانی که به خاطر فقر و دیگر شرایط آسیبدیده خانواده، مجبور به کار در خیابان شدهاند، چندین دستگاه مملکت جمع شدهاند تا این جاماندگان از کودکی و مهر را از جلوی دیدگان دور کنند؛ مبادا اسباب دلمشغولی شوند.
آروین ادامه داد: به گفته مسئولان مربوطه، حدود 60 تا 70 درصد این کودکان غیرایرانی هستند. حال میتوان پرسید که این شاخ و شانه دولتی برای چه کسی کشیده میشود؟ برای افغانستانیهای نجیب، سربهزیر و درعینحال بیکسوکار در این مملکت که باید دنبال بچههایشان، پیش کوچک و بزرگ مسئولان ما گردن خم کنند؟ برای زهرچشمگرفتن از چنین بیپناهانی است که چندین دستگاه دولتی لشکرکشی کردهاند؟ زورمان به علتهای «قَدَرقدرت» اجتماعی نمیرسد، به جایش یقه معلولهای آسیبدیدهای را میگیریم که نفس خودشان و زندگیشان در زیر آسیبهای حاصل از علل اجتماعی به شماره افتاده است؟ زورمان به حذف علت نمیرسد، معلول را برای چند صباحی هم که شده، حذف میکنیم؟ چه کسی را گول میزنیم؟
او گفت: جمعآوری و انتقال اجباری کودکان به مراکز نگهداری موقت نه عقلانی است، نه اخلاقی، نه قانونی. گیریم که قانون حکم بر ممنوعیت کار کودک داده است، بر چه مبنا قربانی یک جرم را به گروگان میگیرند تا مسئول و سرپرست مربوطه بیاید و تعهد بدهد که کار کودک را متوقف میکند؟
عضو شورای شهر تهران، ری و تجریش افزود: گذشته از این، چند درصد این خانوادهها از سر سیری و کودکآزاری فرزندشان را به کسب درآمد وامیدارند و چند درصدشان از سر اضطرار و نداری و ناچاری؟ قانون این است که آدمها را بابت فقر و نداری و ناچاریشان دچار رنج مضاعف کنیم؟ چشم گریان مادرها و دست لرزان پدرهایی که امضای تعهد میدهند، مشکل کار کودک را حل میکند؟ تابهحال حل کرده است؟ چه کسی را گول میزنید؟ چه کسی را گول میزنیم؟
او گفت: افزایش جذابیتهایی مانند ارائه وعدههای غذایی رایگان در این مدارس یا ارائه مشوقهای مالی به «مدیران مدارس» در مناطق حاشیهنشین تهران در صورت افزایش تعداد دانشآموزان ثبتنامی نسبت به سال قبل. میتواند راهبردهای ناظر بر جذب کودکان و ارائه مشوق را جایگزین جمعآوری کودکان و تنبیه خانوادهها کند. طرحهای مبتنی بر جمعآوری و نگهداری اجباری نهفقط نقض حقوق شهروندی شهروندان کمتوان و آسیبدیدهاند؛ بلکه مهمتر از آن، این طرحها جز آسیب فزاینده و اتلاف منابع هیچ ثمر دیگری ندارند.
۸۶ درصد کودکآزاریها از سوی والدین انجام میشود
ایلنا: رئیس مرکز فوریتهای اجتماعی سازمان بهزیستی با اشاره به اینکه در سال گذشته ۸۶ درصد کودکآزاریها از سوی والدین صورت گرفته است، گفت: در مراکز مداخله در بحران، هزارو ۶۴۲ مورد از کودکآزاریها، یعنی ۶۰ درصد آن، از سوی پدر اتفاق افتاده است. حسین اسدبیگی در رابطه با وضعیت کودکآزاری، بهویژه در خانوادهها، بیان کرد: در سال گذشته، ۸۶ درصد کودکآزاریها از سوی پدر و مادر صورت گرفته است اما نکته اصلی آمار کودکآزاری از جانب پدر است. او افزود: طبق آمار اورژانس اجتماعی در سال گذشته، در مراکز مداخله در بحران هزارو ۶۴۲ مورد از کودکآزاریها، یعنی ۶۰ درصد آن، از سوی پدر صورت گرفته است. اسدبیگی در ادامه گفت: از این آمار، ۷۳۹ مورد، یعنی ۲۶ درصد از سوی مادر، هشت مورد از سوی خواهر و ۲۰ مورد نیز به دست برادر صورت گرفته است. بر اساس گفتههای رئیس مرکز فوریتهای اجتماعی سازمان بهزیستی، تنها 1.5 درصد کودکآزاریها را غریبهها انجام دادهاند. او با اشاره به لایحه حمایت از کودکان و نوجوانان، بیان کرد: تصویب این لایحه نقش مهمی در حمایت از کودکان ایفا میکند. در این لایحه سوءرفتار، بهرهکشی، فحشا، معامله و خریدوفروش کودک
مدنظر قرار گرفته است. همچنین اگر کودک تحقیر یا ترسانده شود یا در وضعیتی قرار بگیرد که از لحاظ روانی مورد آزار قرار بگیرد، مصداق کودکآزاری در نظر گرفته شده است. او با اشاره به اینکه خانوادهها کمتر اجازه میدهند کسی از کودکآزاری جنسی فرزندشان مطلع شود، بیان کرد: بعضی از خانوادهها تصور میکنند میتوانند بهتنهایی این مسئله را حل کنند و به همین خاطر این اتفاق را از اورژانس اجتماعی پنهان میکنند که این راهحل مناسبی نیست.
واکنش آروین به طرح جمعآوری کودکان کار
این شاخ و شانه دولتی برای چه کسی کشیده میشود؟
بهاره آروین در هشتمین جلسه شورای شهر پنجم در نطق پیش از دستور خود با اشاره به طرح جمعآوری کودکان کار و خیابان با بیان اینکه چندین دستگاه مملکت جمع شدهاند و میلیاردها تومان بودجه مملکت را هزینه میکنند تا بیپناهترین انسانهای این شهر را از جلوی چشمها دور کنند، گفت: کودکانی که ناخواسته و بالاجبار به دنیای سرد و خشن بزرگسالی پرتاب شدهاند، بدون اینکه امکان تجربه لذتبخش لحظههای سرخوشانه کودکی را داشته باشند، کودکانی که به خاطر فقر و دیگر شرایط آسیبدیده خانواده، مجبور به کار در خیابان شدهاند، چندین دستگاه مملکت جمع شدهاند تا این جاماندگان از کودکی و مهر را از جلوی دیدگان دور کنند؛ مبادا اسباب دلمشغولی شوند.
آروین ادامه داد: به گفته مسئولان مربوطه، حدود 60 تا 70 درصد این کودکان غیرایرانی هستند. حال میتوان پرسید که این شاخ و شانه دولتی برای چه کسی کشیده میشود؟ برای افغانستانیهای نجیب، سربهزیر و درعینحال بیکسوکار در این مملکت که باید دنبال بچههایشان، پیش کوچک و بزرگ مسئولان ما گردن خم کنند؟ برای زهرچشمگرفتن از چنین بیپناهانی است که چندین دستگاه دولتی لشکرکشی کردهاند؟ زورمان به علتهای «قَدَرقدرت» اجتماعی نمیرسد، به جایش یقه معلولهای آسیبدیدهای را میگیریم که نفس خودشان و زندگیشان در زیر آسیبهای حاصل از علل اجتماعی به شماره افتاده است؟ زورمان به حذف علت نمیرسد، معلول را برای چند صباحی هم که شده، حذف میکنیم؟ چه کسی را گول میزنیم؟
او گفت: جمعآوری و انتقال اجباری کودکان به مراکز نگهداری موقت نه عقلانی است، نه اخلاقی، نه قانونی. گیریم که قانون حکم بر ممنوعیت کار کودک داده است، بر چه مبنا قربانی یک جرم را به گروگان میگیرند تا مسئول و سرپرست مربوطه بیاید و تعهد بدهد که کار کودک را متوقف میکند؟
عضو شورای شهر تهران، ری و تجریش افزود: گذشته از این، چند درصد این خانوادهها از سر سیری و کودکآزاری فرزندشان را به کسب درآمد وامیدارند و چند درصدشان از سر اضطرار و نداری و ناچاری؟ قانون این است که آدمها را بابت فقر و نداری و ناچاریشان دچار رنج مضاعف کنیم؟ چشم گریان مادرها و دست لرزان پدرهایی که امضای تعهد میدهند، مشکل کار کودک را حل میکند؟ تابهحال حل کرده است؟ چه کسی را گول میزنید؟ چه کسی را گول میزنیم؟
او گفت: افزایش جذابیتهایی مانند ارائه وعدههای غذایی رایگان در این مدارس یا ارائه مشوقهای مالی به «مدیران مدارس» در مناطق حاشیهنشین تهران در صورت افزایش تعداد دانشآموزان ثبتنامی نسبت به سال قبل. میتواند راهبردهای ناظر بر جذب کودکان و ارائه مشوق را جایگزین جمعآوری کودکان و تنبیه خانوادهها کند. طرحهای مبتنی بر جمعآوری و نگهداری اجباری نهفقط نقض حقوق شهروندی شهروندان کمتوان و آسیبدیدهاند؛ بلکه مهمتر از آن، این طرحها جز آسیب فزاینده و اتلاف منابع هیچ ثمر دیگری ندارند.
۸۶ درصد کودکآزاریها از سوی والدین انجام میشود
ایلنا: رئیس مرکز فوریتهای اجتماعی سازمان بهزیستی با اشاره به اینکه در سال گذشته ۸۶ درصد کودکآزاریها از سوی والدین صورت گرفته است، گفت: در مراکز مداخله در بحران، هزارو ۶۴۲ مورد از کودکآزاریها، یعنی ۶۰ درصد آن، از سوی پدر اتفاق افتاده است. حسین اسدبیگی در رابطه با وضعیت کودکآزاری، بهویژه در خانوادهها، بیان کرد: در سال گذشته، ۸۶ درصد کودکآزاریها از سوی پدر و مادر صورت گرفته است اما نکته اصلی آمار کودکآزاری از جانب پدر است. او افزود: طبق آمار اورژانس اجتماعی در سال گذشته، در مراکز مداخله در بحران هزارو ۶۴۲ مورد از کودکآزاریها، یعنی ۶۰ درصد آن، از سوی پدر صورت گرفته است. اسدبیگی در ادامه گفت: از این آمار، ۷۳۹ مورد، یعنی ۲۶ درصد از سوی مادر، هشت مورد از سوی خواهر و ۲۰ مورد نیز به دست برادر صورت گرفته است. بر اساس گفتههای رئیس مرکز فوریتهای اجتماعی سازمان بهزیستی، تنها 1.5 درصد کودکآزاریها را غریبهها انجام دادهاند. او با اشاره به لایحه حمایت از کودکان و نوجوانان، بیان کرد: تصویب این لایحه نقش مهمی در حمایت از کودکان ایفا میکند. در این لایحه سوءرفتار، بهرهکشی، فحشا، معامله و خریدوفروش کودک
مدنظر قرار گرفته است. همچنین اگر کودک تحقیر یا ترسانده شود یا در وضعیتی قرار بگیرد که از لحاظ روانی مورد آزار قرار بگیرد، مصداق کودکآزاری در نظر گرفته شده است. او با اشاره به اینکه خانوادهها کمتر اجازه میدهند کسی از کودکآزاری جنسی فرزندشان مطلع شود، بیان کرد: بعضی از خانوادهها تصور میکنند میتوانند بهتنهایی این مسئله را حل کنند و به همین خاطر این اتفاق را از اورژانس اجتماعی پنهان میکنند که این راهحل مناسبی نیست.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.