آينه
كيهان
و ناگهان... . داعش!
جعفر بلوری: . .. حدود 10روزی میشود که از امضای قرارداد پرابهام توتال میگذرد. منتقدانی که با طرح مستند ابهامات، درباره آینده این قرارداد ابراز نگرانی میکنند و مرعوب فضاسازیها نشدهاند میگویند، این قرارداد پر است از ابهام و اگر دولت واقعا به «حقوق شهروندی» که میگوید اعتقاد دارد، شفافسازی کند. ولی دولتمردان همین چند منتقد را، «حسود»، «بیسواد»، «حرفمفتزن» خوانده و حتی دیروز، آنها را با داعش مقایسه کردند! درحالی که تمام حرف منتقدان این است که، قرارداد توتال، بوی کرسنت میدهد، و این قرار مشکوک، بیش از دو دهه عمر دارد. ابهامات موجود در این قرارداد هم بارها اعلام شده و منتقدان که نگران به تاراجرفتن سرمایههای این کشورند، هیچ حرف بیحسابی نزدهاند. اما طیف مقابل تا توانسته حرف بیحساب زده است. از اهانت به نمایندگان منتقد در مجلس بگیر تا دادن پاسخهای خلاف واقع به پرسش رسانههای منتقد! ...
جمهوري اسلامي
تحلیل سیاسی هفته
... این هفته قرارداد توسعه فاز 11 پارس جنوبی با توتال که مسیر قانونی خود را طی کرده و بهعنوان یک قرارداد بزرگ و دستاورد پسابرجامی میتواند شکننده سد تحریمی ایران باشد، مورد حمله جریان شکست خورده در انتخابات و افرادی که منافع نامشروع خود را در صنعت نفت از دست رفته میبینند قرار گرفت. گستره این مخالفتها و دشمنیها فارغ از خاستگاه و ماهیت آنها به خوبی گویای اهمیتی است که این قرارداد در مقطع زمانی کنونی برای کشور دارد و از منظر سیاسی و اقتصادی، موفقیتی برای دولت در شکستن تحریمها و برگ برنده قدرتمندی برای اثبات کارآمدی برجام محسوب میشود. اینکه شرکتها و نهادهای داخلی بتوانند با استفاده از تجارب سالهای اخیر اجرای تمامی طرحهای توسعهای را برعهده گیرند، خواستی ملی است ولی ماهیت برخی حوزهها و جنس برخی فعالیتها بهگونهای است که چارهای جز استفاده از دانش جهانی و انتقال فناوریهای انحصاری به داخل کشور وجود ندارد. لذا قرارداد توتال را باید از این قبیل توافقات دانست که ضمن شکستن سد تحریمها، باعث ورود سرمایه و دانش خارجی به صنعت نفت کشور میشود که تاروپود آن سالها از تحریم رنج برده و با سیلی صورت خود را سرخ
نگه داشته است...
اطلاعات
انعقادگران و انتقادپیشگان
محمدعلی فیاضبخش: ... یکی از حقوق مسلّم شهروندی، داشتن مجال برای فکرکردن است. خواهید گفت: از کرامات شیخ ما! خوب، اینکه از بدیهیات است و نهتنها جزء حقوق شهروندی، بلکه در زمره حقوق انسانی هر فردی ست که نمیخواهد عقل و فکرش را معطل بگذارد. آری، من مایل به معطلگذاشتن عقل خود و تعطیل تفکر خویش نیستم، اما آن جایی که به مسائل اجتماعی و سیاسی و نیز حقوق شهروندیام مربوط میشود، این روزها سخت مشکل دارم؛ از آن روی که اجازه نمیدهند مجال بازخوانی و مقایسه و سپس تصمیمگیری ذهنی بیابم؛ از بس تریبونها و واردات ذهنی یکسویه و بلندآوازند. من در اینجا تنها به دو تریبون بزرگ و ذاتا تأثیرگذار، که باید در کشور بزرگم از اعتبار و احترام برخوردار باشند، اشاره میکنم و قضاوت را به شما میسپارم که آیا این دو بلندگوی بلندآواز و پرپژواک، در جهت تحقق آن حق- یعنی روشنگری همهجانبه و ایجاد قدرت تصمیمگیری منِ شهروند- کمک میکنند، و یا بر عکس، این عرصه را بر من محدود و گاه پر از حاشیههای غیرضروری میسازند؟ ... اولی، منبر رفیع و دارای قداست نماز جمعه است... دومی دستگاه عظیم و بالقوه تأثیرگذار رسانه ملّی است، که چگونه میتواند با
تجهیز قوای فنی، هنری، اندیشمندانه و البته عادلانه خود، نخ تسبیح تفرّقات و تشتّتات اجتماعی شود. .!
دنياي اقتصاد
احیای ناصواب
ناصر شاهنوشی: ... طی برنامههای عمرانی اول تا سوم قبل از انقلاب اسلامی که رویکرد درونگرا و تولیدمحور داشته است، تجارت، جایگاه چندان رفیعی را در سیاستهای اقتصادی کشور به خود اختصاص نداده است. از برنامه عمرانی چهارم قبل از انقلاب که جهت برنامه به سمت اقتصاد باز تغییر یافت، وزن تجارت در اقتصاد ایران افزایش قابل ملاحظهای پیدا کرد. بهویژه در برنامه عمرانی پنجم که همزمان با افزایش قیمت جهانی نفت و درآمدهای نفتی کشور زمینه را برای تشکیل وزارت مستقل بازرگانی در سال 1352 فراهم کرد... . ایجاد تشکیلات مستقل در قالب وزارت بازرگانی در راستای این سیاست راهبردی نخواهد بود. در نگاه خوشبینانه ارائه لایحه دوفوریتی ایجاد وزارت بازرگانی ازسوی دولت به مجلس شورای اسلامی حاصل تصمیم کسانی است که از واقعیتهای موجود اقتصاد رقابتی جهانی بیخبرند و از دانش کافی برای درک درست تقویت بنیانهای تولید و افزایش رفاه مصرفکنندگان برخوردار نیستند. در نگاه واقعبینانه ارائه این لایحه که با تعجیل تعجبآوری همراه بوده است، ازسوی افرادی مورد حمایت قرار گرفته که به هر دلیل منافع ملی کشور را اولویت اصلی خود نمیدانند...
كيهان
و ناگهان... . داعش!
جعفر بلوری: . .. حدود 10روزی میشود که از امضای قرارداد پرابهام توتال میگذرد. منتقدانی که با طرح مستند ابهامات، درباره آینده این قرارداد ابراز نگرانی میکنند و مرعوب فضاسازیها نشدهاند میگویند، این قرارداد پر است از ابهام و اگر دولت واقعا به «حقوق شهروندی» که میگوید اعتقاد دارد، شفافسازی کند. ولی دولتمردان همین چند منتقد را، «حسود»، «بیسواد»، «حرفمفتزن» خوانده و حتی دیروز، آنها را با داعش مقایسه کردند! درحالی که تمام حرف منتقدان این است که، قرارداد توتال، بوی کرسنت میدهد، و این قرار مشکوک، بیش از دو دهه عمر دارد. ابهامات موجود در این قرارداد هم بارها اعلام شده و منتقدان که نگران به تاراجرفتن سرمایههای این کشورند، هیچ حرف بیحسابی نزدهاند. اما طیف مقابل تا توانسته حرف بیحساب زده است. از اهانت به نمایندگان منتقد در مجلس بگیر تا دادن پاسخهای خلاف واقع به پرسش رسانههای منتقد! ...
جمهوري اسلامي
تحلیل سیاسی هفته
... این هفته قرارداد توسعه فاز 11 پارس جنوبی با توتال که مسیر قانونی خود را طی کرده و بهعنوان یک قرارداد بزرگ و دستاورد پسابرجامی میتواند شکننده سد تحریمی ایران باشد، مورد حمله جریان شکست خورده در انتخابات و افرادی که منافع نامشروع خود را در صنعت نفت از دست رفته میبینند قرار گرفت. گستره این مخالفتها و دشمنیها فارغ از خاستگاه و ماهیت آنها به خوبی گویای اهمیتی است که این قرارداد در مقطع زمانی کنونی برای کشور دارد و از منظر سیاسی و اقتصادی، موفقیتی برای دولت در شکستن تحریمها و برگ برنده قدرتمندی برای اثبات کارآمدی برجام محسوب میشود. اینکه شرکتها و نهادهای داخلی بتوانند با استفاده از تجارب سالهای اخیر اجرای تمامی طرحهای توسعهای را برعهده گیرند، خواستی ملی است ولی ماهیت برخی حوزهها و جنس برخی فعالیتها بهگونهای است که چارهای جز استفاده از دانش جهانی و انتقال فناوریهای انحصاری به داخل کشور وجود ندارد. لذا قرارداد توتال را باید از این قبیل توافقات دانست که ضمن شکستن سد تحریمها، باعث ورود سرمایه و دانش خارجی به صنعت نفت کشور میشود که تاروپود آن سالها از تحریم رنج برده و با سیلی صورت خود را سرخ
نگه داشته است...
اطلاعات
انعقادگران و انتقادپیشگان
محمدعلی فیاضبخش: ... یکی از حقوق مسلّم شهروندی، داشتن مجال برای فکرکردن است. خواهید گفت: از کرامات شیخ ما! خوب، اینکه از بدیهیات است و نهتنها جزء حقوق شهروندی، بلکه در زمره حقوق انسانی هر فردی ست که نمیخواهد عقل و فکرش را معطل بگذارد. آری، من مایل به معطلگذاشتن عقل خود و تعطیل تفکر خویش نیستم، اما آن جایی که به مسائل اجتماعی و سیاسی و نیز حقوق شهروندیام مربوط میشود، این روزها سخت مشکل دارم؛ از آن روی که اجازه نمیدهند مجال بازخوانی و مقایسه و سپس تصمیمگیری ذهنی بیابم؛ از بس تریبونها و واردات ذهنی یکسویه و بلندآوازند. من در اینجا تنها به دو تریبون بزرگ و ذاتا تأثیرگذار، که باید در کشور بزرگم از اعتبار و احترام برخوردار باشند، اشاره میکنم و قضاوت را به شما میسپارم که آیا این دو بلندگوی بلندآواز و پرپژواک، در جهت تحقق آن حق- یعنی روشنگری همهجانبه و ایجاد قدرت تصمیمگیری منِ شهروند- کمک میکنند، و یا بر عکس، این عرصه را بر من محدود و گاه پر از حاشیههای غیرضروری میسازند؟ ... اولی، منبر رفیع و دارای قداست نماز جمعه است... دومی دستگاه عظیم و بالقوه تأثیرگذار رسانه ملّی است، که چگونه میتواند با
تجهیز قوای فنی، هنری، اندیشمندانه و البته عادلانه خود، نخ تسبیح تفرّقات و تشتّتات اجتماعی شود. .!
دنياي اقتصاد
احیای ناصواب
ناصر شاهنوشی: ... طی برنامههای عمرانی اول تا سوم قبل از انقلاب اسلامی که رویکرد درونگرا و تولیدمحور داشته است، تجارت، جایگاه چندان رفیعی را در سیاستهای اقتصادی کشور به خود اختصاص نداده است. از برنامه عمرانی چهارم قبل از انقلاب که جهت برنامه به سمت اقتصاد باز تغییر یافت، وزن تجارت در اقتصاد ایران افزایش قابل ملاحظهای پیدا کرد. بهویژه در برنامه عمرانی پنجم که همزمان با افزایش قیمت جهانی نفت و درآمدهای نفتی کشور زمینه را برای تشکیل وزارت مستقل بازرگانی در سال 1352 فراهم کرد... . ایجاد تشکیلات مستقل در قالب وزارت بازرگانی در راستای این سیاست راهبردی نخواهد بود. در نگاه خوشبینانه ارائه لایحه دوفوریتی ایجاد وزارت بازرگانی ازسوی دولت به مجلس شورای اسلامی حاصل تصمیم کسانی است که از واقعیتهای موجود اقتصاد رقابتی جهانی بیخبرند و از دانش کافی برای درک درست تقویت بنیانهای تولید و افزایش رفاه مصرفکنندگان برخوردار نیستند. در نگاه واقعبینانه ارائه این لایحه که با تعجیل تعجبآوری همراه بوده است، ازسوی افرادی مورد حمایت قرار گرفته که به هر دلیل منافع ملی کشور را اولویت اصلی خود نمیدانند...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.