شب ترس
در تمام مذاهب و ادیان الهی آمده است که حضرت آدم و حوا پس از آنکه از سوی شیطان فریب خوردند، از (میوه) «درخت نهیشده» خداوند خوردند و متعاقب آن ضمن «عریان»شدن، از« بهشتی» که در آن ساکن بودند رانده شده و به دنیای زمینی تبعید شدند. اما اینکه این میوه ممنوعه کدام بوده، مورد اختلاف ادیان و ملل است. در دهکده بسیار زیبای «فرابی» در جزیرهای منحصربهفرد از مجمعالجزایر لوفوتن (Lofoten) در حوالی شهر نوردلند واقع در سوئد که بیشتر به رؤیا شباهت دارد تا واقعیت و مرکز توجه بسیاری از توریستها است، مردم باور دارند آن میوه ممنوعه سیب بوده و درخت سیب در نقطهای به نام «شب ترس» در بهشت بوده و چون خوردن سیب به خاطر عشق و علاقه آدم به حوا صورت گرفته، سیب را میوه عشق بهشتی خالی از غلوغش میدانند. فرابیها سیب را حاوی دانه «شرخ» میدانند که این دانه زاینده قدرت دوستداشتن و وفاداری در زنان است. مردم منطقه «فرابی» که در نوع خود از نظر زیبایی بینظیر است، معتقدند عملخوردن میوه ممنوعه، در چهارم فوریه هزاران سال پیش صورت گرفته است. فرابیها معتقدند اگر عشق نبود، داستان خلقت در همان لحظهای که آدم با درخواست وسوسهانگیز حوا سیب را چید، به انتها میرسید. باور فرابیها عشق جاودانه بوده و معتقدند شاید شکل عشق تغییر کند؛ اما جوهر یکی است. آنها باور دارند تفاوت بین عاشق و غیرعاشق، همان تفاوت بین چراغ روشن و خاموش است. چراغ آنجاست و به کار میآید؛ اما اکنون نور نیز میافشاند و همین نورافشانی، کار حقیقی آن است و بنابراین بهترین راه شناخت زندگی، هنر عشقورزیدن است. به اعتقاد فرابیها، هزاران سیب روی درخت خودنمایی ميكردند و بر زمین میغلتیدند؛ اما نیوتن چون عاشق و شیفته مکانیک بود، حرکت زمین را از روی سیب کشف کرد؛ پس عشق نیز کشفشدنی است نه دلباختگی. از آنجا که در منطقه فرابی سیب کاشته نمیشود، فرابیها در ستایش سیب به عنوان سمبل عشق، هرساله در 14 سپتامبر و چهارم فوریه میان درختان خیابانهای شهر سیبهای قرمز قرار میدهند تا رسم ماندگار عشق آدم و حوا را زنده نگه دارند. سال گذشته این مراسم با حضور هزاران توریست که عموما زوجهای جوان بودند، در دهکده فرابی صورت گرفت. جالب آنکه فرابیها که افراد خاصی از بازماندگان وایکینگها هستند، از نظر مذهبی مسیحی نبوده و فرقه خاصی به نام «لیمونی» هستند که به تناسخ در آخرت اعتقاد دارند.
در تمام مذاهب و ادیان الهی آمده است که حضرت آدم و حوا پس از آنکه از سوی شیطان فریب خوردند، از (میوه) «درخت نهیشده» خداوند خوردند و متعاقب آن ضمن «عریان»شدن، از« بهشتی» که در آن ساکن بودند رانده شده و به دنیای زمینی تبعید شدند. اما اینکه این میوه ممنوعه کدام بوده، مورد اختلاف ادیان و ملل است. در دهکده بسیار زیبای «فرابی» در جزیرهای منحصربهفرد از مجمعالجزایر لوفوتن (Lofoten) در حوالی شهر نوردلند واقع در سوئد که بیشتر به رؤیا شباهت دارد تا واقعیت و مرکز توجه بسیاری از توریستها است، مردم باور دارند آن میوه ممنوعه سیب بوده و درخت سیب در نقطهای به نام «شب ترس» در بهشت بوده و چون خوردن سیب به خاطر عشق و علاقه آدم به حوا صورت گرفته، سیب را میوه عشق بهشتی خالی از غلوغش میدانند. فرابیها سیب را حاوی دانه «شرخ» میدانند که این دانه زاینده قدرت دوستداشتن و وفاداری در زنان است. مردم منطقه «فرابی» که در نوع خود از نظر زیبایی بینظیر است، معتقدند عملخوردن میوه ممنوعه، در چهارم فوریه هزاران سال پیش صورت گرفته است. فرابیها معتقدند اگر عشق نبود، داستان خلقت در همان لحظهای که آدم با درخواست وسوسهانگیز حوا سیب را چید، به انتها میرسید. باور فرابیها عشق جاودانه بوده و معتقدند شاید شکل عشق تغییر کند؛ اما جوهر یکی است. آنها باور دارند تفاوت بین عاشق و غیرعاشق، همان تفاوت بین چراغ روشن و خاموش است. چراغ آنجاست و به کار میآید؛ اما اکنون نور نیز میافشاند و همین نورافشانی، کار حقیقی آن است و بنابراین بهترین راه شناخت زندگی، هنر عشقورزیدن است. به اعتقاد فرابیها، هزاران سیب روی درخت خودنمایی ميكردند و بر زمین میغلتیدند؛ اما نیوتن چون عاشق و شیفته مکانیک بود، حرکت زمین را از روی سیب کشف کرد؛ پس عشق نیز کشفشدنی است نه دلباختگی. از آنجا که در منطقه فرابی سیب کاشته نمیشود، فرابیها در ستایش سیب به عنوان سمبل عشق، هرساله در 14 سپتامبر و چهارم فوریه میان درختان خیابانهای شهر سیبهای قرمز قرار میدهند تا رسم ماندگار عشق آدم و حوا را زنده نگه دارند. سال گذشته این مراسم با حضور هزاران توریست که عموما زوجهای جوان بودند، در دهکده فرابی صورت گرفت. جالب آنکه فرابیها که افراد خاصی از بازماندگان وایکینگها هستند، از نظر مذهبی مسیحی نبوده و فرقه خاصی به نام «لیمونی» هستند که به تناسخ در آخرت اعتقاد دارند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.