|

مرور

سفر به حادثه
«به‌رغم اين حرف‌هاي دلنشين، هرچه زمان مي‌گذشت دردم بيشتر مي‌شد. نه‌تنها از پادرد عذاب مي‌كشيدم- به‌ نظرم مي‌رسيد پاهايم را با اره‌اي كند به دو نيم كرده‌اند- حتي سرم هم درد مي‌كرد. اين درد را در پايين گردن حس مي‌كردم. احساس مي‌كردم گلوله‌اي آتشين افكارم را چون آهني گداخته سرخ مي‌كند. به معني واقعي كلمه، همه چيز را سرخ مي‌ديدم. كاغذ ديواري آتش مي‌گرفت و شعله سرخ آتش در شيشه قاب عكس مي‌رقصيد. با تحمل چنين شكنجه‌اي حتما تب بالايي داشتم. ناله‌كنان گرترود را صدا زدم. ديگر خجالت ظاهري را كنار گذاشته بودم؛ ديگر از اين‌كه سربار اين آدم‌هاي ناشناس شده بودم، دغدغه خاطري نداشتم. درد آدم را خودخواه مي‌كند؛ تنها چيزي كه به نظرم اهميت داشت، زنگ خطري بود كه در وجودم به صدا درآمده بود...». اين‌ بخشي از رمان «اغما»ي فردريك دار است كه به‌تازگي با ترجمه عباس آگاهي در نشر جهان ‌كتاب به‌چاپ رسيده است. فردريك دار از پليسي‌نويسان مشهور فرانسوي است كه پيش از اين هم آثار ديگري از او در مجموعه نقاب نشر جهان كتاب منتشر شده بود. «اغما»، ماجراي يك فيلمنامه‌نويس جوان با نام ژان لوكر است كه مي‌خواهد با قطار از فرانسه به آلمان برود و در هامبورگ اقامت كند و در آنجا با الهام‌‌گرفتن از فضاي پس از جنگ آن شهر، فيلم‌نامه‌اي بنويسد. رمان در كوپه قطار آغاز مي‌شود. جايي كه ژان لوكر دختري جوان را مي‌بيند كه همسفر اوست. دختري زيبا و جوان كه لوكر خيلي زود دل به او مي‌بازد. اما يك بي‌احتياطي باعث مي‌شود كه جوان فيلم‌ساز از قطار به بيرون پرتاب شود. ژان لوكر كه در اين حادثه آسيب ديده به خانه گرترود انتقال مي‌يابد. با ورود به اين خانه و آشنايي با خواهر و عموي او، سرنوشت ژان دستخوش حوادثي ديگر مي‌شود. حوادثي كه بعدها مي‌توانند دستمايه فيلم‌نامه‌اي هيجان‌انگيز شود اما باز هم همه‌چيز به‌طور عادي پيش نمي‌رود و حوادثي ديگر رخ مي‌دهند.

مگره در بلژيك
«مگره نزد فلاماندها» عنوان رماني است از ژرژ سيمنون كه اين نيز به‌تازگي با ترجمه عباس آگاهي به‌چاپ رسيده است. سيمنون از مشهورترين پليسي‌نويسان معاصر است كه در بخش زيادي از آثارش كارآگاه مگره حضور دارد. «مگره نزد فلاماندها» رماني است در يازده فصل كه در آن مگره بي‌‌آنكه ماموريتي داشته باشد درگير يك معما مي‌شود. در اين رمان، سربازرس مگره به درخواست آنا پترس به نزديكي مرز بلژيك سفر مي‌كند. او به شهري كوچك در كنار رودخانه‌اي بزرگ كه در آن ده‌ها كشتي باري و يدك‌كش در انتظار فرونشستن طغيان رودخانه پهلو گرفته‌اند مي‌رود. در اين زمان، دختري جوان كه آخرين‌بار در خانه آنا پترس ديده شده،‌ ناپديد گشته و به اين ترتيب او و خانواده‌اش مورد ظن پليس قرار گرفته‌اند. خانواده دختر مفقودشده و برخي از مردم محلي به دليل رقابت‌هاي كاري دل خوشي از خانواده آنا پترس ندارند و سوء‌ظن پليس را تشديد مي‌كنند. مگره بي‌‌آنكه ماموريتي رسمي داشته باشد شروع به تحقيقاتش درباره گم‌شدن دختر جوان مي‌كند و با معماهاي زيادي روبه‌رو مي‌شود. در بخشي از اين رمان مي‌خوانيم: «طبق معمول، مگره ساعت هشت صبح بيدار بود. دست‌ها در جيب پالتو، پيپ بين دندان‌ها، مدتي طولاني، بي‌حركت مقابل پل ايستاد. گاهي به رودخانه طغيان‌كرده نگاه مي‌كرد و گاهي نگاهش را به عابران مي‌دوخت. باد به همان شدت روز قبل بود و هوا به‌مراتب از پاريس سردتر. ولي دقيقا مرز را چطور مي‌شد تشخيص داد؟ از خانه‌هاي آجري قهوه‌اي بدرنگ كه سمت بلژيك بودند و آستانه ورودي‌شان سنگي و پنجره‌هايشان با گلدان‌هاي مسي تزئين شده بود؟ از صورت‌هاي خشن‌تر و پرچين‌ و ‌چروك‌تر اهالي منطقه والن؟ از لباس‌هاي متحدالشكل خاكي‌رنگ گمرك‌چي‌هاي بلژيكي؟ يا از پول هر دو كشور كه در دكان‌ها خرج مي‌شد؟...».
معجزه
از ديگر كتاب‌هاي تازه مجموعه نقاب، رماني است با عنوان «پرواز بدون او» از نويسنده‌اي كه اولين‌بار اثري از او در اين مجموعه به‌چاپ رسيده است. ميشل بوسي، نويسنده رمان، از نويسندگان معاصر فرانسوي است كه در سال 1965 متولد شده است. او كه استاد رشته جغرافيا است،‌ با نوشتن «پرواز بدون او» موفقيت‌ زيادي در عرصه نويسندگي پيدا كرد و اين اثرش در سال 2012 جايزه بهترين رمان پليسي فرانسوي‌زبان و جوايزي ديگر را به دست آورد. «پرواز بدون او» را عباس آگاهي ترجمه كرده و در بخشي از مقدمه كوتاهش درباره آن نوشته: «اين اثر علاوه بر خصوصيات ساختاري بديع و تازگي قصه و وقايع آن، همانند بهترين آثار اين ژانر، تا آخرين لحظه ما را در عطش حل معما نگاه مي‌دارد و زماني كه سرانجام گره‌ها گشوده مي‌شوند و از اين جدال اخلاقي رهايي مي‌يابيم، نفس راحتي مي‌كشيم. خود نويسنده در جايي گفته است: من بايد خوانندگانم را تا لبه پرتگاه ببرم، رهايشان كنم، و در آخرين لحظه مانع سقوطشان شوم.» در اين رمان، هواپيمايي كه از استانبول عازم پاريس است دچار سانحه شده در مرز فرانسه و سوئيس سقوط كرده است. تمام سرنشينان هواپيما مرده‌اند و تنها نوزادي چندماهه زنده مانده است. سرنوشت اين نوزاد موضوع اين رمان است. در بخشي از اين رمان مي‌خوانيم: «ارباس 5403 استانبول- پاريس در كمتر از ده ثانيه تقريبا به شكلي عمودي سقوط كرد و دوباره در مسير مستقيم قرار گرفت. اغلب مسافران خواب بودند، اما گويي در صندلي چرخ‌فلك شهربازي لحظه‌اي چشم بر هم گذاشته، بلافاصله بيدار شدند. غريو جيغ‌ و فريادها، بيشتر از تكان هواپيما، خواب سبك ايزل را پراند...».

سفر به حادثه
«به‌رغم اين حرف‌هاي دلنشين، هرچه زمان مي‌گذشت دردم بيشتر مي‌شد. نه‌تنها از پادرد عذاب مي‌كشيدم- به‌ نظرم مي‌رسيد پاهايم را با اره‌اي كند به دو نيم كرده‌اند- حتي سرم هم درد مي‌كرد. اين درد را در پايين گردن حس مي‌كردم. احساس مي‌كردم گلوله‌اي آتشين افكارم را چون آهني گداخته سرخ مي‌كند. به معني واقعي كلمه، همه چيز را سرخ مي‌ديدم. كاغذ ديواري آتش مي‌گرفت و شعله سرخ آتش در شيشه قاب عكس مي‌رقصيد. با تحمل چنين شكنجه‌اي حتما تب بالايي داشتم. ناله‌كنان گرترود را صدا زدم. ديگر خجالت ظاهري را كنار گذاشته بودم؛ ديگر از اين‌كه سربار اين آدم‌هاي ناشناس شده بودم، دغدغه خاطري نداشتم. درد آدم را خودخواه مي‌كند؛ تنها چيزي كه به نظرم اهميت داشت، زنگ خطري بود كه در وجودم به صدا درآمده بود...». اين‌ بخشي از رمان «اغما»ي فردريك دار است كه به‌تازگي با ترجمه عباس آگاهي در نشر جهان ‌كتاب به‌چاپ رسيده است. فردريك دار از پليسي‌نويسان مشهور فرانسوي است كه پيش از اين هم آثار ديگري از او در مجموعه نقاب نشر جهان كتاب منتشر شده بود. «اغما»، ماجراي يك فيلمنامه‌نويس جوان با نام ژان لوكر است كه مي‌خواهد با قطار از فرانسه به آلمان برود و در هامبورگ اقامت كند و در آنجا با الهام‌‌گرفتن از فضاي پس از جنگ آن شهر، فيلم‌نامه‌اي بنويسد. رمان در كوپه قطار آغاز مي‌شود. جايي كه ژان لوكر دختري جوان را مي‌بيند كه همسفر اوست. دختري زيبا و جوان كه لوكر خيلي زود دل به او مي‌بازد. اما يك بي‌احتياطي باعث مي‌شود كه جوان فيلم‌ساز از قطار به بيرون پرتاب شود. ژان لوكر كه در اين حادثه آسيب ديده به خانه گرترود انتقال مي‌يابد. با ورود به اين خانه و آشنايي با خواهر و عموي او، سرنوشت ژان دستخوش حوادثي ديگر مي‌شود. حوادثي كه بعدها مي‌توانند دستمايه فيلم‌نامه‌اي هيجان‌انگيز شود اما باز هم همه‌چيز به‌طور عادي پيش نمي‌رود و حوادثي ديگر رخ مي‌دهند.

مگره در بلژيك
«مگره نزد فلاماندها» عنوان رماني است از ژرژ سيمنون كه اين نيز به‌تازگي با ترجمه عباس آگاهي به‌چاپ رسيده است. سيمنون از مشهورترين پليسي‌نويسان معاصر است كه در بخش زيادي از آثارش كارآگاه مگره حضور دارد. «مگره نزد فلاماندها» رماني است در يازده فصل كه در آن مگره بي‌‌آنكه ماموريتي داشته باشد درگير يك معما مي‌شود. در اين رمان، سربازرس مگره به درخواست آنا پترس به نزديكي مرز بلژيك سفر مي‌كند. او به شهري كوچك در كنار رودخانه‌اي بزرگ كه در آن ده‌ها كشتي باري و يدك‌كش در انتظار فرونشستن طغيان رودخانه پهلو گرفته‌اند مي‌رود. در اين زمان، دختري جوان كه آخرين‌بار در خانه آنا پترس ديده شده،‌ ناپديد گشته و به اين ترتيب او و خانواده‌اش مورد ظن پليس قرار گرفته‌اند. خانواده دختر مفقودشده و برخي از مردم محلي به دليل رقابت‌هاي كاري دل خوشي از خانواده آنا پترس ندارند و سوء‌ظن پليس را تشديد مي‌كنند. مگره بي‌‌آنكه ماموريتي رسمي داشته باشد شروع به تحقيقاتش درباره گم‌شدن دختر جوان مي‌كند و با معماهاي زيادي روبه‌رو مي‌شود. در بخشي از اين رمان مي‌خوانيم: «طبق معمول، مگره ساعت هشت صبح بيدار بود. دست‌ها در جيب پالتو، پيپ بين دندان‌ها، مدتي طولاني، بي‌حركت مقابل پل ايستاد. گاهي به رودخانه طغيان‌كرده نگاه مي‌كرد و گاهي نگاهش را به عابران مي‌دوخت. باد به همان شدت روز قبل بود و هوا به‌مراتب از پاريس سردتر. ولي دقيقا مرز را چطور مي‌شد تشخيص داد؟ از خانه‌هاي آجري قهوه‌اي بدرنگ كه سمت بلژيك بودند و آستانه ورودي‌شان سنگي و پنجره‌هايشان با گلدان‌هاي مسي تزئين شده بود؟ از صورت‌هاي خشن‌تر و پرچين‌ و ‌چروك‌تر اهالي منطقه والن؟ از لباس‌هاي متحدالشكل خاكي‌رنگ گمرك‌چي‌هاي بلژيكي؟ يا از پول هر دو كشور كه در دكان‌ها خرج مي‌شد؟...».
معجزه
از ديگر كتاب‌هاي تازه مجموعه نقاب، رماني است با عنوان «پرواز بدون او» از نويسنده‌اي كه اولين‌بار اثري از او در اين مجموعه به‌چاپ رسيده است. ميشل بوسي، نويسنده رمان، از نويسندگان معاصر فرانسوي است كه در سال 1965 متولد شده است. او كه استاد رشته جغرافيا است،‌ با نوشتن «پرواز بدون او» موفقيت‌ زيادي در عرصه نويسندگي پيدا كرد و اين اثرش در سال 2012 جايزه بهترين رمان پليسي فرانسوي‌زبان و جوايزي ديگر را به دست آورد. «پرواز بدون او» را عباس آگاهي ترجمه كرده و در بخشي از مقدمه كوتاهش درباره آن نوشته: «اين اثر علاوه بر خصوصيات ساختاري بديع و تازگي قصه و وقايع آن، همانند بهترين آثار اين ژانر، تا آخرين لحظه ما را در عطش حل معما نگاه مي‌دارد و زماني كه سرانجام گره‌ها گشوده مي‌شوند و از اين جدال اخلاقي رهايي مي‌يابيم، نفس راحتي مي‌كشيم. خود نويسنده در جايي گفته است: من بايد خوانندگانم را تا لبه پرتگاه ببرم، رهايشان كنم، و در آخرين لحظه مانع سقوطشان شوم.» در اين رمان، هواپيمايي كه از استانبول عازم پاريس است دچار سانحه شده در مرز فرانسه و سوئيس سقوط كرده است. تمام سرنشينان هواپيما مرده‌اند و تنها نوزادي چندماهه زنده مانده است. سرنوشت اين نوزاد موضوع اين رمان است. در بخشي از اين رمان مي‌خوانيم: «ارباس 5403 استانبول- پاريس در كمتر از ده ثانيه تقريبا به شكلي عمودي سقوط كرد و دوباره در مسير مستقيم قرار گرفت. اغلب مسافران خواب بودند، اما گويي در صندلي چرخ‌فلك شهربازي لحظه‌اي چشم بر هم گذاشته، بلافاصله بيدار شدند. غريو جيغ‌ و فريادها، بيشتر از تكان هواپيما، خواب سبك ايزل را پراند...».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.