|

تازه‌هاي ادبيات جهان در نشر آگه

سیاه و سفید

از جنگ و خشونت
«زمان از حرکت می‌ایستد» نمایشنامه‌ای است از دانلد مارگیولز که با ترجمه نازنین میهن در نشر آگه منتشر شده است. بحران روابط شخصی و مسائل زندگی یک زوج و گره‌خوردن آن با خشونت، جنگ در خاورمیانه و وضعیت مردم جنگ‌زده و پناهندگان از موضوعات محوری این نمایشنامه است. سارا گودوین، جیمز داد، ریچارد ایرلیچ و مندی بلوم شخصیت‌های این نمایشنامه هستند. سارا عکاس خبری است و جیمز روزنامه‌نگاری مستقل. نمایشنامه با ورود آن‌ها به خانه آغاز می‌شود. خانه‌ای در بروکلین که در توضیح صحنه این‌گونه وصف می‌شود: «خانه جاهای دست‌نخورده و نیمه‌کاره‌ای دارد. اثاثیه با مهارت چیده شده اما فاقد ظرافت است. دکوراسیون خانه، سلیقه مدرن و سفرهای زیاد ساکنان را نشان می‌دهد. صحنه نمایش باز است: اتاق نشیمن، اتاق غذاخوری، اتاق خواب و آشپزخانه در معرض دید تماشاگر است. به‌هم‌ریختگی در خانه به چشم می‌خورد که نشان می‌دهد کسی خانه را با عجله ترک کرده است.» با این صحنه‌پردازی خواننده وارد فضایی می‌شود که حسی از ناامنی و نگرانی و قرارداشتن در وضعیتی غیرعادی را القا می‌کند. وقایع نمایشنامه در بحبوحه آشوب‌های خاورمیانه اتفاق می‌افتد و جیمز و سارا به‌عنوان خبرنگار و عکاس خبری در کوران این آشوب‌ها بوده‌اند. سارا در آغاز این نمایشنامه زخمی و مجروح است و در یادداشت نویسنده ظاهر و وضعیت جسمی‌اش این‌گونه وصف شده است: «در شروع نمایش سارا عصایی به دست دارد. یکی از پاهایش در گچ است، یکی از دستان‌اش از گردن آویزان است و یک طرف صورت‌اش پر از ترکش است.» در همین یادداشت توضیح داده شده که نمایش در طول یک‌ سال بهبودی سارا اتفاق می‌افتد.
در همان اوایل نمایشنامه از دیالوگ‌های جیمز و سارا درمی‌یابیم که جیمز مشغول نوشتن مقاله‌ای درباره خشونت در سینماست. با ورود ریچارد و مندی به صحنه نمایش صحبت از مقاله نیمه‌کاره دیگری که ریچارد مشغول نوشتن آن بوده است به میان می‌آید. مقاله‌ای درباره پناهنده‌ها. در اواخر پرده دوم درمی‌یابیم که سارا موضوعی را از جیمز مخفی نگه داشته است. موضوعی که دانستن آن جیمز را آزرده می‌کند چون جیمز درمی‌یابد کسی دیگر در زندگی سارا بوده که سارا به او علاقه داشته است. این شخص البته اکنون دیگر وجود خارجی ندارد و در مناطق جنگی کشته شده است. چهار ماه بعد، در آغاز پرده دوم، سارا و جیمز ازدواج کرده‌اند. کمی بعد از ازدواج سارا نوشته‌ای از جیمز را در لپ‌تاپش می‌خواند و می‌بیند جیمز نقش آن شخصی را که در پرده قبل صحبتش به میان آمده بود و سارا به او دلبستگی داشت از وقایعی که در نوشته‌اش به آن‌ها پرداخته حذف کرده است. جروبحثی بین جیمز و سارا درمی‌گیرد. این‌گونه است که بحران جنگ در خاورمیانه به بحران زندگی شخصی سارا و جیمز پیوند می‌خورد. آن‌چه می‌خوانید سطرهایی است از این نمایشنامه که در آن از زبان سارا تصویری از خاورمیانه گرفتار جنگ به دست داده شده است: «کشتار بی‌رحمانه‌ای بود. همه‌چی تیکه‌پاره شده بود از بدن آدمیزاد بگیر تا هرچی که اون‌جا بود. وحشتناک بود. زن‌ها توی اون همه جسد دنبال بچه‌هاشون می‌گشتن. شروع کردم به عکاسی. یه‌دفعه از توی اون همه دود و غبار یه زن که تموم تنش خونی بود اومد سمتم. پوستش سیاه شده بود، موهای سرش سوخته بودن؛ بوش رو می‌فهمیدم. لباس‌هاش، سوخته بودن و به تنش چسبیده بودن. داد می‌زد سرم: برو از این‌جا، برو. عکس نگیر. عکس نگیر... هلم می‌داد. دستش روی لنز بود و دوربینم رو هُل می‌داد.»
زمان از حرکت می‌ایستد/ دانلد مارگیولز/ ترجمه نازنین میهن/ نشر آگه

سیاه‌ها علیه سفیدها
«انقلاب» رمانی است از دبورا وایلز که با ترجمه زهرا تقوی در نشر آگه به چاپ رسیده است. وقایع این رمان در دهه 60 میلادی در آمریکا اتفاق می‌افتد و موضوع آن مبارزه سیاهپوستان با تبعیض نژادی است. البته اوایل داستان به نظر نمی‌رسد قرار است پای شخصیت‌های داستان به وقایعی سیاسی باز شود. رمان با شرح شیطنت‌های یک خواهر و برادر ناتنی شروع می‌شود که بازیگوشانه قواعد و قوانین بزرگترها را زیرپا می‌گذارند. اما در ادامه رمان می‌بینیم که این تمثیلی می‌شود برای عملی بزرگتر یعنی اعتراض سیاهپوست‌ها به قوانین تبعیض‌آمیز سفیدها. در این رمان تصویری از جامعه آمریکا در دهه 60 و وضعیت زندگی سیاهان در آن دوران به دست داده شده است. سیاهان حق خود را می‌خواهند و این نقطه عطف ماجراهای رمان است. آن‌چه در ادامه می‌خوانید سطرهایی است از این رمان: «برای تجمع امروز عصر مردم از همه‌جا آمده‌اند. بعضی پیاده، بعضی با ماشین‌های انجمن اسنک و بعضی با اتوبوس. حتی کسانی که ثبت‌نام نکرده‌اند، برای تجمعی که در کلیسای گرین‌وود است آمده‌اند. همه آمده‌اند تا به یکدیگر قوت قلب بدهند، برای مسیر طولانی‌ای که برای آزادی در پیش است. الان، تقریبا هر روز، از این اجتماعات برگزار می‌شود.
امشب کلیولند جردن، یکی از اعضای با‌سابقه انجمن ملی پیشرفت سیاه‌پوستان و حامی پردل‌وجرات جنبش‌های آزادی‌خواهانه، پرحرارت مشغول سخنرانی و دعاخواندن است: شما همگی من رو می‌شناسین. من کلیولند جردنم. شهروند گرین‌وود. پنجاه‌ساله که این‌جام. سه‌تا پسر و دو دختر دارم. من صادقانه برای این شهر کار کردم. کارهایی که حتی بعد از مرگم هم برای مردم شهر می‌مونه. ما همه فردا می‌ریم دادگاه تا برای رای‌دادن ثبت‌نام کنیم. بدون هیچ سلاحی. می‌ریم تا مساوات بین سفیدا و سیاه‌ها برقرار شه. و با آرامش ازشون می‌خواهیم که بذارن ما هم با صلح کنارشون باشیم.
ماشین‌های پلیس اطراف کلیسا را محاصره کرده‌اند و منتظرند مردم بیرون بیایند تا اسامی‌شان را یادداشت کنند. اف‌بی‌آی هم این‌جاست. آن‌ها اجازه مداخله و دستگیری کسی را ندارند و اعلام کرده‌اند این یک مسئله محلی است و آن‌ها به‌عنوان شاهد حضور دارند.
مگی دلقک داد می‌زند: شما ماموران اف‌بی‌آی باس یه کاری بکنین. ما رو این‌جا مورد ضرب‌وشتم قرار دادن.
مردم، جان دوآر، وکیل دادگستری و همراهان‌اش را هو می‌کنند. باب موزس بلندگو را می‌گیرد و می‌گوید: آروم باشین. جان دوآر دوست ماست. اون با شما صادق بوده. ما از هر کانال قانونی که می‌تونستیم داریم اقدام می‌کنیم. خبر تمام این اتفاقات فردا تو دنیا پخش می‌شه.
کشیش ابی شروع می‌کند به حرف زدن: همه اهالی می‌سی‌سی‌پی فردا شانزدهم ژوئیه در مراسم آزادی شرکت می‌کنن. همه به سمت دادگاه گرین‌وود تظاهرات می‌کنیم و برای رای‌دادن ثبت‌نام می‌کنیم. کشیش تاکر هم که براي ثبت‌نام رفته بود و مورد حمله پلیس قرار گرفت الان بین ماست. فردا هم قراره با ما بیاد. هرچه بیش‌تر باشیم قدرت‌مندتریم.
باب موزس می‌گوید: هیچ شکی نیست که این کاری که ما می‌خوایم انجام بدیم خطرناکه. من مدت‌ها در زندان بودم. خیلی از شما هم تجربه زندان رفتن رو دارین. به ماشین سم بلاک و ویلی پی‌کک جلوِ خونه آزادی حمله شده. سفیدا بهشون حمله کردن. خوشبختانه طوری‌شون نشده. سفیدا از ما می‌ترسن اما ما جایی نمی‌ریم.»
رمان «انقلاب» در سال 2015 برنده جایزه گلدن‌کایت بوده و جایزه ویژه صلح جین آدامز را نیز از آن خود کرده است.
انقلاب/ دبورا وایلز/ ترجمه زهرا تقوی/ نشر آگه

از جنگ و خشونت
«زمان از حرکت می‌ایستد» نمایشنامه‌ای است از دانلد مارگیولز که با ترجمه نازنین میهن در نشر آگه منتشر شده است. بحران روابط شخصی و مسائل زندگی یک زوج و گره‌خوردن آن با خشونت، جنگ در خاورمیانه و وضعیت مردم جنگ‌زده و پناهندگان از موضوعات محوری این نمایشنامه است. سارا گودوین، جیمز داد، ریچارد ایرلیچ و مندی بلوم شخصیت‌های این نمایشنامه هستند. سارا عکاس خبری است و جیمز روزنامه‌نگاری مستقل. نمایشنامه با ورود آن‌ها به خانه آغاز می‌شود. خانه‌ای در بروکلین که در توضیح صحنه این‌گونه وصف می‌شود: «خانه جاهای دست‌نخورده و نیمه‌کاره‌ای دارد. اثاثیه با مهارت چیده شده اما فاقد ظرافت است. دکوراسیون خانه، سلیقه مدرن و سفرهای زیاد ساکنان را نشان می‌دهد. صحنه نمایش باز است: اتاق نشیمن، اتاق غذاخوری، اتاق خواب و آشپزخانه در معرض دید تماشاگر است. به‌هم‌ریختگی در خانه به چشم می‌خورد که نشان می‌دهد کسی خانه را با عجله ترک کرده است.» با این صحنه‌پردازی خواننده وارد فضایی می‌شود که حسی از ناامنی و نگرانی و قرارداشتن در وضعیتی غیرعادی را القا می‌کند. وقایع نمایشنامه در بحبوحه آشوب‌های خاورمیانه اتفاق می‌افتد و جیمز و سارا به‌عنوان خبرنگار و عکاس خبری در کوران این آشوب‌ها بوده‌اند. سارا در آغاز این نمایشنامه زخمی و مجروح است و در یادداشت نویسنده ظاهر و وضعیت جسمی‌اش این‌گونه وصف شده است: «در شروع نمایش سارا عصایی به دست دارد. یکی از پاهایش در گچ است، یکی از دستان‌اش از گردن آویزان است و یک طرف صورت‌اش پر از ترکش است.» در همین یادداشت توضیح داده شده که نمایش در طول یک‌ سال بهبودی سارا اتفاق می‌افتد.
در همان اوایل نمایشنامه از دیالوگ‌های جیمز و سارا درمی‌یابیم که جیمز مشغول نوشتن مقاله‌ای درباره خشونت در سینماست. با ورود ریچارد و مندی به صحنه نمایش صحبت از مقاله نیمه‌کاره دیگری که ریچارد مشغول نوشتن آن بوده است به میان می‌آید. مقاله‌ای درباره پناهنده‌ها. در اواخر پرده دوم درمی‌یابیم که سارا موضوعی را از جیمز مخفی نگه داشته است. موضوعی که دانستن آن جیمز را آزرده می‌کند چون جیمز درمی‌یابد کسی دیگر در زندگی سارا بوده که سارا به او علاقه داشته است. این شخص البته اکنون دیگر وجود خارجی ندارد و در مناطق جنگی کشته شده است. چهار ماه بعد، در آغاز پرده دوم، سارا و جیمز ازدواج کرده‌اند. کمی بعد از ازدواج سارا نوشته‌ای از جیمز را در لپ‌تاپش می‌خواند و می‌بیند جیمز نقش آن شخصی را که در پرده قبل صحبتش به میان آمده بود و سارا به او دلبستگی داشت از وقایعی که در نوشته‌اش به آن‌ها پرداخته حذف کرده است. جروبحثی بین جیمز و سارا درمی‌گیرد. این‌گونه است که بحران جنگ در خاورمیانه به بحران زندگی شخصی سارا و جیمز پیوند می‌خورد. آن‌چه می‌خوانید سطرهایی است از این نمایشنامه که در آن از زبان سارا تصویری از خاورمیانه گرفتار جنگ به دست داده شده است: «کشتار بی‌رحمانه‌ای بود. همه‌چی تیکه‌پاره شده بود از بدن آدمیزاد بگیر تا هرچی که اون‌جا بود. وحشتناک بود. زن‌ها توی اون همه جسد دنبال بچه‌هاشون می‌گشتن. شروع کردم به عکاسی. یه‌دفعه از توی اون همه دود و غبار یه زن که تموم تنش خونی بود اومد سمتم. پوستش سیاه شده بود، موهای سرش سوخته بودن؛ بوش رو می‌فهمیدم. لباس‌هاش، سوخته بودن و به تنش چسبیده بودن. داد می‌زد سرم: برو از این‌جا، برو. عکس نگیر. عکس نگیر... هلم می‌داد. دستش روی لنز بود و دوربینم رو هُل می‌داد.»
زمان از حرکت می‌ایستد/ دانلد مارگیولز/ ترجمه نازنین میهن/ نشر آگه

سیاه‌ها علیه سفیدها
«انقلاب» رمانی است از دبورا وایلز که با ترجمه زهرا تقوی در نشر آگه به چاپ رسیده است. وقایع این رمان در دهه 60 میلادی در آمریکا اتفاق می‌افتد و موضوع آن مبارزه سیاهپوستان با تبعیض نژادی است. البته اوایل داستان به نظر نمی‌رسد قرار است پای شخصیت‌های داستان به وقایعی سیاسی باز شود. رمان با شرح شیطنت‌های یک خواهر و برادر ناتنی شروع می‌شود که بازیگوشانه قواعد و قوانین بزرگترها را زیرپا می‌گذارند. اما در ادامه رمان می‌بینیم که این تمثیلی می‌شود برای عملی بزرگتر یعنی اعتراض سیاهپوست‌ها به قوانین تبعیض‌آمیز سفیدها. در این رمان تصویری از جامعه آمریکا در دهه 60 و وضعیت زندگی سیاهان در آن دوران به دست داده شده است. سیاهان حق خود را می‌خواهند و این نقطه عطف ماجراهای رمان است. آن‌چه در ادامه می‌خوانید سطرهایی است از این رمان: «برای تجمع امروز عصر مردم از همه‌جا آمده‌اند. بعضی پیاده، بعضی با ماشین‌های انجمن اسنک و بعضی با اتوبوس. حتی کسانی که ثبت‌نام نکرده‌اند، برای تجمعی که در کلیسای گرین‌وود است آمده‌اند. همه آمده‌اند تا به یکدیگر قوت قلب بدهند، برای مسیر طولانی‌ای که برای آزادی در پیش است. الان، تقریبا هر روز، از این اجتماعات برگزار می‌شود.
امشب کلیولند جردن، یکی از اعضای با‌سابقه انجمن ملی پیشرفت سیاه‌پوستان و حامی پردل‌وجرات جنبش‌های آزادی‌خواهانه، پرحرارت مشغول سخنرانی و دعاخواندن است: شما همگی من رو می‌شناسین. من کلیولند جردنم. شهروند گرین‌وود. پنجاه‌ساله که این‌جام. سه‌تا پسر و دو دختر دارم. من صادقانه برای این شهر کار کردم. کارهایی که حتی بعد از مرگم هم برای مردم شهر می‌مونه. ما همه فردا می‌ریم دادگاه تا برای رای‌دادن ثبت‌نام کنیم. بدون هیچ سلاحی. می‌ریم تا مساوات بین سفیدا و سیاه‌ها برقرار شه. و با آرامش ازشون می‌خواهیم که بذارن ما هم با صلح کنارشون باشیم.
ماشین‌های پلیس اطراف کلیسا را محاصره کرده‌اند و منتظرند مردم بیرون بیایند تا اسامی‌شان را یادداشت کنند. اف‌بی‌آی هم این‌جاست. آن‌ها اجازه مداخله و دستگیری کسی را ندارند و اعلام کرده‌اند این یک مسئله محلی است و آن‌ها به‌عنوان شاهد حضور دارند.
مگی دلقک داد می‌زند: شما ماموران اف‌بی‌آی باس یه کاری بکنین. ما رو این‌جا مورد ضرب‌وشتم قرار دادن.
مردم، جان دوآر، وکیل دادگستری و همراهان‌اش را هو می‌کنند. باب موزس بلندگو را می‌گیرد و می‌گوید: آروم باشین. جان دوآر دوست ماست. اون با شما صادق بوده. ما از هر کانال قانونی که می‌تونستیم داریم اقدام می‌کنیم. خبر تمام این اتفاقات فردا تو دنیا پخش می‌شه.
کشیش ابی شروع می‌کند به حرف زدن: همه اهالی می‌سی‌سی‌پی فردا شانزدهم ژوئیه در مراسم آزادی شرکت می‌کنن. همه به سمت دادگاه گرین‌وود تظاهرات می‌کنیم و برای رای‌دادن ثبت‌نام می‌کنیم. کشیش تاکر هم که براي ثبت‌نام رفته بود و مورد حمله پلیس قرار گرفت الان بین ماست. فردا هم قراره با ما بیاد. هرچه بیش‌تر باشیم قدرت‌مندتریم.
باب موزس می‌گوید: هیچ شکی نیست که این کاری که ما می‌خوایم انجام بدیم خطرناکه. من مدت‌ها در زندان بودم. خیلی از شما هم تجربه زندان رفتن رو دارین. به ماشین سم بلاک و ویلی پی‌کک جلوِ خونه آزادی حمله شده. سفیدا بهشون حمله کردن. خوشبختانه طوری‌شون نشده. سفیدا از ما می‌ترسن اما ما جایی نمی‌ریم.»
رمان «انقلاب» در سال 2015 برنده جایزه گلدن‌کایت بوده و جایزه ویژه صلح جین آدامز را نیز از آن خود کرده است.
انقلاب/ دبورا وایلز/ ترجمه زهرا تقوی/ نشر آگه

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.