|

آینه

جمهوری اسلامی
سرمقاله: «سر خُم می‌ سلامت»؛ مسیح مهاجری
اینجانب با ورود آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی به رقابت‌های انتخابات ریاست‌جمهوری یازدهم مخالف بودم و مخالفت خود را با ذکر دلایل به ایشان گفتم... نظر شورای‌نگهبان در عین حال که قانونی است، قابل نقد هم هست... روشن‌ترین موارد اشتباه این شورا، یکی تایید صلاحیت کسی است که اکنون خود اعضای شورا و تمام حامیان گذشته وی از عملکرد او ناراضی هستند و او را تایید نمی‌کنند و دیگری عدم احراز صلاحیت آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی است... همه می‌دانند که مطرح‌کردن اموری از قبیل ناتوانی جسمی ناشی از بالابودن سن، برای کسی با این برجستگی‌ها، بهانه‌ای بیش نیست. کسی که در همین ایام، جلسات سنگین مجمع تشخیص مصلحت نظام که روسای قوای سه‌گانه، وزرای چند کابینه و تعدادی از افراد صاحب‌نظر در آن حضور دارند را با قدرت مدیریت بسیار بالا، اداره می‌کند آیا بی‌انصافی نیست که متهم به ناتوانی جسمی برای احراز ریاست‌جمهوری شود؟! ... آقای هاشمی‌رفسنجانی از همان آغاز ورود به مبارزه با رژیم طاغوت، خود را وقف اسلام و برپایی نظام اسلامی و حراست از آن کرده بود و همچنان بر این عهد خود باقی است و از هر اقدامی که به این نظام لطمه وارد سازد، پرهیز می‌کند. او برای نظام جمهوری اسلامی همچون «مادر» است نه «دایه». به همین دلیل، حاضر است خود را فدا کند تا نظام بماند. این واقعیت، هم در آمدن او به صحنه مصداق دارد و هم در کنار رفتنش، کنار رفتنی همراه با زمزمه این بیت خطاب به نظام جمهوری اسلامی که: بشکست اگر دل من به فدای چشم مستت - سر خُم می‌ سلامت شکند اگر سبویی.
بهار
گفت‌وگو/« سعید لیلاز: اصلاح‌طلبان ایرانی با روش خودشان بازی می‌کنند»
با وجود تمام فشارها، اینکه اصلاح‌طلبان و اصلاحات توانستند تعادل را حفظ کنند و همچنان به‌عنوان بزرگ‌ترین و حتی می‌توانم بگویم یگانه گزینه پیش‌رو برای اداره کشور قرار بگیرد پیروزی بسیار بزرگی است. اصلاح‌طلبان اجازه ندادند رادیکالیسم تحمیل شود... اینکه هاشمی این امکان را پیدا می‌کند به صحنه وارد شود و ناگهان یک خیزش عظیم اجتماعی ایجاد می‌شود، کورسوی امید را در من زنده می‌کند که هنوز، امکان بازگشت هست... 20دقیقه آخر منتهی به شش بعدازظهر روز 21اردیبهشت، یعنی روز ثبت‌نام برای ریاست‌جمهوری، نفس ایران در سینه حبس شد. نفس در سینه یک تمدن حبس شد که ببینند شیخ اکبر ثبت‌نام می‌کند یا نه و من این را با گوشت و پوست و استخوانم حس کردم... ۲۴خرداد، مهم‌ترین روز نیست؛ ۲۵خرداد، مهم‌ترین روز است. به فردایش فکر می‌کنم و اینکه دولتی که می‌آید می‌خواهد کشور را چگونه اداره کند... روش‌های فعلی اداره ایران به بن‌بست رسیده است. اگر نرسیده بود فرمانده سپاه به زبان فارسی نمی‌گفت آقا ما مردی می‌خواهیم که ایران را از بحران نجات دهد... هاشمی با آقای خاتمی نوعی همگرایی پیدا کرده است و این بهترین نماد برای تغییر آقای هاشمی است... خاتمی مردمی بازی می‌کند، هاشمی کاخی. یعنی هاشمی در راس امور سیاسی کار می‌کند و خاتمی در بدنه... الان افکار ژئوپلیتیک و استراتژیک آقای هاشمی و آقای خاتمی تفاوت‌هایی در جزییات با هم دارد و بس.
وطن‌امروز
یادداشت: «سخنی با نامه‌نگاران! دعوای زید و عمرو یا...؟»؛ سیدعلی ادیبان
ادبیات به‌کاررفته در دو نامه ارسالی از جانب خانم زهرا مصطفوی و آقای علی مطهری، دچار اشکالاتی است... زشت‌ترین پیامی که خواسته یا ناخواسته با مطالعه نامه‌های سرگشاده ارسالی به ذهن خوانندگان خطور می‌کند «بی‌توجهی نویسنده» به جایگاه رهبر عالی جهان اسلام است. به ویژه اینکه ناخواسته تلاش شده است شأنیت رهبر انقلاب با سهم آقای رفسنجانی از انقلاب برابر گرفته شود... توصیه به رهبر انقلاب، مبنی بر اینکه اگر هاشمی کنار رهبری نباشد شأنیت انقلاب به خطر خواهد افتاد یا بیان لاطائلاتی مشابه «فلانی شناسنامه انقلاب است» فقط برای امثال آلن ایر و وندی شرمن حجت محسوب می‌شود.
ایران
مشایی: احمدی‌نژاد به‌خاطر من استعفا نمی‌کند
مشاور رییس‌جمهور گفت: ما یقین داشتیم که اگر تایید صلاحیت می‌شدیم، با آرای بسیار بالا، پیروز انتخابات بودیم. هنوز هم به شدت پای کار هستیم و تا شب انتخابات امیدمان را از دست نمی‌دهیم. از مسیر و راه‌مان کوتاه نمی‌آییم. ما مطالبه می‌کنیم. دعوا نمی‌کنیم. مشایی افزود: اینکه می‌گویند رییس‌جمهور استعفا می‌دهد، ما شلوغ می‌کنیم، فتنه راه می‌اندازیم؛ جوسازی همان دروغ‌پردازانی است که در بن‌بست گرفتار شده‌اند. ما این جریان را فدا نمی‌کنیم اما از هر عملی که این جریان را با نشاط و پویا کند، استقبال می‌کنیم.
کیهان
سرمقاله: «غرب و جبهه انتخاباتی ایران»؛ سعدالله زارعی
غرب انتخابات خرداد 92 ایران را از همین حالا یک باخت بزرگ و خطر برای خود ارزیابی می‌کند. این انتخابات به خصوص در زمانی برگزار می‌شود که موقعیت سیاسی دو هم‌پیمان موثر منطقه‌ای ایران- یعنی دولت‌های عراق و سوریه- مستحکم‌تر شده و تا حد زیادی بر موج تروریزم بین‌المللی و منطقه‌ای فایق آمده‌اند... اکثر تحلیلگران در غرب معتقدند «برگزاری باشکوه انتخابات در ایران، تحریم‌ها و فشارها را در یک دوره زمانی چندماهه به پایان می‌رساند.»
جمهوری اسلامی
سرمقاله: «سر خُم می‌ سلامت»؛ مسیح مهاجری
اینجانب با ورود آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی به رقابت‌های انتخابات ریاست‌جمهوری یازدهم مخالف بودم و مخالفت خود را با ذکر دلایل به ایشان گفتم... نظر شورای‌نگهبان در عین حال که قانونی است، قابل نقد هم هست... روشن‌ترین موارد اشتباه این شورا، یکی تایید صلاحیت کسی است که اکنون خود اعضای شورا و تمام حامیان گذشته وی از عملکرد او ناراضی هستند و او را تایید نمی‌کنند و دیگری عدم احراز صلاحیت آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی است... همه می‌دانند که مطرح‌کردن اموری از قبیل ناتوانی جسمی ناشی از بالابودن سن، برای کسی با این برجستگی‌ها، بهانه‌ای بیش نیست. کسی که در همین ایام، جلسات سنگین مجمع تشخیص مصلحت نظام که روسای قوای سه‌گانه، وزرای چند کابینه و تعدادی از افراد صاحب‌نظر در آن حضور دارند را با قدرت مدیریت بسیار بالا، اداره می‌کند آیا بی‌انصافی نیست که متهم به ناتوانی جسمی برای احراز ریاست‌جمهوری شود؟! ... آقای هاشمی‌رفسنجانی از همان آغاز ورود به مبارزه با رژیم طاغوت، خود را وقف اسلام و برپایی نظام اسلامی و حراست از آن کرده بود و همچنان بر این عهد خود باقی است و از هر اقدامی که به این نظام لطمه وارد سازد، پرهیز می‌کند. او برای نظام جمهوری اسلامی همچون «مادر» است نه «دایه». به همین دلیل، حاضر است خود را فدا کند تا نظام بماند. این واقعیت، هم در آمدن او به صحنه مصداق دارد و هم در کنار رفتنش، کنار رفتنی همراه با زمزمه این بیت خطاب به نظام جمهوری اسلامی که: بشکست اگر دل من به فدای چشم مستت - سر خُم می‌ سلامت شکند اگر سبویی.
بهار
گفت‌وگو/« سعید لیلاز: اصلاح‌طلبان ایرانی با روش خودشان بازی می‌کنند»
با وجود تمام فشارها، اینکه اصلاح‌طلبان و اصلاحات توانستند تعادل را حفظ کنند و همچنان به‌عنوان بزرگ‌ترین و حتی می‌توانم بگویم یگانه گزینه پیش‌رو برای اداره کشور قرار بگیرد پیروزی بسیار بزرگی است. اصلاح‌طلبان اجازه ندادند رادیکالیسم تحمیل شود... اینکه هاشمی این امکان را پیدا می‌کند به صحنه وارد شود و ناگهان یک خیزش عظیم اجتماعی ایجاد می‌شود، کورسوی امید را در من زنده می‌کند که هنوز، امکان بازگشت هست... 20دقیقه آخر منتهی به شش بعدازظهر روز 21اردیبهشت، یعنی روز ثبت‌نام برای ریاست‌جمهوری، نفس ایران در سینه حبس شد. نفس در سینه یک تمدن حبس شد که ببینند شیخ اکبر ثبت‌نام می‌کند یا نه و من این را با گوشت و پوست و استخوانم حس کردم... ۲۴خرداد، مهم‌ترین روز نیست؛ ۲۵خرداد، مهم‌ترین روز است. به فردایش فکر می‌کنم و اینکه دولتی که می‌آید می‌خواهد کشور را چگونه اداره کند... روش‌های فعلی اداره ایران به بن‌بست رسیده است. اگر نرسیده بود فرمانده سپاه به زبان فارسی نمی‌گفت آقا ما مردی می‌خواهیم که ایران را از بحران نجات دهد... هاشمی با آقای خاتمی نوعی همگرایی پیدا کرده است و این بهترین نماد برای تغییر آقای هاشمی است... خاتمی مردمی بازی می‌کند، هاشمی کاخی. یعنی هاشمی در راس امور سیاسی کار می‌کند و خاتمی در بدنه... الان افکار ژئوپلیتیک و استراتژیک آقای هاشمی و آقای خاتمی تفاوت‌هایی در جزییات با هم دارد و بس.
وطن‌امروز
یادداشت: «سخنی با نامه‌نگاران! دعوای زید و عمرو یا...؟»؛ سیدعلی ادیبان
ادبیات به‌کاررفته در دو نامه ارسالی از جانب خانم زهرا مصطفوی و آقای علی مطهری، دچار اشکالاتی است... زشت‌ترین پیامی که خواسته یا ناخواسته با مطالعه نامه‌های سرگشاده ارسالی به ذهن خوانندگان خطور می‌کند «بی‌توجهی نویسنده» به جایگاه رهبر عالی جهان اسلام است. به ویژه اینکه ناخواسته تلاش شده است شأنیت رهبر انقلاب با سهم آقای رفسنجانی از انقلاب برابر گرفته شود... توصیه به رهبر انقلاب، مبنی بر اینکه اگر هاشمی کنار رهبری نباشد شأنیت انقلاب به خطر خواهد افتاد یا بیان لاطائلاتی مشابه «فلانی شناسنامه انقلاب است» فقط برای امثال آلن ایر و وندی شرمن حجت محسوب می‌شود.
ایران
مشایی: احمدی‌نژاد به‌خاطر من استعفا نمی‌کند
مشاور رییس‌جمهور گفت: ما یقین داشتیم که اگر تایید صلاحیت می‌شدیم، با آرای بسیار بالا، پیروز انتخابات بودیم. هنوز هم به شدت پای کار هستیم و تا شب انتخابات امیدمان را از دست نمی‌دهیم. از مسیر و راه‌مان کوتاه نمی‌آییم. ما مطالبه می‌کنیم. دعوا نمی‌کنیم. مشایی افزود: اینکه می‌گویند رییس‌جمهور استعفا می‌دهد، ما شلوغ می‌کنیم، فتنه راه می‌اندازیم؛ جوسازی همان دروغ‌پردازانی است که در بن‌بست گرفتار شده‌اند. ما این جریان را فدا نمی‌کنیم اما از هر عملی که این جریان را با نشاط و پویا کند، استقبال می‌کنیم.
کیهان
سرمقاله: «غرب و جبهه انتخاباتی ایران»؛ سعدالله زارعی
غرب انتخابات خرداد 92 ایران را از همین حالا یک باخت بزرگ و خطر برای خود ارزیابی می‌کند. این انتخابات به خصوص در زمانی برگزار می‌شود که موقعیت سیاسی دو هم‌پیمان موثر منطقه‌ای ایران- یعنی دولت‌های عراق و سوریه- مستحکم‌تر شده و تا حد زیادی بر موج تروریزم بین‌المللی و منطقه‌ای فایق آمده‌اند... اکثر تحلیلگران در غرب معتقدند «برگزاری باشکوه انتخابات در ایران، تحریم‌ها و فشارها را در یک دوره زمانی چندماهه به پایان می‌رساند.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.