|

چرا ایران در جنگ فرسایشی دست بالا را دارد؟

ابتکار تهران؛ بن‌بست واشنگتن

در روز‌های اخیر، منطقه شاهد تشدید بی‌سابقه‌ای از تنش‌ها در میدان نبرد ائتلاف آمریکا و اسرائیل با ایران بوده است. آنچه در‌این‌میان تأمل‌برانگیز است، نه صرفا شدت درگیری‌ها، بلکه تغییر ماهیت معادله و جابه‌جایی آرام اما پیوسته «نقطه تعادل قدرت» به نفع جمهوری اسلامی ایران است.

وحیده کریمی دبیر گروه سیاست روزنامه شرق

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

در روز‌های اخیر، منطقه شاهد تشدید بی‌سابقه‌ای از تنش‌ها در میدان نبرد ائتلاف آمریکا و اسرائیل با ایران بوده است. آنچه در‌این‌میان تأمل‌برانگیز است، نه صرفا شدت درگیری‌ها، بلکه تغییر ماهیت معادله و جابه‌جایی آرام اما پیوسته «نقطه تعادل قدرت» به نفع جمهوری اسلامی ایران است.

هرچند روایت غالب در رسانه‌های جریان اصلی در غرب، تلاش دارد تصویری از ایران تحت محاصره و در موضع انفعال ترسیم کند، اما واقعیت میدانی و تحولات راهبردی روزهای اخیر، روایتی دیگر را بازگو می‌کند. ایران نه‌تنها در برابر موج حملات متقابل، دچار ریزش یا عقب‌نشینی نشده، بلکه با حفظ انسجام داخلی و ارتقای توان نقطه‌زنی، ابتکار عمل را در دست گرفته است.

اطلاعیه شماره ۲۹ ارتش جمهوری اسلامی ایران که دیروز منتشر شد، حاوی نکات تأمل‌برانگیزی است. هدف قراردادن مراکز امنیتی و مقر پلیس رژیم صهیونیستی ازجمله واحد ویژه «لاهاو ۴۳۳» (معادل اف‌بی‌آی در این رژیم) و مرکز ارتباطات ماهواره‌ای «گیلات دیفنس» که با وزارت دفاع آمریکا و ناتو همکاری می‌کند. انتخاب این اهداف، نشان‌دهنده ارتقای کیفی اطلاعات عملیاتی و توان ایران در ضربه‌زدن به نقاط حساس و راهبردی دشمن است.

در همین حال، رسانه‌های روسی از انهدام بزرگ‌ترین پناهگاه امنیتی اسرائیل که از طریق حلقه داخلی این رژیم استفاده می‌شده، خبر داده‌اند. ناامن‌سازی آسمان عراق و زمین عربستان برای آمریکا نیز به شکلی انفجاری آغاز شده و موشک بالستیک «سجیل» در موج ۵۴ عملیات «وعده صادق ۴» پرتاب شده است. در دفاع هم بیش از ۱۱۰ پهپاد سرنگون‌ شده و بخشی از موشک‌های کروز هم رهگیری و نابود شده‌اند. این ارقام و عناوین، حاکی از تداوم و حتی تشدید عملیات‌های تهاجمی ایران است، نه صرفا دفاع.

تنگه هرمز؛ هندسه‌ای به نفع ایران

در سوی دیگر میدان، تنگه هرمز به یکی از نقاط راهبردی تقابل تبدیل شده است. رابرت پیپ، استاد علوم سیاسی دانشگاه شیکاگو، در تحلیلی به این نکته اشاره کرده که مسیرهای کشتی‌رانی در این منطقه به قدری باریک هستند که نفتکش‌ها و ناوهای اسکورت، عملا به اهدافی آسان برای پهپادها و مین‌های ایران تبدیل می‌شوند.

تحلیل پیپ حائز اهمیت مضاعف است؛ او تأکید می‌کند که ترامپ در «دام تشدید تنش» گرفتار شده و هرچه فشار بیشتری وارد کند، اوضاع بدتر می‌شود. این اذعان یک استاد علوم سیاسی آمریکایی، نشان‌دهنده بن‌بست راهبردی است که واشنگتن در آن گرفتار آمده. تلاش‌های کاخ سفید برای بین‌المللی‌کردن بحران تنگه هرمز و کشاندن دیگر کشورها به درگیری، تاکنون بی‌نتیجه مانده و این انزوا، خشمگین‌ترین واکنش‌ها را از سوی ترامپ برانگیخته است. کار به جایی رسیده که رئیس‌جمهور آمریکا در غیاب دستاورد میدانی، به دامن توهین و واژگان تحقیرآمیز پناه برده است؛ که نشانه‌ای کلاسیک از درماندگی راهبردی است.

صحنه داخلی ایران؛ از مقاومت تا همراهی

یکی از مهم‌ترین شاخص‌های سنجش قدرت یک کشور در بحران، انسجام داخلی و همراهی مردم است. حملات اخیر به مناطق مسکونی، ازجمله حادثه تلخ در محله جوادیه تهران و بمباران یک منطقه محروم در قم، اگرچه ضربات سنگینی به خانواده‌های ایرانی وارد کرده، اما نه‌تنها به ریزش اجتماعی نینجامیده، بلکه به گفته مقامات محلی، مردم با صبوری و همراهی، صحنه را مدیریت کرده‌اند.

معاون امنیتی استانداری قم با اشاره به بمباران یک منطقه مسکونی محروم، این پرسش را مطرح کرده که «به چه دلیل دشمن مستأصل، به زدن خانه‌ها‌ روی آورده؟». این پرسش، ابعاد اخلاقی و انسانی جنگ را بازنمایی می‌کند؛ جنگی که یک سوی آن بمباران مناطق مسکونی است و سوی دیگر آن، هدف قرار‌دادن مقرهای نظامی و امنیتی که ترامپ بارها مدعی نابودی همه اهداف نظامی شده است.

آینده نامعلوم برای ائتلاف مهاجم

اعتراف یائیر گولان، رئیس حزب «دموکرات‌ها» و مقام سابق ارتش اسرائیل، هم حائز اهمیت است و گولان با اشاره به تشدید تنش‌ها تأکید کرده که «دو‌سال‌و نیم است درگیر جنگ هستیم و هیچ‌یک از جبهه‌ها، از غزه و لبنان و حتی جنگ فعلی با ایران، در آستانه بسته‌شدن نیست». او با اعتراف به اینکه «هیچ کشوری را نمی‌توان تنها با آتش جنگ شکست داد»، ایران را حریفی «سرسخت و شکست‌ناپذیر» خواند که توانسته هشت سال جنگ با عراق را تحمل کند و تسلیم نشود.

این اعتراف، در حالی صورت می‌گیرد که سانسور خبری در کشورهای همسایه، خود گویای هراس از گسترش موج آگاهی عمومی است. دستگیری بیش از ۴۵ نفر در امارات متحده عربی به دلیل فیلم‌برداری و اشتراک‌گذاری تصاویر حملات ایران، نشان می‌دهد که ابوظبی چگونه از تابش نور حقیقت بر افکار عمومی خود بیمناک است یا دستگیری خبرنگار هندی که تصویر حمله ایران به خانه نتانیاهو را منتشر کرده در اسرائیل یا صدور اخطار بازداشت هر فردی که از حملات ایران در بحرین تصویری منتشر کند.

پیامی به آن سوی آب‌ها

در میانه این نبرد، علی لاریجانی، دبیر شورای‌عالی امنیت ملی، با صدور پیامی مهم، مرزهای ایران را با ملت آمریکا تفکیک کرده است. او با هشدار درباره توطئه باقی‌ماندگان تیم اپستین برای خلق ماجرایی نظیر ۱۱ سپتامبر و متهم‌کردن ایران، تأکید کرده که جمهوری اسلامی با چنین برنامه‌های تروریستی مخالف است و جنگی با ملت آمریکا ندارد. این پیام، هم هشداری هوشمندانه درباره سناریوهای از پیش طراحی‌شده و هم تأکیدی بر موضع اصولی ایران در برابر تروریسم است.

جنگ اراده‌ها

‌آنچه امروز در صحنه تقابل ایران با آمریکا و اسرائیل می‌گذرد، نه یک جنگ کلاسیک با خطوط مقدم مشخص، بلکه نبردی نامتقارن و چندلایه است. در این نبرد، شاخص‌های سنتی قدرت مانند شمار حملات یا وسعت جغرافیایی درگیری‌ها، کارایی گذشته را ندارند. آنچه اهمیت دارد، «اراده ملی»، «توانایی ادامه‌دهی» و «بازتعریف معادله به نفع خود» است.

ایران با وجود آسیب‌ها، نه‌تنها از پای ننشسته، بلکه دایره عملیات‌های خود را گسترش داده، دقت نقطه‌زنی را افزایش داده و به زیرساخت‌های حساس دشمن در عمق سرزمین‌های اشغالی ضربه می‌زند. در مقابل، ائتلاف مهاجم، گرفتار بن‌بستی شده که هر روز بر عمق آن افزوده می‌شود.

این، شاید مهم‌ترین درس روزهای اخیر باشد؛ در هندسه جدید قدرت، توانایی «ادامه‌دادن» و «ابتکار عمل داشتن»، مهم‌تر از ثبت تک‌تک ضربات است و در این هندسه، ایران دست بالا را دارد.

 

آخرین مطالب منتشر شده در روزنامه شرق را از طریق این لینک پیگیری کنید.