|

نظام‌الدین کیایی، صدابردار پیش‌کسوت سینمای ایران، در 82‌سالگی درگذشت

مردی با لبخند همیشگی

نظام‌الدین کیایی، صدابردار پیش‌کسوت سینما، جمعه 17 بهمن‌ پس از تحمل یک دوره بیماری درگذشت. نظام‌الدین کیایی تنها یک صدابردار متبحر نبود، عمو نظام سینمای ایران برای اهالی سینما با تمام شوخی‌طبعی و خوش‌بیانی‌اش ماندگار و ازیادنرفتنی است.

مردی  با لبخند همیشگی

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

نظام‌الدین کیایی، صدابردار پیش‌کسوت سینما، جمعه 17 بهمن‌ پس از تحمل یک دوره بیماری درگذشت. نظام‌الدین کیایی تنها یک صدابردار متبحر نبود، عمو نظام سینمای ایران برای اهالی سینما با تمام شوخی‌طبعی و خوش‌بیانی‌اش ماندگار و ازیادنرفتنی است.

علیرضا رئیسیان، کارگردان، نویسنده و تهیه‌کننده صاحب‌نام سینمای ایران، درباره نظام الدین کیایی به «شرق» گفت: «نظام هم رفت. در این ایام اندوه و سوگ، رفتن نظام کیایی همکار پرفهم و بادانش سینمای ما، غم دیگری را همراه‌مان کرد. ایشان فقط صدا را نمی‌شناخت، سینما را بلد بود و خوانده بود و درک هنری خوبی هم داشت و باید لبخند همیشگی‌اش را به آن افزود.‌ این اواخر شنیدم که تنها شد و در همین حال هم اینجا را ترک کرد. مهم‌ترین خصلت او، تقدم حضور هنری قبل از اعداد و ارقام بود که این دیگر کمیاب است و ماندگار. یادت در آثاری که حضور داشتی ماندگار باد‌».

حسن زاهدی، صدابردار باسابقه سینمای ایران، درباره رفاقت دیرینه‌اش با نظام‌الدین کیایی به «شرق» گفت: «من از دوستان دوران صداوسیمای نظام هستم. رفاقت ما قدیمی است. او نه‌تنها یک صدابردار درجه‌یک بود، اخلاق شایسته‌ای هم داشت. زمانی که در هیئت‌رئیسه انجمن صدا بود، تلاش‌هایش برای اعضای صنف بی‌نظیر بود و همیشه آدم مثبت و دلسوزی بود‌».

او در بخش دیگری از صحبتش گفت: «خاطرم هست در سفر مکه که با هم داشتیم، من روزهای خوبی را با او و زنده‌یاد اسماعیل‌ خانی تجربه کردم. هر دو فوق‌العاده خوش‌رو و گشاده‌رو بودند. علاوه بر حسن خلق، نظام کیایی اطلاعات بسیار زیادی درباره فیلم‌های مستند و اساسا سینما داشت. درست یک ماه پیش نظام را دیدم. وقتی حرف زد متوجه شدم آن نظام همیشگی نیست. از احوالش پرسیدم و کمی از بیماری قلبی و عروقی که داشت صحبت کرد، اما حقیقتا از همان زمان نگرانش بودم. او نظام همیشگی نبود. نظام‌الدین کیایی تا همیشه در ذهن دوستان و همکارانش در سینما ماندگار است. آدم مثبت و پرتلاشی مثل او دیگر تکرار نخواهد شد».

نظام‌الدین کیایی در سال ۱۳۲۲ در تهران متولد شد. او در گفت‌وگویی با موزه سینمای ایران از چگونگی آشنایی و ورودش به سینمای ایران صحبت کرد و گفت: «من به‌گونه‌ای رشد کردم که پیش از سال‌های دبیرستان با سینمای ایران آشنا بودم و خانواده‌هایی را می‌شناختم که از‌جمله سینماداران و تهیه‌کننده‌های مطرح سینمای ایران بودند. پدر من با وجود اینکه فردی مذهبی بود، علاقه زیادی به سینما داشت و با دوستان خود همواره به تماشای فیلم‌ها در سینماها می‌نشست. در دوران دبیرستان همکلاسی‌ام ‌سهراب شهیدثالث‌ بود که همسن‌و‌‌سال ما بود، اما نوع تفکرش با بقیه تفاوت داشت و بعدها یکی از بهترین کارگردان‌های دنیا شد. من و سهراب دوست داشتیم سینماگر شویم و برای همین برای ادامه تحصیل در رشته سینما به اتریش رفتیم. نگاه او با دیگران تفاوت داشت؛ به خاطر دارم او بعد از دیدن یک فیلم کوتاه که چیزی از آن نفهمیده بودم، تحلیل خوبی ارائه داد که این نشان از نگاه منتقدانه و منصفانه او بود. به همین دلیل تأکید می‌کنم که سینماگران در کنار آموزش‌های سینمایی باید نقد هم بدانند».

نظام‌الدین کیایی در فیلم‌های همچون «رخ دیوانه»، «شمعی در باد»، «دل‌شکسته»، «چهارشنبه خون به پا می‌شود»، «نارنجی‌پوش»، «خانه کاغذی»، «بغض»، «سوت پایان»، «بی‌سایه»، «چه خوبه که برگشتی»، «هزارپا»، «اشباح»، «چهل‌سالگی» و‌... فعالیت هنری داشته است.

مراسم خاکسپاری نظام‌الدین کیایی امروز یکشنبه ۱۹ بهمن ساعت ۱۰ صبح در قطعه هنرمندان برگزار خواهد شد. همچنین مراسم یادبود او توسط خانه سینما با همکاری انجمن صدابرداران روز دوشنبه ۲۰ بهمن ساعت ۱۵ تا ۱۷ در موزه سینما برگزار خواهد شد.

 

آخرین مطالب منتشر شده در روزنامه شرق را از طریق این لینک پیگیری کنید.