آينه
اعتماد
نيازمند يک منشور حقوق شهروندي از سوي تمام ارکان نظام هستيم
عمادالدين باقي: من فکر ميکنم سه مسئله سبب شد تا به اين موضوع (فايل صوتي آيتالله منتظري) دامن زده شود، يکي اهميت موضوع که اگر دهها سال بگذرد هم کهنه نميشود. دوم ورود رسانههاي برونمرزي و سوم واکنشهاي تندي که مخالفان انتشار فايل از خودشان نشان دادند و به نظر من در دامنزدن به ماجرا نقش داشتند و به توضيحات مهم احمدآقاي منتظري هم توجهي نکردند. آقاي علي مطهري بهعنوان يک نماينده مجلس نه يک شخص خارج از حاکميت، موضع راهگشايي اتخاذ کرد ولي ديگران نتوانستند. بههرحال بايد يک روز توضيحات لازم ارائه شود و با زدن و بستن نميتوان اين مسائل را به بوته فراموشي سپرد. بهطورکلي اين ماجرا يک نکته مهم داشت؛ اينکه هميشه دستاندرکاران يک نظام سياسي بايد بدانند که با گذشت زمان نهچندان دور، برخي از اسناد و اطلاعات ممکن است به شيوههاي مختلف منتشر شود و بايد حواسشان را جمع کنند که چه سياستي را در پيش بگيرند. اين موضوع نيازمند بحث مبسوطي است که ميتوان در زمان ديگري به آن پرداخت.
جوان
پايان سراب امداد آمريکايي!
محمدجواد اخوان: تکليف براي جريان شيفته غرب روشن شده و نبايد به امداد بيروني چندان اميدوار باشد. شايد آخرين تير ترکش اين جريان «هراسافکني از تهاجم» باشد و بخواهد با شعار «جلوگيري از جنگ» پايههاي متزلزل خود در جامعه را همچنان سرپا نگه دارد. در اينجا ممکن است شعارهاي توخالي ساکنان جديد کاخ سفيد نيز به کمک مرعوبان داخلي بيايد. اما واقعيت آن است که آمريکا ديگر آن ابرقدرت پوشالي گذشته هم نيست. چنانکه هارولد رود، تحليلگر وزارت دفاع آمريکا (پنتاگون) صراحتا اذعان ميدارد: «ما امروزه در موقعيتي هستيم که نهتنها در جهان اسلام بلکه در کل دنيا، آمريکا را بهسان ببر کاغذي ميبينند». برژينسکي، مشاور اسبق امنيت ملي کارتر نيز بارها تأکيد کرده: «آمريکا ديگر ابرقدرت جهان نيست و واشنگتن بايد به اين موضوع اقرار کند». شيفتگان و مرعوبان آمريکا در داخل نيز بايد بدانند، همانگونه که ماليخولياي چنگزدن به امداد آمريکايي، سرابي بيش نبود، دروغ «جلوگيري از جنگ خيالي» را نيز کسي باور نخواهد کرد!
كيهان
حق دارند نگران باشند!
جعفر بلوري: اصولا اميدبستن به نتايج انتخابات يک کشور ثالث و بهوحشتافتادن از شکست آن جريان زماني رخ ميدهد که هيچ طرح و برنامهاي نداشته باشيم و تمام اميدمان در باقيماندن فلان جريان سياسي آمريکا در قدرت باشد. يا آنچه از حريف در مذاکرات گرفتهايم صرفا «قول» و «وعدههايي» باشند که در فضاي دوستانه! يا با ايميل و نامه به دست آوردهايم و هيچ تضمين کتبي در کار نباشد؛ يا تحريمهايي که تعليق شدهاند هر شش ماه يک بار با امضاي رئيسجمهوري تمديدِ تعليق شوند که اکنون رئيسجمهور نيست. در چنين فضايي ميتوان به مدعيان اصلاحات حق داد نگران باشند! اگر «نگرانيهاي» مدعيان اصلاحات، از شکوفانشدن اقتصاد کشور به دليل رويکارآمدن آن جريان ديگر در آمريکاست بايد گفت، اقتصاد و معيشت در يک کشور، با همت و تلاش دولت و مردم رونق ميگيرد نه جابهجايي مهرهها در يک کشور ديگر. آمريکا اگر قدرت داشت بحرانهايي را حل ميکرد که ترامپ با آن خصوصيات شرمآورش توانست با موجسواري بر آنها قدرت را از آنِ خود کند. با توجه به نحوه برخورد اين قماش با فسادهاي نجومي، به نظر نميرسد علت اين «نگرانيها» معيشت مردم باشد. نگرانيها بيش از هر چيز به خاطر
پريدنِ «تقريبا»ِ آن «هيچ» و در نتيجه دورشدن آنها از قدرت در انتخابات آتي کشورمان است.
رسالت
چرا پاسخ گستاخي اتحاديه اروپا را نميدهيد؟
محمدکاظم انبارلويي: «چالشهاي پيشرو» و «پيچيدگي» روابط با اتحاديه اروپا چيست؟ «چالش اصلي» و «پيچيدگي» روابط با اتحاديه اروپا برميگردد به مواضع مداخلهجويانه اتحاديه اروپا و تحقير دولت و ملت ايران و احياي نوع پيشرفتهاي از کاپيتولاسيون! چرا وزارت خارجه در اين مورد روشنگري نميکند و با ديپلماسي عمومي، مردم را در جريان امور قرار نميدهد؟ در سند راهبردي اتحاديه اروپا در پسابرجام، جمهوري اسلامي تهديد شده است که اگر به تعهدات خود در برجام عمل نکند، تحريمها به سرعت بازميگردد. آنها هنوز تحريمها را برنداشتهاند. سفير جديد ايران در لندن جناب آقاي تختروانچي که عضو تيم مذاکرهکننده هم بوده است، ميگويد: حساب بانکي سفارت ايران در لندن هنوز مسدود است و دو پوند پول نميتوانند در لندن جابهجا کنند. آن وقت اتحاديه اروپا سخن از برجام و اجراي يکسويه تعهدات دارد، اين واقعا شرمآور است. در برابر اين رفتار تحقيرآميز متأسفانه دستگاه ديپلماسي ساکت است و پاسخ گستاخيهاي آنها را نميدهد! روح سند راهبردي اتحاديه اروپا نشان ميدهد آنها ايران را يکي از مستعمرههاي اروپا ميدانند و براي دولت و ملت ما دستورالعمل صادر ميکنند.
مردم از خود سؤال ميکنند چرا پاسخ گستاخي اتحاديه اروپا داده نميشود؟
اعتماد
نيازمند يک منشور حقوق شهروندي از سوي تمام ارکان نظام هستيم
عمادالدين باقي: من فکر ميکنم سه مسئله سبب شد تا به اين موضوع (فايل صوتي آيتالله منتظري) دامن زده شود، يکي اهميت موضوع که اگر دهها سال بگذرد هم کهنه نميشود. دوم ورود رسانههاي برونمرزي و سوم واکنشهاي تندي که مخالفان انتشار فايل از خودشان نشان دادند و به نظر من در دامنزدن به ماجرا نقش داشتند و به توضيحات مهم احمدآقاي منتظري هم توجهي نکردند. آقاي علي مطهري بهعنوان يک نماينده مجلس نه يک شخص خارج از حاکميت، موضع راهگشايي اتخاذ کرد ولي ديگران نتوانستند. بههرحال بايد يک روز توضيحات لازم ارائه شود و با زدن و بستن نميتوان اين مسائل را به بوته فراموشي سپرد. بهطورکلي اين ماجرا يک نکته مهم داشت؛ اينکه هميشه دستاندرکاران يک نظام سياسي بايد بدانند که با گذشت زمان نهچندان دور، برخي از اسناد و اطلاعات ممکن است به شيوههاي مختلف منتشر شود و بايد حواسشان را جمع کنند که چه سياستي را در پيش بگيرند. اين موضوع نيازمند بحث مبسوطي است که ميتوان در زمان ديگري به آن پرداخت.
جوان
پايان سراب امداد آمريکايي!
محمدجواد اخوان: تکليف براي جريان شيفته غرب روشن شده و نبايد به امداد بيروني چندان اميدوار باشد. شايد آخرين تير ترکش اين جريان «هراسافکني از تهاجم» باشد و بخواهد با شعار «جلوگيري از جنگ» پايههاي متزلزل خود در جامعه را همچنان سرپا نگه دارد. در اينجا ممکن است شعارهاي توخالي ساکنان جديد کاخ سفيد نيز به کمک مرعوبان داخلي بيايد. اما واقعيت آن است که آمريکا ديگر آن ابرقدرت پوشالي گذشته هم نيست. چنانکه هارولد رود، تحليلگر وزارت دفاع آمريکا (پنتاگون) صراحتا اذعان ميدارد: «ما امروزه در موقعيتي هستيم که نهتنها در جهان اسلام بلکه در کل دنيا، آمريکا را بهسان ببر کاغذي ميبينند». برژينسکي، مشاور اسبق امنيت ملي کارتر نيز بارها تأکيد کرده: «آمريکا ديگر ابرقدرت جهان نيست و واشنگتن بايد به اين موضوع اقرار کند». شيفتگان و مرعوبان آمريکا در داخل نيز بايد بدانند، همانگونه که ماليخولياي چنگزدن به امداد آمريکايي، سرابي بيش نبود، دروغ «جلوگيري از جنگ خيالي» را نيز کسي باور نخواهد کرد!
كيهان
حق دارند نگران باشند!
جعفر بلوري: اصولا اميدبستن به نتايج انتخابات يک کشور ثالث و بهوحشتافتادن از شکست آن جريان زماني رخ ميدهد که هيچ طرح و برنامهاي نداشته باشيم و تمام اميدمان در باقيماندن فلان جريان سياسي آمريکا در قدرت باشد. يا آنچه از حريف در مذاکرات گرفتهايم صرفا «قول» و «وعدههايي» باشند که در فضاي دوستانه! يا با ايميل و نامه به دست آوردهايم و هيچ تضمين کتبي در کار نباشد؛ يا تحريمهايي که تعليق شدهاند هر شش ماه يک بار با امضاي رئيسجمهوري تمديدِ تعليق شوند که اکنون رئيسجمهور نيست. در چنين فضايي ميتوان به مدعيان اصلاحات حق داد نگران باشند! اگر «نگرانيهاي» مدعيان اصلاحات، از شکوفانشدن اقتصاد کشور به دليل رويکارآمدن آن جريان ديگر در آمريکاست بايد گفت، اقتصاد و معيشت در يک کشور، با همت و تلاش دولت و مردم رونق ميگيرد نه جابهجايي مهرهها در يک کشور ديگر. آمريکا اگر قدرت داشت بحرانهايي را حل ميکرد که ترامپ با آن خصوصيات شرمآورش توانست با موجسواري بر آنها قدرت را از آنِ خود کند. با توجه به نحوه برخورد اين قماش با فسادهاي نجومي، به نظر نميرسد علت اين «نگرانيها» معيشت مردم باشد. نگرانيها بيش از هر چيز به خاطر
پريدنِ «تقريبا»ِ آن «هيچ» و در نتيجه دورشدن آنها از قدرت در انتخابات آتي کشورمان است.
رسالت
چرا پاسخ گستاخي اتحاديه اروپا را نميدهيد؟
محمدکاظم انبارلويي: «چالشهاي پيشرو» و «پيچيدگي» روابط با اتحاديه اروپا چيست؟ «چالش اصلي» و «پيچيدگي» روابط با اتحاديه اروپا برميگردد به مواضع مداخلهجويانه اتحاديه اروپا و تحقير دولت و ملت ايران و احياي نوع پيشرفتهاي از کاپيتولاسيون! چرا وزارت خارجه در اين مورد روشنگري نميکند و با ديپلماسي عمومي، مردم را در جريان امور قرار نميدهد؟ در سند راهبردي اتحاديه اروپا در پسابرجام، جمهوري اسلامي تهديد شده است که اگر به تعهدات خود در برجام عمل نکند، تحريمها به سرعت بازميگردد. آنها هنوز تحريمها را برنداشتهاند. سفير جديد ايران در لندن جناب آقاي تختروانچي که عضو تيم مذاکرهکننده هم بوده است، ميگويد: حساب بانکي سفارت ايران در لندن هنوز مسدود است و دو پوند پول نميتوانند در لندن جابهجا کنند. آن وقت اتحاديه اروپا سخن از برجام و اجراي يکسويه تعهدات دارد، اين واقعا شرمآور است. در برابر اين رفتار تحقيرآميز متأسفانه دستگاه ديپلماسي ساکت است و پاسخ گستاخيهاي آنها را نميدهد! روح سند راهبردي اتحاديه اروپا نشان ميدهد آنها ايران را يکي از مستعمرههاي اروپا ميدانند و براي دولت و ملت ما دستورالعمل صادر ميکنند.
مردم از خود سؤال ميکنند چرا پاسخ گستاخي اتحاديه اروپا داده نميشود؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.