آینه
ایران
اصلاحطلبان کارنامه روحانی را قابل دفاع میدانند
مصطفی معین: اصلاحطلبان در سال ۹۲ به آقای روحانی رسیدند. فکر میکنم همان انتخاب، معیارها و اصول امروز هم وجود دارد؛ مگر آنکه خلاف آن ثابت شود. اما بازهم در مجموع، وقتی گذشته و حال را مقایسه میکنیم به آقای روحانی میرسیم؛ جبری نیست. اصلاحطلبان به روحانی چک سفیدامضا ندادهاند، اما میتوان عملکرد او دفاع کرد. به نظر من تداوم موضع اصلاحطلبان در انتخابات ریاستجمهوری سال ۹۲ همچنان عقلانی و منطقی و اخلاقی است. انتخاب رئیسجمهوری یک انتخاب ملی است. محلهای و منطقهای نیست. رئیس قوهمجریه، مجری قانون اساسی و فرد اول اجرائی کشور است و کیفیت انتخاب، شخصیت و عملکرد وی با منافع و امنیت ملی گره میخورد. نمیتوان بیتفاوت بود. با همان نگاه ملی باید سعی کنیم همگرایی هرچه بیشتر نیروها به سمت فردی باشد که از صلاحیت نسبی بیشتری برخوردار است. اگر در چنین مسیری نباشیم، پا روی منافع ملی و حتی عقل و منطق گذاشتهایم... به تیتر روزنامههای طرف مقابل نگاه کنید. به صدها سایت و شبکههای کهکشانی با اسامی مختلف نگاه کنید که به اشکال گوناگون با زبان طنز، کاریکاتور، توهین، تحریک، تهدید و ارائه اطلاعات غلط علیه دولت مشغول به کار
هستند. اینها نشان میدهد بحرانسازی جدی است و یک سناریوی مدون برای آینده طراحی شده است که هدفگذاری آن بازگشت به گذشته است.
جمهوری اسلامی
فرهنگ رضوی و مسئولان ما
متأسفانه امروز، رفتار جناحهای سیاسی در جامعه ما بهگونهای نیست که بتوانیم آن را بر سیره رضوی منطبق بدانیم. امام رضا علیهالسلام دشوارترین ناملایمات تحمیل شده از جانب دشمن را با هدف حفظ وحدت و آرامش جامعه اسلامی تحمل کردند، ولی جناحهای سیاسی ما حتی دوستان خود را نیز نمیتوانند تحمل کنند و با اندک تفاوتی که در نگاه دیگران به مسائل ممکن است احساس شود، در برابر آنها جبههگیری میکنند و کار را به بداخلاقی و تخریب و تهمت و ناسزاگویی و بیحرمتی میکشانند. چنین رفتاری درست در مقابل سیره رضوی و آنچه از پیشوایان دینی به ما رسیده است، قرار دارد. در عصر ما، بیانات امام خمینی به مسئولان نظام جمهوری اسلامی و فعالان سیاسی مالامال از توصیه به وحدت و همدلی و یکدست و یکزبانشدن برای مقابله با دشمنان و حفاظت از دستاوردهای انقلاب اسلامی بود. همین توصیه را امام به مردم هم داشتند و مردم با عمل به آنچه امام میگفتند، توانستند رژیم ستمشاهی را ریشهکن کنند، نفوذ قدرتهای سلطهگر و استعماری را از کشور قطع کنند و آزادی و استقلال را در سایه تأسیس نظام جمهوری اسلامی تأمین کنند. تداوم انقلاب و استمرار نظام جمهوری اسلامی نیز با
وحدت و همدلی مردم میسر شد و اکنون نیز با پشتوانه مردمی است که به راه خود ادامه میدهد؛ هرچند با خطرها و تهدیدهایی همچون اختلاف میان مسئولان و فعالان سیاسی مواجه است. قطعا نفس اختلاف هرگز تهدید محسوب نمیشود، ولی متأسفانه آنچه اکنون در عرصه سیاسی جامعه ما وجود دارد، بسیار فراتر از اختلاف است. تخریب، تهمت، بیحرمتی و تلاش برای حذف رقیب از طریق بیاعتبارکردن، به سکه رایج فعالان سیاسی تبدیل شده است و این همان چیزی است که با فرهنگ رضوی سازگاری ندارد و برخلاف توصیههای امام خمینی است.
کیهان
این راه، رفتنی نیست!
حسین شریعتمداری: آقای دکتر روحانی که قبل از انتخابات فقط 20 تا 30 درصد مشکلات اقتصادی را ناشی از تحریمها میدانستند و 70 تا 80 درصد آن را به مدیریت داخلی نسبت میدادند و بعد در یک چرخش 180درجهای، همه مشکلات موجود و حتی آبخوردن مردم را هم در گرو نتیجه مذاکرات هستهای و رفع تحریمها معرفی کردند. آقای روحانی و همکاران ایشان، برجام را «آفتاب تابان»! «فتحالفتوح»! «بزرگترین دستاورد در تاریخ ایران»! «تسلیم قدرتهای بزرگ در مقابل مردم ایران»! و... نامیدند و وعده رفع تمام تحریمها را دادند... در دیگر سوی این ماجرا، وعده ایجاد اشتغال به گسترش بیکاری منجر شده، قول حتمی عبور از رکود به تثبیت رکود انجامیده، قرار بود احترام پاسپورت ایرانی به آن بازگردد، ولی آنچه در این عرصه میگذرد و سیاست منفعلانه دولت، اصلیترین عامل آن است، به فاجعه شبیهتر است. شاید جناب آقای روحانی، رئیسجمهور محترم کشورمان از آنچه در این یادداشت آمده است، ابرو درهم بکشند و زبان به ملامت نگارنده بگشایند ولی تلخی احتمالی! این نوشته که فقط مروری گذرا بر عملکرد سهساله دولت ایشان است، با واقعیتهای تلخ و ناگواری که اعتماد ایشان به آمریکا در پی
داشته و به ملت تحمیل شده است، قابل مقایسه نیست. آقای روحانی! مطمئن باشید که عزت شما و دولت محترمتان در اعلام صریح انزجار از آمریکا و باور این واقعیت غیرقابل انکار است که آمریکا شیطان بزرگ است و با شیطان نمیتوان دست داد!
ایران
اصلاحطلبان کارنامه روحانی را قابل دفاع میدانند
مصطفی معین: اصلاحطلبان در سال ۹۲ به آقای روحانی رسیدند. فکر میکنم همان انتخاب، معیارها و اصول امروز هم وجود دارد؛ مگر آنکه خلاف آن ثابت شود. اما بازهم در مجموع، وقتی گذشته و حال را مقایسه میکنیم به آقای روحانی میرسیم؛ جبری نیست. اصلاحطلبان به روحانی چک سفیدامضا ندادهاند، اما میتوان عملکرد او دفاع کرد. به نظر من تداوم موضع اصلاحطلبان در انتخابات ریاستجمهوری سال ۹۲ همچنان عقلانی و منطقی و اخلاقی است. انتخاب رئیسجمهوری یک انتخاب ملی است. محلهای و منطقهای نیست. رئیس قوهمجریه، مجری قانون اساسی و فرد اول اجرائی کشور است و کیفیت انتخاب، شخصیت و عملکرد وی با منافع و امنیت ملی گره میخورد. نمیتوان بیتفاوت بود. با همان نگاه ملی باید سعی کنیم همگرایی هرچه بیشتر نیروها به سمت فردی باشد که از صلاحیت نسبی بیشتری برخوردار است. اگر در چنین مسیری نباشیم، پا روی منافع ملی و حتی عقل و منطق گذاشتهایم... به تیتر روزنامههای طرف مقابل نگاه کنید. به صدها سایت و شبکههای کهکشانی با اسامی مختلف نگاه کنید که به اشکال گوناگون با زبان طنز، کاریکاتور، توهین، تحریک، تهدید و ارائه اطلاعات غلط علیه دولت مشغول به کار
هستند. اینها نشان میدهد بحرانسازی جدی است و یک سناریوی مدون برای آینده طراحی شده است که هدفگذاری آن بازگشت به گذشته است.
جمهوری اسلامی
فرهنگ رضوی و مسئولان ما
متأسفانه امروز، رفتار جناحهای سیاسی در جامعه ما بهگونهای نیست که بتوانیم آن را بر سیره رضوی منطبق بدانیم. امام رضا علیهالسلام دشوارترین ناملایمات تحمیل شده از جانب دشمن را با هدف حفظ وحدت و آرامش جامعه اسلامی تحمل کردند، ولی جناحهای سیاسی ما حتی دوستان خود را نیز نمیتوانند تحمل کنند و با اندک تفاوتی که در نگاه دیگران به مسائل ممکن است احساس شود، در برابر آنها جبههگیری میکنند و کار را به بداخلاقی و تخریب و تهمت و ناسزاگویی و بیحرمتی میکشانند. چنین رفتاری درست در مقابل سیره رضوی و آنچه از پیشوایان دینی به ما رسیده است، قرار دارد. در عصر ما، بیانات امام خمینی به مسئولان نظام جمهوری اسلامی و فعالان سیاسی مالامال از توصیه به وحدت و همدلی و یکدست و یکزبانشدن برای مقابله با دشمنان و حفاظت از دستاوردهای انقلاب اسلامی بود. همین توصیه را امام به مردم هم داشتند و مردم با عمل به آنچه امام میگفتند، توانستند رژیم ستمشاهی را ریشهکن کنند، نفوذ قدرتهای سلطهگر و استعماری را از کشور قطع کنند و آزادی و استقلال را در سایه تأسیس نظام جمهوری اسلامی تأمین کنند. تداوم انقلاب و استمرار نظام جمهوری اسلامی نیز با
وحدت و همدلی مردم میسر شد و اکنون نیز با پشتوانه مردمی است که به راه خود ادامه میدهد؛ هرچند با خطرها و تهدیدهایی همچون اختلاف میان مسئولان و فعالان سیاسی مواجه است. قطعا نفس اختلاف هرگز تهدید محسوب نمیشود، ولی متأسفانه آنچه اکنون در عرصه سیاسی جامعه ما وجود دارد، بسیار فراتر از اختلاف است. تخریب، تهمت، بیحرمتی و تلاش برای حذف رقیب از طریق بیاعتبارکردن، به سکه رایج فعالان سیاسی تبدیل شده است و این همان چیزی است که با فرهنگ رضوی سازگاری ندارد و برخلاف توصیههای امام خمینی است.
کیهان
این راه، رفتنی نیست!
حسین شریعتمداری: آقای دکتر روحانی که قبل از انتخابات فقط 20 تا 30 درصد مشکلات اقتصادی را ناشی از تحریمها میدانستند و 70 تا 80 درصد آن را به مدیریت داخلی نسبت میدادند و بعد در یک چرخش 180درجهای، همه مشکلات موجود و حتی آبخوردن مردم را هم در گرو نتیجه مذاکرات هستهای و رفع تحریمها معرفی کردند. آقای روحانی و همکاران ایشان، برجام را «آفتاب تابان»! «فتحالفتوح»! «بزرگترین دستاورد در تاریخ ایران»! «تسلیم قدرتهای بزرگ در مقابل مردم ایران»! و... نامیدند و وعده رفع تمام تحریمها را دادند... در دیگر سوی این ماجرا، وعده ایجاد اشتغال به گسترش بیکاری منجر شده، قول حتمی عبور از رکود به تثبیت رکود انجامیده، قرار بود احترام پاسپورت ایرانی به آن بازگردد، ولی آنچه در این عرصه میگذرد و سیاست منفعلانه دولت، اصلیترین عامل آن است، به فاجعه شبیهتر است. شاید جناب آقای روحانی، رئیسجمهور محترم کشورمان از آنچه در این یادداشت آمده است، ابرو درهم بکشند و زبان به ملامت نگارنده بگشایند ولی تلخی احتمالی! این نوشته که فقط مروری گذرا بر عملکرد سهساله دولت ایشان است، با واقعیتهای تلخ و ناگواری که اعتماد ایشان به آمریکا در پی
داشته و به ملت تحمیل شده است، قابل مقایسه نیست. آقای روحانی! مطمئن باشید که عزت شما و دولت محترمتان در اعلام صریح انزجار از آمریکا و باور این واقعیت غیرقابل انکار است که آمریکا شیطان بزرگ است و با شیطان نمیتوان دست داد!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.