آینه
جمهوری اسلامی
شغل خبرنگاری مسئولیتی بسیار خطیر است
سالی یک روز و آن هم درست در وسط تابستان، رسانههای مکتوب و خبرنگاران در کشور ما دیده میشوند و مسئولان و مدیران جامعه نامی از آنها را بر زبان میرانند و بعضا تقدیری از آنان به عمل میآید. شاید اگر نبود شهید محمود صارمی خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی که در سال 77 توسط طالبان جنایتکار در مزارشریف به شهادت رسید، چهبسا همین روز 17 مرداد هم به نام خبرنگار نامگذاری نمیشد درحالیکه رسانهها صدها شهید تقدیم انقلاب اسلامی و دفاع مقدس کردهاند. واقعیت این است که شغل خبرنگاری، علیرغم ظاهر فریبندهاش، کاری بسیار مشکل و مسئولیتی بسیار خطیر است که اگر قرار باشد بهدرستی و برای استیفای حقوق ملت و همچون وجدان آگاه و بیدار عمل کند، با دشواریها و مخاطرات بسیاری مواجه خواهد شد. متأسفانه دغدغه و مشکلات خبرنگاری کمتر دیده میشود و این شغل مهم که اطلاعرسانی را رسالت خود میداند، کمتر در معرض آسیبشناسی قرار گرفته که امید است مراکز علمی تحقیقاتی کشور با همکاری رسانهها نسبت به نهادینهکردن جایگاه این شغل در جامعه اقدام کنند.
کیهان
حالا نوبت اردوغان است
جعفر بلوری: واکنش ایران و روسیه به کودتای ترکیه برخلاف غرب کاملا مسئولانه بود. این کودتا حداقل به مردم و رهبران ترکیه کمک کرد دوست و دشمن واقعی خود را بهتر بشناسند. از ترکیه این انتظار هست که پس از تحمل این همه خسارت، از این پس در برخورد با تحولات منطقه مسئولانهتر عمل کند. چرخش ترکیه به سمت محور مقاومت، ایران و روسیه را میتوان اقدامی مسئولانه از جانب این کشور تلقی کرد. چرخشی که میتواند به نابودی هرچه سریعتر تروریستهای تکفیری که امروز نفسهای آخرشان را در منطقه میکشند، کمک کند. نابودی تروریستهای تکفیری از یک طرف یعنی، بازگشت امنیت و رونق اقتصادی به منطقه و ترکیه و از طرف دیگر یعنی بازگشت تروریستهای شکستخورده به خانههایشان در غرب. تروریستهایی که با پنهانشدن در میان پناهجویان، فوجفوج وارد غرب میشوند. ترکیه نشان داده اگر لازم ببیند به خوبی میتواند از اهرم پناهجویان علیه غرب استفاده کند و انتقام عهدشکنیهای ناتمام غربیها را از آنها بگیرد؛ غربی که 53 سال است برای عضویت این کشور در اتحادیه اروپا، وعده سر خرمن میدهد.
وطن امروز
اهانت نوبخت به روحانی!
حسین قدیانی: آقای روحانی خودش گفت «در مبارزه با فساد، خط قرمز نمیشناسد»، آن وقت اطرافیان، از طرفي «ذخیره و امانتدار بزرگ» میتراشند برای نظام! اگر حالا فرض کنیم مظلوم باشند؛ آری! مظلومیت آقای روحانی از این ناحیه است! و یکی هم از ناحیه غیرمقدسه پول! مدیری با دریافتی ماهی 200 میلیون، هم جمهور را مظلوم میکند، هم رئیسجمهور را! او فقط خودش را میبیند، نه جمهور را، نه رئیسجمهور را! من تمنا میکنم از بعضی حضرات که این همه به شعور جمهور توهین نکنند! اولا آقای روحانی، نه اولین رئیسجمهور جمهوری اسلامی است و نه آخرین آن! ثانیا مواضع حضرات مدعی یادمان نرفته که به بهانه نقد رئیسجمهور قبلی همین نظام، مرتکب چه اهانتهایی میشدند! ثالثا فرض است بر بعضی دولتمردان که اگر برخلاف رئیسجمهور، اهتمام جدی به امر مبارزه با فساد ندارند، هرچه زودتر این صندلی را به اهل آن بسپارند و بدانند که عدالت هرگز به حاشیه برده نخواهد شد! رابعا اهانت به جمهور هم صدالبته جرمی است نابخشودنی! شعر و شعار خواندن درد مردم و فریاد مردم- همین مردم کوچه و بازار خودمان! - زیبنده دولتی نیست که حتی دشمن جلاد این مردم را هم «مؤدب و باهوش» توصیف
میکند! آیا این اخلاق و احترام است که روزی با اهانت به تقریبا نیمی از جمهور که بنا به هر دلیل، به فردی غیر از رئیسجمهور منتخب رأی دادهاند، صف واحد ملت را تقسیم بر دو کنیم و روزهای دگر، گاه بگوییم مردم بیسوادند، گاه بگوییم مردم نمیفهمند، گاه بگوییم مردم حق اظهار نظر ندارند و گاه چیزی نگوییم و یک راست حوالهشان دهیم «به جهنم»؟!
ایران
ریشهیابی بیاخلاقی سیاسی
محمدتقی فاضلمیبدی: تا زمانی که امکان نقد و اظهار نظر عادلانه در کشور به وجود نیاید و فضای رسانههای عمومی توازن و تعادل منطقی خود را پیدا نکنند، کسانی خواهند بود که بتوانند بدون نگرانی از هزینههای بعدی، آنطور که میخواهند و باب میلشان است، حرف بزنند و دیگران را متهم کنند. همین مورد را میتوان درباره نظام حقوقی و اداری کشور هم توضیح داد. در واقع دوقطبی مدنظر رئیسجمهوری از جایی ریشه میگیرد که در امکانات حقوقی و اجتماعی گروههای مختلف برای فعالیت و اظهار نظر، دوقطبیهای جدی به چشم میخورد که یک گروه را در اکثر مقاطع در جایگاه محق قضایا و جمعی دیگر را در جایگاه محکوم طبیعی قرار میدهد. اگر نگرانی از شیوع بیاخلاقی و تخریب و همینطور تعمیق دوقطبیها در جامعه جدی باشد، مسائل گفتهشده چیزی است که نیاز به توجه بسیار بیشتر و عمیقتری دارند.
جمهوری اسلامی
شغل خبرنگاری مسئولیتی بسیار خطیر است
سالی یک روز و آن هم درست در وسط تابستان، رسانههای مکتوب و خبرنگاران در کشور ما دیده میشوند و مسئولان و مدیران جامعه نامی از آنها را بر زبان میرانند و بعضا تقدیری از آنان به عمل میآید. شاید اگر نبود شهید محمود صارمی خبرنگار خبرگزاری جمهوری اسلامی که در سال 77 توسط طالبان جنایتکار در مزارشریف به شهادت رسید، چهبسا همین روز 17 مرداد هم به نام خبرنگار نامگذاری نمیشد درحالیکه رسانهها صدها شهید تقدیم انقلاب اسلامی و دفاع مقدس کردهاند. واقعیت این است که شغل خبرنگاری، علیرغم ظاهر فریبندهاش، کاری بسیار مشکل و مسئولیتی بسیار خطیر است که اگر قرار باشد بهدرستی و برای استیفای حقوق ملت و همچون وجدان آگاه و بیدار عمل کند، با دشواریها و مخاطرات بسیاری مواجه خواهد شد. متأسفانه دغدغه و مشکلات خبرنگاری کمتر دیده میشود و این شغل مهم که اطلاعرسانی را رسالت خود میداند، کمتر در معرض آسیبشناسی قرار گرفته که امید است مراکز علمی تحقیقاتی کشور با همکاری رسانهها نسبت به نهادینهکردن جایگاه این شغل در جامعه اقدام کنند.
کیهان
حالا نوبت اردوغان است
جعفر بلوری: واکنش ایران و روسیه به کودتای ترکیه برخلاف غرب کاملا مسئولانه بود. این کودتا حداقل به مردم و رهبران ترکیه کمک کرد دوست و دشمن واقعی خود را بهتر بشناسند. از ترکیه این انتظار هست که پس از تحمل این همه خسارت، از این پس در برخورد با تحولات منطقه مسئولانهتر عمل کند. چرخش ترکیه به سمت محور مقاومت، ایران و روسیه را میتوان اقدامی مسئولانه از جانب این کشور تلقی کرد. چرخشی که میتواند به نابودی هرچه سریعتر تروریستهای تکفیری که امروز نفسهای آخرشان را در منطقه میکشند، کمک کند. نابودی تروریستهای تکفیری از یک طرف یعنی، بازگشت امنیت و رونق اقتصادی به منطقه و ترکیه و از طرف دیگر یعنی بازگشت تروریستهای شکستخورده به خانههایشان در غرب. تروریستهایی که با پنهانشدن در میان پناهجویان، فوجفوج وارد غرب میشوند. ترکیه نشان داده اگر لازم ببیند به خوبی میتواند از اهرم پناهجویان علیه غرب استفاده کند و انتقام عهدشکنیهای ناتمام غربیها را از آنها بگیرد؛ غربی که 53 سال است برای عضویت این کشور در اتحادیه اروپا، وعده سر خرمن میدهد.
وطن امروز
اهانت نوبخت به روحانی!
حسین قدیانی: آقای روحانی خودش گفت «در مبارزه با فساد، خط قرمز نمیشناسد»، آن وقت اطرافیان، از طرفي «ذخیره و امانتدار بزرگ» میتراشند برای نظام! اگر حالا فرض کنیم مظلوم باشند؛ آری! مظلومیت آقای روحانی از این ناحیه است! و یکی هم از ناحیه غیرمقدسه پول! مدیری با دریافتی ماهی 200 میلیون، هم جمهور را مظلوم میکند، هم رئیسجمهور را! او فقط خودش را میبیند، نه جمهور را، نه رئیسجمهور را! من تمنا میکنم از بعضی حضرات که این همه به شعور جمهور توهین نکنند! اولا آقای روحانی، نه اولین رئیسجمهور جمهوری اسلامی است و نه آخرین آن! ثانیا مواضع حضرات مدعی یادمان نرفته که به بهانه نقد رئیسجمهور قبلی همین نظام، مرتکب چه اهانتهایی میشدند! ثالثا فرض است بر بعضی دولتمردان که اگر برخلاف رئیسجمهور، اهتمام جدی به امر مبارزه با فساد ندارند، هرچه زودتر این صندلی را به اهل آن بسپارند و بدانند که عدالت هرگز به حاشیه برده نخواهد شد! رابعا اهانت به جمهور هم صدالبته جرمی است نابخشودنی! شعر و شعار خواندن درد مردم و فریاد مردم- همین مردم کوچه و بازار خودمان! - زیبنده دولتی نیست که حتی دشمن جلاد این مردم را هم «مؤدب و باهوش» توصیف
میکند! آیا این اخلاق و احترام است که روزی با اهانت به تقریبا نیمی از جمهور که بنا به هر دلیل، به فردی غیر از رئیسجمهور منتخب رأی دادهاند، صف واحد ملت را تقسیم بر دو کنیم و روزهای دگر، گاه بگوییم مردم بیسوادند، گاه بگوییم مردم نمیفهمند، گاه بگوییم مردم حق اظهار نظر ندارند و گاه چیزی نگوییم و یک راست حوالهشان دهیم «به جهنم»؟!
ایران
ریشهیابی بیاخلاقی سیاسی
محمدتقی فاضلمیبدی: تا زمانی که امکان نقد و اظهار نظر عادلانه در کشور به وجود نیاید و فضای رسانههای عمومی توازن و تعادل منطقی خود را پیدا نکنند، کسانی خواهند بود که بتوانند بدون نگرانی از هزینههای بعدی، آنطور که میخواهند و باب میلشان است، حرف بزنند و دیگران را متهم کنند. همین مورد را میتوان درباره نظام حقوقی و اداری کشور هم توضیح داد. در واقع دوقطبی مدنظر رئیسجمهوری از جایی ریشه میگیرد که در امکانات حقوقی و اجتماعی گروههای مختلف برای فعالیت و اظهار نظر، دوقطبیهای جدی به چشم میخورد که یک گروه را در اکثر مقاطع در جایگاه محق قضایا و جمعی دیگر را در جایگاه محکوم طبیعی قرار میدهد. اگر نگرانی از شیوع بیاخلاقی و تخریب و همینطور تعمیق دوقطبیها در جامعه جدی باشد، مسائل گفتهشده چیزی است که نیاز به توجه بسیار بیشتر و عمیقتری دارند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.