سیستانوبلوچستان در جستوجوی جایگاه واقعی
در تقویم رسمی و نمادین استانها، «روز سیستانوبلوچستان» بیش از آنکه یک مناسبت تشریفاتی باشد، ایستگاهی برای تأمل در پیوند میان گذشتهای کهن و اسطورهای و آیندهای است که هنوز در سایه محرومیتهای انباشته، مجال شکوفایی کامل نیافته است.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
مهراب طوقی - فعال اجتماعی
در تقویم رسمی و نمادین استانها، «روز سیستانوبلوچستان» بیش از آنکه یک مناسبت تشریفاتی باشد، ایستگاهی برای تأمل در پیوند میان گذشتهای کهن و اسطورهای و آیندهای است که هنوز در سایه محرومیتهای انباشته، مجال شکوفایی کامل نیافته است. این روز، فرصتی است تا از سویی به میراث سترگ «شهر سوخته و قلعه بمپور» و فرهنگ غنی مردمان این دیار ببالیم و از سوی دیگر، با نگاهی واقعبینانه به وضعیت موجود، مطالبات بحق شهروندان این استان را بازخوانی کنیم. سیستانوبلوچستان نه یک پیرامون دوردست، بلکه یکی از ستونهای اصلی تمدنی ایران است. قله تفتان، نخلستانهای سربلند و کرانههای سواحل مکران، تنها نمادهای جغرافیایی نیستند؛ آنها شاهدان عینی تاریخ پرفرازونشیب مردمی هستند که با وجود تمامی ناملایمات، مرزبانان حدود فرهنگی و جغرافیایی این سرزمین بودهاند. اما امروز، این «روز» باید به فرصتی برای گذار از «توصیف محرومیت» به «تحقق توسعه» تبدیل شود. مردم سیستانوبلوچستان همسو با اراده جمعی برای آبادانی، مطالبات مشخصی دارند که تحقق آنها نهتنها خواست مردم، بلکه ضرورتی ملی است:
۱. عدالت در توسعه زیرساختی و صنعتی: استان پهناور سیستانوبلوچستان نیازمند جهشی بزرگ در زیرساختهای حملونقل (جادههای ایمن، فرودگاه و راهآهن) و زیرساختهای انرژی است. شکاف توسعهیافتگی میان این استان و سایر نقاط کشور، نهتنها مانعی برای رشد اقتصادی، بلکه مانعی برای آمایش سرزمینی است. نگاه عدالتمحور به توزیع منابع، احیا و توسعه معادن و گسترش صنایع تولیدی از مطالبات اصلی نخبگان و مردم این دیار است.
۲. آموزش و توانمندسازی سرمایه انسانی: یکی از بزرگترین سرمایههای سیستانوبلوچستان، نیروی انسانی جوان و بااستعداد آن است. اما شاخصهای نگرانکننده آموزشی و کمبود فضای استاندارد تحصیلی، سدی بزرگ در برابر آیندهسازی این نسل است. مطالبه مردم، نه کمکهای مقطعی، بلکه سرمایهگذاری پایدار روی توسعه فضاهای آموزشی و «آموزش باکیفیت» است تا فرزندان این سرزمین بتوانند در عرصههای ملی و بینالمللی نقشآفرین باشند.
۳. مدیریت بحرانهای زیستمحیطی و معیشتی: خشکسالیهای پیدرپی و بحران آب در شمال و جنوب استان، معیشت هزاران خانوار را نشانه رفته است. مطالبه جدی، تدوین و اجرای طرحهای جامع مدیریت منابع آبی با رویکرد مشارکت بومی و بینالمللی است. حمایت از فعالان صنایع دستی و گردشگری و توسعه ظرفیتهای تجارت مرزی (زمینی و دریایی) راهکارهایی است که میتواند به اولویت اجرائی تبدیل شود.
روز سیستان و بلوچستان، روزِ یادآوری این پیمان است: توسعهیافتگی ایران، بدون شکوفاییِ سیستان و بلوچستان ممکن نیست. باید اذعان کرد که برقراری توازن در توزیع فرصتها، تقویت و اعتماد به مدیریت بومی آزمون اصلی دولتمردان در برابرِ این مردم است. مردم سیستان و بلوچستان با وجود تمام چالشها، با اتکا به ظرفیتهای انسانی بینظیر و با تکیه بر فرهنگ اصیل خود، به دنبال سرزمینی آبادتر و آیندهای روشنتر هستند؛ آیندهای که در آن، عزت و کرامت انسانی و عدالت اجتماعی، نه یک شعار، که واقعیتی ملموس در زندگی روزمره باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.
