ای کهن‌ایران زخمی! نوروز بار دیگر دارد از راه می‌رسد

در آستانه «نوروز باستانی» هستیم و امسال تیز مانند برخی مقاطع در تاریخ پرفرازونشیب میهن، شرایط ویژه‌ای بر کشور حاکم است؛ بار دیگر عفریت جنگ بر «ایران کهن» ظاهر شده و فضای جامعه را پر از رنج کرده و بر دردهای سالیان اخیر مردم افزوده است. ایرانیان در گذر هزاره‌ها، روزهایی از این‌دست را دیده و پشت سر گذاشته‌اند و آنچه در پایان برجای مانده، «ایران» و آیین‌های کهن و میراث این مرزوبوم بوده است. اگرچه جنگ، رخداد تلخی است و ممکن است جان‌های بی‌گناهی را بگیرد و فجایعی به‌بار آورد، اما یکی از جلوه‌های «تاب‌‌آوری» جامعه این است که حتی در شرایط سختی چون جنگ نیز بتوان برگزاری، بزرگداشت و وفاداری به آیین‌ها و رسوم را در آن مشاهده کرد؛ روشن است که در چنان اوضاعی، منظور از این جریان زندگی، یک جریان طبیعی و عادی نیست که خیلی چیزها در آن، روال همیشگی خود را داشته باشد، بلکه منظور این است که با وجود دشواری‌ها و رنجی که همراه آدمیان است، باز هم بتوان به‌جاآوردن رسوم‌ ملی، رفتار ملت بر پایه فرهنگ و ارزش‌های کهنی چون ایثار، عاشق‌شدن انسان‌ها و نمونه‌هایی مانند اینها را - حتی به‌صورت محدود یا متناسب با شرایط - به چشم دید. و عمده «ملت ایران» نشان داده‌اند که به آیین‌های ملی خویش وفادار هستند. اکنون که به روزهای پایانی سال نزدیک می‌شویم، بزرگ‌ترین رخداد ملی ما، یعنی «نوروز»، در راه است و نوروز، آیینی است که در تاروپود ملت ایران تنیده شده و ایرانیان از روزگاران دیرین با آن زیسته و هرگز از برگزاری مراسمات این عید باستانی حتی در سختی‌ها و جنگ نیز غفلت نکرده‌اند. آنان همچنان که به‌یاد درگذشتگان خود بوده‌اند، با امید به برآمدن نور و سپیدی، چراغ و پرچم این آیین کهن را نیز روشن و برافراشته نگه‌ داشته‌اند. با وجود سختی زندگی و اقتصاد خانواده و در کنار پدیده شوم و جانکاه جنگ، امسال هم به پیروی از روال تاریخی رایج، عمل خواهیم کرد و ضمن گرامی‌داشت یاد درگذشتگان و آرزوی بهبود بیماران، برای نیک‌روزی میهن دعا خواهیم کرد؛ اگرچه با ساده‌‌ترین سفره‌های «هفت‌سین» یا سفره‌های تب‌گرفته از رنج معیشت، نوروز را همراهی کنیم. ملت ایران این پیام را از ژرفای روزگاران دریافته‌اند و بدان پایبند هستند که: نوروز یکی از رموز ماندگاری این ملت کهن و تاریخی است. در پایان این یادداشت، چند بیتی از یکی از سروده‌هایم را - که سال‌ها پیش برای نوروز آماده کرده بودم - به پیشگاه خوانندگان تقدیم می‌کنم؛ تا چه قبول افتد و چه در نظر آید:
چون رخت برببندد سرما پس از سپندان | و آنگه که گل بروید در مقدم بهاران
می‌جوشد از درونم آهنگ نیک هر سال | بانگ و نوای سبز شادی به گاه باران
از گردش زمانه و از گاه شاه‌جمشید | این پند مانده در یاد از عمق روزگاران:
در دل کنی دعایی بر خوان جشن نوروز | یابی تو حاجتت را همگام نوبهاران
بر ذهن خود سپر ساز این ارث نیکوان را | هرگه که قصد جانت در سر کنند عنودان
بگذار تا گریزد یک‌چند غم، که هشیار | هرگز نمی‌بَرد یاد از گوهرش نیاکان
من باورم همین است در مطلع بهاران | نوروز، ماندگار است در سرزمین ایران

عید باستانی و ماندگار نوروز بر همه ملت ایران فرخنده باد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «بله» و «روبیکا» بپیوندید.