تعویق انتخابات «اتفاقی مبارک» یا بلاتکلیفی مدیریتی؟
همزمان با تداوم ابهام در زمان برگزاری انتخابات شوراها، بحث درباره ضرورت تعویق یا اجرای آن در فضای پساجنگی همچنان ادامه دارد. حجت نظری، عضو شورای پنجم شهر و از موافقان تأخیر در برگزاری انتخابات هفتم شوراهای شهر تهران به مسئله «انسجام ملی» اشاره میکند؛
به گزارش گروه رسانهای شرق،
آتیه آنلاین: همزمان با تداوم ابهام در زمان برگزاری انتخابات شوراها، بحث درباره ضرورت تعویق یا اجرای آن در فضای پساجنگی همچنان ادامه دارد. حجت نظری، عضو شورای پنجم شهر و از موافقان تأخیر در برگزاری انتخابات هفتم شوراهای شهر تهران به مسئله «انسجام ملی» اشاره میکند؛ مفهومی که به گفته او در روزهای اخیر در میدان نبرد و همچنین در سطح جامعه شکل گرفته است. نظری توضیح میدهد در شرایط فعلی، گروههای مختلف سیاسی و اجتماعی اختلافات را کنار گذاشته و در برابر دشمن، نوعی وحدت کمسابقه ایجاد شده است؛ وضعیتی که هم در جبهههای نظامی و هم در فضای شهری و اجتماعی قابل مشاهده است.
به باور او، ورود به فضای انتخاباتی و آغاز رقابتهای سیاسی میتواند این انسجام را مخدوش کند؛ چراکه رقابتهای انتخاباتی ذاتا با طرح اختلافات، نقدها و تقابلهای سیاسی همراه است و همین امر ممکن است وحدت شکلگرفته را تحت تأثیر قرار دهد. نظری هشدار میدهد در چنین شرایطی، برخی جریانهای سیاسی بهویژه در میان اصولگرایان که به گفته او در برخی میدانها نقش مدیریتی دارند، ممکن است از فضای موجود برای تبلیغات سیاسی بهرهبرداری کنند؛ موضوعی که از نظر او «بههیچوجه اتفاق مبارکی نیست».
در بخش دیگری از این اظهارات، نظری به نقش بازیگران خارجی، بهویژه اسرائیل اشاره میکند. او معتقد است در شرایط فعلی، دشمن فقط به میدان نبرد نظامی اکتفا نمیکند و تلاش دارد از ابزارهای سیاسی نیز برای اعمال فشار بر ایران استفاده کند. از جمله این ابزارها، به گفته او، «تبدیل انتخابات به یک رفراندوم سیاسی درباره مشروعیت نظام» است.
نظری توضیح میدهد در صورت برگزاری انتخابات و پایینبودن میزان مشارکت، این موضوع میتواند از سوی مخالفان خارجی به عنوان نشانهای از کاهش مشروعیت نظام تفسیر و برجسته شود؛ حتی اگر انتخابات ماهیتی محلی داشته باشد. به باور او، چنین فضاسازیهایی میتواند بهانهای برای افزایش فشارهای بینالمللی علیه ایران فراهم کند.
نظری در ادامه تحلیل خود از وضعیت انتخابات در شرایط جنگی، با تصریح بر اهمیت ذات انتخابات، آن را رویدادی مثبت و ضروری برای مشارکت سیاسی میداند، اما همزمان تأکید میکند شرایط خاص کشور، اقتضائات متفاوتی را تحمیل کرده است. او با اشاره به تهدیدات امنیتی، از احتمال حمله به یکی از صندوقهای اخذ رأی در ساعات اولیه با هدف ایجاد رعب و وحشت و کاهش مشارکت شهروندان سخن میگوید و ادامه میدهد: دشمن تلاش دارد فرایندهای دموکراتیک را هدف قرار دهد و مانع حضور مردم در پای صندوقهای رأی شود.
در عین حال، او به ماهیت «بینبخشی» انتخابات اشاره میکند؛ فرایندی که صرفا در اختیار وزارت کشور نیست و برای برگزاری آن، مجموعهای از نیروهای نظامی، انتظامی و امنیتی نیز درگیر میشوند. به گفته نظری، در شرایطی که این نیروها درگیر مأموریتهای مهمتری در جبهههای دیگر هستند، اختصاص آنها به برگزاری انتخابات میتواند به تضعیف اولویتهای امنیتی کشور منجر شود.
از همین رو او تعویق انتخابات را در مجموع «اتفاقی مبارک» ارزیابی میکند اما در عین حال نسبت به نحوه اجرای این تصمیم انتقاد دارد. به باور او، اعلام تعویق بدون تعیین یک تاریخ مشخص و موکولکردن آن به «دو ماه پس از برقراری صلح» باعث ایجاد بلاتکلیفی در سطوح مختلف مدیریتی شده است.
نظری توضیح میدهد این ابهام نهتنها برای شهروندان، بلکه برای مدیران شهری، اعضای شوراها، شهرداریها و دهیاریها نیز چالشبرانگیز است؛ چراکه مشخص نیست دوره مسئولیت آنها دقیقا تا چه زمانی ادامه خواهد داشت و چه زمانی باید مسئولیت را به افراد بعدی واگذار کنند.
او در ادامه چند سناریوی جایگزین را پیشنهاد میکند: تعیین یک تاریخ دقیق برای برگزاری انتخابات، برگزاری همزمان انتخابات شوراها با انتخابات ریاستجمهوری آینده یا حتی اعلام پایان دوره شوراهای فعلی و سپردن اداره امور به سرپرستان منصوب از سوی وزارت کشور تا زمان برگزاری انتخابات بعدی، البته با تأکید بر اینکه در هر صورت باید زمان برگزاری مشخص باشد. نظری به مسئله بهرهبرداری سیاسی از فضاهای غیرانتخاباتی نیز اشاره میکند. او اذعان دارد حتی در شرایط فعلی نیز برخی استفادههای تبلیغاتی از فضا صورت میگیرد، اما هشدار میدهد با انتخاباتیشدن فضا، این رقابتها بهمراتب شدیدتر و پررنگتر خواهد شد.