الگوی دستورهای ترامپ تحلیل شد
در ماههای نخست بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید در ژانویه ۲۰۲۵، یکی از مفاهیمی که بیش از هر چیز در تحلیلهای رسانهای تکرار میشد، «سرعت» بود؛ سرعت صدور فرمانهای اجرائی، سرعت تغییر مدیران و... . به این ترتیب، پروژهای با عنوان «Trump Action Tracker» یا «ترامپ اکشن ترکر» شکل گرفت؛ ابتکاری که توسط «کریستینا پاگل»، استاد تحقیق در عملیات در حوزه سلامت راهاندازی شد و هدفش مستندسازی منظم و طبقهبندیشده اقدامات و اظهارات دولت ترامپ است.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
در ماههای نخست بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید در ژانویه ۲۰۲۵، یکی از مفاهیمی که بیش از هر چیز در تحلیلهای رسانهای تکرار میشد، «سرعت» بود؛ سرعت صدور فرمانهای اجرائی، سرعت تغییر مدیران و... . به این ترتیب، پروژهای با عنوان «Trump Action Tracker» یا «ترامپ اکشن ترکر» شکل گرفت؛ ابتکاری که توسط «کریستینا پاگل»، استاد تحقیق در عملیات در حوزه سلامت راهاندازی شد و هدفش مستندسازی منظم و طبقهبندیشده اقدامات و اظهارات دولت ترامپ است. گزارش مفصل نشریه تایمز هایر اجوکیشن که هفته پیش منتشر شده است، نشان میدهد این پروژه چگونه از دل یک کنجکاوی فردی به «آشفتگی خبری» درباره ترامپ گذر کرده و به یک «پایگاه داده» نسبتا گسترده تبدیل شده است.
پاگل کیست؟
«کریستینا پاگل» در دوران همهگیری کووید۱۹ به عنوان یک تحلیلگر داده و ریاضیدان شناخته شد؛ فردی که با اتکا بر مدلهای آماری، روندهای شیوع و پیامدهای سیاستهای عمومی را توضیح میداد. همین پیشینه باعث شد او به سیاست نیز با رویکردی دادهمحور نگاه کند. درواقع او بهجای تمرکز بر تیترهای روزانه، به ثبت منظم و تحلیل الگوها در بازه زمانی طولانیتر اقدام کرد. به نوشته تایمز، پاگل میگوید در هفتههای اول دولت جدید ترامپ، حجم تصمیمها، دستورها و اعلامیهها آنقدر زیاد بود که بسیاری را متعجب کرد و برخی دیگر آن را «بینظم» یا «واکنشی» تلقی میکردند. اما پاگل به تدریج دریافت که اگر این اقدامات بهصورت دادههای قابل جستوجو و قابل طبقهبندی کنار هم قرار گیرند، الگوهای مشخصتری دارند.
کشف الگو: او پس از مدتی بررسی، دریافت یکی از مفاهیمی که در تحلیل این وضعیت پیش از همه مشخص است، تاکتیکی است که «استیو بنن» سالها پیش با عنوان «پرکردن میدان» مطرح کرده بود. طبق این تاکتیک، تولید و انتشار حجم بالایی از تصمیمها، پیامها و تغییرات بهگونهای باید باشد که رسانهها و مخالفان نتوانند بر یک موضوع تمرکز کنند. پاگل در گفتوگو با تایمز استدلال میکند که چنین راهبردی، حتی اگر عامدانه هم طراحی نشده باشد، نتیجهای مشخص را در پی خواهد داشت و به فرسایش ظرفیت نظارتی رسانهها و نهادهای مدنی منجر میشود. از نگاه او، «ترامپ اکشن ترکر» تلاشی است برای خنثیکردن سردرگمی رسانهها و نهادهای مدنی. این پروژه، سیل پراکنده اخبار را به یک آرشیو ساختاریافته تبدیل میکند.
۲۵۰۰ مورد اقدام علیه دموکراسی
براساس گزارش تایمز، این پروژه با همکاری گروه کوچکی از داوطلبان اداره میشود و از ژانویه ۲۰۲۵ تاکنون نزدیک به دوهزارو ۵۰۰ مورد اقدام، اظهارنظر یا تصمیم رسمی را ثبت کرده است که در یک نکته مشترک هستند: «حمله به دموکراسی» که پاگل آنها را با عنوان کلی «حملات به دموکراسی» دستهبندی کرده است. این اقدامات در حوزههای مختلف ازجمله اختیارات اجرائی و تغییر در سازوکارهای اداری، سیاستهای مهاجرتی، علم و سلامت عمومی، آموزش عالی و مدارس، نهادهای فرهنگی مانند موزهها و رسانه و آزادی بیان طبقهبندی شدهاند. پاگل در این گفتوگو به نکته دیگری هم اشاره میکند و آن سهم بالای حوزه علم، دانشگاهها و نهادهای فرهنگی در این فهرست است. او معتقد است دانشگاهها معمولا کانون نقد و مقاومت مدنی هستند و به همین دلیل در دولتهایی همچون دولت ترامپ و گرایش اقتدارگرایانه آنها، بیشتر هدف تغییر و فشار قرار میگیرند. البته حامیان ترامپ معتقدند این اقدامات در چارچوب «اصلاح ساختار بوروکراتیک»، «بازگرداندن اختیارات اجرائی» یا «اجرای وعدههای انتخاباتی» انجام شده و میشود.
ردیابی: این پروژه توانسته نکته دیگری را نیز کشف کند: امکان ردیابی «پیوندهای زمانی» میان تصمیمهای اولیه و پیامدهای بعدی در این پروژه ممکن و فراهم شده است. پاگل در تحلیل خود میگوید: «بسیاری از تصمیمهایی که در هفتههای اول دوره ریاستجمهوری ممکن است فنی یا کماهمیت به نظر برسند، در عمل زیرساخت حقوقی یا اداری لازم را برای تغییرات بزرگتر در مراحل بعدی فراهم میکنند». به عنوان مثال، تغییر در ساختار یا اختیارات برخی نهادهای اجرائی میتواند در آینده بر نحوه اجرای قوانین مهاجرتی، نظارت انتخاباتی یا تخصیص بودجه تأثیر بگذارد.
آخرین مطالب منتشر شده در روزنامه شرق را از طریق این لینک پیگیری کنید.
