پزشکیان در پیام به مردم آمریکا:
انتخاب میان تقابل و تعامل، آینده نسلها را رقم میزند
رئیسجمهوری در پیامی به مردم آمریکا با تأکید بر اینکه جهان امروز در نقطهای است که تداوم مسیر تقابل، بیش از هر زمان دیگری پرهزینه و بینتیجه است، تصریح کرد: انتخاب میان تقابل و تعامل، یک انتخاب واقعی و سرنوشتساز است؛ انتخابی که پیامدهای آن، آینده نسلها را رقم خواهد زد.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
رئیسجمهوری در پیامی به مردم آمریکا با تأکید بر اینکه جهان امروز در نقطهای است که تداوم مسیر تقابل، بیش از هر زمان دیگری پرهزینه و بینتیجه است، تصریح کرد: انتخاب میان تقابل و تعامل، یک انتخاب واقعی و سرنوشتساز است؛ انتخابی که پیامدهای آن، آینده نسلها را رقم خواهد زد. او در بخشی از نامه خود نوشته است:
ملت ایران هیچ دشمنی با ملتهای دیگر، ازجمله مردم آمریکا، اروپا و همسایگان خود نداشته است. ایرانیان، حتی در مواجهه با مداخلات و فشارهای دولتهای خارجی در طول تاریخ، همواره میان ملتها و دولتها تمایز قائل شدهاند؛ این یک اصل ریشهدار در ذهن و فرهنگ این ملت است، نه یک موضع مقطعی. بر همین اساس، تصویرسازی از ایران بهعنوان یک تهدید، نه با واقعیت تاریخی سازگار است و نه با واقعیتهای عینی امروز. این تصویر، محصول نیازهای سیاسی و اقتصادی ساختارهای قدرت است؛ نیاز به دشمنسازی برای توجیه فشار، حفظ برتری نظامی، تغذیه صنایع تسلیحاتی و مدیریت بازارهای راهبردی. در چنین چارچوبی، اگر تهدیدی وجود نداشته باشد، ساخته میشود. پزشکیان ادامه داده است: در نتیجه همین رویکرد است که امروز بیشترین تمرکز نیروها، پایگاهها و ظرفیتهای نظامی ایالات متحده در پیرامون ایرانی شکل گرفته است که دستکم از ابتدای حیات ایالات متحده آغازگر هیچ جنگی نبوده است. تجاوزات اخیر آمریکا از مبدأ این پایگاهها، تهدیدآمیز بودن چنین حضوری را به اثبات رسانده و بدیهی است که هیچ کشوری در برابر چنین شرایطی، از تقویت توان دفاعی خود صرفنظر نخواهد کرد؛ آنچه ایران انجام داده و میدهد، تنها واکنش و دفاع است و نه آغاز حمله، جنگ و تجاوز. او همچنین نوشته است: روابط ایران و آمریکا بر پایه تقابل شکل نگرفته بود و ارتباط میان دو ملت، بدون خصومت و تنش پیش میرفت. نقطه عطف این مسیر، کودتای ۱۳۳۲ بود؛ مداخلهای که با هدف مقابله با ملیشدن منابع ایران صورت گرفت، روند دموکراسی را متوقف کرد، دیکتاتوری را بازگرداند و بیاعتمادی را در ذهن ایرانیان نسبت به سیاستهای ایالات متحده شکل داد. این بیاعتمادی، با حمایت از حکومت پیش از انقلاب، پشتیبانی از صدام حسین در جنگ تحمیلی، اعمال طولانیترین و گستردهترین تحریمها و در نهایت، اقدامات نظامی مستقیم علیه ایران هر روز عمیقتر شده است.
با وجود این فشارها، ایران نهتنها تضعیف نشده، بلکه در حوزههای مختلف تقویت شده است: رشد چشمگیر و سهبرابری سطح سواد (از ۳۰ درصد به ۹۰ درصد)، توسعه آموزش عالی، پیشرفت در فناوریهای نوین، گسترش خدمات بهداشتی و تقویت چشمگیر و غیرقابل مقایسه زیرساختها، نشاندهنده ظرفیت درونی و توان سازگاری این کشور است. این واقعیتها، مستقل از روایتهای رسانهای، قابل مشاهده و سنجشاند.
او در پایان آورده: من از شما دعوت میکنم بهجای توجه به تبلیغات رسانهای هدفمند که خود بخشی از جنگ است، به دوستان خود که به ایران آمدهاند، به آمار ایرانیانی که پس از تحصیلات عالی در ایران در بهترین دانشگاههای جهان در حال تدریس و تحقیق یا در مهمترین شرکتها در حال کار هستند نگاه کنید. آیا این واقعیات با آنچه رسانه از ایران به شما میگوید مطابقت دارد؟ جهان امروز در نقطهای قرار دارد که تداوم مسیر تقابل، بیش از هر زمان دیگری پرهزینه و بینتیجه است. انتخاب میان تقابل و تعامل، یک انتخاب واقعی و سرنوشتساز است؛ انتخابی که پیامدهای آن، آینده نسلها را رقم خواهد زد. ایران در طول هزاران سال حیات پرافتخار خود متجاوزان بسیاری را دیده است؛ از آنها جز نام ننگی در تاریخ نمانده و ایران همچنان پرافتخار ایستاده است.
