دغدغه سفر کاروان ایران به آمریکا رفع میشود؟
تاج و دوستان پشت گیت
رئیس فدراسیون فوتبال پیشتر گفته بود اگر ویزای حتی یک نفر صادر نشود، به آمریکا نخواهیم رفت
تیم ملی فوتبال ایران در شرایطی خود را برای حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ آماده میکند که مسائل اداری و دیپلماتیک مرتبط با سفر به آمریکا به یکی از دغدغههای اصلی فدراسیون فوتبال تبدیل شده است. در روزهایی که مسئولان فدراسیون از حل مشکلات ویزا و هماهنگیهای لجستیکی سخن میگویند، انتشار خبر ردشدن ویزای ۱۵ نفر از اعضای کاروان تیم ملی، موجی از پرسشها را درباره برنامهریزیهای انجامشده به وجود آورده است.
به گزارش گروه رسانهای شرق،
سپهر خرمی-خبرنگار ورزشی: تیم ملی فوتبال ایران در شرایطی خود را برای حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ آماده میکند که مسائل اداری و دیپلماتیک مرتبط با سفر به آمریکا به یکی از دغدغههای اصلی فدراسیون فوتبال تبدیل شده است. در روزهایی که مسئولان فدراسیون از حل مشکلات ویزا و هماهنگیهای لجستیکی سخن میگویند، انتشار خبر ردشدن ویزای ۱۵ نفر از اعضای کاروان تیم ملی، موجی از پرسشها را درباره برنامهریزیهای انجامشده به وجود آورده است. این اتفاق تنها چند روز پس از انتقادها نسبت به انتخاب کمپ اقامتی تیم ملی در مکزیک رخ داده است؛ تصمیمی که از همان ابتدا با تردیدهای فراوانی همراه بود. حالا در کنار انتقادهای فنی و تدارکاتی، مسئله محدودشدن تعداد افراد همراه کاروان ایران نیز به موضوعی شایان توجه تبدیل شده است؛ موضوعی که نهتنها بر روند آمادهسازی تیم ملی سایه انداخته، بلکه بار دیگر بحث مدیریت اجرائی فدراسیون فوتبال در آستانه مهمترین رویداد فوتبالی جهان را به صدر اخبار بازگردانده است. مهمترین افرادی که از سوی دولت آمریکا ریجکت شدهاند، دو آنالیزور تیم ملی هستند؛ امری که کار را برای امیر قلعهنویی بسیار سختتر از همیشه کرده است. در این گزارش قصد داریم روند آمادهسازی و چالشهای تیمی را بنویسیم که فقط در روز مسابقه میتواند وارد خاک آمریکا شود و بلافاصله بعد از سوت پایان دیدار توسط داور، باید از ورزشگاه خارج شده و به مکزیک برگردد.
کمپ مکزیک؛ گلبهخودی فدراسیون فوتبال
پیش از آنکه موضوع ریجکتشدن برخی اعضای کاروان تیم ملی مطرح شود، انتخاب کمپ اقامتی ایران در مکزیک مورد انتقاد کارشناسان قرار گرفته بود. تصمیمی که قرار بود مشکلات صدور ویزا و ورود به آمریکا را کاهش دهد، اما در عمل چالشهای تازهای را پیشروی ملیپوشان قرار داده است. براساس برنامه اعلامشده، تیم ملی در مکزیک مستقر خواهد شد و برای انجام مسابقات خود ناچار است مسیر نسبتا طولانی تا محل برگزاری برخی دیدارها را طی کند. گفته میشود فاصله کمپ انتخابی تا ورزشگاه محل مسابقه حدود سه ساعت و ۲۰ دقیقه به صورت زمینی است؛ مسئلهای که میتواند در روزهای حساس جام جهانی روی کیفیت آمادهسازی بازیکنان تأثیر بگذارد. یکی از مهمترین پیامدهای این تصمیم، از دست رفتن فرصت تمرین رسمی شب قبل از مسابقه در ورزشگاه میزبان است. تمرینی که در فوتبال حرفهای اهمیت زیادی دارد و بازیکنان در آن با شرایط زمین، نور ورزشگاه و فضای مسابقه آشنا میشوند. منتقدان معتقدند فدراسیون فوتبال برای حل یک مشکل اداری، خود را درگیر مشکلات فنی و تدارکاتی بزرگتری کرده است. در شرایطی که بسیاری از تیمهای حاضر در جام جهانی تلاش میکنند نزدیکترین کمپ ممکن را به محل مسابقات انتخاب کنند، تصمیم فدراسیون ایران اکنون بهعنوان یک «گلبهخودی مدیریتی» مورد ارزیابی قرار میگیرد؛ تصمیمی که ممکن است هزینههای فنی آن در جریان مسابقات نمایان شود. تصور کنید تیم ملی ایران با نیوزیلند در خاک آمریکا مسابقه دارد، اما کاروان ایران فقط میتواند سه ساعت قبل از سوت آغاز این دیدار وارد ورزشگاه شود و نکته عجیب اینکه با توجه به صادرشدن ویزای ساعتی از سوی وزارت امور خارجه آمریکا، بازیکنان ایران بلافاصله بعد از سوت پایان هر سه دیدار باید بهسرعت ورزشگاه را ترک کرده و از خاک ایالات متحده خارج شوند! بیاغراق با چنین شرایطی، بازیکنان ایران حتی فرصت دوشگرفتن در رختکن را ندارند؛ چون باید دو ساعت پس از پایان مسابقه از خاک آمریکا خارج شوند.
وظایف 15 نفری که ریجکت شدند چه بود؟
پس از انتشار خبر ردشدن ویزای ۱۵ نفر از عوامل تیم ملی، نگاهها به سمت فهرست افرادی جلب شد که نتوانستهاند مجوز ورود دریافت کنند. بخش درخور توجهی از این افراد در زمره عوامل اجرائی، رسانهای، پشتیبانی و برخی نیروهای همراه کاروان قرار دارند و جزء بازیکنان یا اعضای اصلی کادر فنی محسوب نمیشوند. انتشار اسامی این افراد باعث شد بحث تازهای درباره ضرورت حضور هر یک از آنها در جام جهانی شکل بگیرد. برخی معتقدند در تورنمنتی به بزرگی جام جهانی، حضور نیروهای رسانهای، تدارکاتی و اجرائی برای پوشش کامل نیازهای تیم ضروری است و حذف آنها میتواند بار کاری اعضای باقیمانده را افزایش دهد. در مقابل، عدهای نیز اعتقاد دارند اولویت اصلی باید حضور بازیکنان و کادر فنی باشد. در همین ارتباط، وزارت امور خارجه آمریکا در توضیح روند صدور ویزا اعلام کرده است ویزاهای لازم برای بازیکنان، اعضای اصلی کادر فنی و افراد ضروری مرتبط با حضور تیم ملی صادر شده و محدودیتها شامل برخی از افراد خارج از این دایره بوده است. همین توضیح نشان میدهد که از نگاه طرف آمریکایی، اصل حضور تیم ملی و انجام مسابقات با مشکلی مواجه نیست، اما درباره همه همراهان کاروان الزاما چنین رویکردی وجود ندارد. بااینحال، پرسش اصلی اینجاست که آیا فدراسیون فوتبال از ابتدا نسبت به احتمال ردشدن ویزای بخشی از همراهان کاروان آگاهی داشته و برای آن برنامه جایگزین در نظر گرفته بود یا خیر؟ موضوعی که هنوز پاسخ شفافی برای آن ارائه نشده است. بهطور مثال، صادرنشدن ویزای دو آنالیزور تیم ملی میتواند چالشی جدی برای امیر قلعهنویی ایجاد کند. با ردشدن ویزای آنالیزورهای ایران، عملا آنها نهتنها فرصت حضور در آمریکا را از دست دادهاند، بلکه نمیتوانند در روز مسابقات، عملکرد رقبای ایران را نیز در خود ورزشگاهها رصد کنند. براساس اطلاعاتی که در رسانههای معتبر خارجی منتشر شده، فهرست ردشدگان اعضای تیم ملی ایران شامل نفرات زیر است: مهدی تاج رئیس فدراسیون، مهدی محمدنبی مدیر تیم، محسن معتمدکیا مدیر رسانه، مهدی خراطی مدیر اجرائی، مسعود اردشیر عضو اجرائی، مهدی ملکآباد رئیس حراست، سروش سلماسی آنالیزور، مهرپویا اسدی آنالیزور، رضا جاودان تدارکات، حامد افضلی بینالملل، سیامک قلیچخانی رسانه، امید جمالی رئیس بینالملل.
مشکل عراقیها حل شد
ایران تنها کشوری نیست که در مسیر حضور در مسابقات بینالمللی با چالشهای مرتبط با ویزا روبهرو شده است؛ نمونه مشابه این موضوع را میتوان در پرونده تیم ملی عراق و مهاجم سرشناس این تیم، ایمن حسین مشاهده کرد. در ماههای گذشته نگرانیهایی درباره روند صدور ویزای برخی اعضای کاروان عراق مطرح شد و حتی رسانههای عراقی از احتمال بروز مشکلات جدی برای حضور برخی نفرات در رقابتها خبر داده بودند. در آن مقطع، موضوع به یکی از دغدغههای اصلی فدراسیون فوتبال عراق تبدیل شد و رایزنیهای گستردهای میان مسئولان این کشور و نهادهای مرتبط انجام شد. سرانجام پس از مذاکرات و پیگیریهای دیپلماتیک، مشکل برطرف شد و ویزای ایمن حسین و سایر افراد مورد نیاز صادر شد تا عراق بتواند بدون دغدغه وارد مرحله آمادهسازی شود. همین تجربه نشان میدهد که در بسیاری از موارد، پیگیریهای حقوقی و دیپلماتیک میتواند موانع موجود را برطرف کند؛ به شرط آنکه از زمان کافی و برنامهریزی دقیق برخوردار باشد. اکنون برخی کارشناسان معتقدند فدراسیون فوتبال ایران نیز باید از ماهها قبل با حساسیت بیشتری موضوع ویزا را دنبال میکرد تا در فاصله کوتاه مانده تا مسابقات، با چنین حاشیههایی مواجه نشود؛ زیرا هرچه زمان کمتری تا آغاز رقابتها باقی بماند، امکان حل مشکلات نیز دشوارتر خواهد شد.
وعده تاج؛ اگر ویزای حتی یک نفر صادر نشود، نمیرویم!
شاید مهمترین بخش ماجرا به اظهارات پیشین رئیس فدراسیون فوتبال بازگردد. مهدی تاج که خود او نیز جزء ریجکتیهای کاروان ایران است، در مقطعی اعلام کرده بود اگر ویزای حتی یک نفر از اعضای کاروان تیم ملی صادر نشود، ایران این موضوع را بهسادگی نخواهد پذیرفت و حتی از احتمال عدم سفر گفته بود: «موضع ما، موضع کشور است و موضع کشور هم اقتدار است. ما با آمریکا ارتباط نداریم و با فیفا در تماس هستیم و معتقدیم فیفا میزبان جام جهانی است. من فکر میکنم همه ویزاها بهطور کامل صادر خواهد شد، اما اگر صادر نشود تصمیم دیگری میگیریم». این اظهارات در زمان خود بازتاب گستردهای داشت و بهعنوان موضعی قاطع از سوی رئیس فدراسیون تلقی شد. حالا و با انتشار خبر ریجکتشدن ۱۵ نفر از همراهان تیم ملی، بار دیگر آن وعدهها مورد توجه افکار عمومی قرار گرفته است. با این وجود، آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، حفظ تمرکز فنی تیم ملی در آستانه جام جهانی است. تجربه دورههای گذشته نشان داده که حاشیههای مدیریتی و اداری میتوانند آرامش مورد نیاز یک تیم را تحت تأثیر قرار دهند. اکنون نیز فدراسیون فوتبال در شرایطی قرار گرفته که باید علاوه بر پاسخگویی درباره انتخاب کمپ مکزیک، درباره سرنوشت افراد ریجکتشده و وعدههای پیشین خود نیز توضیحات روشنی ارائه کند. جام جهانی ۲۰۲۶ با توجه به اینکه 48 تیمی است و حتی تیمهای سوم گروهها نیز شانس صعود به دور بعد را دارند، بزرگترین فرصت نسل فعلی فوتبال ایران برای ثبت یک موفقیت تاریخی است؛ موفقیتی که تحقق آن بیش از هر چیز نیازمند برنامهریزی دقیق، مدیریت حرفهای و دوری از حاشیههایی است که این روزها بیش از حد به تیم ملی نزدیک شدهاند.
