عهد ایران؛ چرا اکنون
پنجشنبه 11 دی 1404 در نقطهای از تاریخ ایران که در آن صداهای اعتراض مدنی و تودهای به نتایج سیاستگذاریها بلندتر از صداهای تحسینگرایانه بود، حزب عهد ایران متولد شد.
مجتبی بیات - عضو شورای مرکزی حزب عهد ایران
پنجشنبه 11 دی 1404 در نقطهای از تاریخ ایران که در آن صداهای اعتراض مدنی و تودهای به نتایج سیاستگذاریها بلندتر از صداهای تحسینگرایانه بود، حزب عهد ایران متولد شد. حزبی که فعالان آن، با تجربهای پر فراز و فرود و سابقهای شفاف در سیاستورزی، دستکم از انتخابات دوازدهم مجلس شورای اسلامی در سال 1402، جایگاه خود را در میانه سیاست ایران تعریف میکنند. میانهای که بازآرایی آن در وضعیت انباشتگی مسائل ضرورتی اجتنابناپذیر بود و از قضا با پیروزی مسعود پزشکیان در انتخابات ریاستجمهوری چهاردهم در سال 1403 خود را بر عرصههای سیاسی و سیاستی تحمیل کرد. بهواقع اگر شکست سیاستگذاریهای پیشین را از جمله دلالتهای جامعهشناختی برآمدن دولت چهاردهم بدانیم، تداوم آن دلالتها، با وجود همه کوششها و توفیقهای حل مسئلهای، تبیینکننده شکلگیری حزب عهد ایران است.
در همه کشورها و در هر برههای از تاریخ، تحولات خوب و بد سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و تکنولوژیک که ظرف چند سال اتفاق میافتند، بیش از هر عامل تعیینکنندهای، محصول سیاستگذاریها و عملکرد دولتها و دیگر بازیگران سیاسی است. در ایران اکنون که فشار تأمین معیشت و افول هرروزه کیفیت زندگی باعث فرسودگی روانی و اجتماعی فزاینده ایرانیان میشود و سیاستورزی غیرمسئولانه مخالفان و حامیان تعجیلگرای دولت، امید به حل مسئله را تضعیف میکند و در نتیجه سیاستورزی تودهگرایانه در حال تحمیل خود بر سیاستورزی مدنی است، حزب چپگرا و میانهروی عهد ایران خود را متعهد به کوشش اصلاحگرایانه برای بازگرداندن کشور به راه توسعه همهجانبه، فراگیر و پایدار میداند. این هدف به معنای تلاش برای حفظ و ارتقای دولت- ملت ایران با ابتنا بر نهادینهکردن راهبرد «توافقگرایی حل مسئلهای» در حزب و دیگر عرصههای سیاسی و سیاستگذاری است.
در واقع آنچنان که از مرامنامه حزب عهد ایران برمیآید، برای حفظ پدیده تاریخی و اکنونی دولت- ملت ایران در وضعیت انباشتگی انواع مسائل سیاستگذاری و فزایندگی مشکلات ریز و درشت، چارهای نیست جز وانهادن سیاستورزی خصمانه و شکلدادن به ائتلافهای حل مسئلهای در همه سطوح ملی، میانی و محلی. در همین آغاز، به عنوان عضو کوچکی از حزب عهد ایران باور دارم اگر امروز کنشگری مدنی نکنیم و فعالیت حزبی خود را به سمت و سوی ارتقای کیفیت سیاستگذاری و بهبود حکمرانی سوق ندهیم، دور نیست که نابرابری، فقر، طرد اجتماعی، فرودستسازی، تبعیض، انواع بیعدالتی و به حاشیه رفتن بیش از توسعه همهجانبه، متوازن و پایدار، صورتی بهنجار به خودبگیرد و ایران را به مسیر افول روانه سازد. امیدوارم دوشادوش هموندانم با نقشآفرینیِ مدنیِ حزبی، بیم بهنجارشدن این همه ستم را بزداییم و طرحی بدیل برای این وضعیت ناگوار و تحقق خیر جمعی ایرانیان دراندازیم. «ذینفعان زندگی و امنیت و گشایش متحد شوید! پای ایران در میان است»، «زندانی گذشتهای که دیگر وجود ندارد، نباشیم»، «اصلاحطلبی تنها راه تغییر است» و هماکنون هنگامه سیاستورزی اصلاحگرایانه است!
آخرین مقالات منتشر شده در روزنامه شرق را از طریق این لینک پیگیری کنید.
