|

اعتراف

کجاست وزیر دفاع زیباروی آمریکا یعنی آقای واین برگر که می‌خواست ریشه ایران را برکند؟ کجایند بعثی‌های عفلقی همچون صدام حسین که می‌خواستند خوزستان را به خاک خود ضمیمه کنند و روانه تهران شوند؟

کجاست وزیر دفاع زیباروی آمریکا یعنی آقای واین برگر که می‌خواست ریشه ایران را برکند؟ کجایند بعثی‌های عفلقی همچون صدام حسین که می‌خواستند خوزستان را به خاک خود ضمیمه کنند و روانه تهران شوند؟

کجاست آرین شارون قصاب صبرا و شتیلا که می‌خواست سر مار (ایران) را بکوبد. همه رفته‌اند اما ایران مثل همیشه مانده است. حتی در بدترین شرایط که از چهار سو ایران به اشغال شغالان درآمده بود، نادره‌مردی برومند از خراسان، نادرقلی‌نام، همه را سرکوب و اخراج کرد. این داستان به جایی رسیده که نتانیاهو را وادار به اعتراف کرده است که یا ما ایران را نابود می‌کنیم یا ایران ما را. تاریخ نشان داده که ایران نابودشدنی نیست؛ پس در وجود و ذهن او نابودی اسرائیل رقم خورده است. نقل‌ قولی منسوب به نویسنده معروف یهودی، یوال نوح هراری که کمی تا قسمتی هم صهیونیست است، وجود دارد که می‌گوید: تاریخ انباشته از جنازه امپراتوری‌هایی‌ است که قدرت نظامی را با برتری تمدنی اشتباه گرفته‌اند. ایران یک «کشور-ملت» به معنای مدرن کلمه نیست، بلکه یک «کشور-تمدن» است که از تمام امپراتوری‌هایی که سعی در دفن‌کردنش داشتند، بیشتر عمر کرده است. شما نمی‌توانید فرهنگی را که در تار و پود شناخت بشری بافته شده، به صفر برسانید (یعنی کاری کنید که همه چیز را از صفر شروع کند). نابودکردن ایران مانند «لوبوتومی»‌کردن (جراحی تخریب مغز) حافظه جمعی گونه انسان است. قدرت زودگذر است، اما یک داستان سه‌هزارساله شکست‌ناپذیر است. البته این گفته منسوب به نوح هراری بسیار زیبا و برای ما فریبندگی دارد، اما شاید درون آن شیطنت‌هایی مشابه شیطنت‌های هم‌پیاله‌ای‌هایش دیده شود؛ همانند آنچه در مورد قدرت ایران و چهارمین قدرت در جهان توسط برخی آمریکایی‌ها گفته می‌شود. تکیه برحق بر تمدن و افکار متعالی در این نوشته  دیده می‌شود. 

اما قدرت یکی از اجزای تمدن است و البته‌ تمدن ایران قدرت‌های مهاجم را در خود هضم کرده است، اما اگر شاه سلطان حسین صفوی در کنار تمدن ایران قدرت خود را اسیر رمل، جادو، حدس، خیال و خرافات نمی‌کرد، آیا آن‌همه فاجعه توسط محمود افغان اتفاق می‌افتاد؟ پایه تمدن ایران براساس حقوق بشر، رعایت عدالت و حقوق مردم استوار بوده و این استواری را با قدرت نظامی استحکام بخشیده بودند و پیامبر رحمت که دینش پیوندی بلندمرتبه بر تمدن ایران زده است، در کنار همه رحمت‌های خود و سفارش انجام قسط و عدالت حتی بر اسلام‌نیاورندگان غیرمهاجم و توصیه بخشش، به فرمان قرآن کریم که «اعدولهم مااستطعتم بقوه» توانایی‌های مسلمانان را از قوه به فعل درآورد. حرف‌های نوح هراری واقعی، خوب و زیباست و مایه سربلندی ایرانیان در همه دنیا، اما نکند که فریب مار خوش خط و خال را بخوریم. درست است که در دنیا ما را با مولوی می‌شناسند و نه گوهر گران‌بهایی چون نادر، درست است که خیام را مظهر ریاضی تاریخ و ایران می‌دانند و نه ابومسلم را، درست است که ابوریحان را مظهر حکمت ایران می‌شناسند و نه آرش را، اما در کنار فردوسی و حافظ و سعدی و رازی و نظامی و دیگرانی که مظهر تمدن ایران شناخته شده‌اند، حافظان مرز و بوم یعنی آریوبرزن و ابومسلم و اسمعیل و نادر و بایندر علَم‌های پابرجا بوده‌اند. حال موقع آن است که نه فریفته تمدن علمی باشیم و نه غرور قدرت بر ما حاکم شود. همواره در فرهنگ ایران اسلامی، تواضع جای محکمی داشته است. درحالی‌که در برابر قدرت مقهور نشده و نباید بشویم، قدرت قاهره ما هم باید با تواضع در کنار تمدن‌های متعالی قرار داشته و انسان‌محور باشد و در مقابل اندیشه‌های کودک‌کشی، پاکسازی قومی، برتری نژادی، نابودکردن مادران، قتل‌عام مردان که در تلمودهای خاخام‌های یهودی به‌صراحت از آن تمجید شده است، سینه سپر کند. قدرت ایران در کنار تمدن‌مان باید خود حافظ و نگهبان انسان‌ها باشد و به هر اندازه قوی‌تر، فروتن‌تر و مستحکم‌تر ظهور و بروز کند. برخلاف آنچه برخی حکومت‌ها که قدرت خود را فقط در خلق و استحکام نیروی نظامی می‌بینند و بر گسترش آن حد یقفی قائل نیستند، در تمدن‌های بزرگ قدرت علاوه بر وجود نیروی نظامی کارآمد و فداکار باید در وجود مردم آن تجلی یابد. این قدرت یعنی ایمان، اعتماد‌به‌نفس، چشم و دل سیربودن و عدم طمع به دنیاگرایی، قانع‌بودن به مصرف و عدم قانع‌بودن به تلاش‌ها و زندگی معمولی و جاری مردم. چنین می‌شود که تمدن قوام می‌یابد و از گزند دشمنان محفوظ و باقی می‌ماند. این تمدن دیرپای، عدالت‌گستر و نیک‌خواه مردم دنیاست. تمدن ایران اسلامی در حقیقت باید وارث اخلاق پیامبر که همواره غم امت را در دل داشتند و هرگز این غم را ظهور نمی‌دادند، بلکه برعکس صورتشان همواره به لبخند آراسته بود، باشد. چنین تمدنی که آراسته به ملکات اخلاقی و مجهز به قدرت عدالت‌طلب باشد، همواره دیرپای خواهد بود و افرادی شبیه واین برگر، صدام، شارون، نتانیاهو، ترامپ و دیگران نمی‌توانند بر آن خلجانی وارد کنند. چنین باد تمدن دیرپای ایران اسلامی.

 

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.