شباهت روانپزشک و جراح با گزارشگر فوتبال
حامد محمدیکنگرانی روانپزشک
اکثر مردم فکر میکنند که پزشکان از دیدن صحنههای دلخراش مشکلات مردم و مرگ بیماران ناراحت نمیشوند و دیدن این اتفاقات برایشان عادی شده است و بهاصطلاح سنگدل شدهاند اما پزشک هم مانند هر انسان دیگری دارای احساس است، اما از نظر حرفهای وظیفه دارد آن را کنترل کند و تحتتاثیر آنها تصمیمگیری نکند. اگر یک جراح از مرگ بیماری در حین عمل جراحی بهشدت تحتتاثیر قرار گیرد قطعا توانایی خود را برای درمان بیمار بعدی هم از دست میدهد زیرا بیمار نیاز به کمک حرفهای، منطقی و علمی جراح دارد نه نیاز به دلسوزی او. یک روانپزشک باید بتواند گفتهها و احساسات مراجعش را بفهمد و درک کند ولی اگر همراه او بغض کند نمیتواند با نگاه علمی و منطقی او را راهنمایی کند. به همین دلیل پزشکان در دوران آموزش حرفهای خود میآموزند که احساسات خود را کنترل کنند بهویژه روانپزشکان که تحت آموزشهای ویژه در روانکاوی قرار میگیرند. به همین دلیل است که پزشکان جز در موارد عادی و پیشپا افتاده، از درمان نزدیکان خود منع میشوند. پدر نمیتواند فرزند خود را جراحی کند زیرا ممکن است احساسات مانع تصمیمگیری منطقی و علمی در اتاق عمل شود. روانپزشکان نیز از
رواندرمانی و مشاوره نزدیکان خود منع میشوند. چون هر چقدر هم که تلاش کنند نسبت به یکی از طرفین یا خود مراجع احساس مثبت یا منفی دارند که باعث سوگیری و طرفداری میشود و جلسه درمانی را عملا به یک گفتوگوی دوستانه تبدیل میکند. در سالهای اخیر و با افزایش روزافزون پخش مستقیم مسابقات فوتبال از تلویزیون، گزارشگری فوتبال هم در کشور ما گسترش یافت و افراد بسیاری وارد این حرفه شدند که همگی از نظر کیفی در یک سطح نیستند و البته گاهی هم در طرفداری از تیم مورد علاقه خود سنگتمام میگذارند و حتی سعی نمیکنند که تظاهر به بیطرفی کنند که آخرین نمونه آن در هفتههای اخیر و در زمان پخش مسابقات نیمهنهایی لیگ قهرمانان اروپا بود. هیجانهای بیجا و تعریفهای اغراقشده از بازی تیم مورد علاقه و تحقیر تیم مقابل هر علاقهمند منصف فوتبال را عصبی میکند. مهمترین اصل در گزارش یک مسابقه ورزشی، رعایت بیطرفی است که اگر رعایت نشود مانند پدری است که بخواهد فرزندش را جراحی کند یا پسری که بخواهد بین پدر و مادرش جلسه خانوادهدرمانی برگزار کند. سیستم چرخشی استفاده از گزارشگران درصورتی مفید است که کیفیت آنها نسبتا یکسان باشد و موارد خاصی
مانند حمایت از تیم مورد علاقه، در نظر گرفته شود. قطعا گزارشگران حرفهای، اصل بیطرفی را قبول دارند و بیشتر آنها هم برای انجام آن تلاش بسیار میکنند ولی وقتی روانپزشک و جراح گاهی از انجام آن عاجز هستند نمیتوان چنین توقعی را از همه گزارشگران فوتبال داشت اما میتوان از مسوولان صداوسیما توقع داشت با توجه به تیمهای مورد علاقه گزارشگران که در حال حاضر کاملا واضح و مشخص است، دست به انتخاب آنها بزنند و فکری هم به حال آرامش علاقهمندان فوتبال کنند تا مجبور نشوند با صدای خاموش، مسابقه را تماشا کنند.
[email protected]
اکثر مردم فکر میکنند که پزشکان از دیدن صحنههای دلخراش مشکلات مردم و مرگ بیماران ناراحت نمیشوند و دیدن این اتفاقات برایشان عادی شده است و بهاصطلاح سنگدل شدهاند اما پزشک هم مانند هر انسان دیگری دارای احساس است، اما از نظر حرفهای وظیفه دارد آن را کنترل کند و تحتتاثیر آنها تصمیمگیری نکند. اگر یک جراح از مرگ بیماری در حین عمل جراحی بهشدت تحتتاثیر قرار گیرد قطعا توانایی خود را برای درمان بیمار بعدی هم از دست میدهد زیرا بیمار نیاز به کمک حرفهای، منطقی و علمی جراح دارد نه نیاز به دلسوزی او. یک روانپزشک باید بتواند گفتهها و احساسات مراجعش را بفهمد و درک کند ولی اگر همراه او بغض کند نمیتواند با نگاه علمی و منطقی او را راهنمایی کند. به همین دلیل پزشکان در دوران آموزش حرفهای خود میآموزند که احساسات خود را کنترل کنند بهویژه روانپزشکان که تحت آموزشهای ویژه در روانکاوی قرار میگیرند. به همین دلیل است که پزشکان جز در موارد عادی و پیشپا افتاده، از درمان نزدیکان خود منع میشوند. پدر نمیتواند فرزند خود را جراحی کند زیرا ممکن است احساسات مانع تصمیمگیری منطقی و علمی در اتاق عمل شود. روانپزشکان نیز از
رواندرمانی و مشاوره نزدیکان خود منع میشوند. چون هر چقدر هم که تلاش کنند نسبت به یکی از طرفین یا خود مراجع احساس مثبت یا منفی دارند که باعث سوگیری و طرفداری میشود و جلسه درمانی را عملا به یک گفتوگوی دوستانه تبدیل میکند. در سالهای اخیر و با افزایش روزافزون پخش مستقیم مسابقات فوتبال از تلویزیون، گزارشگری فوتبال هم در کشور ما گسترش یافت و افراد بسیاری وارد این حرفه شدند که همگی از نظر کیفی در یک سطح نیستند و البته گاهی هم در طرفداری از تیم مورد علاقه خود سنگتمام میگذارند و حتی سعی نمیکنند که تظاهر به بیطرفی کنند که آخرین نمونه آن در هفتههای اخیر و در زمان پخش مسابقات نیمهنهایی لیگ قهرمانان اروپا بود. هیجانهای بیجا و تعریفهای اغراقشده از بازی تیم مورد علاقه و تحقیر تیم مقابل هر علاقهمند منصف فوتبال را عصبی میکند. مهمترین اصل در گزارش یک مسابقه ورزشی، رعایت بیطرفی است که اگر رعایت نشود مانند پدری است که بخواهد فرزندش را جراحی کند یا پسری که بخواهد بین پدر و مادرش جلسه خانوادهدرمانی برگزار کند. سیستم چرخشی استفاده از گزارشگران درصورتی مفید است که کیفیت آنها نسبتا یکسان باشد و موارد خاصی
مانند حمایت از تیم مورد علاقه، در نظر گرفته شود. قطعا گزارشگران حرفهای، اصل بیطرفی را قبول دارند و بیشتر آنها هم برای انجام آن تلاش بسیار میکنند ولی وقتی روانپزشک و جراح گاهی از انجام آن عاجز هستند نمیتوان چنین توقعی را از همه گزارشگران فوتبال داشت اما میتوان از مسوولان صداوسیما توقع داشت با توجه به تیمهای مورد علاقه گزارشگران که در حال حاضر کاملا واضح و مشخص است، دست به انتخاب آنها بزنند و فکری هم به حال آرامش علاقهمندان فوتبال کنند تا مجبور نشوند با صدای خاموش، مسابقه را تماشا کنند.
[email protected]
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.