«داعش» اسم رمز هر حمله تروریستی
محمد علی عسگری
در پی وقوع حمله تروریستی در شهر نیس فرانسه که دستکم 84 کشته برجای گذاشت، «فرانسوا اولاند»، رئیسجمهور این کشور ضمن «تروریستی»خواندن این اقدام، گفت: اکنون کل فرانسه با تهدید تروریسم افراطگرا روبهروست. به دنبال این حادثه مقامات فرانسوی اعلام کردند ناو هواپیمابر شارل دوگل را دوباره به منطقه اعزام خواهند کرد تا حملات شدیدتری را علیه تروریستها در سوریه و عراق ترتیب دهند. آبان ماه سال گذشته نیز وقتی تروریستها به صورت همزمان چهار نقطه از پاریس را هدف حملات خود قرار دادند و دستکم 130 نفر را کشتند، مقامات فرانسوی تقریبا همین حرفها را زدند و همین تهدیدها را عنوان کردند. ناو شارل دوگل نیز همان موقع در سواحل مدیترانه پهلو گرفت تا با گنجایش 24 هواپیمای جنگی و سرعت عملیات صد پرواز در روز بتواند به جبهه مبارزه با تروریسم کمک کند. اما حوادث تلخ تروریستی نهتنها در فرانسه قطع نشد که به دیگر کشورها نیز کشیده شد و با وجود پرهیز آمریکاییها از اعتراف صریح، دیدیم که شهر اورلاندو این کشور نیز شاهد یک حادثه تروریستی فجیع در یک کلوب شبانه بود؛ عملیاتی که بلافاصله داعش مسئولیت آن را برعهده گرفت؛ هرچند هرگز معلوم نشد و
معلوم نخواهد شد که اینگونه حوادث ارتباطی مستقیم و سازمانیافته با داعش و گروههای مشابه آن داشته باشند.
درست است که سال گذشته «ابومحمد العدنانی» از رهبران داعش در یک نوار ویدئویی از همه طرفداران این گروه بهخصوص «گرگهای تنها» در اروپا خواست حملات خود را علیه کشورهای غربی شدت بخشند اما بهسختی میتوان ارتباط مستقیم و سازمانیافتهای بین حوادث تروریستی مشخص یک سال گذشته در اروپا و آمریکا با داعش پیدا کرد. هنوز معلوم نیست عامل تروریستی اخیر فرانسه ارتباط سازمانی با داعش داشته باشد. حتی هنوز بهروشنی معلوم نیست که عامل آن سابقه جنایی یا تروریستی داشته است یا خیر. در ماجرای اورلاندو نیز همین ابهامات وجود داشت. بااینحال حوادثی از این دست توانسته است کاملا کشورهای اروپایی را ناامن و هر لحظه بیم وقوع یک اتفاق خشن و خونین را دوچندان کند. حتی در آلمان که به لحاظ امنیتی قویترین کشور اروپایی توصیف میشود، این نگرانیها وجود دارد و مقامات این کشور وقوع چنین حوادثی را در کشورشان بعید ندانسته و بهتبع آن تدابیر امنیتی را تشدید کردهاند.
برخی آمارهای دولتی نشان میدهد حدود 600 تبعه فرانسوی در سوریه و عراق به داعش پیوستهاند. فرانسوا اولاند، رئیسجمهور فرانسه یک بار اعتراف کرد که این افراد در صورت بازگشت، بازداشت و محاکمه خواهند شد. اما چه کسی میداند این افراد دارای چه هویتی بودهاند، چه زمانی رفته و چه زمانی باز خواهند گشت؟ حتی اگر اطلاعیهای به نقل از داعش این اتفاق را «11 سپتامبر فرانسه» بداند، میتوان آن را دقیقا عملی طراحیشده از سوی این گروه دانست؟ مجموع این خبرهاست که بر ابهامات افزوده و رعب و وحشت ناشی از این حوادث را دوچندان میکند. از کجا معلوم فردا فرد دیگری با کارد یا چاقو به جان کسی نیفتد یا با منفجرکردن خود یا خودرویش فاجعه دیگری را رقم نزند؟ اگر همه این حوادث با داعش مرتبط باشد، جهان با اختاپوس وحشتناکی مواجه شده که از عراق، سوریه و لیبی بهعنوان مقر و پایگاهی برای صدور تروریسم به اقصانقاط جهان استفاده میکند.
همه اینها نشان میدهد ماجرایی که این روزها کشورهای اروپایی و آمریکایی با آن مواجه هستند، فراتر از یک جریان تروریستی است. موجی از خشونت تحت لوای «افراطگرایی دینی» کلید خورده است که در شکلگیری آن میتوان عوامل متعددی را دخیل دانست. در این میان شاید تسریع در روند مقابله مستقیم با مقر این گروهها در سه کشور یادشده بتواند دستکم در کوتاهمدت مراکز فرماندهی تروریستها را منهدم کند اما از آنجا که این حوادث فراتر از اقدامات سازمانیافته تروریستی است، قاعدتا باید ریشهکنی عواملی در دستور کار قرار گیرد که وقوع این حوادث را تسهیل میکند. از همین رو پیوندزدن اینگونه حوادث به مهاجران یا مسلمانان نهفقط از شدت ماجرا نمیکاهد بلکه به گسترش آن دامن میزند و هر شهروند ناراضی -به هردلیلی- یک بمب قابل انفجار خواهد ساخت.
در پی وقوع حمله تروریستی در شهر نیس فرانسه که دستکم 84 کشته برجای گذاشت، «فرانسوا اولاند»، رئیسجمهور این کشور ضمن «تروریستی»خواندن این اقدام، گفت: اکنون کل فرانسه با تهدید تروریسم افراطگرا روبهروست. به دنبال این حادثه مقامات فرانسوی اعلام کردند ناو هواپیمابر شارل دوگل را دوباره به منطقه اعزام خواهند کرد تا حملات شدیدتری را علیه تروریستها در سوریه و عراق ترتیب دهند. آبان ماه سال گذشته نیز وقتی تروریستها به صورت همزمان چهار نقطه از پاریس را هدف حملات خود قرار دادند و دستکم 130 نفر را کشتند، مقامات فرانسوی تقریبا همین حرفها را زدند و همین تهدیدها را عنوان کردند. ناو شارل دوگل نیز همان موقع در سواحل مدیترانه پهلو گرفت تا با گنجایش 24 هواپیمای جنگی و سرعت عملیات صد پرواز در روز بتواند به جبهه مبارزه با تروریسم کمک کند. اما حوادث تلخ تروریستی نهتنها در فرانسه قطع نشد که به دیگر کشورها نیز کشیده شد و با وجود پرهیز آمریکاییها از اعتراف صریح، دیدیم که شهر اورلاندو این کشور نیز شاهد یک حادثه تروریستی فجیع در یک کلوب شبانه بود؛ عملیاتی که بلافاصله داعش مسئولیت آن را برعهده گرفت؛ هرچند هرگز معلوم نشد و
معلوم نخواهد شد که اینگونه حوادث ارتباطی مستقیم و سازمانیافته با داعش و گروههای مشابه آن داشته باشند.
درست است که سال گذشته «ابومحمد العدنانی» از رهبران داعش در یک نوار ویدئویی از همه طرفداران این گروه بهخصوص «گرگهای تنها» در اروپا خواست حملات خود را علیه کشورهای غربی شدت بخشند اما بهسختی میتوان ارتباط مستقیم و سازمانیافتهای بین حوادث تروریستی مشخص یک سال گذشته در اروپا و آمریکا با داعش پیدا کرد. هنوز معلوم نیست عامل تروریستی اخیر فرانسه ارتباط سازمانی با داعش داشته باشد. حتی هنوز بهروشنی معلوم نیست که عامل آن سابقه جنایی یا تروریستی داشته است یا خیر. در ماجرای اورلاندو نیز همین ابهامات وجود داشت. بااینحال حوادثی از این دست توانسته است کاملا کشورهای اروپایی را ناامن و هر لحظه بیم وقوع یک اتفاق خشن و خونین را دوچندان کند. حتی در آلمان که به لحاظ امنیتی قویترین کشور اروپایی توصیف میشود، این نگرانیها وجود دارد و مقامات این کشور وقوع چنین حوادثی را در کشورشان بعید ندانسته و بهتبع آن تدابیر امنیتی را تشدید کردهاند.
برخی آمارهای دولتی نشان میدهد حدود 600 تبعه فرانسوی در سوریه و عراق به داعش پیوستهاند. فرانسوا اولاند، رئیسجمهور فرانسه یک بار اعتراف کرد که این افراد در صورت بازگشت، بازداشت و محاکمه خواهند شد. اما چه کسی میداند این افراد دارای چه هویتی بودهاند، چه زمانی رفته و چه زمانی باز خواهند گشت؟ حتی اگر اطلاعیهای به نقل از داعش این اتفاق را «11 سپتامبر فرانسه» بداند، میتوان آن را دقیقا عملی طراحیشده از سوی این گروه دانست؟ مجموع این خبرهاست که بر ابهامات افزوده و رعب و وحشت ناشی از این حوادث را دوچندان میکند. از کجا معلوم فردا فرد دیگری با کارد یا چاقو به جان کسی نیفتد یا با منفجرکردن خود یا خودرویش فاجعه دیگری را رقم نزند؟ اگر همه این حوادث با داعش مرتبط باشد، جهان با اختاپوس وحشتناکی مواجه شده که از عراق، سوریه و لیبی بهعنوان مقر و پایگاهی برای صدور تروریسم به اقصانقاط جهان استفاده میکند.
همه اینها نشان میدهد ماجرایی که این روزها کشورهای اروپایی و آمریکایی با آن مواجه هستند، فراتر از یک جریان تروریستی است. موجی از خشونت تحت لوای «افراطگرایی دینی» کلید خورده است که در شکلگیری آن میتوان عوامل متعددی را دخیل دانست. در این میان شاید تسریع در روند مقابله مستقیم با مقر این گروهها در سه کشور یادشده بتواند دستکم در کوتاهمدت مراکز فرماندهی تروریستها را منهدم کند اما از آنجا که این حوادث فراتر از اقدامات سازمانیافته تروریستی است، قاعدتا باید ریشهکنی عواملی در دستور کار قرار گیرد که وقوع این حوادث را تسهیل میکند. از همین رو پیوندزدن اینگونه حوادث به مهاجران یا مسلمانان نهفقط از شدت ماجرا نمیکاهد بلکه به گسترش آن دامن میزند و هر شهروند ناراضی -به هردلیلی- یک بمب قابل انفجار خواهد ساخت.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.