در حاشیه قتل دختری به دست پدرش در خوی
دیر شده است!
آذر منصوری
دختری به دلیل سوءظن پدرش در ملأعام به ضرب دو گلوله تفنگ او کشته شده است. این خبر یادآور خشونتی است که چندیپیش علیه یک زن در مشهد توسط شوهرش اعمال شده بود. این اتفاقات نگرانکننده ناشی از نگرشی است که زن را جنس دوم و کالایی متعلق به مرد میداند. در جوامعی که چنین تلقیای از زن، برداشت غالب باشد، مرد به خود اجازه میدهد با هر نوع رفتاری که خودش تشخیص میدهد، از کالایش که همان همسر، دختر و حتی در مواردی خواهرش است، محافظت کند. هرچند نگاهی که در فرهنگ و مبانی اعتقادی ما نسبت به زن وجود دارد، با این دیدگاه مغایر است. این باورها و آموزههای غلط که گاهی در جامعه وجود دارد و دائم در حال بازتولید است، جایگاهی در فرهنگ اسلامی و ایرانی ما ندارد. به نظر میرسد گاهی حتی آنهايي که این آموختهها را بازتولید میکنند، این چشمانداز را نداشته باشند که این نوع القائات به جامعه چه پیامدهای ناخوشایندی به دنبال دارد. از همینروست که باید یادآور شد نه فرهنگ ما این سطح از خشونت را برمیتابد و نه در مبانی اعتقادی ما این خشونت پسندیده است. در فرهنگ و اعتقادات ما خشونت علیه زنان بهشدت نکوهش شده است و حتی آسیبرساندن به زنان ازجمله بزرگترین گناهان تلقی میشود. به همین دلیل اصلاح رویکردهایی که در جامعه نسبت به زنان و دختران وجود دارد، باید سریعا در دستور کار مراجع رسمی کشور قرار گیرد و میتوان گفت در این زمینه دیر هم کردهایم. در این زمینه در کنار نهادهای رسمی، باید از نقش مهم و مؤثری که جامعه مدنی میتواند ایفا کند، سخن گفت. وقت آن است که دولتها فرصت بیشتری را به نهادهای مدنی حوزه زنان برای ارائه و اصلاح آموزشها در حمایت از زنان بدهند. در تمام کشورهای پیشرفته جهان که از وضعیت مطلوبی در حوزه حمایت از زنان برخوردار هستند، جامعه مدنی فربه و قدرتمندی وجود دارد که وظیفه اصلی در فرهنگسازی را بر عهده دارد. امروز در حوزه حمایت از زنان، نیاز به یک جریانسازی وجود دارد که بخشی از آن جریانسازی در بطن جامعه از طریق آموزش بهروز، کارآمد و غیرتبعیضآمیز محقق میشود و بخش دیگر آن از طریق تصویب یا اصلاح قوانینی که پشتوانه محکمی برای حمایت از آسیبدیدگان یا قربانیان فراهم میکند، ممکن است. با وجود این، آموزش و فرهنگسازی بر اصلاح قوانین اولویت دارد. چراکه امروز در کشور ما در برخی حوزهها برای مثال در حمایت از حقوق کودکان، قوانین محکمی وجود دارد اما این قوانین به دلیل ناآگاهی از وجود آنها، بهموقع و عنداللزوم مورد توجه و استفاده قرار نمیگیرند. ازهمینرو فرهنگسازی و اصلاح قوانین توأمان باید در دستور کار قرار گیرد. اگر خواستار این هستیم که جامعهمان به تعالی برسد، زن و مرد باید بهصورت برابر این تعالی را طی کنند. اگر نیمی از جامعه را از طیکردن مسیر تعالی با این نگاه که آنها جنس دوم و کالا هستند، محروم کنیم، تعالی و پیشرفت مدنظرمان هرگز محقق نخواهد شد.
دختری به دلیل سوءظن پدرش در ملأعام به ضرب دو گلوله تفنگ او کشته شده است. این خبر یادآور خشونتی است که چندیپیش علیه یک زن در مشهد توسط شوهرش اعمال شده بود. این اتفاقات نگرانکننده ناشی از نگرشی است که زن را جنس دوم و کالایی متعلق به مرد میداند. در جوامعی که چنین تلقیای از زن، برداشت غالب باشد، مرد به خود اجازه میدهد با هر نوع رفتاری که خودش تشخیص میدهد، از کالایش که همان همسر، دختر و حتی در مواردی خواهرش است، محافظت کند. هرچند نگاهی که در فرهنگ و مبانی اعتقادی ما نسبت به زن وجود دارد، با این دیدگاه مغایر است. این باورها و آموزههای غلط که گاهی در جامعه وجود دارد و دائم در حال بازتولید است، جایگاهی در فرهنگ اسلامی و ایرانی ما ندارد. به نظر میرسد گاهی حتی آنهايي که این آموختهها را بازتولید میکنند، این چشمانداز را نداشته باشند که این نوع القائات به جامعه چه پیامدهای ناخوشایندی به دنبال دارد. از همینروست که باید یادآور شد نه فرهنگ ما این سطح از خشونت را برمیتابد و نه در مبانی اعتقادی ما این خشونت پسندیده است. در فرهنگ و اعتقادات ما خشونت علیه زنان بهشدت نکوهش شده است و حتی آسیبرساندن به زنان ازجمله بزرگترین گناهان تلقی میشود. به همین دلیل اصلاح رویکردهایی که در جامعه نسبت به زنان و دختران وجود دارد، باید سریعا در دستور کار مراجع رسمی کشور قرار گیرد و میتوان گفت در این زمینه دیر هم کردهایم. در این زمینه در کنار نهادهای رسمی، باید از نقش مهم و مؤثری که جامعه مدنی میتواند ایفا کند، سخن گفت. وقت آن است که دولتها فرصت بیشتری را به نهادهای مدنی حوزه زنان برای ارائه و اصلاح آموزشها در حمایت از زنان بدهند. در تمام کشورهای پیشرفته جهان که از وضعیت مطلوبی در حوزه حمایت از زنان برخوردار هستند، جامعه مدنی فربه و قدرتمندی وجود دارد که وظیفه اصلی در فرهنگسازی را بر عهده دارد. امروز در حوزه حمایت از زنان، نیاز به یک جریانسازی وجود دارد که بخشی از آن جریانسازی در بطن جامعه از طریق آموزش بهروز، کارآمد و غیرتبعیضآمیز محقق میشود و بخش دیگر آن از طریق تصویب یا اصلاح قوانینی که پشتوانه محکمی برای حمایت از آسیبدیدگان یا قربانیان فراهم میکند، ممکن است. با وجود این، آموزش و فرهنگسازی بر اصلاح قوانین اولویت دارد. چراکه امروز در کشور ما در برخی حوزهها برای مثال در حمایت از حقوق کودکان، قوانین محکمی وجود دارد اما این قوانین به دلیل ناآگاهی از وجود آنها، بهموقع و عنداللزوم مورد توجه و استفاده قرار نمیگیرند. ازهمینرو فرهنگسازی و اصلاح قوانین توأمان باید در دستور کار قرار گیرد. اگر خواستار این هستیم که جامعهمان به تعالی برسد، زن و مرد باید بهصورت برابر این تعالی را طی کنند. اگر نیمی از جامعه را از طیکردن مسیر تعالی با این نگاه که آنها جنس دوم و کالا هستند، محروم کنیم، تعالی و پیشرفت مدنظرمان هرگز محقق نخواهد شد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.