جامعه مدنی پیروز انتخابات لبنان
فهرستهای مربوط به نهادهای جامعه مدنی در دور نخست انتخابات شوراهای لبنان توانست موفقیت چشمگیری به دست آورد. این درحالی است که فهرست مربوط به ائتلاف احزاب و جریانهای سیاسی- اعم از فهرست وابسته به جریان المستقبل یا حزبالله- حتی در محیطهای سنتی خود نتوانستند پیروزی قابل ملاحظهای به دست آورند. انتخابات شوراهای لبنان غلبه نهادهای جامعه مدنی را بر احزاب شناسنامهدار این کشور به اثبات رساند. نتایج منتشرشده نشان میدهد طرفداران احزاب چندان توجهی به فراخوان رهبران خود نداشتند و حتی تحریمهای آنان مبنی بر اینکه به فهرستهای رقیب رأی ندهند، نتوانسته است چندان کارساز باشد. این مسئله در بیروت و شهرهای شرق لبنان به شکل معناداری خود را نشان داد زیرا فهرستهای مربوط به دو گروه بزرگ هشت مارس (به رهبری حزبالله و متحدانش) و 14 مارس (به رهبری سعد حریری و متحدانش) رأی کمتری به دست آورده و درعوض رقیبان و مخالفان توانستند از آنها پیشی بگیرند.
دلخوری سعد الحریری
کاهش رأی مسیحیها در فهرست «دولت»، بیانگر شکاف عمیقی بین جریان المستقبل و نیروهای لبنانی به رهبری «سمیر جعجع» و «جریان ملی آزاد» به رهبری «میشل عون» بود، زیرا این فهرست با وجود اینکه دارای نامزدهایی از دو حزب یادشده بود، نتوانست بیش از هفت درصد رأیها را به دست آورد. سعد حریری، رهبر جریان المستقبل لبنان با ابراز دلخوری از این وضعیت، آن را «عملکرد غیرشرافتمندانه» متحدانش توصیف کرد و بعد از اعلام پیروزی فهرست «البیارته» (بیروتیها)، گفت: «کسانی هستند که برای نامزدهای خارج از فهرست حساب باز کردند. این کاری است که شرافت سیاسی و شرافت عمل سیاسی برنمیتابد». «عبدو سعد»، کارشناس امور انتخاباتی، به الجزیره میگوید کاهش رأی فهرست احزاب شناسنامهدار لبنان به عوامل پیچیدهای برمیگردد که بخشی از آن به دلیل کارکرد قدرت سیاسی در این کشور از سال 1992 تاکنون است. به گفته او، شکست شهرداری سابق برای انجام وعدههایی که داده بود یا ناتوانی دولت در حل بحران زبالهها که به مدت هشت ماه روی هم انباشته شد، در ذهن مردم خلأیی را به وجود آورد بهطوریکه برخی صحبت از مشارکتنکردن و برخی دیگر صحبت از مشارکتهای اعتراضی میکردند. این
کارشناس با مقایسه نتایج انتخابات اخیر و سال 2010، میگوید میزان مشارکت در سال 2010 حدود 18.5 درصد بود، حال آنکه فهرست نزدیک به دولت حدود 70 درصد از آرا را به دست آورده بود. اما در سال جاری کاهش رأیها کاملا چشمگیر است. کاهش رأی فهرستهای وابسته به دولت در برابر نهادهای جامعه مدنی فقط منحصر به بیروت نمیشد. برای مثال در «بعلبک»، فهرست نزدیک به حزبالله، فقط توانست 45 درصد آرا را به دست آورد؛ در «هرمل» این حزب 21 کرسی را به دست آورد. در «زحله» -یکی از بزر گترین شهرهای «دره بقاع»- رقیبان فهرست احزاب لبنانی و جریان ملی آزاد موفق شدند 39 درصد از آرا را به دست آورند. اما در «عرسال» (با 21 کرسی) جریان المستقبل به همراه فراکسیونهای وابسته به آن نتوانست کار را به نفع خود تمام کند. حال آنکه فهرست پشتیبانیشده از سوی جامعه مدنی و نیروهای حزبی اسلامی و چپ و اعضای معترضان عملکرد بهتری داشتند. «حازم الامین»، تحلیلگر سیاسی مسائل لبنان، میگوید ناکامی احزاب و جریانهای سیاسی در بیروت و بقاع به دلیل کمرنگشدن «شعارهای سیاسی» این گروهها بود. به گفته او: «بیروت به جریان المستقبل و متحدانش پیامی را داد که انتظارش را
نداشتند. بعلبک هم به حزبالله و متحدانش چیزی را گفت که توقعش را نداشتند».
فهرستهای مربوط به نهادهای جامعه مدنی در دور نخست انتخابات شوراهای لبنان توانست موفقیت چشمگیری به دست آورد. این درحالی است که فهرست مربوط به ائتلاف احزاب و جریانهای سیاسی- اعم از فهرست وابسته به جریان المستقبل یا حزبالله- حتی در محیطهای سنتی خود نتوانستند پیروزی قابل ملاحظهای به دست آورند. انتخابات شوراهای لبنان غلبه نهادهای جامعه مدنی را بر احزاب شناسنامهدار این کشور به اثبات رساند. نتایج منتشرشده نشان میدهد طرفداران احزاب چندان توجهی به فراخوان رهبران خود نداشتند و حتی تحریمهای آنان مبنی بر اینکه به فهرستهای رقیب رأی ندهند، نتوانسته است چندان کارساز باشد. این مسئله در بیروت و شهرهای شرق لبنان به شکل معناداری خود را نشان داد زیرا فهرستهای مربوط به دو گروه بزرگ هشت مارس (به رهبری حزبالله و متحدانش) و 14 مارس (به رهبری سعد حریری و متحدانش) رأی کمتری به دست آورده و درعوض رقیبان و مخالفان توانستند از آنها پیشی بگیرند.
دلخوری سعد الحریری
کاهش رأی مسیحیها در فهرست «دولت»، بیانگر شکاف عمیقی بین جریان المستقبل و نیروهای لبنانی به رهبری «سمیر جعجع» و «جریان ملی آزاد» به رهبری «میشل عون» بود، زیرا این فهرست با وجود اینکه دارای نامزدهایی از دو حزب یادشده بود، نتوانست بیش از هفت درصد رأیها را به دست آورد. سعد حریری، رهبر جریان المستقبل لبنان با ابراز دلخوری از این وضعیت، آن را «عملکرد غیرشرافتمندانه» متحدانش توصیف کرد و بعد از اعلام پیروزی فهرست «البیارته» (بیروتیها)، گفت: «کسانی هستند که برای نامزدهای خارج از فهرست حساب باز کردند. این کاری است که شرافت سیاسی و شرافت عمل سیاسی برنمیتابد». «عبدو سعد»، کارشناس امور انتخاباتی، به الجزیره میگوید کاهش رأی فهرست احزاب شناسنامهدار لبنان به عوامل پیچیدهای برمیگردد که بخشی از آن به دلیل کارکرد قدرت سیاسی در این کشور از سال 1992 تاکنون است. به گفته او، شکست شهرداری سابق برای انجام وعدههایی که داده بود یا ناتوانی دولت در حل بحران زبالهها که به مدت هشت ماه روی هم انباشته شد، در ذهن مردم خلأیی را به وجود آورد بهطوریکه برخی صحبت از مشارکتنکردن و برخی دیگر صحبت از مشارکتهای اعتراضی میکردند. این
کارشناس با مقایسه نتایج انتخابات اخیر و سال 2010، میگوید میزان مشارکت در سال 2010 حدود 18.5 درصد بود، حال آنکه فهرست نزدیک به دولت حدود 70 درصد از آرا را به دست آورده بود. اما در سال جاری کاهش رأیها کاملا چشمگیر است. کاهش رأی فهرستهای وابسته به دولت در برابر نهادهای جامعه مدنی فقط منحصر به بیروت نمیشد. برای مثال در «بعلبک»، فهرست نزدیک به حزبالله، فقط توانست 45 درصد آرا را به دست آورد؛ در «هرمل» این حزب 21 کرسی را به دست آورد. در «زحله» -یکی از بزر گترین شهرهای «دره بقاع»- رقیبان فهرست احزاب لبنانی و جریان ملی آزاد موفق شدند 39 درصد از آرا را به دست آورند. اما در «عرسال» (با 21 کرسی) جریان المستقبل به همراه فراکسیونهای وابسته به آن نتوانست کار را به نفع خود تمام کند. حال آنکه فهرست پشتیبانیشده از سوی جامعه مدنی و نیروهای حزبی اسلامی و چپ و اعضای معترضان عملکرد بهتری داشتند. «حازم الامین»، تحلیلگر سیاسی مسائل لبنان، میگوید ناکامی احزاب و جریانهای سیاسی در بیروت و بقاع به دلیل کمرنگشدن «شعارهای سیاسی» این گروهها بود. به گفته او: «بیروت به جریان المستقبل و متحدانش پیامی را داد که انتظارش را
نداشتند. بعلبک هم به حزبالله و متحدانش چیزی را گفت که توقعش را نداشتند».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.