|

کی‌روش فاتح نام‌های بی‌نشان

سیدافشین گنج‌بخش

پنج‌سالی است که از حضور کارلوس کی‌روش در فوتبال ایران می‌گذرد. تیم ملی در این مدت فراز و نشیب‌هایی زیادی را با این مربی پرتغالی تجربه کرده است. آنچه در این مدت مشاهده شده این است که کی‌روش بین «تجربه مفید» و «صرفا نام بزرگ بازیکنان» تمایز قائل است. او فقط به شرطی به نام‌های بزرگ اهمیت می‌دهد که حدود مشخص و تعریف‌شده‌ای از انتظارش را برآورده کنند و این‌گونه می‌شود که دیگر هیچ نام بزرگی به تیم ملی چسبیده نشده است. چون در صورت عدم کارآیی، بلافاصله جوانان آینده‌دار جایگزین می‌شوند. این عملکرد کی‌روش موجب تلاشی چشمگیر در بین جوانان بی‌نام فوتبال ایران شده که بسیار ارزشمند است و از سویی دیگر این روش الگویی برای مربیان باشگاهی هم محسوب می‌شود. اکنون به‌تدریج در مواردی مشاهده می‌شود که مربیان باشگاهی به نام‌های معروف متکی نمی‌شوند و به دنبال جذب و میدان‌دادن به جوانان باانگیزه و پُرانرژی هستند که شهرت چندانی هم ندارند. متقابلا فوتبال ایران هم به گردن کارلوس کی‌روش حق دارد، چراکه دانش و هوشیاری او در مقابل خیل عظیمی از جوانان مستعد ایرانی، بازدهی بیشتری خواهد داشت که ثمره آن «برد-برد» است و به سود طرفین خواهد بود. در بحث نتیجه‌گیری هم اگر کارنامه کی‌روش در این پنج سال به‌دقت بررسی شود و آن را با دوره‌های پیشین مقایسه کنیم، با توجه به ظرفیت‌های سخت‌افزاری ورزش فوتبال در کشورمان، کی‌روش عملکرد قابل‌دفاعی داشته است. امروز آنچه دیده می‌شود، بالا‌رفتن کیفیت فنی در بازی تیم ملی است که حاصل آن افزایش اشتیاق مردم برای پیگیری نتایج و اخبار تیم ملی است. با وجود موارد مذکور، متأسفانه شاهد بروز و ظهور نگرش نادرست در بین مسئولان فدراسیون فوتبال و وزارت ورزش نسبت به کارلوس کی‌روش هستیم. جالبی این مسئله آنجاست که افرادی با رزومه ضعیف در مدیریت فوتبال و ورزش کشور، خود را محق می‌دانند تا با ایجاد اختلال در مسیر حرکتی تیم ملی، نوعی «مدیریت» را از خود نشان دهند. در چنین شرایطی این انتظار از دولت تدبیر و امید و رئیس‌جمهور محترم می‌رود که با دخالت مستقیم ضمن پایان‌دادن به این مناقشه، در جهت حمایت همه‌جانبه از تیم ملی فوتبال، اقدامات لازم را انجام دهند.

پنج‌سالی است که از حضور کارلوس کی‌روش در فوتبال ایران می‌گذرد. تیم ملی در این مدت فراز و نشیب‌هایی زیادی را با این مربی پرتغالی تجربه کرده است. آنچه در این مدت مشاهده شده این است که کی‌روش بین «تجربه مفید» و «صرفا نام بزرگ بازیکنان» تمایز قائل است. او فقط به شرطی به نام‌های بزرگ اهمیت می‌دهد که حدود مشخص و تعریف‌شده‌ای از انتظارش را برآورده کنند و این‌گونه می‌شود که دیگر هیچ نام بزرگی به تیم ملی چسبیده نشده است. چون در صورت عدم کارآیی، بلافاصله جوانان آینده‌دار جایگزین می‌شوند. این عملکرد کی‌روش موجب تلاشی چشمگیر در بین جوانان بی‌نام فوتبال ایران شده که بسیار ارزشمند است و از سویی دیگر این روش الگویی برای مربیان باشگاهی هم محسوب می‌شود. اکنون به‌تدریج در مواردی مشاهده می‌شود که مربیان باشگاهی به نام‌های معروف متکی نمی‌شوند و به دنبال جذب و میدان‌دادن به جوانان باانگیزه و پُرانرژی هستند که شهرت چندانی هم ندارند. متقابلا فوتبال ایران هم به گردن کارلوس کی‌روش حق دارد، چراکه دانش و هوشیاری او در مقابل خیل عظیمی از جوانان مستعد ایرانی، بازدهی بیشتری خواهد داشت که ثمره آن «برد-برد» است و به سود طرفین خواهد بود. در بحث نتیجه‌گیری هم اگر کارنامه کی‌روش در این پنج سال به‌دقت بررسی شود و آن را با دوره‌های پیشین مقایسه کنیم، با توجه به ظرفیت‌های سخت‌افزاری ورزش فوتبال در کشورمان، کی‌روش عملکرد قابل‌دفاعی داشته است. امروز آنچه دیده می‌شود، بالا‌رفتن کیفیت فنی در بازی تیم ملی است که حاصل آن افزایش اشتیاق مردم برای پیگیری نتایج و اخبار تیم ملی است. با وجود موارد مذکور، متأسفانه شاهد بروز و ظهور نگرش نادرست در بین مسئولان فدراسیون فوتبال و وزارت ورزش نسبت به کارلوس کی‌روش هستیم. جالبی این مسئله آنجاست که افرادی با رزومه ضعیف در مدیریت فوتبال و ورزش کشور، خود را محق می‌دانند تا با ایجاد اختلال در مسیر حرکتی تیم ملی، نوعی «مدیریت» را از خود نشان دهند. در چنین شرایطی این انتظار از دولت تدبیر و امید و رئیس‌جمهور محترم می‌رود که با دخالت مستقیم ضمن پایان‌دادن به این مناقشه، در جهت حمایت همه‌جانبه از تیم ملی فوتبال، اقدامات لازم را انجام دهند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.