آینه
اعتماد
ظهور جنبش جدید اجتماعی
محمدرضا تاجیک: باید شرایط را برای بازیگری خوب مهیا کرد. درحالحاضر آقای عارف و خاتمی دغدغه این مسئله را دارند. اینکه بگوییم از پیش از برگزاری انتخابات تمهیداتی اندیشیده شده که بازی خوبی در مجلس از خود نشان بدهیم، خلاف واقع است. هرچه هست از این به بعد است. باید عقبه فکری ساخته شود و برنامهنویسی کرد تا کل نمایندگان را تمهید و تدبیر کنیم و آنها بتوانند نقشآفرینی خوبی برای مردم و کشور داشته باشند. امیدوارم این اتفاق بیفتد و امیدوارم که رسانهها نیز بتوانند این فضا را برجسته کنند. باید مشعوف این پیروزی نشویم. همانطور که گفتم لزوما تمام این حماسهای که آفریده شد لبیک به اصلاحطلبان نبود. این را باید درک کنیم. باید تلاش کرد و شرایطی را فراهم کنیم که باعث شود در آینده شکوفاتر شویم و مورداقبال مردم قرار گیریم/ اگر بخواهم کمی اغراقآمیز صحبت کنم باید بگویم سهم اصولگرایان در پیروزی اصلاحطلبان بیش از اصلاحطلبان بود. به این خاطر که نتوانستند اجماعی را که اصلاحطلبان در بدنه خود پیرامون لیست ایجاد کردند در بدنه خود ایجاد کنند. سالیان کوشیدند نوعی شیخوخیت را در میان خود جا بیندازند اما انتخابات اخیر نشان داد که
فصل شیخوخیت در جناح راست به پایان رسیده. این امکان دیگر برایشان وجود نداشت که به مردم و خصوصا نسل جوانشان بگویند که به کلیت لیست رأی دهند اما این در فضای اصلاحطلبی اتفاق افتاد. از سوی دیگر اصولگرایان با مهرههایی که نباید بازی میکردند، بازی کردند. به قول مولانا پیش چشمشان شیشه کبود بود و جامعه را کبود میدیدند. چشمانشان به خانه خیال و عدم بود. هستها را نیست و نیستها را هست میدیدند. بعد به علت همین فضای شخصیتیشان، همه متصل به عقل متصل خودشان بودند نه عقل منفصلی که بنشیند، فکر کند و بیندیشد. فقدان استراتژیست و فقدان نظریهپرداز و فقدان تحلیلگر جدی اجتماعی در بین اصولگرایان وجود داشت و وجود دارد. به تعبیر مولانا؛ این چه میگویی مها، از قدیم از من میجوید این تدبیرها. هر جا که میرسد مدعی است که آخر تدبیر و نهایت تمهید است. خودبزرگبینی و یک تحلیل جدی غلط نسبت به اطراف خود دارد. همه اینها دست به دست هم داد و شکلی از بازی، چینش بازیگران را ارائه کرد که نهتنها جاذبه که دافعه ایجاد میکرد.
کیهان
چکهای وعدهدار!
حسین شریعتمداری: جماعت مدعی اصلاحات با حضور در انتخابات هفتم اسفند، بر این واقعیت بارها به اثبات رسیده اعتراف کردهاند که چارهای جز تندادن به اصول و مبانی نظام و تسلیم در برابر ساختار و راهکارهای قانونی آن ندارند. آیا، این رویکرد، یک پیروزی بزرگ برای جمهوری اسلامی ایران و تودههای چنددهمیلیونی وفادار به اصول و مبانی نظام تلقی نمیشود؟ رأی بخشی از مردم به نامزدهای معرفیشده از سوی طیف مورداشاره را تنها میتوان در حد و اندازه «چک وعدهدار» تلقی کرد زیرا مروری گذرا به این وعدهها، نشان میدهد که بیشترین آنها از نوع «وعدههای نسیه» است و به «چکهای وعدهدار» شبیه است و فقط هنگامی دارای ارزش خواهد بود که در زمان و تاریخ مندرج در چک، قابلیت نقدشدن داشته باشد و در غیراینصورت برگههای خالی از اعتبار خواهند بود. بخوانید! دولت محترم طی نزدیک به سه سالی که از عمر آن میگذرد در تحقق بسیاری از وعدههایی که به مردم داده است، ناکام بوده است و این ناکامی از سوی برخی طرفداران و حامیان پروپاقرص دولت نیز با ارائه دلایل فراوان موردتأیید قرار گرفته و میگیرد. قرار بود علاوه بر چرخ سانتریفیوژها، چرخ معیشت مردم نیز به چرخش
درآید ولی امروزه نزدیک به 12هزار سانتریفیوژ از چرخش افتادهاند و چرخ معیشت مردم نیز به عقب چرخیده است، وعده صادرات 100میلیارد دلاری داده شده بود که این روزها رقم بالا و نگرانکننده واردات غیرضروری و قاچاق کالا بیداد میکند. قول مقابله با بیکاری و اشتغالزایی داده شده بود که امروزه به قول وزیرکار، هر پنج دقیقه یک ایرانی بیکار میشود. قرار بود کشاورزی رونقی چشمگیر پیدا کند ولی این روزها، شاهد ورشکستگی کشاورزان و واردات بیرویه و قاچاق محصولات کشاورزی هستیم. گفته شده بود سهم قابلتوجهی از منابع حاصل از آزادشدن حاملهای انرژی به بخش تولید اختصاص داده میشود که تاکنون به اذعان وزیر محترم صنعت حتی یک ریال هم به بخش تولید پرداخت نشده است. قرار بود با رکود مقابله شود و اکنون به اعتراف اقتصاددانان حامی دولت و نامه چهار وزیر ذیربط کابینه، رکود نهادینه شده و در آستانه تبدیل به بحران است. آقای رئیسجمهور گفته بود ملاک تورم جیب مردم است و حالا بهوضوح میتوان دید که گرانی بیداد میکند و... .
اعتماد
ظهور جنبش جدید اجتماعی
محمدرضا تاجیک: باید شرایط را برای بازیگری خوب مهیا کرد. درحالحاضر آقای عارف و خاتمی دغدغه این مسئله را دارند. اینکه بگوییم از پیش از برگزاری انتخابات تمهیداتی اندیشیده شده که بازی خوبی در مجلس از خود نشان بدهیم، خلاف واقع است. هرچه هست از این به بعد است. باید عقبه فکری ساخته شود و برنامهنویسی کرد تا کل نمایندگان را تمهید و تدبیر کنیم و آنها بتوانند نقشآفرینی خوبی برای مردم و کشور داشته باشند. امیدوارم این اتفاق بیفتد و امیدوارم که رسانهها نیز بتوانند این فضا را برجسته کنند. باید مشعوف این پیروزی نشویم. همانطور که گفتم لزوما تمام این حماسهای که آفریده شد لبیک به اصلاحطلبان نبود. این را باید درک کنیم. باید تلاش کرد و شرایطی را فراهم کنیم که باعث شود در آینده شکوفاتر شویم و مورداقبال مردم قرار گیریم/ اگر بخواهم کمی اغراقآمیز صحبت کنم باید بگویم سهم اصولگرایان در پیروزی اصلاحطلبان بیش از اصلاحطلبان بود. به این خاطر که نتوانستند اجماعی را که اصلاحطلبان در بدنه خود پیرامون لیست ایجاد کردند در بدنه خود ایجاد کنند. سالیان کوشیدند نوعی شیخوخیت را در میان خود جا بیندازند اما انتخابات اخیر نشان داد که
فصل شیخوخیت در جناح راست به پایان رسیده. این امکان دیگر برایشان وجود نداشت که به مردم و خصوصا نسل جوانشان بگویند که به کلیت لیست رأی دهند اما این در فضای اصلاحطلبی اتفاق افتاد. از سوی دیگر اصولگرایان با مهرههایی که نباید بازی میکردند، بازی کردند. به قول مولانا پیش چشمشان شیشه کبود بود و جامعه را کبود میدیدند. چشمانشان به خانه خیال و عدم بود. هستها را نیست و نیستها را هست میدیدند. بعد به علت همین فضای شخصیتیشان، همه متصل به عقل متصل خودشان بودند نه عقل منفصلی که بنشیند، فکر کند و بیندیشد. فقدان استراتژیست و فقدان نظریهپرداز و فقدان تحلیلگر جدی اجتماعی در بین اصولگرایان وجود داشت و وجود دارد. به تعبیر مولانا؛ این چه میگویی مها، از قدیم از من میجوید این تدبیرها. هر جا که میرسد مدعی است که آخر تدبیر و نهایت تمهید است. خودبزرگبینی و یک تحلیل جدی غلط نسبت به اطراف خود دارد. همه اینها دست به دست هم داد و شکلی از بازی، چینش بازیگران را ارائه کرد که نهتنها جاذبه که دافعه ایجاد میکرد.
کیهان
چکهای وعدهدار!
حسین شریعتمداری: جماعت مدعی اصلاحات با حضور در انتخابات هفتم اسفند، بر این واقعیت بارها به اثبات رسیده اعتراف کردهاند که چارهای جز تندادن به اصول و مبانی نظام و تسلیم در برابر ساختار و راهکارهای قانونی آن ندارند. آیا، این رویکرد، یک پیروزی بزرگ برای جمهوری اسلامی ایران و تودههای چنددهمیلیونی وفادار به اصول و مبانی نظام تلقی نمیشود؟ رأی بخشی از مردم به نامزدهای معرفیشده از سوی طیف مورداشاره را تنها میتوان در حد و اندازه «چک وعدهدار» تلقی کرد زیرا مروری گذرا به این وعدهها، نشان میدهد که بیشترین آنها از نوع «وعدههای نسیه» است و به «چکهای وعدهدار» شبیه است و فقط هنگامی دارای ارزش خواهد بود که در زمان و تاریخ مندرج در چک، قابلیت نقدشدن داشته باشد و در غیراینصورت برگههای خالی از اعتبار خواهند بود. بخوانید! دولت محترم طی نزدیک به سه سالی که از عمر آن میگذرد در تحقق بسیاری از وعدههایی که به مردم داده است، ناکام بوده است و این ناکامی از سوی برخی طرفداران و حامیان پروپاقرص دولت نیز با ارائه دلایل فراوان موردتأیید قرار گرفته و میگیرد. قرار بود علاوه بر چرخ سانتریفیوژها، چرخ معیشت مردم نیز به چرخش
درآید ولی امروزه نزدیک به 12هزار سانتریفیوژ از چرخش افتادهاند و چرخ معیشت مردم نیز به عقب چرخیده است، وعده صادرات 100میلیارد دلاری داده شده بود که این روزها رقم بالا و نگرانکننده واردات غیرضروری و قاچاق کالا بیداد میکند. قول مقابله با بیکاری و اشتغالزایی داده شده بود که امروزه به قول وزیرکار، هر پنج دقیقه یک ایرانی بیکار میشود. قرار بود کشاورزی رونقی چشمگیر پیدا کند ولی این روزها، شاهد ورشکستگی کشاورزان و واردات بیرویه و قاچاق محصولات کشاورزی هستیم. گفته شده بود سهم قابلتوجهی از منابع حاصل از آزادشدن حاملهای انرژی به بخش تولید اختصاص داده میشود که تاکنون به اذعان وزیر محترم صنعت حتی یک ریال هم به بخش تولید پرداخت نشده است. قرار بود با رکود مقابله شود و اکنون به اعتراف اقتصاددانان حامی دولت و نامه چهار وزیر ذیربط کابینه، رکود نهادینه شده و در آستانه تبدیل به بحران است. آقای رئیسجمهور گفته بود ملاک تورم جیب مردم است و حالا بهوضوح میتوان دید که گرانی بیداد میکند و... .
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.