آینه
قانون
بيرون بياييد و مردم را از نزديك ببينيد
صادق زیباکلام: پريدن با بال شكسته هنر ماست، با سلام و تحیات انتظار میرفت که نتایج انتخابات اخیر بهويژه آنچه در تهران اتفاق افتاد دستکم لختی جنابعالی را در فکر فرو میبرد. اما ظاهرا نه شما و نه همفکرانتان نمیخواهید این نتایج را ببینید. یقین بدانید ضرر نمیکردید اگر دستکم در خلوت و محافل خصوصیتان لختی از آن عوالم، خیالات و تصویر و تصوراتی که سالهاست برای خودتان ساختهاید میتوانستید اندکی بیرون آمده و با واقعیات عریان جامعهتان مواجه میشدید. البته کار دشواری است و اصحاب قدرت در اینگونه موارد سعی میکنند با سرهمکردن یکسری توجیهات و استدلالها برای خودشان از مواجهه با واقعیات بگریزند. روش مرسوم در جامعه ما فروافتادن در باتلاقی از تئوریهای توطئه و فرضیههای داییجانناپلئونی در توجیه واقعیتهای سیاسیای که باب ميلمان نيست، بوده است. این بار هم پای بیبیسی و توطئههای انگلستان درتفسیر رأی مردم تهران به میان آمده است. اما جناب شریعتمداری عزیز، خیلی نیازی به تحلیلها و تئوریهای پیچیده داییجانناپلئونی نیست. بيش از سهمیلیونی که در تهران به پای صندوقهای رأی رفتند بخشی از همان «خس و خاشاک»
سال ۸۸ هستند. در طی این شش سال یکبار نخواستید ببینید که حرفشان و دردشان و بغضشان درسال ۸۸ چه بود. درعوض هرچه به دهانتان رسید نثارشان کردید. فتنهگرشان خواندید و متهمشان کردید که با کمک جورج سورس، آمریکا، اسرائیل و سفارت انگلستان میخواستهاند انقلاب مخملی به راه بیندازند. با زنان و مردانی که صادقترین، متعهدترین، متدینترین و پاکدستترین فرزندان نظام بودند، هر طور که دلتان خواست رفتار کردید. غیرقانونی بازداشت کردید، غیرقانونی حبس کردید، غیرقانونی از ادامه کار و تحصیلشان جلوگیری کردید، غیرقانونی ستارهدارشان کردید و دست آخر هم غیرقانونی ردصلاحیتشان کردید... شش سال از صداوسیما، تریبونهای نمازجمعه، مجالس مطیع و گوشبهفرمان هشتم و نهم، مطبوعات و رسانههای حکومتی شبانهروز علیه «فتنه» و «فتنهگران» تبلیغات کردید... جناب آقای شریعتمداری عزیز هنوز هم دیر نشده، بهخاطر خدا، برای یک بار هم که شده از پشت پنجره آن برج عاج غرور، قدرت و شوکتتان نگاهی هم به بیرون بیندازید و سعی کنید مملکت و ملت را در ورای دنیایی که سالهاست برای خودتان ساخته و پرداختهاید، ببینید.
آفتاب
نگاه اصولگرایان به نیمه خالی لیوان
الهه کولایی: متأسفانه در جامعه ما برخی از گروههای سیاسی در چارچوب منافع و مصالح محدود جریانهای سیاسی به مسائل کشور نگاه میکنند، به خاطر همین برخی اصولگرایان این روزها هنگام تحلیل انتخابات تهران و نقش مردم پایتخت در جابهجایی بیسابقه کرسیهای مجلس، چنین اظهارنظرهای عجیبی را مطرح کردهاند. این عده از اصولگرایان به جای آنکه به عظمت رفتار مردم تهران و شکوه حضور آنان در پای صندوقهای رأی اشاره کنند و به تلاش ملت برای بیان خواستههایشان از طریق راهکارهای دموکراسی، احترام بگذارند و یا اینکه فارغ از نتایج بهدستآمده، رویکرد مدنی و ارزشمند مردم تهران را که مبتنی بر اعتماد و باور به ظرفیت نظام است، مورد توجه قرار دهند، ترجیح میدهند به دنبال نگاه به نیمههای خالی لیوان باشند. برخی اصولگرایان تنها منافع و مصالح سیاسی خودشان برایشان اهمیت دارد و این موضوع موجب تأسف است. البته به واسطه همین نگاه جناحی است که نباید تحلیلهای آنها پیرامون آرای مردم تهران را مورد توجه قرار داد، چون اساسا چنین اظهارنظرهای توهینآمیزی از سوی این اصولگرایان ارتباطی با واقعیت ندارد.
اعتماد
تفاهم لاريجاني و عارف، مهمتر از رياست آنهاست
غلامرضا تاجگردون: اگر بيرون مجلس قرارگرفتن چهرههايي مثل آيتالله هاشمي و ناطقنوري و خاتمي و سيدحسن خميني در كنار هم تا اينجا سازنده و كارگشا بوده است، در داخل مجلس دهم هم همراهي و پيوستگي آقاي عارف و لاريجاني در هر موقعيتي كه قرار بگيرند، بسيار تعيينكننده خواهد بود و متضمن ادامه مسيري است كه از ٢٤ خرداد شروع شد. خطر اصلي مجلس آينده اتفاقا جدايي مسير اين دو نفر است كه رهبري سياسي دو جريان را بر عهده دارند كه فعلا در مسير همكاري با هم هستند. مهمترين چيز اين است كه فعلا نيروهاي سياسي صحنهساز در مجلس دهم، زمينه تفاهم پايدار بين آقاي عارف و لاريجاني را فراهم كنند. خلاصه حرف از نظر من اين است كه بيش از آنكه رياست آقاي عارف يا لاريجاني براي مجلس بعدي تعيينكننده باشد، تفاهم و همكاري بين اين دو تعيينكننده خواهد بود. اينكه در مقاطعي مناسبات بين اين دو نفر شبيه مناسبات آقاي باهنر و لاريجاني در نيمه دوم عمر مجلس نهم شود، ميتواند تاثير فوقالعاده بدي داشته باشد. بنابراين من خود شخصا معتقدم قبل از تلاش براي رياست يكي از اين دو نفر، بايد براي حفظ و تقويت تفاهم بين آن دو تلاش كنيم.
قانون
بيرون بياييد و مردم را از نزديك ببينيد
صادق زیباکلام: پريدن با بال شكسته هنر ماست، با سلام و تحیات انتظار میرفت که نتایج انتخابات اخیر بهويژه آنچه در تهران اتفاق افتاد دستکم لختی جنابعالی را در فکر فرو میبرد. اما ظاهرا نه شما و نه همفکرانتان نمیخواهید این نتایج را ببینید. یقین بدانید ضرر نمیکردید اگر دستکم در خلوت و محافل خصوصیتان لختی از آن عوالم، خیالات و تصویر و تصوراتی که سالهاست برای خودتان ساختهاید میتوانستید اندکی بیرون آمده و با واقعیات عریان جامعهتان مواجه میشدید. البته کار دشواری است و اصحاب قدرت در اینگونه موارد سعی میکنند با سرهمکردن یکسری توجیهات و استدلالها برای خودشان از مواجهه با واقعیات بگریزند. روش مرسوم در جامعه ما فروافتادن در باتلاقی از تئوریهای توطئه و فرضیههای داییجانناپلئونی در توجیه واقعیتهای سیاسیای که باب ميلمان نيست، بوده است. این بار هم پای بیبیسی و توطئههای انگلستان درتفسیر رأی مردم تهران به میان آمده است. اما جناب شریعتمداری عزیز، خیلی نیازی به تحلیلها و تئوریهای پیچیده داییجانناپلئونی نیست. بيش از سهمیلیونی که در تهران به پای صندوقهای رأی رفتند بخشی از همان «خس و خاشاک»
سال ۸۸ هستند. در طی این شش سال یکبار نخواستید ببینید که حرفشان و دردشان و بغضشان درسال ۸۸ چه بود. درعوض هرچه به دهانتان رسید نثارشان کردید. فتنهگرشان خواندید و متهمشان کردید که با کمک جورج سورس، آمریکا، اسرائیل و سفارت انگلستان میخواستهاند انقلاب مخملی به راه بیندازند. با زنان و مردانی که صادقترین، متعهدترین، متدینترین و پاکدستترین فرزندان نظام بودند، هر طور که دلتان خواست رفتار کردید. غیرقانونی بازداشت کردید، غیرقانونی حبس کردید، غیرقانونی از ادامه کار و تحصیلشان جلوگیری کردید، غیرقانونی ستارهدارشان کردید و دست آخر هم غیرقانونی ردصلاحیتشان کردید... شش سال از صداوسیما، تریبونهای نمازجمعه، مجالس مطیع و گوشبهفرمان هشتم و نهم، مطبوعات و رسانههای حکومتی شبانهروز علیه «فتنه» و «فتنهگران» تبلیغات کردید... جناب آقای شریعتمداری عزیز هنوز هم دیر نشده، بهخاطر خدا، برای یک بار هم که شده از پشت پنجره آن برج عاج غرور، قدرت و شوکتتان نگاهی هم به بیرون بیندازید و سعی کنید مملکت و ملت را در ورای دنیایی که سالهاست برای خودتان ساخته و پرداختهاید، ببینید.
آفتاب
نگاه اصولگرایان به نیمه خالی لیوان
الهه کولایی: متأسفانه در جامعه ما برخی از گروههای سیاسی در چارچوب منافع و مصالح محدود جریانهای سیاسی به مسائل کشور نگاه میکنند، به خاطر همین برخی اصولگرایان این روزها هنگام تحلیل انتخابات تهران و نقش مردم پایتخت در جابهجایی بیسابقه کرسیهای مجلس، چنین اظهارنظرهای عجیبی را مطرح کردهاند. این عده از اصولگرایان به جای آنکه به عظمت رفتار مردم تهران و شکوه حضور آنان در پای صندوقهای رأی اشاره کنند و به تلاش ملت برای بیان خواستههایشان از طریق راهکارهای دموکراسی، احترام بگذارند و یا اینکه فارغ از نتایج بهدستآمده، رویکرد مدنی و ارزشمند مردم تهران را که مبتنی بر اعتماد و باور به ظرفیت نظام است، مورد توجه قرار دهند، ترجیح میدهند به دنبال نگاه به نیمههای خالی لیوان باشند. برخی اصولگرایان تنها منافع و مصالح سیاسی خودشان برایشان اهمیت دارد و این موضوع موجب تأسف است. البته به واسطه همین نگاه جناحی است که نباید تحلیلهای آنها پیرامون آرای مردم تهران را مورد توجه قرار داد، چون اساسا چنین اظهارنظرهای توهینآمیزی از سوی این اصولگرایان ارتباطی با واقعیت ندارد.
اعتماد
تفاهم لاريجاني و عارف، مهمتر از رياست آنهاست
غلامرضا تاجگردون: اگر بيرون مجلس قرارگرفتن چهرههايي مثل آيتالله هاشمي و ناطقنوري و خاتمي و سيدحسن خميني در كنار هم تا اينجا سازنده و كارگشا بوده است، در داخل مجلس دهم هم همراهي و پيوستگي آقاي عارف و لاريجاني در هر موقعيتي كه قرار بگيرند، بسيار تعيينكننده خواهد بود و متضمن ادامه مسيري است كه از ٢٤ خرداد شروع شد. خطر اصلي مجلس آينده اتفاقا جدايي مسير اين دو نفر است كه رهبري سياسي دو جريان را بر عهده دارند كه فعلا در مسير همكاري با هم هستند. مهمترين چيز اين است كه فعلا نيروهاي سياسي صحنهساز در مجلس دهم، زمينه تفاهم پايدار بين آقاي عارف و لاريجاني را فراهم كنند. خلاصه حرف از نظر من اين است كه بيش از آنكه رياست آقاي عارف يا لاريجاني براي مجلس بعدي تعيينكننده باشد، تفاهم و همكاري بين اين دو تعيينكننده خواهد بود. اينكه در مقاطعي مناسبات بين اين دو نفر شبيه مناسبات آقاي باهنر و لاريجاني در نيمه دوم عمر مجلس نهم شود، ميتواند تاثير فوقالعاده بدي داشته باشد. بنابراين من خود شخصا معتقدم قبل از تلاش براي رياست يكي از اين دو نفر، بايد براي حفظ و تقويت تفاهم بين آن دو تلاش كنيم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.