گردشگری معنوی
حسین باهر- جامعهشناس
چندی پیش مقام معظم رهبری، اشاره کردند در حوزه گردشگری باید پنج برابر رشد کنونی را تجربه كنیم. اما چگونه و با چه افق و راهكاری؟ این، سؤال همه آنهایی است كه دغدغه جامعه و مردمانش را دارند و از خود میپرسند؛ مردمانی كه تابهحال، سفر را در بخش كوچكی از سبد خانوار خود دیدهاند، چطور قرار است بسترساز رشدی چنین عظیم در حوزه گردشگری كشور باشند؟ به نظر میرسد توجه به ظرفیتهای پنهان سفر و گردشگری، راهحلی برای دستیافتن به این مهم باشد، چراكه اگر نوری به وجهه معنویت گردشگری تابیده شود و آن را با مفاهیم عرفانی- كه در فرهنگ ما وجود داشته- پیوند بزنیم، امید به گسترش گردشگری ممكن و قابل دستیابی خواهد بود. در فرهنگ ما، حركت از نقطهای به نقطه دیگر، انسان را در معرض پرورش روحی قرار میدهد؛ به تعلیمات نهجالبلاغه بنگرید، آنجایی كه حضرت علی(ع) از عبرتآموزی و سفر سخن میگوید، به متون پرمغز ادبیات فارسی نگاه كنید، اشعار شاعران، سفرنامههای سفرنامهنویسان و... در تمام اینها، سفر بهانهای است برای رشد فكری و ایمانی فرد و چه مكتب آموزشیای میتواند تا این حد در رشد و پرورش انسان نقش داشته باشد؟
گردشگری در سنت ایرانی - اسلامی ما یك سرمایهگذاری روحی برای انسان محسوب میشود و الزامات معنوی و فایدههای روحی آن را نباید نادیده گرفت. كارشناسان معتقدند یكی از دلایل عقبماندگی مردم جهان سوم نسبت به دیگر فرهنگها، غفلت از درنظرگرفتن بودجه لازم برای گردشگری در سبد اقتصادی خانوار است، اما به نظر میرسد اگر نوع نگاهمان را به سفر تغییر دهیم و به آنچه در گذشته داشتهایم دوباره بنگریم، بتوانیم دست به كار برداشتی تازه از گردشگری و سفر شده و راه پیشِرو در مسیر توسعه گردشگری را هموارتر كنیم. چندی است این دغدغه را در قالبی مفهومیتر، عمیقتر و كاربردیتر پیگیری كردهایم و به همراه جمعی از دانشمندان جهانی و به همت دانشگاههای داخلی، همایشی در این زمینه برپا كردهایم كه بهزودی نتایج آن به اطلاع مردم خواهد رسید، چراكه معتقدیم آنها اصلیترین مخاطبان سفر و مقولات مربوط به گردشگری معنوی در كشور هستند.
چندی پیش مقام معظم رهبری، اشاره کردند در حوزه گردشگری باید پنج برابر رشد کنونی را تجربه كنیم. اما چگونه و با چه افق و راهكاری؟ این، سؤال همه آنهایی است كه دغدغه جامعه و مردمانش را دارند و از خود میپرسند؛ مردمانی كه تابهحال، سفر را در بخش كوچكی از سبد خانوار خود دیدهاند، چطور قرار است بسترساز رشدی چنین عظیم در حوزه گردشگری كشور باشند؟ به نظر میرسد توجه به ظرفیتهای پنهان سفر و گردشگری، راهحلی برای دستیافتن به این مهم باشد، چراكه اگر نوری به وجهه معنویت گردشگری تابیده شود و آن را با مفاهیم عرفانی- كه در فرهنگ ما وجود داشته- پیوند بزنیم، امید به گسترش گردشگری ممكن و قابل دستیابی خواهد بود. در فرهنگ ما، حركت از نقطهای به نقطه دیگر، انسان را در معرض پرورش روحی قرار میدهد؛ به تعلیمات نهجالبلاغه بنگرید، آنجایی كه حضرت علی(ع) از عبرتآموزی و سفر سخن میگوید، به متون پرمغز ادبیات فارسی نگاه كنید، اشعار شاعران، سفرنامههای سفرنامهنویسان و... در تمام اینها، سفر بهانهای است برای رشد فكری و ایمانی فرد و چه مكتب آموزشیای میتواند تا این حد در رشد و پرورش انسان نقش داشته باشد؟
گردشگری در سنت ایرانی - اسلامی ما یك سرمایهگذاری روحی برای انسان محسوب میشود و الزامات معنوی و فایدههای روحی آن را نباید نادیده گرفت. كارشناسان معتقدند یكی از دلایل عقبماندگی مردم جهان سوم نسبت به دیگر فرهنگها، غفلت از درنظرگرفتن بودجه لازم برای گردشگری در سبد اقتصادی خانوار است، اما به نظر میرسد اگر نوع نگاهمان را به سفر تغییر دهیم و به آنچه در گذشته داشتهایم دوباره بنگریم، بتوانیم دست به كار برداشتی تازه از گردشگری و سفر شده و راه پیشِرو در مسیر توسعه گردشگری را هموارتر كنیم. چندی است این دغدغه را در قالبی مفهومیتر، عمیقتر و كاربردیتر پیگیری كردهایم و به همراه جمعی از دانشمندان جهانی و به همت دانشگاههای داخلی، همایشی در این زمینه برپا كردهایم كه بهزودی نتایج آن به اطلاع مردم خواهد رسید، چراكه معتقدیم آنها اصلیترین مخاطبان سفر و مقولات مربوط به گردشگری معنوی در كشور هستند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.