رضا فیاضی در گفتوگو با «شرق»
اتفاق ناگوار من و همنسلانم
یکی از قدیمیترین برنامههای تلویزیون؛ «سیمای خانواده» مدتی است با تغییراتی روی آنتن میرود؛ از تغییرات در فرم اجرا، گرافیک و ساختار گرفته تا تغییر عنوان برنامه به «خانواده یک». ازهمینرو چهرههای متفاوتی بخشهای مختلف و متنوعی را در این برنامه عهدهدار هستند. یکی از این چهرهها رضا فیاضی است که ویژهبرنامهای را در روزهای پنجشنبه تحت عنوان «کیوسک» اجرا میکند و به مسائل فرهنگی و صحبت پیرامون آنها میپردازد. به همین بهانه با او گفتوگوی کوتاهی کردیم که در ادامه میخوانید.
شما با مقوله اجرا بیگانه نیستید، حتی سالها قبل در کنار بازیگری، گهگاه برنامههای ترکیبی اجرا میکردید و این روزها با«کیوسک» در شبکه یک دیده میشوید. ایده ساخت این برنامه و موضوعاتی که در آن مطرح میشود، اتفاق خوبی است اما تصور میکنم به دلیل زمان پخشش مخاطب محدودتری دارد. نظر شما چیست؟
به ابتدای سؤال شما اشاره میکنم که به مقوله اجرای من اشاره کردید. همانطور که گفتید من اجرا در تلویزیون را چندینبار تجربه کردهام. اولینبار هم زمانی بود که شبکه پنج بهتازگی افتتاح شده بود و برنامهای به کارگردانی شهرام اسدی روی آنتن میرفت که من مجری برنامه بودم. از آن زمان بهبعد برنامههای زیادی برای اجرا به من پیشنهاد شد. اما من بازیگرم. بههمیندلیل تنها در شرایطی که زمانم اجازه میداد برخی از برنامهها را که نسبت به آنها علاقهمندی هم داشتم میپذیرفتم. در تمام این سالها کارگردانی، بازیگری و نوشتن که علایق همیشگیام هستند را دنبال کردم و همیشه دوست داشتم کارهای متفاوتی برای بچهها انجام بدهم. اما متأسفانه اجازه داده نشد. درست مثل شرایط بازیگری که سه، چهارسالی است برای من بهگونه دیگری رقم میخورد. زمانی من یکی از بازیگران پرکار تلویزیون بودم، اما چندسالی است که اینطور نیست و این اتفاق ناگواری است که برای من و همنسلان من اتفاق میافتد. متأسفم که برخی از اتفاقات غیرمتعارف در سینما و تلویزیون معادلات مرسوم را بر هم زده است و با ردوبدلکردن پول میتوان بازیگر شد. به دلیل شرایطی که گفتم، وقتی با
پیشنهاد اجرای برنامه کیوسک روبهرو شدم که بهنوعی پاسخ به علاقهمندیهای من هم بود، اجرای این برنامه را پذیرفتم. بههرحال همه میدانیم که تلویزیون بهلحاظ اقتصادی شرایط مطلوبی ندارد و این برنامه هم بهعنوان یکی از برنامههای رسانه ملی با این شرایط دستبهگریبان است اما خوشحالم که در این برنامه میتوان از اتفاقات خوب و فرهنگی صحبت کرد. البته در مورد زمان پخش برنامه با شما موافقم. ساعت پخش برنامه درحالحاضر بهگونهای است که تعداد افراد کمتری آن را میبینند و بهنظر من باکس شب برای پخش این برنامه بهترین اتفاق است.
در صحبتهایتان به این موضوع اشاره کردید که اجازه داده نشد بسیاری از ایدههای شما در تلویزیون به مرحله اجرا برسد. چرا؟
نمیدانم. هیچ خطقرمزی مبنیبر اینکه کار نکنم برای من وجود نداشته و ندارد. طرحهای زیادی برای بچهها داشتم و هرکدام از آنها میتوانست برنامههای موفقی برای طیف کودک شود. حتی دورهای با مجید قناد بهدنبال عملیکردن این طرحها بودیم. مثلا طرح برنامهای را با تلویزیون در میان گذاشتیم که موقعیت کودک در خانواده را آسیبشناسی کنیم و دکتر عیسی جلالی میهمان این برنامه باشد و هربار تربیت کودک در خانواده و مواردی که به کودک مربوط میشود را مطرح کند و در نهایت این ایده به مرحله اجرا نرسید و از این بابت بسیار متأسفم. بااینحال این چندسال که در مدیوم تصویر کمتر دیده شدم، کارهای ادبی انجام دادم و چند رمان از جمله «مردی با لاک قرمز» و چند مجموعه شعر از من منتشر شد. اما واقعیت تلخ زندگی این است که خیلی نمیتوان از درآمد حاصل از کار ادبی روزگار گذراند و جوابگوی اقتصاد خانواده من نیست.
بههرحال خاستگاه شما تلویزیون است و با این مدیوم آشناتر هستید، شرایط حالحاضر تلویزیون را چطور ارزیابی میکنید؟
متأسفانه در سالهای اخیر تعدد شبکههای تلویزیونی ما بیشتر شده است بدون اینکه خوراک لازم برای سرگرمکردن مخاطب را داشته باشیم. عملا با این تعداد شبکه، باید فعالیت هنرمندان هم بیشتر شود اما متأسفانه تولید نیست. درحالحاضر پولی که از دو، سهسال قبل از پروژههای سینمایی طلب داشتم هنوز داده نشده است. نهتنها من، بلکه این شرایطی است که بسیاری از هنرمندان به آن گرفتار هستند و واقعا نمیدانم باید با این شرایط چطور کنار آمد؟
برگردیم به برنامه «کیوسک». آیا طرحی برای انتقال برنامه به باکس شب هست یا تغییراتی در برنامه ایجاد خواهد شد؟
فصل اول این برنامه تا اردیبهشتماه سال آینده روی آنتن خواهد بود و امیدوارم به شرط ادامهدارشدن اتفاقات بهتری بیفتد. خوشبختانه تا به امروز عکسالعملها نسبت به برنامه خوب بوده و به نظر من جای خالی چنین برنامههایی در تلویزیون احساس میشود. ترویج فرهنگ کتابخوانی از آن دست مواردی است که باید جدی گرفته شود. بخش موسیقی نیز از دیگر قسمتهایی است که بازخوردهای خوبی میان مردم داشته و امیدوارم در ادامه بتوانیم بیشتر درباره شاهکارهای ادبی دنیا صحبت کنیم. البته امیدوارم بتوانیم بدون هیچ خطقرمزی از میهمانان بیشتری برای حضور در برنامه دعوت کنیم. بارها شعر آقای شاملو در تلویزیون اجرا شده است. یکی از معروفترین آنها با صدای زندهیاد شکیبایی اجرا شده است اما نمیتوان اسم او را در تلویزیون گفت یا سیدعلی صالحی وزنهای در ادبیات ایران است و دیگر شاعرانی که محدودیتهایی برای آنها در تلویزیون وجود دارد و به نظر من برنامه کیوسک ظرفیت این را دارد که میزبان بهترینهای هر رشته باشد.
یکی از قدیمیترین برنامههای تلویزیون؛ «سیمای خانواده» مدتی است با تغییراتی روی آنتن میرود؛ از تغییرات در فرم اجرا، گرافیک و ساختار گرفته تا تغییر عنوان برنامه به «خانواده یک». ازهمینرو چهرههای متفاوتی بخشهای مختلف و متنوعی را در این برنامه عهدهدار هستند. یکی از این چهرهها رضا فیاضی است که ویژهبرنامهای را در روزهای پنجشنبه تحت عنوان «کیوسک» اجرا میکند و به مسائل فرهنگی و صحبت پیرامون آنها میپردازد. به همین بهانه با او گفتوگوی کوتاهی کردیم که در ادامه میخوانید.
شما با مقوله اجرا بیگانه نیستید، حتی سالها قبل در کنار بازیگری، گهگاه برنامههای ترکیبی اجرا میکردید و این روزها با«کیوسک» در شبکه یک دیده میشوید. ایده ساخت این برنامه و موضوعاتی که در آن مطرح میشود، اتفاق خوبی است اما تصور میکنم به دلیل زمان پخشش مخاطب محدودتری دارد. نظر شما چیست؟
به ابتدای سؤال شما اشاره میکنم که به مقوله اجرای من اشاره کردید. همانطور که گفتید من اجرا در تلویزیون را چندینبار تجربه کردهام. اولینبار هم زمانی بود که شبکه پنج بهتازگی افتتاح شده بود و برنامهای به کارگردانی شهرام اسدی روی آنتن میرفت که من مجری برنامه بودم. از آن زمان بهبعد برنامههای زیادی برای اجرا به من پیشنهاد شد. اما من بازیگرم. بههمیندلیل تنها در شرایطی که زمانم اجازه میداد برخی از برنامهها را که نسبت به آنها علاقهمندی هم داشتم میپذیرفتم. در تمام این سالها کارگردانی، بازیگری و نوشتن که علایق همیشگیام هستند را دنبال کردم و همیشه دوست داشتم کارهای متفاوتی برای بچهها انجام بدهم. اما متأسفانه اجازه داده نشد. درست مثل شرایط بازیگری که سه، چهارسالی است برای من بهگونه دیگری رقم میخورد. زمانی من یکی از بازیگران پرکار تلویزیون بودم، اما چندسالی است که اینطور نیست و این اتفاق ناگواری است که برای من و همنسلان من اتفاق میافتد. متأسفم که برخی از اتفاقات غیرمتعارف در سینما و تلویزیون معادلات مرسوم را بر هم زده است و با ردوبدلکردن پول میتوان بازیگر شد. به دلیل شرایطی که گفتم، وقتی با
پیشنهاد اجرای برنامه کیوسک روبهرو شدم که بهنوعی پاسخ به علاقهمندیهای من هم بود، اجرای این برنامه را پذیرفتم. بههرحال همه میدانیم که تلویزیون بهلحاظ اقتصادی شرایط مطلوبی ندارد و این برنامه هم بهعنوان یکی از برنامههای رسانه ملی با این شرایط دستبهگریبان است اما خوشحالم که در این برنامه میتوان از اتفاقات خوب و فرهنگی صحبت کرد. البته در مورد زمان پخش برنامه با شما موافقم. ساعت پخش برنامه درحالحاضر بهگونهای است که تعداد افراد کمتری آن را میبینند و بهنظر من باکس شب برای پخش این برنامه بهترین اتفاق است.
در صحبتهایتان به این موضوع اشاره کردید که اجازه داده نشد بسیاری از ایدههای شما در تلویزیون به مرحله اجرا برسد. چرا؟
نمیدانم. هیچ خطقرمزی مبنیبر اینکه کار نکنم برای من وجود نداشته و ندارد. طرحهای زیادی برای بچهها داشتم و هرکدام از آنها میتوانست برنامههای موفقی برای طیف کودک شود. حتی دورهای با مجید قناد بهدنبال عملیکردن این طرحها بودیم. مثلا طرح برنامهای را با تلویزیون در میان گذاشتیم که موقعیت کودک در خانواده را آسیبشناسی کنیم و دکتر عیسی جلالی میهمان این برنامه باشد و هربار تربیت کودک در خانواده و مواردی که به کودک مربوط میشود را مطرح کند و در نهایت این ایده به مرحله اجرا نرسید و از این بابت بسیار متأسفم. بااینحال این چندسال که در مدیوم تصویر کمتر دیده شدم، کارهای ادبی انجام دادم و چند رمان از جمله «مردی با لاک قرمز» و چند مجموعه شعر از من منتشر شد. اما واقعیت تلخ زندگی این است که خیلی نمیتوان از درآمد حاصل از کار ادبی روزگار گذراند و جوابگوی اقتصاد خانواده من نیست.
بههرحال خاستگاه شما تلویزیون است و با این مدیوم آشناتر هستید، شرایط حالحاضر تلویزیون را چطور ارزیابی میکنید؟
متأسفانه در سالهای اخیر تعدد شبکههای تلویزیونی ما بیشتر شده است بدون اینکه خوراک لازم برای سرگرمکردن مخاطب را داشته باشیم. عملا با این تعداد شبکه، باید فعالیت هنرمندان هم بیشتر شود اما متأسفانه تولید نیست. درحالحاضر پولی که از دو، سهسال قبل از پروژههای سینمایی طلب داشتم هنوز داده نشده است. نهتنها من، بلکه این شرایطی است که بسیاری از هنرمندان به آن گرفتار هستند و واقعا نمیدانم باید با این شرایط چطور کنار آمد؟
برگردیم به برنامه «کیوسک». آیا طرحی برای انتقال برنامه به باکس شب هست یا تغییراتی در برنامه ایجاد خواهد شد؟
فصل اول این برنامه تا اردیبهشتماه سال آینده روی آنتن خواهد بود و امیدوارم به شرط ادامهدارشدن اتفاقات بهتری بیفتد. خوشبختانه تا به امروز عکسالعملها نسبت به برنامه خوب بوده و به نظر من جای خالی چنین برنامههایی در تلویزیون احساس میشود. ترویج فرهنگ کتابخوانی از آن دست مواردی است که باید جدی گرفته شود. بخش موسیقی نیز از دیگر قسمتهایی است که بازخوردهای خوبی میان مردم داشته و امیدوارم در ادامه بتوانیم بیشتر درباره شاهکارهای ادبی دنیا صحبت کنیم. البته امیدوارم بتوانیم بدون هیچ خطقرمزی از میهمانان بیشتری برای حضور در برنامه دعوت کنیم. بارها شعر آقای شاملو در تلویزیون اجرا شده است. یکی از معروفترین آنها با صدای زندهیاد شکیبایی اجرا شده است اما نمیتوان اسم او را در تلویزیون گفت یا سیدعلی صالحی وزنهای در ادبیات ایران است و دیگر شاعرانی که محدودیتهایی برای آنها در تلویزیون وجود دارد و به نظر من برنامه کیوسک ظرفیت این را دارد که میزبان بهترینهای هر رشته باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.