آینه
قانون
چرا آماتورهای سیاسی مدارج بالا میگیرند
مهدی مالمیر: اینکه چرا در برهههایی از زمان آماتورها به مدارج بالای سیاسی و اداری میرسند البته دلایل فراوانی دارد، اما بیشک بزرگترین آنها فقدان سازمانها و نهادهایی است که به صورت حرفهای و تخصصی به سیاست بپردازند. در همه کشورهایی که از نظر سیاسی توسعهیافته لقب گرفتهاند، سازمانهای حرفهای سیاسی در قالب احزاب استخواندار، با سلسلهمراتب مشخص و برنامه کاری روشن در کار پرورش سیاستمدارانی هستند که با پیمودن سلسلهمراتب کار حزبی از بسیاری جهات از جمله تعادل روانی، سطح دانش، میزان حساسیت به منافع ملی و... بارها آزموده شدهاند و هنگامی که بر کرسی وزارت و وکالت تکیه میزنند چنان آموختهاند که درجه خطاکاری و ناشیگریشان در میدان سیاست به پایینترین درجه ممکن میرسد. چند سال رقابت بیوفقه، چانهزنی، گفتوشنود و آشنایی با ظرایف سخنوری و تبلیغات از هر فعال سیاسی، سیاستمداری آراسته میسازد و پهنه سیاست را از آلایشهای آماتوریسم دور نگه میدارد. از سوی دیگر درحالیکه زمان چندانی تا برگزاری انتخابات مهم هفتم اسفند نداریم،
هنوز هم سهم ناچیز احزاب، کلیگویی و قصاربافی است؛ معضلی که مشکل بزرگ سیاست ما به حساب میآید. با این وصف و اینگونه که از شواهد پیداست، همچنان در عرصه سیاست ما خللهایی وجود دارد که از درون آنها موجسواران بر احساس تودهها به آسودگی میتوانند به سطح بالای سیاست دست یابند. ما برای گریز از آماتوریسم که به آن دچاریم هیچ چارهای جز نیرومندساختن احزاب حرفهای و آموزش سیاسی شهروندان نداریم.
جمهوری اسلامی
22 بهمن فرصتی برای تداوم انقلاب
به مصلحت نیست کسانی ذهنیات افراطی خود را به نام اسلام و انقلاب به ثبت برسانند و آثار و تبعات مذموم آن را به حساب کشور بگذارند و نظام را دچار مشکلات و بحرانهایی کنند که نمونههای عینی آن را در آن دوره هشتساله دیدیم و پیامدهای آن را هنوز هم بر سرنوشت انقلاب و نظام و کشور ملاحظه میکنیم. ریلگذاری صحیح و هوشمندانه برای تضمین مصالح انقلاب و منافع کشور به جز از طریق تدبیر، عقلانیت و اعتدال میسر و ممکن نیست و هر اقدامی خارج از این چارچوب عقلایی، فضای پیشروی ملت را به بنبست و بیراهه میکشاند که هزینههای سنگین آن را نسل امروز و چهبسا نسلهای آینده، مجبورند بپردازند. از این منظر، چهبسا لازم است یک بار دیگر براساس تعالیم دینی و تجربههای گرانسنگ 37 سال گذشته، انقلاب و مصالح و منافع خود را تعریف کنیم تا فرصتی برای سوءاستفاده و سوءتعبیر کسانی که با توسل به رفتارهای تهاجمی، تندروی، ناسزاگفتن و پرخاشجویی سعی دارند چهره بیجاذبه و غیرقابل دفاعی از انقلاب و نظام را به نمایش بگذارند پیش نیاید.
اعتماد
تأثیر صندوقهای رأی بر شکافهای اجتماعی
بهطورکلی هر جامعهای با انواع شکافهای طولی و عرضی مواجه است. یکی از تفاوتهای مهم میان جوامع از این حیث است که نوع و شدت شکافهای هریک از آنها چگونه است؟ شکاف طولی، مثل نابرابری اجتماعی است. نابرابری میان طبقات فقیر و غنی. نابرابری آموزشی و انواع نابرابریهای دیگر را میتوان در این گروه تقسیمبندی کرد. شدت این شکافها نیز از طریق شاخصهای معینی سنجش میشود. برای نمونه ضریب جینی یک شاخص مهم برای سنجش نابرابری اقتصادی است. در نابرابریهای عرضی، تفاوتها برحسب متغیرهای عرضی است؛ مثل نابرابری قومیتی، زبانی و مذهبی. شاید بتوان نابرابری جنسیتی را هم در این گروه طبقهبندی کرد. سنجش این نوع نابرابری قدری سختتر است هرچند در نهایت شاخصهای روشنی برای سنجش بخشی از نابرابریهای عرضی وجود دارد... . فرض کنید اکثریت مجلس ١٤٠ کرسی دارد، اقلیت نیز ١٢٠ کرسی و چند گروه فرعی نیز ٤٠ کرسی داشته باشند؛ طبیعی است که اقلیت دارای ١٢٠ کرسی به راحتی میتواند با اتحاد با ٤٠ کرسی و... به اکثریت تبدیل شود، در نتیجه به راحتی مطالبات آنان را پاسخ خواهد داد. این اقدام را اکثریت نیز میتوانند انجام دهند. ولی اگر اکثریت ٢٠٠ کرسی داشته
باشد، نیاز چندانی به آرای اقلیت و گروههای موردنظر نخواهد داشت. در هر حال به موازات پیشرفت دموکراسی، رقابتها تنگاتنگتر میشود و نقش گروههای موردنظر حتی با تعداد اندک بیشتر و بیشتر خواهد شد.
رسالت
انقلاب اصولگرایانه
عباس حاجینجاری: آنچه امروز و در آستانه انتخابات، میتواند به آداب اسلامی انقلاب لطمه وارد کند، این است که گروهی سیاست را به نفاق، کیاست و زیرکی را به ماکیاولمآبی و اصولگریزی و نان بهنرخ روزخوردن تعبیر کنند و اگر این نباشد، آنگاه است که مردم بر مبنای صداقت در قول حکمرانان و پایبندی آنها به اصول، به نحوی همراهی خواهند کرد که امید و دلگرمی به آینده، به رغم مضایقی که ممکن است پدید آید، پاینده بماند.
قانون
چرا آماتورهای سیاسی مدارج بالا میگیرند
مهدی مالمیر: اینکه چرا در برهههایی از زمان آماتورها به مدارج بالای سیاسی و اداری میرسند البته دلایل فراوانی دارد، اما بیشک بزرگترین آنها فقدان سازمانها و نهادهایی است که به صورت حرفهای و تخصصی به سیاست بپردازند. در همه کشورهایی که از نظر سیاسی توسعهیافته لقب گرفتهاند، سازمانهای حرفهای سیاسی در قالب احزاب استخواندار، با سلسلهمراتب مشخص و برنامه کاری روشن در کار پرورش سیاستمدارانی هستند که با پیمودن سلسلهمراتب کار حزبی از بسیاری جهات از جمله تعادل روانی، سطح دانش، میزان حساسیت به منافع ملی و... بارها آزموده شدهاند و هنگامی که بر کرسی وزارت و وکالت تکیه میزنند چنان آموختهاند که درجه خطاکاری و ناشیگریشان در میدان سیاست به پایینترین درجه ممکن میرسد. چند سال رقابت بیوفقه، چانهزنی، گفتوشنود و آشنایی با ظرایف سخنوری و تبلیغات از هر فعال سیاسی، سیاستمداری آراسته میسازد و پهنه سیاست را از آلایشهای آماتوریسم دور نگه میدارد. از سوی دیگر درحالیکه زمان چندانی تا برگزاری انتخابات مهم هفتم اسفند نداریم،
هنوز هم سهم ناچیز احزاب، کلیگویی و قصاربافی است؛ معضلی که مشکل بزرگ سیاست ما به حساب میآید. با این وصف و اینگونه که از شواهد پیداست، همچنان در عرصه سیاست ما خللهایی وجود دارد که از درون آنها موجسواران بر احساس تودهها به آسودگی میتوانند به سطح بالای سیاست دست یابند. ما برای گریز از آماتوریسم که به آن دچاریم هیچ چارهای جز نیرومندساختن احزاب حرفهای و آموزش سیاسی شهروندان نداریم.
جمهوری اسلامی
22 بهمن فرصتی برای تداوم انقلاب
به مصلحت نیست کسانی ذهنیات افراطی خود را به نام اسلام و انقلاب به ثبت برسانند و آثار و تبعات مذموم آن را به حساب کشور بگذارند و نظام را دچار مشکلات و بحرانهایی کنند که نمونههای عینی آن را در آن دوره هشتساله دیدیم و پیامدهای آن را هنوز هم بر سرنوشت انقلاب و نظام و کشور ملاحظه میکنیم. ریلگذاری صحیح و هوشمندانه برای تضمین مصالح انقلاب و منافع کشور به جز از طریق تدبیر، عقلانیت و اعتدال میسر و ممکن نیست و هر اقدامی خارج از این چارچوب عقلایی، فضای پیشروی ملت را به بنبست و بیراهه میکشاند که هزینههای سنگین آن را نسل امروز و چهبسا نسلهای آینده، مجبورند بپردازند. از این منظر، چهبسا لازم است یک بار دیگر براساس تعالیم دینی و تجربههای گرانسنگ 37 سال گذشته، انقلاب و مصالح و منافع خود را تعریف کنیم تا فرصتی برای سوءاستفاده و سوءتعبیر کسانی که با توسل به رفتارهای تهاجمی، تندروی، ناسزاگفتن و پرخاشجویی سعی دارند چهره بیجاذبه و غیرقابل دفاعی از انقلاب و نظام را به نمایش بگذارند پیش نیاید.
اعتماد
تأثیر صندوقهای رأی بر شکافهای اجتماعی
بهطورکلی هر جامعهای با انواع شکافهای طولی و عرضی مواجه است. یکی از تفاوتهای مهم میان جوامع از این حیث است که نوع و شدت شکافهای هریک از آنها چگونه است؟ شکاف طولی، مثل نابرابری اجتماعی است. نابرابری میان طبقات فقیر و غنی. نابرابری آموزشی و انواع نابرابریهای دیگر را میتوان در این گروه تقسیمبندی کرد. شدت این شکافها نیز از طریق شاخصهای معینی سنجش میشود. برای نمونه ضریب جینی یک شاخص مهم برای سنجش نابرابری اقتصادی است. در نابرابریهای عرضی، تفاوتها برحسب متغیرهای عرضی است؛ مثل نابرابری قومیتی، زبانی و مذهبی. شاید بتوان نابرابری جنسیتی را هم در این گروه طبقهبندی کرد. سنجش این نوع نابرابری قدری سختتر است هرچند در نهایت شاخصهای روشنی برای سنجش بخشی از نابرابریهای عرضی وجود دارد... . فرض کنید اکثریت مجلس ١٤٠ کرسی دارد، اقلیت نیز ١٢٠ کرسی و چند گروه فرعی نیز ٤٠ کرسی داشته باشند؛ طبیعی است که اقلیت دارای ١٢٠ کرسی به راحتی میتواند با اتحاد با ٤٠ کرسی و... به اکثریت تبدیل شود، در نتیجه به راحتی مطالبات آنان را پاسخ خواهد داد. این اقدام را اکثریت نیز میتوانند انجام دهند. ولی اگر اکثریت ٢٠٠ کرسی داشته
باشد، نیاز چندانی به آرای اقلیت و گروههای موردنظر نخواهد داشت. در هر حال به موازات پیشرفت دموکراسی، رقابتها تنگاتنگتر میشود و نقش گروههای موردنظر حتی با تعداد اندک بیشتر و بیشتر خواهد شد.
رسالت
انقلاب اصولگرایانه
عباس حاجینجاری: آنچه امروز و در آستانه انتخابات، میتواند به آداب اسلامی انقلاب لطمه وارد کند، این است که گروهی سیاست را به نفاق، کیاست و زیرکی را به ماکیاولمآبی و اصولگریزی و نان بهنرخ روزخوردن تعبیر کنند و اگر این نباشد، آنگاه است که مردم بر مبنای صداقت در قول حکمرانان و پایبندی آنها به اصول، به نحوی همراهی خواهند کرد که امید و دلگرمی به آینده، به رغم مضایقی که ممکن است پدید آید، پاینده بماند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.