|

تفکری با استانداردهای دوگانه!

در کتاب جنگ و صلح نوشته لئو تولستوی، وقتی ناپلئون درصدد حمله به روسیه بود، پرنس نیکلای آندره یویچ بالکونسکی، نظامی باتجربه و سالخورده روسی با انتقاد از پیمان تیلسیت گفت: «سیاست خارجی ما باید در شرق فعال باشد؛ اما در برابر ناپلئون ما یک راه بیشتر نداریم؛ تسلیح و تقویت قوا در مرز، و استواری در سیاست.

بهروز ایاز

در کتاب جنگ و صلح نوشته لئو تولستوی، وقتی ناپلئون درصدد حمله به روسیه بود، پرنس نیکلای آندره یویچ بالکونسکی، نظامی باتجربه و سالخورده روسی با انتقاد از پیمان تیلسیت گفت: «سیاست خارجی ما باید در شرق فعال باشد؛ اما در برابر ناپلئون ما یک راه بیشتر نداریم؛ تسلیح و تقویت قوا در مرز، و استواری در سیاست. در‌این‌صورت بناپارت هرگز جرئت نخواهد کرد که مثل 1807 به مرز ما تجاوز کند». در‌این‌میان کنت راستوپچین، از دوستان او و نظامیان ارتش گفت: «ولی حضرت پرنس، ما چطور می‌توانیم با فرانسویان بجنگیم؟ وقتی که آسمان و بهشت ما پاریس است... جوانان ما را ببینید، چطور می‌توانیم با فرانسویان بجنگیم، وقتی لباس‌های ما فرانسوی است، افکار ما فرانسوی است، احساسات ما فرانسوی است». این قضیه مصداق نسبتا دقیقی برای شرایط کنونی ما است. درحالی‌که دولت مدعی مقابله با غرب و ارزش‌های غربی است، اعضای دولت، کشورهای غربی را محیط مناسبی برای زندگی و سرمایه‌گذاری برای فرزندان خود می‌دانند. جناح حاکم در رأس قوه مجریه و مقننه، جناحی است که سال‌هاست خود را ضدغربی‌ترین و انقلابی‌ترین جناح سیاسی درون کشور می‌داند. جناحی که در مجلس، خود را انقلابی معرفی کرده و در قوه مجریه خود را طرفدار محرومان و محقق‌کننده آرمان‌های نظام. اما هنوز سه ماهی از ماجرای افشای سیسمونی گیت مربوط به رئیس مجلس انقلابی نگذشته است که خبر از رشوه مشاور وزیر راه و شهرسازی خبرساز شد؛ اما موضوع به این ختم نشد و خبر مهاجرت فرزندان برخی از اعضای کابینه دولت ابراهیم رئیسی همه‌گیر شد. در یکی از این موارد، افشا شد که فرزند انسیه خزعلی، صاحب شرکتی در کانادا به نام gate7 مرتبط با فروش فیلترشکن است. اینکه اخذ امتیاز و مجوز شرکتی در کانادا با کدام پول صورت گرفته است، در جای خود قابل بحث است؛ اما سؤال اینجاست، چرا تفکری که خود را هسته اصلی و طرفدار پر‌و‌پا‌قرص نظام می‌داند و سال‌ها پرچم ضدغربی را برافراشته است، فرزندان خود را به کشورهایی می‌فرستد که همواره فرهنگ و تفکر آنها را «دیگری» مردم ایران و انقلاب اسلامی معرفی کرده است. بنابر اطلاعات منتشرشده، بیش از چهار هزار نفر از فرزندان مقامات جمهوری اسلامی ایران در آمریکا، کانادا و اروپا زندگی می‌کنند. حال، لازم است ما هم سؤال راستوپچین را از دولت رئیسی بپرسیم: چطور می‌خواهید با غرب مقابله کنید؟ با کدام غرب می‌خواهید مبارزه کنید؟ درحالی‌که دولتمردان غرب را جای بهتری برای زندگی و سرمایه‌گذاری فرزندان خود می‌دانند. اگر بر طبل دشمنی با غرب می‌کوبید و هدفتان جلوگیری از نفوذ فرهنگ و اقتصاد لیبرالی است، چرا با استانداردهای دوگانه به سمت این هدف پیش می‌روید؟ بدیهی است که اینجا دغدغه جناح اصلی ضدغرب‌گرایی ، نه هویت انقلابی، بلکه سود اقتصادی است. ناگفته پیداست آنچه تیشه به ریشه هویت و باورهای مردم زده است، همین استانداردهای دوگانه است؛ یعنی تبلیغ باورهایی که خود به آن باور ندارند. جناحی که خود را حامی اصلی تفکر انقلاب معرفی می‌کند، نشان داد نه‌تنها تمایلی به استفاده از کالاهای تولید ملی که مورد تأکید رهبری است، ندارد؛ بلکه برخی از آنها فرزندان خود را برای زندگی بهتر به همان کشورهایی می‌فرستند که مدت‌هاست آنها را به‌عنوان دشمن به مردم معرفی کرده‌اند. آری، چگونه می‌توانیم با غرب مقابله کنیم، وقتی که کالاهای ما غربی است، تفکر ما غربی است و احساسات ما غربی است. شعار «ضدیت با غرب» که سال‌هاست از سوی برخی گروه‌های سیاسی، هویت آنها را شکل داده است، برای مردم فقر، تورم و بی‌کاری، و برای همانها، سود سرشار اقتصادی به همراه داشته است. با این حال، آنچه در شرایط حاضر یاری‌دهنده است، روبه‌رو‌شدن با واقعیت و پذیرفتن آن است؛ چرا‌که دوام هرسیستمی در باورهای واقعی آن است، نه آرمان‌های دور از واقع. شاید تنها یک سال دولت رئیسی گواه خوبی برای اثبات این مسئله باشد. نه با یک میلیون تومان شغل ایجاد شد و نه در یک سال یک میلیون مسکن. پس لازم است بپذیریم دشمنی با غرب برای تأمین منافع ملی ‌همان‌قدر شدنی است که ساخت یک میلیون مسکن در یک سال. پس غرب دشمن ما نیست؛ همان‌طور‌که دوست ما هم نیست، مانند هر کشور دیگری. از سویی دیگر، دوستی و دشمنی با کشورها را منافع ملی تعیین می‌کند، نه منافع گروهی اندک. بپذیریم غرب دشمن ما نیست، که اگر بود قطعا مقامات ضدغربی فرزندان خود را برای زندگی و حتی سرمایه‌گذاری به آنجا نمی‌فرستادند. آنچه بر همه معلوم شد، این بود که دشمن مردم، تفکر بسته است. تفکری که با استانداردهای دوگانه خود، مردم را وادار به شعارهای ضدغربی می‌کند، نخبگان را برای رفتن به آنجا سرزنش می‌کند؛ در‌عین‌حال در پی زندگی و سرمایه‌گذاری امن برای فرزندان خود در غرب و سود اقتصادی از آن است.

 

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.